11-11-08

Ai, ai, ai....


gipsDe Facebookers wisten het al; ons Marie heeft er voor gezorgd dat ons avondje gezellig thuis met een glaasje cava gisteren eindigde in de spoedgevallendienst. Ondertussen wil ze iedereen bedanken voor de toffe reactie's. De pijn is er ietsje minder door....

Wat is er nu precies gebeurd?
Rond 20u00 hoorden we een lawaai dat van boven kwam en steeds luider en luider werd en eindigde met een geschreeuw van jewelste. Frank en ik sprongen onmiddellijk op en liepen naar de gang en ons Marie lag ondersteboven beneden aan de trap. Ik heb ze opgepakt (een goei 35 kg) en naar de zetel gebracht. Op zo een moment verschiet je hoeveel kracht een mens heeft. In normale omstandigheden zou ik een verschot in mijne rug krijgen; 't zal de adrenaline geweest zijn.

In een eerste reactie is er vooral de bezorgdheid. Eens je ziet dat alles redelijk meevalt maakt die bezorgdheid algauw plaats voor enige boosheid. Weeral ons Marie, hoe is 't mogelijk. 't Is nog niet zo lang geleden dat ze haar borstbeen gekneusd had en enkele maanden terug had ze haar vingers tussen de douchedeur geplet.
Ze weet zelf niet meer goed hoe het juist gebeurd is maar volgens haar stond ze boven aan de trap om naar beneden te komen en zag ze plots dat het licht nog aan was in haar kamer. Ze wilde het licht nog vlug uit doen maar plots lag ze beneden. Hoe het mogelijk is om al vallend tot beneden te geraken weet ik niet want onze trap neemt halverwege een bocht van 90°.
Na inspectie bleek het vooral haar linkerkant te zijn die in de brokken had gedeeld; schouder, elleboog, pols, grote teen.... Haar pols was er het ergst aan toe en na een klein halfuur kon ze het echt niet meer houden van de pijn. Dan maar naar spoed voor foto's en een uurtje later waren we terug thuis met een gips.
Gelukkig is er nog tweelingzus Liza om vanaf morgen notitie's te nemen want Marie is linkshandig.
Ze heeft nog heel veel pijn maar 't kon veel erger geweest zijn. Stel je voor dat ze op haar hoofd of haar nek terecht gekomen was, ik mag er niet aan denken.

Straks vertrekken we naar Aalter voor de halve marathon maar Marie is in goede handen bij onze thuiswacht....

10:11 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

10-11-08

Drie op een rij?


blommeghemkuurne4De laatste 2 straatwedstrijden (Blommeghemloop en de Halve Marathon van Kuurne) die ik liep kwam ik telkens als een verzopen kieken over de meet. En zoals de weerberichten er nu uitzien zal het morgen niet anders zijn...
Mijn doel voor morgen is om netjes binnen de 2 uur te finishen. Mijn PR op de halve is 1u53'24" en dit liep ik op de Izegemse Kastelenloop terwijl het op bepaalde plaatsen verschrikkelijk hard waaide

In Kuurne, begin oktober had ik mijn zinnen gezet op een tijd van 1u52 maar deels door de weersomstandigheden en deels doordat ik ietsje te snel gestart was zat er toen geen PR in.
Morgen start ik met minder ambities. We zien wel waar we uitkomen en als ik weggeblazen wordt hoop ik dat het de goeie richting uitgaat.

Mijn hoop om zondag op het judotornooi in Lendelede in de categorie -52 kg uit te komen, mag ik ook stilletjesaan laten varen. Vandaag op het werk waren er ijsjes, chocomousse, picknicken... van collega's die jarig waren of net oma geworden waren.
Daarnet kwam ik thuis en Frank had boodschappen gedaan met onze jongste spruit en nu zit onze snoepkast tsjokvol (= al iets geminderd want ik kon me niet beheersen). Er waren ook nog 2 pizzapunten over van deze middag maar die zitten ondertussen ook al in mijn maag. Wat wordt er gezond gekookt als mama gaan werken is! Maar, ik mag niet klagen, doordat onze poetsvrouw (die normaal op maandag komt) de brug maakte met 11/11 heeft Frank het ganse huis zelf gepoetst. Mercikes, hoor!

Ik zal in alle geval minder snel omvergeblazen worden morgen als er enkele kilootjes meer aanhangen en voor vanavond heeft Frank nog een flesje lekkere cava meegebracht, santé en tot morgen!

18:19 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

06-11-08

Hoe ouder, hoe zotter....


trainingWe zijn net terug van 2 uurtjes heerlijk relaxen in Sauna Aloë Vera te Heule.
Enkele jaren geleden waren er bitter weinig privésauna’s in de streek en moest je maanden van tevoren reserveren. De laatste tijd schieten de sauna’s als paddestoelen uit de grond en zo ontstaat er volgens mij een overaanbod. Gisterenavond had Frank pas gebeld en deze morgen konden we er al terecht. Met de daling van de koopkracht zullen de sauna’s met een goeie prijs/kwaliteit verhouding wel overleven maar om er je boterham mee te verdienen vrees ik er een beetje voor.
Sauna Aloë Vera kon ons wel bekoren; heel verzorgd met veel ruimte, frisdrank en koffie inbegrepen, een buiten-jaccuzi, een echt Turks stoombad en ga zo maar door. We zijn als herboren...

Nu vragen jullie zich waarschijnlijk af wat de titel van dit bericht te maken heeft met sauna’s. Niets dus.
In een vorig bericht sprak ik over een judotornooi waaraan ik wou deelnemen maar ik stelde mijn inschrijving almaar uit. Ik heb nog nooit aan een tornooi deelgenomen en ik zou waarschijnlijk verschrikkelijk “op mijn doze” krijgen, was mijn gedacht. De categorie waarin ik uitkom is “plus twintig” maar ik ben zowat het dubbele. De gemiddelde leeftijd stijgt niet veel boven de twintig uit maar ik zal dat gemiddelde eens ferm omhoog trekken want sedert gisteren ben ik effectief ingeschreven.
Gisterenavond vertelde ik na de training aan Dirk, onze trainer, over mijn “folieke”. Hij denkt dus ook dat ik op mijn doze zal krijgen maar als ik op het podium sta dan heeft hij beloofd om er de plaatselijk pers bij te halen op de eerstvolgende training. Ik had eerst geen zenuwen maar nu beginnen ze toch te komen, zenne.

Nog goed nieuws, sedert verleden week ben ik lid geworden van Joggingclub Wevelgem. Naast de good old Gavertrimmers dus een tweede club om te gaan trainen.
Is dit niet van het goede teveel? Nee, zou ik zeggen want nu heb ik meer kans om in groep te gaan trainen. De Gavertrimmers trainen op woensdag en zondag. JC Wevelgem traint op donderdag. Nu dat ik terug regelmatig naar de judotrainingen ga kan ik op woensdag al niet naar de Gavers trekken. Op zondag is ’t ook soms moeilijk omwille van weekendwerk (en ook wel een beetje omdat ik niet uit mijn bed geraak) maar nu zondag sta ik zeker paraat.
Ik was al een paar keer met Frank meegegaan naar Wevelgem “in ’t zwart” maar nadat ze op een avond foto’s namen om de “illegale lopers” er uit te pikken (grapje) vond ik het welletjes. Nee, alle gekheid op een stokje, ’t is handig om eventueel last-minute te kunnen beslissen om alsnog in groep te gaan trainen.

En last but not least, onze vakantie voor de zomer van 2009 is zo goed als geboekt. Van 22 juli tot 1 augustus trekken we richting Mont-Ventoux. Nadat de “coureurkes van die koers daar ergens in Frankrijk” de Kale Berg op 25 juli bedwongen hebben gaan Frank en ik er ons enkele dagen later ook eens aan wagen... "te lope" wel te verstaan. Vanaf Bedoïn tot de top is ’t ongeveer een half marathonneke.....

dauphine_topmv

13:34 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

02-11-08

Cross, cross, cross....


marie6Marie liep deze middag haar eerste cross en Frank was zo vriendelijk geweest om ook onszelf in te schrijven.
Ikzelf kwam uit bij de sportiva's en had 2 km voor de boeg terwijl Frank bij de veteranen 4 km ging lopen.

Om 12u08 klonk het pistoolschot en de sportiva's waren vertrokken.
Ik startte helemaal achteraan want ik wist totaal niet wat ik van zo een cross mocht verwachten. De meeste dames waren gelaarsd en gespoord (lees: spikes aan de voeten) terwijl ik mijn gewone loopsloefkes aan had.
't Is heel moeilijk om hier een lang verslag neer te schrijven want na 9'36" (12,5 km/u) zat mijn wedstrijd er al op. Ik begon zowat in mijn ritme te komen toen ik de aankomststrook voor me zag opduiken.
Ik viel nog in de prijzen; 30 zwarte geurende theelichtjes (er branden er hier al een 10-tal) gingen mee richting Bissegem....

Vóór de cross sloeg ik nog een praatje met Herman en nadien zag ik nog Harmsie en Sandra Cauwels (die weeral op het podium stond).

Marie eindigde redelijk achteraan maar het was haar eerste cross en er zaten ook meisjes van een jaar ouder in haar reeks. Haar trainer was tevreden, Marie minder maar ze kijkt al uit naar de volgende crossen.

Voor mezelf vond ik het een aangename kennismaking met het veldlopen. 't Is eens iets anders dan eenzame duurtrainingen maar als ik heel eerlijk mag zijn; hoe verder, hoe liever....









marie11marie14


































veerle11veerle16veerle15


































20:29 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

28-10-08

't Is gedaan.....


lommel...met 't schoon leven. Ons laatste "weekendje weg" voor 2008 zit erop.
Nadat we in oktober al konden genieten van een weekendje Nieuwpoort op kosten van mijn ouders ter gelegenheid van hun veertigste huwelijksverjaardag trokken we vorig weekend richting 't Vennenbos in Nederland.
Vandaag is Frank terug richting kantoor getrokken en morgen is 't mijnen toer. In de vakantie wisselen we elkaar zoveel mogelijk af zodat er telkens iemand thuis is bij de kinderen. Nadeel hiervan is dat we niet samen thuis zijn maar ons vrije dagen van Frank en ik samen tijdens het schooljaar maken veel goed.

Het voorbije weekend is voorbij gevlogen. De kinderen hebben zich enorm geamuseerd (wij trouwens ook) en er werden al plannen gesmeed voor volgend jaar.
Frank en ik zijn 2 maal gaan lopen maar we hebben vooral veel gerelaxed: lekker gegeten en gedronken, een sauna'tje, bubbelbadje, lekker gezellig in de zetel en weeral veel in slaap gevallen.....

Voor wat betreft het sporten staan er de komende weken enkele verrassende dingen geprogrammeerd.

Frank heeft ons beiden ingeschreven voor de Volkscross in Waregem komende zondag. Ons Marie loopt er normaal gezien haar eerste cross met de atletiekclub (KKS). Ik zeg normaal gezien want ze heeft op weekend (weeral) een ongelukje gehad. Ze is met haar teen ergens blijven tussenzitten in het zwembad en haar teen ziet er niet al te best uit.
Ikzelf zal 2000m lopen bij de niet-aangeslotenen terwijl Frank 4000m voor de boeg heeft. Als dat maar goed komt....

De halve marathon Deinze-Bellem waarvoor ik me nog moet inschrijven op 11 november wil ik ook niet missen.

Op 16 november wil ik voor het eerst deelnemen aan een judotornooi in Lendelede (voor 20-plussers wel te verstaan). Ik ben nog aan het twijfelen of ik mijn gewicht zal laten zakken tot 52 kg zodat ik in een lichtere categorie terecht kom. Hiermee loop ik wel het risico dat er weinig of geen judoka's in die categorie aanwezig zullen zijn zodat ik dan eventueel niet kan vechten. We wachten nog even af.

De aandachtige lezer van deze blog zal misschien al gezien hebben dat er iets veranderd is aan de planning van volgend jaar, rarara.....

Ondertussen zijn er bij het vorige bericht enkele foto's van de Flanders Judocup bijgekomen. De ad-interim coach deed zijn best en Louise ook met het carboloaden maar 't heeft niet mogen zijn :-)

11:29 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

25-10-08

't Vennenbos en Flanders Judocup Lommel.


lommel01Na meer dan 4 uur over amper 175 km (fileleed) kwamen we hier gisteren om 21u aan in het Vennenbos bij Hapert (Nl). Frank, die zoals gewoonlijk verantwoordelijk was voor de voorraad levensmiddelen, had gelukkig gezorgd dat hij nog pannenkoeken kon bakken. Om 22u stond hij achter het fornuis en de kinderen (en ikzelf uiteraard ook) konden even later smullen van overheerlijke pannenkoeken. We dronken er een lekker rood wijntje bij; of dit volgens de culinaire etikette is laten we even in het midden...

Deze morgen om 6u waren Louise en ik al vroeg uit de veren om richting Lommel te trekken voor de “Flanders Judocup”. Louise was geselecteerd door haar bronzen medaille op het Belgisch Kampioenschap eerder dit jaar. Ze mocht aantreden in de categorie –36 kg bij de cadetten. Doordat het gisteren laat was toen we in bed zaten hadden we besloten dat Frank en de andere kids in het vakantiepark gingen blijven.
De weging van de judoka’s gebeurde tussen 7u30 en 8u en om 9u30 gingen de kampen van start. Louise kon jammer genoeg geen enkele kamp winnen. De inzet was er wel, vooral in de laatste kamp kon ze het tot op 14” van het einde volhouden. Ze werd duidelijk een maatje te klein bevonden.
Later hoorde ik van de mama van de winnende judoka dat het meisje 4 à 5 maal per week gaat trainen en daarbij specifieke competitietrainingen volgt. Ons Louise is al content met 1 training per week en doet het vooral voor haar plezier. Het competitieve is soms ver te zoeken op training, vooral als haar beste vriendin er is. Er bestaat eveneens zoiets als “tettertrainingen” in de judo :-).
Nu ja, doordat in haar gewichtscategorie weinig judoka’s zitten heeft ze eens kunnen proeven van het BK en nu van een Internationaal tornooi. Ze kunnen het haar in elk geval niet meer afpakken.

Tegen 12u waren we terug in ons huisje en ondertussen zijn we tot de vaststelling gekomen dat de directeur van de school van onze kinderen 2 huisjes van ons vandaan zit. Dat moet lukken in zo een groot park met 500 huisjes.
De kinderen zijn ondertussen naar een show met “Puk en Pelle” en wij gaan een stukje rennen....

Up-date: we zijn terug van een mooie training; het had iets weg van trail-running. Bergop en bergaf, trapjes zoals in het veldrijden, kleine kronkelweggetjes, over brugjes en langs het water, heerlijk. We liepen 3 rondjes van 3 km in 54’. Morgenochtend zijn we van plan om 5 rondjes te lopen.
Straks gaan we zwemmen en een sauna’tje behoort ook nog tot de mogelijkheden....
Doei!









judo1judo2




























judo4judo3




























judo5judo6




























judo12






















15:55 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

16-10-08

Lekker eten....


Deze avond zijn we met een vriendin en haar man gaan eten in café Dudu in Heule ('t was heel lekker). Onze vriendschap stamt al van in de lagere school en elk jaar gaan we een aantal keren samen eten.
Er wordt dan lustig bijgepraat en telkens weer de belofte gemaakt dat we niet zo lang meer gaan wachten om nog eens af te spreken.

Welnu, deze avond hebben we onmiddellijk de daad bij het woord gevoegd en onze agenda's samengelegd.
Volgende week donderdag gaan we naar Restaurant Exquisa, bekend van "mijn restaurant" in Hasselt. We maken er meteen een dagje uit van met oa een bezoekje aan het "jenevermuseum". Als dat maar goed komt....
Sloapel en toa latre!

Update 17/10:
Net terug van een training die normaal 10 km ging bedragen maar.... 't liep niet zoals gepland.
Dinsdag liepen Frank en ik nog een kleine 20 km aan 9,75 km/u met een hartslag van 145 (= zone 1 voor mij) in de Gavers maar vandaag was het wat anders. Na 3 km kwam ik aan een oversteekplaats voor voetgangers (en lopers) en 't was de eerste keer dat ik blij was dat het rood ventje oplichtje. Normaal gezien kijk ik dan eens goed rechts en links en overtreed ik eventjes de wet. Deze keer heb ik rustig groen licht afgewacht om de hartslag toch een beetje te doen zakken.
Ik heb dan besloten om mijn training in te korten want mijn hartslag steeg tot 158 terwijl ik amper aan 9 km/u liep.
De reden hiervoor is hoogstwaarschijnlijk mijn (veertigste) bloedgift van woensdag. Gisteren lagen we laat in ons bedje dus dit is ook niet bevorderlijk voor een lage hartslag op training.
Hopelijk raak ik terug in form tegen de halve marathon Deinze-Aalter.

Morgen en overmorgen staat er weeral iets leuks op het programma: mijn ouders trakteren met een weekendje AI aan de kust voor de ganse familie ter ere van hun 40ste huwelijksverjaardag. We trekken daarvoor naar Hotel Sandeshoved in Nieuwpoort. Op het programma: veel eten en drinken en ook nu en dan een wandelingetje. De loopschoenen gaan mee maar of we veel tijd en zin zullen hebben om na al dat lekkers te gaan lopen, dat is wat anders!
En nu ga ik werken.....

23:30 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

15-10-08

Handigheidje en weblogtraining voorjaar 2009!


Rechtsboven kan je nu via het intikken van een trefwoord zoeken op mijn blog.
Dit vind ik zelf een handigheidje. Ooit heb ik bevoorbeeld eens gesukkeld met de hamstrings maar wanneer dit nu juist was kon ik me met de beste wil van de wereld niet meer herinneren. Bij het intikken van "hamstring" zie je via Google alle berichten verschijnen waar het woord "hamstring" in voorkomt.
Daarnaast kan je gewoon op Google zoeken door het vakje "web" aan te vinken.

weblogloop3Dan iets totaal anders. In navolging van de weblogtraining in Mol zouden wij – de familie Spencer – een weblogtraining inrichten aan de kust. De datum die daarvoor uitgekozen werd is zondag 22 maart 2009.
De halve marathon van Suis valt de week ervoor en voorlopig zijn er op deze datum geen grote loopwedstrijden in Vlaanderen en omstreken.
Er zal de keuze zijn uit verschillende loopafstanden zoals in Mol maar uiteraard is het nog vroeg om alles nu al vaste vorm te geven. Ook de nietlangeafstandsweblogloper (wat een woord) mag niet vergeten worden zodat we ook een korte afstand zullen aanbieden.
’s Middags zouden we allen samen een hapje eten (vrijblijvend). In de namiddag kunnen diegenen die het wensen nog een plonsje nemen in.... (neenee, niet in de zee alhoewel er daar in Mol enkele ijsberen waren...) het zwembad en even relaxen in de sauna.
Belangrijk is dat de datum gekend is zodat men deze alvast in de loopagenda 2009 kan inplannen.
Voor de nietlopende gezinsleden of kinderen is de kust ook ideaal zodat “onze supporters” zich eveneens niet zullen vervelen.
Concrete afspraken en gegevens over deze training zullen pas volgend jaar bekend gemaakt worden maar de datum ligt alvast vast! Hopelijk kunnen we terug kennismaken met heel wat oude en nieuwe bloggers op die dag.
Doei.

13:42 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

13-10-08

Lastig weekend...


Het voorbije weekend was het werken geblazen; op zaterdag werd ik om 7u op 't werk verwacht en op zondag nog een uurtje vroeger. Als je dan weet dat we op vrijdag -en zaterdagavond weg moesten (mochten) dan is het te verstaan dat ik deze avond niet veel meer zal uitspoken. Een beetje surfen op 't net, een glaasje drinken, een nootje knabbelen of nog beter een stukje chocolade naar binnen spelen....
Morgen heb ik een vrije dag samen met Frank en overmorgen moet ik ook niet werken. Ttz thuis heb ik wel nog massa's werk.
Zijn er suggestie's voor ons dagje uit van morgen laat ze dan maar komen....

En tot slot nog aan alle bloggers die dit weekend een wedstrijd liepen een dikke proficiat. Er zitten daar een paar straffe gasten tussen....
Doei!

17:40 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

07-10-08

Een karrevracht plannen....


groepsfotowevelgem1De grote lijnen voor de wedstrijdkalender 2009 krijgen stilaan vorm. Er moet in ons drukke gezinnetje natuurlijk met vanalles en nog wat rekening gehouden worden maar in samenspraak met Frank staan de grootste plannen al min of meer vast.

Het jaar wordt ingezet met de halve marathon in Genk; de Louis Persoons Marathon op 11 januari. Met een mooie bende Gavertrimmers (10) trekken we er een gans weekend op uit en we logeren daarbij in het BLOSO-hotel. Onze 4 kinderen gaan ook mee als vaste supportersclan met veel toeters en bellen.
Als er nog bloggers zijn die interesse hebben om deze mooie winter (halve) marathon mee te lopen dan moet je er snel bij zijn want de inschrijvingen worden beperkt tot 2 x 250 deelnemers (voor halve en hele marathon). Er is een speciale formule met overnachting, ontbijt en deelname aan marathon of halve voor respectievelijk 45 of 40 euro. Snel wezen is de boodschap want de slaapplaatsen zijn beperkt.

Een kleine maand later zal er gekozen moeten worden uit Tiegem-Harelbeke (=clubwedstrijd) of de Groet uit Schoorlrun in Nederland. Deze laaste is wel iets speciaals want de verschillende dreamteams van Runner’s World komen er elk jaar samen als een soort reünie. De beslissing is nog niet gevallen welke wedstrijd het wordt. Langs de ene kant lijkt Schoorl wel leuk maar ’t is niet bij de deur en ’t is ook niet gemakkelijk met 4 kinderen om ze ergens te laten logeren.

Op de planning van maart staat er nog niet zoveel buiten heel veel trainen. Misschien kunnen we eens een weblogtraining houden in maart in de regio van de kust, wie weet.

Normaal gezien kies ik als voorjaarsmarathon voor Rotterdam op 5 april. Bedoeling is dat Frank een andere marathon kiest zodat de één voor de andere kan supporteren samen met de kinderen. Frank liet al de naam van de Antwerp Marathon vallen....

In mei probeer ik nog 1 of 2 halve marathons uit te zoeken en op 14 juni om 10u30 volgt dan mijn grote doel voor 2009: de ULTRARUN, Rondje Voorne genaamd, een wedstrijd van 50 km waarvan 10 km over het strand (tussen 30 en 40 km), slik!

Enkele weken later is het weeral tijd voor de Kastelenloop in Izegem, deze begint ook een certitude te worden.
De rest van het verlof zal waarschijnlijk vooral in het teken van recuperatie en genieten staan.

Als er in 2009 nog een tweede marathon volgt dan wordt het beslist de Ipso Leie Marathon op 20 september. Deze marathon zal dan aan zijn tweede editie toe zijn (om de 2 jaar) en ligt in handen van Joggingclub Wevelgem waar Frank ook lid van is.
De organisatoren konden verleden jaar terugblikken op een zeer geslaagde eerste editie en we verwachten uiteraard terug een perfecte organisatie. De bloggers die er verleden jaar bij waren kunnen dit zeker beamen.
Ik lees hier en daar dat deze marathon al op menig verlanglijstje staat....

Uiteraard volgt er zoals elk jaar in oktober de halve marathon Rapper dan een ezel en om het jaar af te sluiten is er nog de Kerstcorrida in Deerlijk.
Tussenin kan er natuurlijk nog iets uit de bus komen.

Zo, ’t is een hele boterham maar een mens mag nog dromen, hé. Hopelijk kan ik bovenstaand lijstje blessurevrij afwerken!

19:29 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

04-10-08

Rapper dan een ezel!


kuurne2008Wat een weertje was het daar gisteren in Kuurne. Gelukkig had Frank zich de ganse dag verdiept in de “buienradar” en volgens hem ging het stoppen met regenen rond 19u. Ik weet niet op welke radar hij gekeken heeft – misschien deze van Madrid – maar van dat stoppen met regenen is niet veel terecht gekomen.

Iets na 18u kwamen we bij mijn ouders aan waar de borstnummers werden opgespeld en de kinderen “gedropt”. Met de fiets trokken Frank en ik richting start. Daar kwamen we Katrien tegen die Renate ging hazen op haar eerste halve marathon. Even later zagen we ook Byrntie, Nico, haas Roadrunnerke, Sandra Cauwels.... Schoonbroer Onslow was ook van de partij en heel wat Gavertrimmers.
Roadrunnerke stelde zijn Garmin in op een eindtijd van 1u52 en na wat heen en weer geloop net voor de start – eerst moesten we allemaal achteruit, dan weer vooruit en nog eens achteruit – klonk het startschot.
De eerste aanloopronde bedroeg 1,076 km en die liepen we (Roadrunner Jan, Frank, Bruno, Nico, Alex....) in 6’04”. Dit is 10,6 km/u en eigenlijk moesten we 11,3 km/u halen. Zus Greet, Elise, Tomas en Lukas waren de eerste supporters die ons toeriepen.
Na de aanloopronde volgden nog 4 ronden van 5,005 km. Als we na ronde 3 voorbij de matten kwamen hadden we dus exact 10 mijl gelopen op het officieel afgemeten parcours.

Na 2 km was onze snelheid al opgeklommen tot 11,4 km/u en even later zagen we onze supportersclan voor het eerst. De kinderen, tante Tine en mijn vader stonden in de gietende regen langs de kant om ons vooruit te schreeuwen. Ze hadden ook een luchthoorn bij wat heel veel lawaai maakte, amaai mijn oren.
Onze snelheid klom in die eerste grote ronde op tot 11,6 km/u en mijn haas maakte mij verschillende keren attent op dit hoge tempo. In de volgende ronden zou ik het beslist lastig krijgen. En, hij heeft gelijk gekregen....

Na 6 km was mijn tijd 31’06” (volgens Garmin) en op 10 km had ik 52’04” wat eigenlijk een pr is op die afstand (maar dit telt uiteraard niet).
De tweede grote ronde liep ik slechts 25” trager dan mijn eerste dus ik zat toen nog goed op schema. In de derde ronde kreeg ik het halfweg moeilijker maar halfweg deze ronde stonden de supporters alweer paraat. Het doet toch veel deugd als er mensen je naam roepen, het heeft als het ware een energieboost. Even verder stond Werner van de Gavertrimmers met een groepje supporters aan hetzelfde cafeetje als verleden jaar. Ook zag ik collega Bart en Daisy en ongetwijfeld heb ik vele supporters niet herkend. De meesten stonden weggedoken onder paraplu’s of hadden hun mutsen diep over hun hoofd getrokken. Nu en dan hoorde ik mijn naam schreeuwen.
Na 10 mijl in 1u26’15” (volgens de organisatie telt dit als officiele afstand dus voor mij een pr van 14') passeerde ik de laatste keer langs de matten. Deze derde ronde had ik een minuutje moeten toegeven en ik stelde mijn tijd in gedachten bij naar 1u54 oftewel 11 km/u.

Die laatste ronde was er echter teveel aan. Samen met Roadrunnerke besliste ik om niets te forceren en gewoon uit te lopen. Ondertussen was Nico al van ons weggelopen en Frank en Byrntie namen ook een 50-tal meter. De regen striemde in mijn gezicht en op bepaalde plaatsen blies de wind ongenadig hard. Ik had mij de eerste 15 km wat uit de wind kunnen zetten maar nu bleef enkel de rug van Roadrunnerke over om mij achter te verbergen. Wie Roadrunnerke kent weet bijgevolg dat ik mij heel smal moest maken om nog iets uit de wind te kunnen zitten:-)
Even later kwam Frank terug bij ons lopen en Byrntie was de “piste in”. Nico en Byrntie liepen bijgevolg een heel knappe wedstrijd.
Ons tempo zakte nog en mijn kuiten begonnen serieus pijn te doen maar opgeven zou ik niet doen, desnoods ging ik wel een stukje wandelen maar dit was gelukkig niet nodig.

Ons supportersclannetje was ondertussen uitgedund tot mijn ouders en Louise. Het was de eerste keer dat mijn ouders als supporter langs de weg stonden en ’t heeft mij deugd gedaan. In die laatste ronde kregen we nog drinkflesjes aangeboden door mijn moeder. De bevoorrading was alleszins in orde.
Op 500 meter voor de eindmeet kwam er nog die verdoemde helling voor de vierde keer terug. Frank loopt graag bergop en zo nam hij nog een 50-tal meter afstand.
Ik finishte moe maar toch tevreden in 1u56’15”. Ik denk dat het rotslechte weer wel een invloed gehad heeft maar toch liep ik hier verleden jaar 2’ trager.
Nog eens een dikke merci aan Roadrunnerke Jan. Zonder hem ging ik een groot stuk alleen moeten lopen en ’t ging slechter afgelopen zijn.
En naast een mooi t-shirt viel ik nog in de prijzen bij de dames masters; ik ben een drinkgordel rijker. Eind goed, al goed zou ik zeggen.

Ten slotte wil ik alle marathonlopers (Keulen, Brussel...) dit weekend heel veel suc6 toewensen, geef er een lap op!

En, deze avond zitten we weeral in de fjieste; Willem wordt gedoopt!

09:45 Gepost door Spencerwoman in Algemeen | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

29-09-08

Heftig weekend....


...en deze keer slaat de titel van dit bericht niet op de trainingsintensiviteit van de voorbije dagen.

Alles begon heel onschuldig met een wandelingetje met de kinderen (18 in totaal) naar de speeltuin maar enkele uren later eindigde het met een lekker decadent fuifje. Zo zagen jullie ons nog nooit.... Zelfs Guy Swinnen en Daisy Vancauwenberghe sprongen even binnen.
Soms zeggen beelden meer dan woorden....

031601


















051708


















071810


















001002003















The day after zag de ene er al wat frisser uit dan de andere...

19:45 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

24-09-08

Eventjes reclame maken....


Het webteam van de Gavertrimmers bestaat uit enkele "bollebozen" die de site heel up-to-date houden met sedert enkele weken een leuk handigheidje. Als je doorklikt naar "uitslagen" dan kan je een Gavertrimmer selecteren en dan verschijnen alle uitslagen die deze persoon als Gavertrimmer liep (en die Rony in de archieven kon terugvinden). Volgens bepaalde bronnen is Rony daar nog steeds mee bezig en is het niet uitgesloten dat er in de toekomst nog meerdere uitslagen zullen verschijnen.
Persoonlijk vind ik dit heel handig. Je kan immers zien hoe je evolueerde (of degenereerde) gedurende de jaren.

Deze morgen was ik eventjes nieuwsgierig naar de uitslagen van ons aller Frank en wat bleek: hij is een meester in het maken van progressie :-)

progressie FrDoor zijn iets mindere conditie van de laatste weken kreeg hij al een aanbieding om in Kuurne tussen 2 mooie madammen te lopen namelijk Katrien en Runswimgirl. Katrien zal Runswimgirl immers in Kuurne hazen op haar eerste halve marathon.
Tot enkele dagen geleden ging Frank niet van start gaan in Kuurne maar nu zie ik dat Kuurne terug op zijn planning staat voor 2008 (als laatste wedstrijd in 2008).
Nu nog enkel beslissen met wie hij zal meelopen; de keuze tussen 2 madammen voor de prijs van één zal misschien nog niet gemakkelijk te maken zijn....
Nog even vermelden dat de uiterste datum van de voorinschrijvingen 28 september is voor Rapper dan een Ezel (dit stond verkeerd vermeld op de blog van frank).

Terug naar de website van de Gavertrimmers.
Op het forum van de site kan je terecht (ook als niet-Gavertrimmer) om van gedachten te wisselen over bepaalde onderwerpen zoals wedstrijden, trainingen....
Altijd leuk als je een dertiger wil trainen en niet alleen wil lopen dan kan je een oproep doen voor wat gezelschap. Om te carpoolen naar bepaalde wedstrijden wordt het forum ook gebruikt.

Nog iets interessants dat ik iedereen kan aanraden is het "trainingslogboek" dat je kan downloaden. Dit jaar heb ik hiervan voor het eerst gebruik gemaakt en 't is echt een aanrader. Je kan er elke training in noteren, je wedstrijden, het gebruikte paar schoenen (zo weet je perfect je gelopen km's met je verschillende schoenen), je krijgt overzichtjes en grafieken van je week -en maandtotalen en nog zoveel meer.
Het jaar is nu wel bijna om maar tegen eind dit jaar zal het loopdagboek 2009 gratis te downloaden zijn. Ik zou zeggen hou de site in de gaten...


Voor de "trage verstaanders": Frank Spencer = Philippe Lagae en in de wedstrijdtijd van Frank op de 10 km is er een fout geslopen :-)

10:16 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

17-09-08

't Is fjieste zondag!


40 jaarNu zondag is het veertig jaar geleden dat mijn ouders, Freddy en Jenny, in het huwelijksbootje stapten.
Drie dochters, 2 schoonzoons en 9 kleinkinderen later zijn ze nog altijd even gelukkig met elkaar (mogen we hopen)!

Zo weten jullie meteen waarom we zondag niet naar Mol kunnen voor de weblogtraining.
Wat er op het feestprogramma staat kan ik jullie helaas niet verklappen want het moet een verrassing blijven voor hen en ze lezen namelijk af en toe mijn blog. Als ik dan op bezoek ga krijg ik soms te horen: "Wat ben je nu allemaal van plan: een ultraloop?, nog meer marathons?,...".
Voor zondag laten we ze dus nog even in het ongewisse; wie weet laten we ze uit een vliegmachine springen of met een elastiek door de lucht vliegen of misschien hebben we wel een avonturendag met paracommando-parcours geboekt in de Ardennen :-)
Jullie lezen het volgende week wel hoe alles verlopen is.

Drie weken later trakteren onze ouders dan zelf met een weekendje Nieuwpoort van zaterdagmiddag tot zondagavond. Iedereen mag op hotel met alles erop en eraan: middagmaal -en avondmaal op zaterdag, onbijtbuffet op zondag en als afsluiter een heerlijke brunch. 't Is nu het moment niet om af te vallen...

Hieronder zien jullie nog een foto van Tante Tine met Willem en de 4 kinderen van zus Greet en onze 4 kinderen. Met van links naar rechts: Tomas, Emma, Louise, Maud, Tante Tine en Willem, Elise, Liza, Marie en Lukas (vooraan).

9 kk +

09:41 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

13-09-08

We leven nog....


IP ploeg W-VNee, ik ben niet van de aardbodem verdwenen maar zoals op vele blogs is het omwille van de drukte, hetzij professioneel of familiaal, een beetje kalm geweest.
't Is niet dat er niet gesport wordt ten huize Spencer. Het zijn vooral de kinderen die de laatste weken de familie Spencer op sportief vlak recht houden.

Marie gaat nu ook naar de atletiekclub in Kortrijk naast haar 8 uren turntraining per week. Voor haar is het 6 dagen op 7 trainen. Op zondag als ze niet moet trainen gaat ze naar de jeugdbeweging.
Liza speelt bij de D-jeugd van de Bissegemse volleybalclub en zo moet ze in tegenstelling tot verleden jaar matchkes spelen.
Louise en Maud gaan naar het judo maar voor Maud is het nog heel eenvoudig. Ze moet enkel gaan trainen terwijl Louise deelneemt aan verschillende stages en tornooien. Vandaag is ze trouwens naar Hooglede voor een Provinciale trainingsdag met regerend Europees Kampioen Dirk Van Tichelt.
De foto hiernaast is van de Provinciale selectie van begin dit jaar waar Louise bij was.

Voor mezelf is het op sportief vlak een beetje rustiger geworden. In plaats van 5 maal per week te gaan lopen ga ik nu 3 of 4 keer. Daartegenover staat dat ik op woensdag terug voor de eerste keer naar de judo-training ben gegaan. 't Was redelijk heftig; gezweet dat ik heb. Buiten alle verwachtingen in heb ik nog niets van kracht in de bovenarmen verloren. Na een randori (kamp) kreeg ik het compliment dat dat lopen precies niet alleen goed is voor mijn beenspieren; dat ik ferm veel macht in mijn armen heb....
De opwarming was nochtans niet van de poes: kort sprintje, 20 x pompen, kort sprintje, 20 x set-up, kort sprintje.... en dit alles maal 10. Dus in totaal 200 x pompen en 200 x set-up. Donderdag voelde ik het toch een beetje in mijn arm -en buikspieren.

Dinsdag heb ik tijdens de atletiektraining van Marie een uurtje gelopen op Wembley. Eerst 3 km warming-up, dan 5 x 500m tempoloop gevolgd door nog 3 km cooling-down. Het parcours op Wembley is wel niet van de gemakkelijkste; 80% lopen we door het gras langs de voetbalvelden. In de winter zijn er daar altijd schoolveldcrossen. Ik zal het geweten hebben, mijn hartslag liep hoog op met een gemiddelde van 151. Als je dan weet dat ik amper 10 km/u gemiddeld haalde (de snelle stukken liep ik wel aan 11,9 km/u) dan weet je het wel.
's Nachts had ik nachtdienst en toen ik op woensdag om 7u30 in bed kroop voelden mijn kuit -en bilspieren aan alsof ik net een marathon had gelopen.

Op donderdag was ik van plan om een km of 12 los te lopen maar ik voelde me niet 100% zodat ik deze training geschrapt heb.
Deze morgen was er echter geen ontkomen aan. Ik bracht Louise naar Hooglede en vertrok vanaf daar voor een gezondheidsloopje van 1u30. Ik ken daar niets van de streek zodat ik zomaar een toerke begon te lopen. Na 5 km was ik terug aan mijn auto waar ik een beetje kon drinken en datzelfde toerke werd nog 2 maal herhaald. Na 1u30 en 15 km later kon ik tevreden onder de douche stappen. Ik had exact 10 km/u gelopen met een gemiddelde hartslag van 141. De conditie zit dus nog heel goed. Enkele maanden geleden haalde ik bij dergelijke hartslagen een snelheid van amper 9,2 km/u maar dan wel over 20 km en meer.
Voor de liefhebbers nog vlug even de cijfertjes en aan allen die morgen "In Flanders Fields" lopen heel veel suc6 toegewenst....

toer hooglede 1

15:00 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

06-09-08

5° Blommeghemloop in Marke.


markeNa lang twijfelen ben ik gisteren toch afgezakt naar Marke voor de 5° Blommeghemloop. De darmklachten hadden van zondag tem donderdag geduurd maar waren vrijdag van de baan. De benen voelden niet 100% maar ik had in september nog geen meter gelopen dus vermoeid konden ze niet zijn; alleen wat slapjes.

Ik vertrok in de gietende regen naar Marke maar volgens Frank ging het opklaren vanaf het westen en even later was het inderdaad beter.
De kleedkamers waren op meer dan 1 km van de start zodat ik een plaatsje dichterbij zocht. Mijn wagen diende als kleedkamer en met mijn autosleutel in de hand (ik had geen zakje om hem op te bergen) vertrok ik richting inschrijvingstafel. Het bleek toch nog een kleine kilometer stappen.
Ik vroeg de dame bij de inschrijvingen om mijn sleutel bij te houden en ze ging er goed voor zorgen. Aan de aankomst stond ze met waterbevoorrading zodat ik mijn sleutel onmiddellijk zou terug hebben na de finish.

Net voor de start kwam ik Sandra Cauwels tegen en even later zag ik ook Renate (runswimgirl) en Herman Vandenborre, wiens vrouwke bovenstaande foto nam waarvoor dank.
Ik hoorde dat het parcours over rondjes van 2 km liep. Dit is dus echt mijn ding niet; rondjes draaien.
Het eerste rondje liep ik in 10’25” en met de “flanellen benen” had ik niet veel beter verwacht. Aan km 4 gingen de hemelsluizen open en even verder was het niet meer te doen, echte stortregens. In de open stukken hadden we dan nog wind op kop.
Mijn tempo ging niet spectaculair naar beneden maar ik verloor toch enkele 10-tallen seconden. Het werd een eenzame wedstrijd want na 1 km liep ik moederziel alleen.

Ik finishte in 52’21” en gezien de omstandigheden kan dit niet slecht genoemd worden (mijn PR staat op 52’08”).
Toch had ik na de wedstrijd geen goed gevoel. Die korte afstanden liggen me duidelijk niet. Geef mij maar het langere werk.
Mijn PR op de 10 mijl (1u40’) zou ik nog willen verbeteren maar ik denk niet dat ik nog veel korte afstandswedstrijden ga meepikken.

Na de finish zag ik de dame van de autosleutel maar ze had de sleutel in haar jaszak gestoken en die lag nog in de tent. Geen probleem, ik liep eventjes met haar mee. In de tent aangekomen bleek haar jas nergens meer te vinden. Ik stond daar druipnat te bibberen. Na veel heen –en weer geloop was er nog steeds geen spoor van haar jas.
Als je dan weet dat we voorlopig maar 1 sleutel hebben (de garagist ging nog eens kijken alvorens we er 1 lieten bijmaken) en al mijn gerief in de auto lag (GSM, geld, kledij...) dan kan ik je verzekeren dat je hart even stil staat. Ik trok wit weg en kreeg een heel ambetant gevoel.
Frank zat op een vergadering en de kinderen zouden “eventjes” alleen moeten blijven. Dat “eventjes” werd algauw meer dan een uur maar plots kwam die mevrouw aangelopen met mijn sleutel. Ondertussen was ik Antoon tegengekomen die meegelopen had aan “Run4Eric” en die mij in het slechtste geval eventueel ging thuisbrengen. Hij trakteerde mij na even aandringen op een pintje maar eigenlijk had ik daar eerst totaal geen zin in maar 't smaakte dan toch. Antoon, ge hebt er nog ene tegoed in Kuurne.

Eind goed, al goed maar eerlijk gezegd heb ik een beetje mijn bekomst van dergelijke kermiskoersen. Ik was reeds om 18u vertrokken thuis en pas na 21u30 was ik terug. Marke ligt op amper 6 km van Bissegem dus aan de verplaatsing zal het niet gelegen hebben.
Negentig procent van de wedstrijd liep ik alleen, de kleedkamers en douches waren op meer dan 1 km van de start, 8 euro inschrijvingsgeld, weinig of geen publiek en deelnemers (55 aan de 10 km, 38 aan de 4 km), een tombola nadien die eindeloos lang duurt,... Het incident met de sleutel laat ik buiten beschouwing want dit kan uiteraard overal gebeuren.
Positief punt was wel dat de afstand redelijk correct was (10,05 km volgens Garmin). Ik ken enkele collega-lopers met mooie PR’s op verschillende afstanden maar als je dan ziet dat een 10 km-wedstrijd maar 9,7 km is of een 10 mijl maar 15,9 km dan bedrieg je eigenlijk jezelf.
Ik had het er vorige week nog over met Gavertrimmer Nathalie Debersaques die in Groot-Brittanië woont. Daar is elke wedstrijd correct afgemeten door de bevoegde personen. Hier in België is het helaas dikwijls andere koek.

Genoeg gezaagd; de volgende keer ga ik samen met Frank gewoon trainen en stappen we na een uurtje onmiddellijk onder de douche of ik neem een lekker warm badje....

Afspraak op mijn volgende wedstrijd: de halve marathon Rapper dan een ezel in Kuurne op vrijdag 3 oktober. ’t Is daar dan ook kermis maar deze mooie halve marathon valt volgens mij niet onder de noemer “kermiskoersen”. De wedstrijd trekt heel veel deelnemers, er zijn massa’s toeschouwers, we krijgen een cool-dry-shirt, er is enorm veel sfeer en heel veel bekende gezichten (’t is immers in mijne coté),...
Ik zou zeggen: bloggertjes, allen daarheen.

Op 11 november loop ik nog de halve marathon Deinze-Aalter en normaal gezien sluit ik het jaar af met de Kerstcorrida in Deerlijk.
Er zal dit jaar toch nog getraind moeten worden.....

13:41 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

02-09-08

Helsinki grafiek



Met dank aan de Gavertrimmers post ik eventjes een grafiek van de Helsinki City Marathon.

helsinki grafiek1













Nu vrijdag zou ik in Marke deelnemen aan de Blommeghemloop over 10 km maar sedert ik terug ben van Turkije sukkel ik met maag -en darmklachten. Ik voel me bijgevolg niet kiplekker.
Het is ook heel druk deze week; 5 dagen op 7 werken met zaterdag inbegrepen. Zaterdagavond is er dan ten huize Spencer een "geburen-BBQ" en er moeten dringend boodschappen gedaan worden. Onze tuin ligt er verwaarloosd bij, alhoewel Frank het gras al gemaaid heeft.

Woensdagnamiddag staat in het teken van de aanschaf van schoolspullen. En ons Marie zou nog graag atletiek doen bovenop haar competitie-turnen (9 uren training per week) wat zou betekenen dat ze iedere dag moet gaan trainen. Eén voordeel bij de atletiek-trainingen is dat ze met de fiets zou kunnen gaan.

't Is zoals 80% van het jaar heel druk en straks moet ik gaan werken (de laten) maar we laten het koppeke niet hangen; onze auto is hersteld en volgens de garagist zullen de kosten meevallen.

Als afsluiter van dit berichtje nog een vakantiekiekje van de waterratjes Spencer, Frank is daar duidelijk niet bij :-)

waterratjes


































09:41 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

31-08-08

Home sweet home!


team jamaicaWe zijn dit jaar zonder noemenswaardige problemen terug in ’t land geraakt. Verleden jaar sukkelden we met gipsverbanden, oorontstekingen en allergische reactie’s maar dit jaar verliep alles vrijwel vlekkeloos. Buiten ons Louise die bij het landen last kreeg van haar maag en de inhoud naar buiten kwam. Ik had haar nochtans gezegd dat een combinatie van tomatensap en een hard gekookt ei geen ideale combinatie waren om 2 x op te stijgen en 2 x te landen. Op de terugvlucht maakten we immers een tussenlanding in Luik en verbleven we een uur in de transitzone, leuk is anders...

Ons verblijf zelf verliep heel goed – dit kunnen jullie ook lezen bij Frank - en ik heb elke dag kunnen sporten.
Iedere dag werd er gevolleybald op het strand en ik heb elke dag gelopen. Dikwijls gebeurde dit op de loopband, wat ik nog steeds lastiger vind dan in open lucht. Ik ben ook enkele keren “in open air” gaan lopen maar dit bleek niet van de poes: we zaten in een heel heuvelachtige streek.

Toen we op dinsdag op daguitstap gingen – een boottocht met 2 x zwemmen in open zee – kwam onze chauffeur niet af om ons naar de haven te brengen.
Na enkele telefoontjes hadden we uiteindelijk wel vervoer maar onze chauffeur bleek een echte wegpiraat te zijn. Als je dan weet dat de Turkse wegen niet in opperbeste staat liggen dan kan ik je verzekeren dat ik niet echt op mijn gemak zat. De gordels werkten ook al niet en van snelheidslimieten hebben ze blijkbaar ook nog nooit gehoord.
Uiteindelijk kwam alles goed en de kinderen hadden een fantastische dag. Zwemmen tussen de vissen, lekker eten, duiken vanaf de boot in het helderblauwe water, leuk, leuk, leuk....

Elke dag werd er gevolleybald met op donderdag een heus tornooi. Frank en ik zaten in het “Team Jamaïca”; als enige dame in ons team werd ik omringd door heel wat mannelijk schoon (de deelnemer van Israël ontbrak op de foto)....
We wonnen het tornooi overtuigend tegen teams uit Frankrijk, Italië en Turkije.

Zoals jullie ook konden lezen op de blog van Frank is er verder van sight-seeïng niet veel terecht gekomen. Als je met 4 kinderen op reis gaat is het natuurlijk anders dan als je met z’n tweetjes op reis gaat. We weten dit echter op voorhand en we passen ons enigzins aan. Als de kinderen groter worden zal het beslist anders worden maar dan willen ze misschien niet meer mee.

Er zijn al plannen voor volgend jaar en normaal gezien zoeken we het dan dichter bij huis. Een kleine rondreis in Frankrijk zien we wel zitten; een paar dagen Loire, gevolgd door de Pyreneeën en de Vendée of Bretagne.
Zo weten we weeral waarvoor we morgen moeten gaan werken....

Hier volgen enkele fotootjes; relaxen, een pintje en Marie die halsbrekende toeren uithaalt.

2p2t1




















De kids in het zwembad, springen vanaf de boot en mama klimt na het zwemmen terug aan boord.

t5p3t6




















Bevoorrading tijdens en na het volleyballen en we speelden wel degelijk echt!

t3014t7




















19:47 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

26-08-08

Turkse groetjes....

Vlug even een berichtje posten vanuit het warme Turkije. Het is hier stralend weer, 35 graden,....
En, er ıs ook schitterend nieuws: zus Tine is bevallen van een flinke zoon. Hij heet Willem en weegt maar liefst 4,230 kg. Een dıkke profıcıat vanuit Turkije!!!!!

18:09 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

21-08-08

Niet alles verloopt over rozen...


esplanadeDinsdagavond zijn de vier kinderen teruggekeerd van kamp met massa's was en strijk.
Vier slaapzakken, 4 maal beddegoed, badhanddoeken, verkleedkledij, speelkledij, galakledij.....
Eerst was ik van plan om enkel datgene te wassen wat we nodig hebben om op reis te vertrekken. Mensen die kinderen hebben die ook al op kamp gaan weten ondertussen wel dat dit niet echt ideaal is. Bij het opentrekken van de valiezen steeg er een geur op die niet echt fris te noemen was. Natte vuile kleren zaten geperst tussen nog verse kleren zodat je eigenlijk niet anders kan dan alles meewassen.

Dinsdag had ik al 1 machine in gang gestoken - we hebben een grote machine van 7 kg - en gisterenmorgen trok ik richting wassalon om de rest te doen. Twee wasmachines van 13 kg en 1 van 7 kg terwijl er hier thuis ook nog 2 moesten draaien.
Ondertusen ben ik naar de kapper geweest om mij een fris kopje te laten aanmeten. Gisterenavond was ik van plan om nog eens naar de judo-training te gaan maar ’t is er niet van gekomen.

En, hoe is het ondertussen met de loopplannen gesteld na de marathon? Wel, ik voel me heel goed en zou gerust al een stukje kunnen gaan lopen maar door de drukte hier zal het er niet meer van komen.
De loopschoenen gaan in elk geval mee naar Turkije en ik denk dat ik stiekem deze van Frank ook zal meesmokkelen. Er is een fitness in het hotel en misschien dat we daar wel eens naartoe trekken als het buiten te warm is.
Ik zal in ieder geval genieten van onze vakantie en op tijd en stond een glaasje(s) drinken.

Om 12u nemen we de trein richting Zaventem en vanaf dan start onze relaxvakantie. Hopelijk worden we gespaard van verder onheil want onze nieuwe tweedehandswagen staat al terug in de garage met een kapotte carter. Eergisteren heb ik hier in een kasseibaantje in de buurt tegen een steen gereden met een olielek tot gevolg. Je kon gemakkelijk het spoor volgen tot aan ons huis. De prijs van de carter valt nog mee maar naar het schijnt is er daar 8 uur werk aan om deze te vervangen.
Nu ja, er zijn ergere dingen in ’t leven maar ik heb er toch al 2 nachten niet goed van geslapen. We zullen er in Turkije niet te veel aan denken....

08:07 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

17-08-08

Helsinki City Marathon: 4u10'13"


helsinki stadium























Gisteren was het dan zover: het startschot voor de 28ste Helsinki City Marathon klonk om 15u plaatselijke tijd. Er waren lopers uit 46 landen aanwezig die ze één voor één afriepen en toen ze “Belgium” riepen sprongen we alle drie in de lucht.
Er waren geen startvakken maar de 6400 lopers gingen netjes bij bordjes gaan staan met een tijd die ze voor ogen hadden. Wijzelf posteerden ons bij het bordje van 4u. Als we gewild hadden konden we gemakkelijk op de eerste rij gaan staan, hier geen speciaal vak voor de snelle mannen en vrouwen. Na 2’ waren we over de startmatten.

Mijn hartslagmeter had ik in het hotel achtergelaten en Koen had zelfs geen chrono of uurwerk mee. ”Lopen op gevoel” heet dat dan.
Na 4 km vroeg Frank mij of we niet te snel gingen. Dit beloofde al niet veel goeds maar we zaten op schema en na 10 km zei hij me dat de tweede 5 km terug beter gingen. Er zat toen wel een steentje in zijn schoen en hij had al een plaspauze moeten inlassen. Dit gebeurde aan een drankpost waar ik toch telkens stopte omdat ik niet kan drinken al lopend.

De heuvels buiten het centrum van Helsinki werden nog met gemak bedwongen en bij het naar beneden lopen liepen we niet veel sneller zodat we konden recupereren. Daarbij werden we voorbijgelopen door vele lopers maar tijdens de beklimmingen speelden we haasje over.
Frank meldde mij rond 18 km dat hij dit tempo de volle 42,2 km niet ging aankunnen. Oei, wat nu? Aan halfmarathon zou hij een beetje gas terug nemen en mocht ik mijn kans wagen. Ik zat mooi op schema om een PR te lopen. Even speelde ik met de gedachte om bij hem te blijven maar na even aandringen ging ik toch mijn kans gaan.

Na 21,1 km was mijn tijd ongeveer 2u05’. Inge van Koen had daar ook plaatsgenomen als onze enigste supporter, het doet toch deugd om tussen al die mensen een bekend gezicht te zien.
Even verder kwam Koen mij voorbijgelopen. Ik liet hem gaan want het ging ietsje te snel. In dit gedeelde van de stad moest er een lus gemaakt worden van een 3-tal km en ik zag verscheidene lopers een dixie binnen gaan en nadien verder lopen in de andere richting. Foei, zo een stuk afslaan. Dit zou ik dus nooit doen, jezelf bedriegen en dan zeggen: “ik liep een marathon onder de 4 uur”.

Aan het 30-km punt lagen er terug matten en daar was mijn tijd 2u57’ (netto), dus nog mooi op schema.
Vanaf toen werd het wel heel lastig. Heel veel heuveltjes, niet echt spectaculair hoog maar de één na de andere. Ik had de indruk dat ik heel traag liep maar de km-tijden bleven onder de 6’ wat ik nauwelijks kon geloven.
Zelf werd ik niet meer voorbijgelopen en ik kon heel wat lopers inhalen. Er stonden er heel wat stil op de heuvels en langs de kant zag je er veel stretchen.
Vanaf km 36 liep ik mijn km’s in meer dan 6’ maar vanaf het 40-km punt ging het constant bergaf en kon ik terug een tandje bijsteken. Net voor we het Olympisch Stadium binnenliepen was het nog eventjes bergop maar daar stonden al heel wat supporters en ik kon het niet maken om na 41,5 km te gaan wandelen, hé.
Nog een halve ronde op de piste en ik finishte tevreden in een mooie tijd van 4u10’13”. Dit was eventjes kicken, er was minder volk dan in Stockholm maar ik vond de finish voor mezelf toch een kippenvelmoment.

Nu was het wachten op Frank maar na 10’ kreeg ik het heel koud en ben ik doorgewandeld maar de tribunes aan de overkant waar de sporttassen stonden. We kregen een medaille en een tas met yoghurt, koekjes, bananen, drank en een frisco.
Even later vond ik Frank terug die ondanks de omstandigheden toch maar weer een marathon gelopen heeft. Misschien iets minder dan verhoopt maar ’t blijft een mooie prestatie.

Na een warme douche en sauna trokken we terug richting hotel.
Frank stapte de eerste de beste tram achteraan op en ik liep door naar de voorkant om daar op te stappen maar de deuren gingen dicht en weg was de tram. Dan maar de volgende genomen en na wat omwegen kwam ik Koen (die heel sterk gelopen heeft) en Inge tegen die nog een andere tram genomen hadden. Het werd helemaal hilarisch toen Koen meldde dat hij Frank had zien zitten op tram 3b die even verder stond te wachten. Frank was zelfs niet van plan om af te stappen tot wij hem toeriepen dat hij tram 6 moest hebben. Nog net voor de deuren terug sloten kon hij nog afstappen.

In de hotelkamer aangekomen zag Frank dat zijn yoghurtjes uitgelopen waren. De banaan werd gerecupereerd en eventjes afgespoeld onder de kraan, de rest vloog de vuilbak binnen.
Wat een kwartiertje later volgde was helemaal hilarisch. Ik vroeg: “Waar is uw medaille?”. Frank: “Oei, in die zak met yoghurtjes”. Ik kijk in de vuilbak en bekijk die zak: “Nee, toch niet, ge zult ze ergens anders gestoken hebben”. De zak vliegt terug in de vuilbak. Na nog wat zoeken kijken we nog eens beter in de zak en de medaille komt gelukkig toch te voorschijn, helemaal in yoghurt, eind goed al goed.

Deze nacht hebben we beiden heel slecht geslapen, ik denk dat we er vanavond eens heel vroeg zullen inkruipen…

helsinki shirthelsinki medaille




















11:58 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |

16-08-08

Zwaarder dan Stockholm maar...


opnieuw een mooi PR: 4u10'13"!

Morgen volgt een verslagske...en nu ga ik een grote pint drinken!

20:21 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

15-08-08

Heuvelachtig Helsinki!


podium1We zijn net ingecheckt in het Radisson Seaside Hotel in Helsinki en 't zal morgen niet van de poes zijn.
Het is hier heel heuvelachtig, je zou dit niet verwachten in een stad die gebouwd is rond de Baltische zee.

Momenteel is het hier 20°, zonnig maar winderig. Ze spreken morgen van windstoten in de grachten tot 60 km/u.
Een PR zal dus moeilijk worden.

Er kan trouwens nog altijd gegokt worden t.e.m. zaterdag 14u. We starten morgen om 15u plaatselijke tijd maar dan is 't in België nog maar 14u.

En, Frank en Koen hebben de bar al gelokaliseerd....
Santé.

14:24 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

12-08-08

Pronostiekjestijd!


nvv 1Eigenlijk zou ik nu in "de armen van Morpheus" moeten liggen maar zoals elke keer na mijn eerste nachtdienst heb ik problemen om te slapen. Ik probeer wel de dag vóór die eerste nacht wat te rusten zodat ik niet halverwege de nacht door slaap overmand wordt maar gisteren kon ik zelfs overdag geen rust vinden.

Toch een beetje stress voor Helsinki? Ik denk het niet, alles lijkt onder controle. Mijn doel was dit jaar een mooi PR lopen op de marathon en dit heb ik met glans kunnen realiseren, al zeg ik het zelf :)
Vannacht werk ik terug van 21u tot 7u en morgen zal ik beslist beter slapen maar dan moet ik al terug omschakelen naar het dagritme want eindelijk begint mijne congé. Om 7u is 't zover. Wie begint er nu aan zijn verlof met in bed te kruipen, hoor ik jullie zeggen maar om 12u gaat mijn wekker af en is 't eindelijk zover.
Louise, Marie en Liza zijn deze morgen op kamp vertrokken naar Essen en op donderdag brengen we onze kleinste spruit Maud ook naar daar. Van rusten komt er deze week niet veel in huis en 't is nochtans belangrijk om fris uitgerust aan de start te komen.

De omstandigheden zijn dus niet ideaal maar de conditie zit goed. Mijn ambitie is om deze marathon uit te lopen zonder te stappen, als het eventjes kan aan de zijde van Frank en om er helemaal een feest van te maken zou ik heel heel graag aan 10 km/u lopen.
Dit zal zeker niet gemakkellijk worden omdat Helsinki een zwaarder parcours heeft dan Stockholm. De weersomstandigheden zullen anders zijn dan in Stockholm (volgens de laatste berichtgeving: 20° en bewolkt met regen, wel veel wind: 4 beaufort). In Stockholm was het 27°, zon en geen spiertje wind maar ik hou wel van de warmte. Frank kan minder goed tegen warm weer.

Dus met deze informatie moeten jullie het doen. Een goeie fles wijn voor diegene die mijn tijd het best benaderd. Ik zie wel dat jullie bij Frank heel optimistisch zijn; niemand die een tijd trager dan 4u17 durft pronostiekeren. Een tip: volgens mij zal diegene die durft er het dichtst bij zitten (Homer?).

Ondertussen liggen er hier nog 2 flessen op hun eigenaar te wachten om gekraakt te worden van vorige pronostieken: Harmsie en Gert Schroons. Bij de eerstvolgende gelegenheid worden deze flessen zeker bezorgd, santé!

En Koen, tja die is terug "barman". Na Helsinki allen daarheen om een paar goeie Leffes te drinken en ook misschien om nog eens samen te trainen!

16:07 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

09-08-08

Klein bier in vergelijking met....


...wat onze bloggertjes en duizenden anderen gepresteerd hebben in de Dodentocht maar daarover verder in dit bericht meer.

Vandaag stond de laatste duurloop vóór Helsinki op het programma.
Om 7u30 gingen Frank en ik op pad voor een loopke dat 2u20' moest duren. Indien we een snelheid van 9,4 km/u konden aanhouden dan zouden we uitkomen op ongeveer 22 km.
We besloten om 2 toeren te lopen; één van 15,3 km en ééntje van 7,7 km.
De kinderen lagen bij vertrek nog vredig te slapen en toen we na onze eerste ronde voorbij ons huis kwamen waren ze net wakker. De drinkbussen werden bijgevuld en het laatste rondje werd aangevat.
De training zelf verliep heel vlot alhoewel het tempo heel wat hoger lag dan verleden week. De hartslag bleef netjes onder de 149 wat voor mij juist binnen de zone voor lange duurlopen ligt. Het gevoel zat goed en aan 21,1 km hadden we een tijd van 2u08'. Als je dit extrapoleert naar een marathon dan zou ik onmiddellijk willen tekenen voor deze tijd rond de 4u16'.
We kwamen thuis na 23 km in 2u20'45" ( 9,8 km/u - AHR 148). Deze laatste duurloop geeft vertrouwen voor het echte werk volgende zaterdag.
Morgen nog een 5-tal km loslopen, dinsdag nog 3 x 5' >marathontempo met 15' wu en cd en donderdag 8 km loslopen. De laatste week wordt er gepuzzeld met de trainingen omdat het schema (zoals de meeste) berekend is op een marathon op zondag en wij dus op zaterdag lopen.
De kinderen moeten volgende week ook naar hun kampplaats gebracht worden en ik heb nog 2 x nachtdienst (op maandag en dinsdag) zodat die verschuivingen nog goed uitkomen. Morgen sta ik trouwens ook om 6u in 't labo want 't is werkendag voor Betty zodat er niet kan uitgeslapen worden.
duurloop helsinki



Dit alles is echter allemaal klein bier in vergelijking met de prestatie's van de "Dodentochtlopers/wandelaars".
Bijna 10.000 dapperen kwamen aan de start van deze 38ste editie.
Toen we vanmorgen opstonden surften we onmiddellijk om onze kennissen te “tracken”. Eventjes was er paniek toen de tijden van Julie en Ruthje niet aangevuld werden maar gelukkig was het loos alarm. Net voor we vertrokken om te trainen kwamen de tussentijden door.
Toen we terugkwamen was de eerste Gavertrimmer/blogger reeds gefinisht; Ludo Depoortere kon net vóór 10u de streep bereiken en zo in minder dan 13u deze zware tocht beëindigen.
Een goed uur later was het de beurt aan Ruthje om deze heroïsche tocht tot een goed einde te brengen.
Julie was na 71 km uitgestapt omwille van pijn aan de achillespees maar niettemin blijft dit een mooie prestatie. Blijkbaar heeft “Koenie van Ruthje” ook op deze plaats de handdoek moeten werpen. Ook voor hem een prachtige prestatie als “voormalig zetelatleet”.
Net vóór het middagnieuws – waar Julie eventjes in verscheen – was het de beurt aan Dirk jogt om te finishen.
Even vóór 16u hadden we met Geert nog een bb (bekende blogger) aan de eindmeet in Bornem.
En tenslotte (hopelijk heb ik er nu gene vergeten) hebben we nog Steve to marathon die nu ongeveer aan het finishen moet zijn.

Een heel dikke proficiat aan alle moedigen die de “Dodentocht” aandurfden. ’t Zal voor mij nog niet voor direct zijn.....

20:10 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

05-08-08

Supertraag en ultralaag...


Supertraag wat het tempo betrof:

* 5 km loslopen in 32'58" - 9,1 km/u - 6'36" per km

Ultralaag wat de hartslag aangaf - allé voor mij toch:)

* AHR 137 - max HR 145

Donderdag nog 2 x 20' >MT (hoger dan marathontempo) met 20' in -en uitlopen (goed voor ongeveer 14 km). Zaterdag volgt dan een laatste lange duurloop van 24 km. Zondag wordt er rustig 5 km gelopen. Dinsdag en donderdag nog 2 x een kilometer of 7 à 8 en voor de rest veel rusten, eten en drinken...

20:51 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

04-08-08

Langste duurloop vóór Helsinki !!!


betty kuurneOm 7u15 stond Jogginggirl voor de deur - ze had er dan al een 2-tal km opzitten - om samen 15 km te lopen.
Ons tempo ging niet te hoog liggen want Frank en ik wilden na deze eerste ronde nog 18 km bij lopen. Na 500 meter kregen we het gezelschap van een wedstrijdwagen met gevarendriehoek op het dak. Niemand had een fototoestel mee zodat we dit jammergenoeg niet op de gevoelige plaat konden leggen.

Al babbelend gingen de kilometers en de tijd heel snel voorbij. En waarover wordt er dan zoal gebabbeld? Wel, vandaag weet ik niet meer zo goed wat we zoal verteld hebben. Anderhalf uur met iemand praten lijkt lang maar 't is heel snel voorbij gegaan. Enkele onderwerpen die de revue passeerden waren: de zwangerschappen van Jogginggirl en ikzelf (beiden 3 keer zwanger maar met een verschillend resultaat tot gevolg: Jogginggirl 3 kinderen en ikzelf 4 kids), Leffe's van 9°, nieuw samengestelde gezinnen met een verrassende onthulling van Frank, kamperen en bbq's en nog veel meer....
Na 15 km (ongeveer 9 km/u) kwamen we voorbij ons huis waar we afscheid namen van Jogginggirl. Nog eens merci voor het aangename gezelschap!

Het babbelgehalte werd algauw gehalveerd en we gingen een beetje sneller lopen. Na 21 km hadden we beiden het gevoel dat we op wolkjes liepen. Aan km 23 begon Frank zelfs al te dromen van een superprestatie in Helsinki maar toen voelde ik al nu en dan een steek in de maagstreek.
Doordat ik verleden week bloed was gaan geven neem ik 's morgens een ijzertablet van 525 mg. Gisteren had ik een licht ontbijt genomen en die ijzertablet is me blijkbaar niet goed bevallen. Na 24 km vond mijn maag dat ik best iets zou eten maar ik had enkel sportdrank bij.
Ik maande Frank aan om verder te lopen. Ik nam de GSM van Frank over voor het geval ik niet meer thuis ging geraken en dronk een flesje sportdrank leeg. We zaten natuurlijk juist op het verste punt. Ik begon terug te lopen en kon onmiddellijk mijn tempo terugvinden. Ik voelde nog iets maar 't ging al wat beter.
Na 28 km waren de steken er terug en ik dronk mijn laatste flesje leeg. 't Was precies of er lag een knoop in mijn maag. Vijftig cent was het bedrag dat ik bij mij had maar voor dit bedrag kan je tegenwoordig in ons Belgenlandje weinig kopen om te eten. 't Ging trouwens geen avance zijn want ik kwam geen enkele winkel tegen op mijn parcours.
Na 30 km begon het te regenen, eerst wat gedruppel en daarna viel de regen met bakken uit de lucht. Dit deed me deugd en de laatste 3 km kon ik zelfs nog versnellen. Er bleef wel een zeurende pijn hangen. Op 500 meter van ons huis kreeg ik telefoon van Frank om te vragen waar hij me kon oppikken. Ik meldde hem doodleuk dat ik binnen enkele minuutjes aan de achterdeur zou staan...
Eind goed, al goed.

De cijfertjes van mijn duurloop:

* 33 km - 3u34'04" - 9,25 km/u - AHR 143

Frank was 1'46" sneller, dus heb ik de schade nog kunnen beperken. Ik denk dat we er beiden klaar voor zijn; Helsinki here we come!!!!

09:30 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

02-08-08

Afscheid na 16 trouwe jaren....


daihatsu0Nee, onze trouwe viervoeter heeft de pijp niet aan Maarten gegeven want we hebben eenvoudig weg geen hond.

Mijn autootje, een Daihatsu Charade, dat ik zestien jaar geleden kocht met mijn eerste spaarcentjes, was aan vervanging toe. De zoektocht naar een andere wagen verliep over een periode van een zestal weken.
Frank, die absoluut geen kaas gegeten heeft van auto's wou enkel mee gaan kijken als het echt de moeite waard zou zijn. Ik kreeg als het ware carte-blanche en moest er dus voor zorgen dat ik niet al teveel jokers verspeelde door hem van de ene showroom naar de andere mee te sleuren.

Enkele weken geleden waren we al eens langsgeweest bij een Renaultgarage maar de Megane die ons aansprak had een benzinemotor en die ging teveel "nafte" slurpen.
Een andere optie was een nieuwe wagen kopen ipv een tweedehands en bij Citroën kon ik gedurende de ganse maand juli een recyclagepremie van 1500 euro krijgen voor mijn oud bakske wat een gigantisch bedrag is voor een oud karretje. Het kleinste model (C1) sprak mij wel qua uitzicht aan maar er kunnen bij dit model maar 2 personen op de achterbank. Een C2 en C3 vond ik al minder mooi en vanaf dan kom je al in een hogere prijsklasse terecht.

multiplaMaandag had ik geluk; ik vond een Fiat Multipla diesel van nog geen vier jaar oud en met weinig kilometers op de teller op het net. De auto had ook heel wat opties zoals airbags, airco, metalen velgen, electrische ruiten en een trekhaak. Het voordeel bij deze wagen is dat er 3 personen vooraan kunnen plaatsnemen en 3 achteraan.
De garage in Staden was maar open tot 18u30 en Frank moest tot 18u werken maar de eigenaar wou speciaal langer blijven. Hij hoorde blijkbaar dat ik sterk geïnteresseerd was.
Op weg naar Staden spraken we onderling af om niet dezelfde avond te beslissen. Maar toen we de wagen zagen was zelfs Frank onmiddellijk enthousiast. De auto was heel goed "gesoigneerd" door de vorige eigenaars en er was een garantie op van 12 maanden. We hapten diezelfde avond ondanks onze belofte toch toe.
't Is misschien wel een grote auto als tweede wagen (onze andere is een Espace) maar we zijn tenslotte met zes en de kinderen blijven niet klein. Ik vind het belangrijk dat ze veilig en comfortabel vervoerd kunnen worden.
Als er volgend schooljaar kinderen her en der rondgebracht moeten worden dan hebben we nu 13 plaatsen..)) Ik hoor de juffrouw en de meester al komen....
Of, we kunnen car-poolen naar één of andere weblogloop?

Eénmaal thuisgekomen heb ik mijn Charadeke met een beetje pijn in het hart op het net geplaatst en 24 uur later was het al verkocht en opgehaald. Het rijdt nu ergens in Sleidinge rond.
We kunnen onze Fiat pas woensdag ophalen dus moet bibi nu met de fiets naar het werk wat eigenlijk niet zo erg is want ik werk op amper 4 km van onze deur en met het voorbije mooie weer was het nog leuk ook. Ik fiets wel niet graag en als ik na het werk de kids moet oppikken of boodschappen moet doen dan lukt het niet om met de fiets te gaan. Maar we moeten ook een beetje aan het milieu denken, hé.... "Fietsen voor Kyoto", heet dat dan bij ons op het werk.

En, er wordt ook gelopen, hoor. Straks, als 't stopt met regenen gaan Frank en ik 5 km loslopen en morgenvroeg staat onze langste duurloop (32 km) op 't programma.

multipla000multipla00


















16:23 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

31-07-08

LSLD, 't is te zeggen Laatste Straffe Leffe Drinken!


LeffeVoor ik deze morgen naar beneden kwam had ik me vlug even gewogen in de badkamer; 53,5 kg.
Nadien nam ik een licht ontbijt; een boterhammetje met speculoospasta, een kop koffie en een halve liter sportdrank.

Om 7u45 stond ik klaar om te vertrekken voor een tochtje van 15 km. Ik had een tempo van 9,5 km/u in gedachten wat gezien de warmte zeker niet sneller moest zijn.
Na 7,5 km passeerde ik terug aan onze deur en ik had een fles met 0,75 liter sportdrank in de brievenbus gestopt. Vlug even bijtanken en wat uitblazen en ik was terug weg. Die eerste kilometer na een stop haat ik altijd. 't Is precies of de benen willen blijven rusten.
Na nog een identiek rondje kwam ik terug thuis. "Lekende nat", zoals ze hier zeggen in de Vlaanders. Er werd nog een halfliterke naar binnengekapt wat mijn vochtinname voor, tijdens en na de training op bijna 2 liter bracht.
In de badkamer vlug even op de weegschaal; 53 kg. Ik had dus eigenlijk nog een halve liter te weinig gedronken. Ongelofelijk hoeveel vocht een mens kan verliezen door te transpireren. Ik moet er wel bijzeggen dat ik een ongelofelijk zweter ben..))
Ik had 1u34'44" gelopen over 15 km en rarara dat is precies 9,5 km/u. De gemiddelde hartslag lag op 144 en daar kan ik best mee leven in de gegeven omstandigheden.

Rond halftien stond ik onder een koude douche en een kwartierke later sprong ik op mijn fiets om nog wat boodschappen te doen en te gaan werken.

Nu nog vlug één Leffe drinken (zie foto) op het terras in de tuin terwijl ik een blaadje ga lezen in mijn boek - momenteel is dit "Godin van de jacht" van Heleen van Royen.
Heerlijk vind ik dit; geen tv, een zacht muziekje op de achtergrond, een drankje en een goed boek. 'k Heb nog geen congé maar dit voelt ook wel goed aan. En vanaf morgen geen alcohol meer tot na de marathon, dan blijft enkel het terrasje, een goed boek en een muziekje over....

Update 21u45: gedaan met 't terraske; de weergoden zijn losgeslagen, een verschrikkelijk onweer met windstoten en stortregens trekt nu over Bissegem. De tuinstoel waar ik daarnet op zat vloog ongeveer 2 meter de lucht in. Hopelijk zijn er nu geen lopers en fietsers meer op de baan...

20:14 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

30-07-08

Zwaarste week...


Helsinki marathonlogo







Deze week wordt er nog flink doorgetraind ten huize Spencer met als sluitstuk een duurloop van 32 km op zondag. Ik weet niet wat de weersvooruitzichten zijn maar we zijn van plan om rond 7u15 te starten met een eerste toer van 18 km gevolgd door een tweede toer van 15 km of omgekeerd. De beoogde snelheid zal rond de 9,2 km/u liggen wat wil zeggen dat we elke km aan ongeveer 6'30" moeten afleggen.
Hoogstwaarschijnlijk zullen we op één van beide rondes het charmante gezelschap krijgen van Jogginggirl Veerle.
De week erop volgt er op zaterdag nog een duurloop van 24 km en vanaf dan is het aftellen geblazen naar 16 augustus met nog enkele keren de beentjes losgooien over een afstand van een 8-tal km.

Gisteren bestond de training uit 20' warming-up ('what's in a name' met zo'n weer!) gevolgd door 30' sneller dan marathontempo en nadien nog 20' cooling down (amaai).
De eerste 20' liepen we aan 9,2 km/u aan lage hartslag (139), op de 30' haalden we een snelheid van 10,8 km/u met een AHR van 160. Tijdens de cooling down liepen we 9,6 km/u met een AHR van 149. Ik was heel tevreden dat ik met dit warme weer mijn hartslag nog tot een aanvaardbare niveau kon terugbrengen.
Na 12 km in 1u12' (10 km/u - AHR 149) stonden we terug thuis.

Frank heeft straks een uurtje lunchpauze en aangezien zijn kantoor op amper 1 km van onze deur ligt gaan we een halfuurtje loslopen.
Op donderdag hebben we dan een duurloop van 17 km maar aangezien ik morgen avonddienst heb zal Frank deze training alleen mogen afhaspelen. Tegen dat ik eraan begin zal hij al onder de douche staan.
Zaterdag dan nog wat loslopen en zondag het zwaardere werk:.)

Ik zou al supertevreden zijn mocht ik in Helsinki eenzelfde goed gedoseerde marathon kunnen lopen zoals in Stockholm maar 't schijnt dat Helsinki nog zwaarder is. We trekken 2 maal de heuvels in, éénmaal op het einde van de eerste lus en rond km 35 nog eens. De laatste kilometers zijn wel bergaf en dan kan ik misschien mijn "verschroeiende eindsprint" inzetten....

Vanaf 1 augustus wordt terug alle alcohol afgezworen tot na de marathon. Vanavond en morgen ga ik nog eens genieten van een paar goeie Leffe's op 't terras en nadien in Turkije alle remmen los want 't is een formule A.I..))

11:04 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |