03-07-09

The sky is the limit...


11Vijf jaar geleden sprong ik van op de Berneuse - Zwitserland (2048 meter ) naar beneden en gisteren kreeg ik van Frank en de kinderen een superleuk cadeau voor mijn veertigste verjaardag.
Een tandemsprong vanuit een Cessna vanop 4000 meter met een vrije val van 50 seconden, jihaaa! Place-to-be wordt het Para Centrum Vlaanderen dropzone Moorsele. Ik heb het weekend van 18 en 19 juli in gedachten maar ik laat zeker nog iets weten over de juiste informatie wanneer het gaat gebeuren. Iedereen die wil mag gerust afkomen en nadien geeft Frank een ”tournee generale”.
Misschien landen we wel in de tuin van Bart en Anita, wie weet....

Gisterenavond zijn we met het ganse gezinnetje lekker gaan eten in ”Bistro ’t fonduetje”. Nu hoor ik jullie al denken: “in zo een warmte, je moet goed zot zijn om fondue te gaan eten”, maar ’t smaakte overheerlijk. Frank en ik kozen voor de Mexicaanse fondue (fonduen in een pikante tomatencoulis ipv in olie) terwijl de kinderen kaasfondue aten. Eerst namen we een aperitiefje en we sloten af met een Irish coffee, mmmm.

Vanmorgen vroeg is Louise, ons oudste, vertrokken naar de Vogezen samen met Tante Tine, Willem en nichtje Elise.
Straks ga ik met Marie, Liza en Maud naar Bellewaerde. Ieper is amper een kwartiertje rijden en we hebben een jaarabonnement voor Bellewaerde en Walibi.

Van lopen komt er voorlopig niet veel in huis. Eergisteren liep ik een 6-tal km en misschien komt er deze avond nog een 10-tal km bij. Ik kan ook afzakken naar de Vlerkejogging in Harelbeke (5,5 km) maar die korte afstanden zijn niet echt mijn ding. Dit weekend wordt het moeilijk om veel te trainen, ik moet het ganse weekend werken... Een sabbatweek kan eens geen kwaad!

12138




















09:47 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

28-06-09

Duathlon!


kastelenloop 2Gisterenmorgen had ik via face-book mijn “change of plans” al laten weten. Een aanval op mijn PR op de halve marathon zal voor op 2 oktober zijn. Dan loop ik Rapper dan een Ezel met verschillende passage aan mijn ouderlijke thuis. De supporters zullen hun keeltjes mogen smeren...

De werken aan onze tuin komen terug op gang en gisterennamiddag gingen de stielmannen het kader komen uitleggen om beton te gieten. ’t Waren rappe mannen en rond 13u waren ze al klaar.

Ik besloot om de fietstocht van volleybalclub BIDAVO mee te doen. Normaal ging Frank alleen met de kinderen gaan met Maudje op de bagagedrager. Bij aankomst aan de sporthal bleek dat de fietstocht van 25 km iets langer was (35 km), de korte versie was amper 10 km en dit vonden we dan weer te kort.
Ze hadden er heel veel werk ingestoken maar algauw bleek dat we ons mispakt hadden. Het ging onmiddellijk richting Kennedypark en verder via Bellegem, Aalbeke, Marke... Onze kinderen hadden de grootste moeite om de hellingen op te rijden. Er was geen enkele stop voorzien om iets te drinken. Gelukkig had ik 2 kleine flesjes sportdrank maar als je met zessen zijt is alles snel leeg.
De cafeetjes die we tegenkwamen waren allemaal gesloten en ondertussen weten we dat de buurtwinkeltjes met uitsterven bedreigd zijn. Maud – goed voor 30 kg – zat dan al achterop mijn fiets. Frank kreeg telkens materiaalpech (ketting eraf).
Na afloop waren er belegde broodjes maar deze moest ik aan mijn neus voorbij laten gaan, het was toen al bijna 17u.

Ik ben dan als een wervelwind richting Izegem getrokken en om 17u15 had ik mijn nummer (138), een kwartiertje vóór het startschot.
Dat was even stressen, van ontspannen aan de start komen was hier geen sprake. Algauw zag ik Roadrunner Jan, Nico, Katrien, Sandra Cauwels en enkele Gavertrimmers.

De eerste 5 km liep ik aan 11 km/u maar ik had al vlug door dat ik dit geen 21 km lang ging uithouden. De zon scheen volop en op de lange rechte stukken hadden we telkens wind op kop.
Na 10 km was de snelheid gezakt naar 10,8 km/u en rond kilometer 12 moest ik zelfs een stukje wandelen. Ik verloor daardoor niet al te veel tijd (km 12 aan 6’ – toch nog 10 km/u). Net zoals 2 jaar geleden begon het spelletje “haasje over met Hansy” terug. De ene km liep hij voor mij, de andere km net andersom.

Na ronde 3 was mijn gemiddelde snelheid gezakt onder de 10,5 km/u zodat een tijd onder de 2 uur er zelfs niet meer inzat. Er waren 4 rondes en in de laatste ronde vond ik mijn tweede adem terug. Ik haalde na 19 km nog een dame bij en in de laatste km liep ik nog 5 mannen voorbij.
Zo werd ik tiende dame – net als vorig jaar maar toen was ik 6’ sneller – in een tijd van 1u59’18”. Daar ben ik best tevreden mee, ik had heel hard afgezien. In die derde ronde dacht ik zelfs aan opgeven maar dat staat niet in mijn woordenboek.
Een dikke merci aan de vele supporters langs de kant: Frank en Marie (na de belegde broodjes waren ze nog afgezakt naar Izegem), Anja Acke en familie, Christophe van de Gavertrimmers, Chris en Manou van Katrien, Bart van Anita, canicrosser Etienne aan de bevoorrading... Ongetwijfeld vergeet ik er nog.

Nadien werd er een pintje gedronken samen met de face-book-bloggers en supporters. Sandra Cauwels werd eerste dame en mocht met een “roze fiets” naar huis. Ikzelf won een waterkoker. Dame nummer 11 won een donsdeken... dit vond ik een mooiere prijs.

Nog een leuk fait-divers: ik liep met nummer 138 en behaalde de 138ste plaats, als dat geen extra prijs waard is...

Update: Straks gaan Frank en ik supporteren naar de Leie-corrida in Lauwe. Vanavond is er dan een feestje bij oma en opa Spencer om 't verlof in te zetten. Ik trakteer met den aperitief en de taart nadien, rara, wat heb ik te vieren volgende week? De champagne staat al koud...

kastelenloop 1

04:58 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

22-06-09

Pannenkoekenloop Zulte.


zulte2Gisteren stond er een trainingsloop in Deerlijk gepland. Met een 7-tal Gavertrimmers zakten we af naar de gemeente beroemd om zijn Kerstcorrida.
Er was de keuze uit 30, 20 of 10 km. De langeafstandlopers startten al om 8u terwijl om 9u en 10u kon ingepikt worden voor respectievelijk 20 of 10 km. Ikzelf koos voor de gulden middenweg, 20 km dus. Ik hoorde dat het eerste ronde aan een dikke 11 km/u werd gelopen. Na de wedstrijd van vrijdag was ik wat bevreesd of ik zo een tempo wel ging aankunnen. Mijn vrees was voor niets nodig, het tweede rondje liepen we aan 10,4 km/u.
Het derde rondje zakte het tempo naar 9,8 km/u, er waren een aantal start-to-runners bijgekomen en dit zorgde voor een iets aangenamer tempo voor mezelf.
Na 1u58', exact 20 km, konden we een verfrissende douche nemen. Nadien was er nog pasta met een Leffe en een tombola, dit alles voor de prijs van 3 euro. Onderweg werden we ook al ruimschoots voorzien van sportdrank, bananen, sinaasappels, rozijnen en peperkoek... Ik kom hier zeker nog terug.

In de namiddag was het verzamelen geblazen in Zulte waar Harmsy/Dirk, ex-dreamteamer, een pannenkoekenloop organiseerde. ’t Is eens iets anders dan “lopen voor Leffes”. Na elk rondje van 1250 meter kreeg je een lintje en 8 lintjes konden ingeruild worden voor een pak pannenkoeken.
Er waren heel wat facebookers, ex-dreamteamers (zelfs uit Nederland) en bloggers aanwezig. Nico kwam supporteren na zijn marathon van vrijdag. Hij had zelfs een v.i.p.-parkeerplaats weten te veroveren, op het parcours notabene vlak bij start en aankomst. Sandra en haar ventje waren er ook en even later zagen we Nathalie Tijtgat met haar gezin. Katrien liep samen met Manou enkele rondjes, ge had Manou moeten zien glunderen. Jogginggirl Veerle en ik liepen mee in een groepje met Anja en haar dochters, Chris, Herman... Enkele rondjes later kwamen Peter en Vincent er ook bij. Zij liepen 16 rondjes. Het tempo lag laag en Frank waagde zich aan enkele looppasjes. De lintjes die hij tekort kwam om een pak pannenkoeken af te halen werden aangevuld door de lopers die er over hadden.
Nadien werd er verbroederd tussen pot en pint. In onze prijzentas zat er een merkwaardig item wat voor hevige speculaties zorgde. Uiteindelijk bleek het een mini-antislipmatje te zijn...

Gisteren kwam ik dus aan 30 kilometer verspreid over 2 trainingen, niet mis zou ik zeggen. De rest van de week laat ik de beentjes bekomen om zaterdag de Kastelenloop tot een goed einde te brengen. Deze week heb ik trouwens nachtdienst en van lopen komt er zowiezo weing terecht dan.

Aja, en zaterdagavond werden de clubkampioenen bekend gemaakt op de pasta-party van Joggingclub Wevelgem. Bibi was er niet bij. De dame die won zat maar 1” van haar geschatte tijd. Ikzelf had een tijd van 12’12” opgegeven voor 2,33 km. Ik liep uiteindelijk veel te snel: 11’23” (12,28 km/u) ondanks het feit dat ik er een toertje bijlapte. Volgend jaar beter!

zulte pannenkoekenloop
























12:16 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

20-06-09

Nacht van West-Vlaanderen part IV.


nacht hermanGisteren liep ik voor de vierde keer mee in de Nacht; de 10 km wel te verstaan.
Zoals het een cijferfreak betaamd zet ik alle prestatie’s van de voorbije jaren eens op een rijtje:

Het begon in 2002. Toen was ik nog geen loper, facebooker of blogger, gewoon eventjes meelopen in de Nacht zonder specifieke training:
* 10 km in 1u04’18” – 9,33 km/u – 820ste plaats op 863.

2007, het jaar van mijn eerste marathon (Rotterdam):
* 10 km in 52’51” – 11,35 km/u – 672ste plaats op 1428.

2008, enkele weken na de marathon van Stockholm:
* 10 km (reële afstand 9,89 km) in 52’10” – 11,375 km/u – 739ste op 1719.

2009, na een periode van weinig trainen:
* 10 km in 50’45” – 11,82 km/u – 586ste op 1629.

In feite heb ik gisteren een PR gelopen. Het vorige PR dateerde van de Kerstloop van Waregem (2008 – 50’42”) maar de afstand was daar niet correct (9,8 km). Ik ben super tevreden, ik liep tussen km 1 en 2 aan de zijde van Veerle Dejaegher, die gewoon meeliep voor de fun.
Wie had dat gedacht dat ik haar ging kunnen volgen, in de uitslag staat ze zelfs met DNF naast haar naam:-)

Na het douchen begon het leukste gedeelte: supporteren voor de marathoniëns en de ultrarunners.
Het duurde wel een tijdje voordat ik het punt gevonden had (hoek Schavelarestraat en Zwevezelestraat) waar er een mooi bendeke facebookers verzameld had.
De plaatselijke kruidenier had beter zijn winkeltje opengehouden - de kleine zelfstandige mag wat inventiever zijn – want op die hoek stond het publiek in dichte drommen. Zijn drankenautomaat was binnen de kortste keren geplunderd...

We schreeuwden onze longen uit het lijf voor oa: Nico, Katrien, Harmsy, Sandra, Koen, Gert, Filiep S., Fré, Francis, Olifantje Wim, de gasten van joggingclub Aalter die meetrainden aan zee en Ludo Depoorter, Gavertrimmer en ultrarunner... Proficiat aan allen, jullie deden het stuk voor stuk schitterend!

De goesting om de eerste passen te zetten in de wereld van de ultra’s is terug een flink stuk aangewakkerd. Volgend jaar wil ik zeker starten in Brielle (nl) voor Rondje Voorne (50 km).

Nadien gingen Frank en ik nog even binnen in de Mast om de helden van de dag een dikke proficiat te wensen nadat ik eerst een vette braadworst met ajuin naar binnen gewerkt had. Daarna reden we naar de carpoolparking waar de fetsen op de fietsendrager werden geplaatst en rond 2u30 konden we ons bedje opzoeken.

nico in de nacht






























15:28 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

14-06-09

Mc Bride Run - Ieper tot Poperinge


ieper1Vandaag stond de Mc Bride Run in de agenda genoteerd. Bedoeling was om 1u59’ te lopen als een soort generale repetitie voor de Kastelenloop in Izegem op 27 juni.

Voor de start, tussenin en nadien ben ik heel wat bekenden tegen gekomen; te veel om op te noemen.

De eerste 8 km liep ik samen met Herman, die zijn eerste halve marathon liep. Na een achttal kilometer deed hij teken dat ik door mocht gaan wat ik dan ook deed.
Een dikke merci aan zijn vrouwke voor de foto's die te vinden zijn via Hermans facebook.

Ik liep een heel regelmatig en aangenaam tempo. Op onderstaand grafiekje zie je telkens mooi aan welke drankposten ik stopte om een stukje te wandelen bij het drinken (6 en 16 km). Ik kan het nog steeds niet en zal het waarschijnlijk nooit kunnen: drinken al lopend. Ik verloor dus 2 x een 15-tal seconden maar bij langere afstanden maakt dat niet zoveel uit.

Vanaf kilometer 16 begon ik regelmatig lopers bij te halen en rond kilometer 17 zag ik Nancy van de Gavertrimmers plots voor me opduiken. Ze was iets te snel gestart maar behaalde een mooi pr van meer dan 5 minuten (ongeveer 2u rond).

Die laatste kilometers waren voor mij echt genieten; waar anderen alles uit de kast moesten halen om niet te verzwakken kon ik mooi mijn tempo aanhouden en comfortabel de finish bereiken.
Dit doe ik dus 100 keer liever dan de kortere afstanden. Geef mij maar alles vanaf de halve mararthon...

Aja, mijn tijd volgens Garmin 1u55’15”. Binnen 2 weken terug een halve marathon!

MCBRIDE04MCBRIDE05













20:28 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

10-06-09

Zondag een halve marathon als repetitie voor... een halve marathon!


aktie3Normaal vertrok ik zaterdag naar Brielle om er mijn eerste ultrarun te lopen maar de ziekte van Frank besliste er anders over. Niet getreurd echter, Pascal zal er de Gavertrimmerskleuren verdedigen. Volgend jaar wil ik er zeker bij zijn.

De goesting om te trainen komt langzaam aan terug. In mei liep ik slechts 6 maal goed voor 81,5 km maar juni belooft alvast beter te worden.
Zondag staat de Mc Bride Run op mijn programma. Deze halve marathon loop ik als een soort generale repetitie voor de Kastelenloop op 27 juni. Verleden jaar liep ik in Izegem een pr op de halve marathon en dit jaar wil ik nog iets beter doen. Bedoeling is om op de Mc Bride onder de 2 uur te lopen.

Voor de Nacht van West-Vlaanderen (19 juni) heb ik me net ingeschreven, voor de 10 km wel te verstaan. Op 21 juni trek ik naar Deerlijk om aan een groepstraining mee te doen. Er is keuze uit 10, 20 of 30 km met nadien spaghetti als toetje.
In de namiddag zakken we dan misschien nog eens af naar Zulte voor het Loopfeest waar er voor pannenkoeken kan gelopen worden.

Op zondag 28 juni, de dag na de Kastelenloop, hebben we een feestje bij opa en oma Spencer om de zomervakantie in te zetten. Ondertussen is dit een jaarlijkse traditie geworden. Gezellig samen zijn met de zussen, schoonbroer en de kinderen, meer moet dat niet zijn. Door omstandigheden gaan we dit jaar niet op restaurant maar ’t zal even leuk worden. Ook al een traditie is dat het aperitief door ondergetekende verzorgd wordt en dit jaar zorg ik ook voor de taart nadien. ’t Is immers een specialeke dit jaar...

Deze middag ga ik shoppen met de vier dochters; amaai mijn portefeuille, VISA mag meegaan:-) Louise haar GSM is kapot en de anderen willen nieuwe kleren, schoenen, ed... Ikzelf ga op zoek naar een vaderdagcadeautje voor Frank. Ideetjes mogen altijd komen want dit jaar weet ik het echt niet...

11:46 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

05-06-09

Gele fiets...


fietsfiets3

























Na de laatste les van de fietsherstelcursus heb ik me een fiets aangeschaft. Niets bijzonders als het ware maar deze fiets heb ik bijna helemaal zelf fietsklaar gemaakt.
Er zit een nieuwe ketting op, twee nieuwe banden en wielen, tandwielen... De derailleur heb ik samen met collega Trui gemonteerd want oorspronkelijk zaten er geen versnellingen op. Ik ben toch wel heel fier op mijn werk. Hopelijk zak ik er de eerstvolgende rit niet door:-)

Lopen dan: ik heb de loopstatisitek voor mei gemaakt en het valt maar magertjes uit. Ik liep 6 maal waaronder 1 wedstrijd en 1 wandeling van 22 km, goed voor een totaal van 81,5 km.
Juni belooft alvast een beetje beter te gaan worden. Ik liep al 2 maal (1 wedstrijd) goed voor 29 km. Volgende week zondag loop ik de Mc-Bride run (1/2M) en eind juni hebben we nog de Kastelenloop in Izegem, ook een halve marathon. Daartussen in valt de Nacht van West-Vlaanderen. Misschien loop ik daar de 10 km alvorens te gaan supporteren voor onze marathoniëns...

17:49 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

02-06-09

Kortrijk Loopt en trainen met Heidi Rakels.


heidi rakels




















kortrijk loopt1Gisteren was het dan zover: ik zou voor het eerst deelnemen aan de 11 km van Kortrijk Loopt. Normaal gezien zou ik nu in volle voorbereiding zitten van Rondje Voorne maar de ziekenhuisopname van Frank besliste er anders over...

Om 10u45 kwam ik aan in de sporthal maar doordat er maar 1 afhaalstand voor de nummers van de 11 km was (meer dan 700 nummers) kwam ik te laat om de start van de mannen om 11u te zien. Er stond een rij van wel 40 meter aan te schuiven voor een startnummer. Dit zou toch heel wat vlotter kunnen verlopen met extra vrijwilligers.

Ik zag heel wat bekenden; vrienden, facebooklopers, collega's, loopclubgenoten en bloggers.
Ik startte samen met Jogginggirl Veerle, Katrien en Diana. We hadden alle vier ongeveer hetzelfde doel: rond het uur eindigen.
De eerste 2 kilometer verliepen vlot vooral omdat er verschillende stukken bergaf gingen. Ik zat algauw in een comfortabel ritme en toen we net vóór de Broeltorens kwamen zag ik Frank, Liza en Maud. Onderweg had ik al verschillende keren mijn naam gehoord. Altijd leuk als je een "thuismatch" loopt.
Aan kilometer vijf had ik een tijd van 26'18". Vanaf dan stonden er heel wat minder supporters langs de weg en langs het kanaal blies de wind in het nadeel. Ik verloor een beetje tijd maar alles bleef nog binnen de perken; volgens Garmin zou ik net onder het uur eindigen.
De laatste 2 kilometer kreeg ik het wat lastiger, vooral omdat het vanaf dan bergop ging. De warmte speelde ook een rol, net alsof de hitte opsteeg vanuit het asfalt. Nog vooraleer we halfweg waren had ik al Paul V. ingehaald en aan kilometer negen had ik nog een aantal heren te pakken. Leuk, als je weet dat de heren een half uur eerder vertrokken waren.
Ik finishte in een tijd van 59’06” en daarmee ben ik best tevreden. Met zo weinig trainingskilometers in de benen kan ik eigenlijk niet anders dan content te zijn. Ik eindigde als 89ste op 705 aankomsten.
Nadien nog een praatje gemaakt met Gella (of was het Ulla?) waarna ik naar huis reed.

heidi 1In de namiddag stond er nog een demonstratietraining in mijn agenda met Heidi Rakels.
Heidi behaalde brons op de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona, werd verschillende keren Europees kampioen, Wereldkampioen en ze werd 17 maal Belgisch kampioen.
Het aantal liter zweet dat ik gisteren gelaten heb is ondertussen al ruimschoots aangevuld... Het was meteen de eerste keer in 3 maanden dat ik mijn kimono nog eens aantrok.
Het voorbije verlengde weekend werd er dus eentje vol afwisseling op sportief gebied.

Vanavond is Willem (van zus Tine) op logement.
Leuk voor onze meiden om eens een klein ventje te vertroetelen. Alhoewel heel klein is hij niet meer: met zijn ruim negen maanden en meer dan elf kilo is hij niet echt klein meer te noemen.
Straks stop ik hem in bad, daarna een flesje en dan mag hij de ganse nacht goed doorslapen...

19:26 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

31-05-09

Super!


Het commandoparcours was schitterend, we hebben echt ons hartje kunnen ophalen. De rit ernaar toe verliet op zijn Spencers, heel chaotisch, we hadden een zitplaats tekort in de wagen. Na veel vijven en zessen kwamen we daar om 14u25 aan en ik perste er nog een spurtje uit want we hadden een afspraak om 14u30 en het was nog een stukje door het bos tot aan de start. Later bleek ons gehaast voor niets nodig want het duurde nog een half uur voor we van start konden gaan maar het was super. Zeker voor herhaling vatbaar...

olh 2olh 3





















olh 1olh





















parcours 6




























21:36 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Eivol Sinksenweekend.


ADVENTURE 1Deze middag vertrek ik naar het noorden van Frankrijk (Olhain) op commandoparcours. Samen met Marie en Tomas gaan we het grote parcours afleggen terwijl zus Tine met Lukas het kleine parcours onder handen zal nemen.
Terwijl ze in Brussel flink zullen zweten vertoeven wij in de koelte van de bomen.

Hopelijk heb ik morgen niet al te veel last van stramme spieren want dan doe ik mee aan Kortrijk Loopt. Met een tijd van 60' over 11 km zou ik heel tevreden zijn want de laatste tijd wordt er hier ten huize Spencer bitter weinig getraind.
De grote werken aan onze tuin zijn gestart en de voorbije dagen zaten eivol met allerhande feestjes en dergelijke. Donderdagavond had ik 3 uur les (fietsen herstellen), vrijdagavond gingen we naar "eelt" van Wouter Deprez kijken in de stadsschouwburg en het was schitterend. Hij boeide ons 2 uur lang, wat voor een stand-up comedian niet evident is.
Gisteren dan werden we om 16 uur verwacht in Brouwerij Rodenbach in Roeselare voor een huwelijksreceptie en daarna was er een communiefeest bij de buren. 't Was precies of we in Spanje zaten met een lekkere sangria en paëlla die ter plaatse in een reuzegrote pan bereid werd. De avond werd afgesloten met een ijslammetje en potje koffie.

Vanavond gaan we een ijsje eten bij oma en opa Spencer. Hopelijk lig ik vanavond een beetje vroeger in bed dan de afgelopen dagen...

09:45 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

27-05-09

Op 't gemakske...


mont-ventouxDe tijd vliegt voorbij en heel wat klusjes blijven liggen. Frank en ikzelf waren al van het principe om zoveel mogelijk van het leven te profiteren en na de toestanden met de ziekenhuisopname van Frank zal dit zeker zo blijven. Carpe Diem!
Niet dat we hier thuis alles laten verloederen en vervuilen maar eens een klusje laten liggen om er een dagje tussenuit te knijpen moet kunnen. Tot enkele weken geleden namen Frank en ik regelmatig tijdens de week een dagje vrij om bv. een dagje te relaxen (ontbijtje, sauna, bubbelbad, lekker etentje...). Andere keren gingen we cultuur opsnuiven met een bezoek aan een museum of tentoonstelling (Körperwelten, Guislainmuseum, Kriekbrouwerij...). Een dagje zonnen aan zee of fietsen in de polders zat er regelmatig tussen. Of wat dacht je van een stadsrondleiding in Brugge, Antwerpen of Brussel met bij deze laatste een obligaat etentje in de “Rue des Bouchérs”...
Met de kinderen wordt er regelmatig een dagje uit gepland (bezoek Atomium, Technopolis, Aquatopia...) maar wij samen met zijn tweetjes daar geniet ik enorm van.

Als Frank terug volledig mobiel is zullen we de draad met heel veel goesting oppikken en nog meer genieten van kleine dingen.
Momenteel zijn er ingrijpende veranderingen gepland aan onze tuin en eens dit alles achter de rug is is er volop tijd voor “quality time”...

Morgenavond is er het derde deel van de fietsherstelcursus die ik volg en naar mijn gedacht is alles veel te theoretisch (op het randje van saai zelfs). Mijn collega Trui en ik zijn bijgevolg morgenavond van plan om een glaasje te gaan drinken na de les. Met diezelfde Trui ga ik dan op vrijdagavond naar de schouwburg in Kortrijk voor de voorstelling “eelt” van Wouter Deprez. Dit zal lachen geblazen worden.

Door het goede nieuws dat Frank geen 3 maanden antibiotica moet krijgen kunnen we onze geplande reis naar de Mont-Ventoux maken. Frank was van plan om de kale berg op te lopen maar dit zal nu wel niet het geval zijn. De koninginnerit van de Tour passeert daar evenwel en dit zal evenzeer genieten worden.

Doordat ik net nachtdienst gehad heb is mijn pinksterweekend bij deze al begonnen. Ik zal toch een klein beetje klusjes moeten doen, denk ik....
Alhoewel ik zondag samen met zus Tine, Marie, Tomas en Lukas op commando-parcours ga in Noord-Frankrijk...
Wat het lopen betreft staat alles op een heel laag pitje. Ik kom aan 1 maximuun 2 trainingen per week. Verleden week liep ik samen met Det 22 km op een wandeling in Kuurne. ’t Was aangenaam en eigenlijk doe ik dat het liefst. Een parcours dat volledig bewegwijzerd is met nu en dan een drank –of eetstop. Op ’t gemak lopen, bijpraten en genieten van de natuur.
Op pinkstermaandag loop ik de 11 km in “Kortrijk Loopt”, de verwachtingen zijn na het weinig trainen bijgevolg niet hoog gespannen. Daarna volgen 2 halve marathons (14 juni: Mc Bride en op 27 juni de Kastelenloop in Izegem) met weeral geen hoge ambities. “Run for Fun”, heet dit dan...

13:53 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

20-05-09

Weinig loopkilometerkes...


cascDeze morgen werd Frank in het ziekenhuis verwacht voor een botscan. Om 8u werd er contrastvloeistof toegediend en om 11u ging de eigenlijke scan door. Hopelijk krijgen we vanavond goed nieuws. Tussenin was er tijd om enkele boodschappen te doen.

Onze plannen om onze tuin een complete make-over te geven worden nu wel heel concreet. De bouwvergunning is sedert eind april goedgekeurd. Het aan te bouwen gedeelte is besteld en de haag is reeds weggehaald. Als alles meezit starten eind volgende week de grondwerken.

Maandagnamiddag heb ik voor de eerste keer ons gras afgereden. Na 50 meter viel ik al zonder benzine:-( De machine in bedwang houden was geen sinecure. Ze heeft twee versnellingen en op tijd de gashendel loslaten is een ware kunst. Ik ben verschillende keren in de zijberm terecht gekomen. Frank mag dan geen “handige harry” zijn, de kunst van het grasmaaien heeft hij perfect onder de knie. Net toen ik de machine binnen rolde begon het te regenen...

Deze morgen zijn we dan zoals gezegd boodschappen gaan doen. We hebben de sauna besteld en een tuindouche (zoals op de foto) bij Beauty Look in Kortrijk. De oorspronkelijke plannen om een grote sauna te kopen werden aangepast naar een bescheidener model (155 x 155 x 205). De reden hiervoor is dat we op die manier geen ingrijpende electriciteitswerken moeten uitvoeren. De aankoop van een grote sauna is niet eens zoveel duurder maar als je de electriciteitswerken moet laten uitvoeren door een erkend installateur en daarbovenop een herkeuring moet laten doen dan scheelt het algauw vele eurootjes.
Hopelijk kunnen we deze zomer al genieten van ons mini-wellnesshoekje. Volgens de kinderen mag een zwembad niet ontbreken in onze nieuwe tuin maar een opblaasmodel zal moeten volstaan:-) De centen groeien nu ook weer niet op onze rug.

Deze week werd er (weeral) niet getraind maar morgen ga ik met schoonzus Det een wandeling van de Klinkerclub in Kuurne lopen. Liefst 22 km worden er in onze maag gesplitst; ’t zal op ’t gemak zijn. Meteen worden mijn loopkilometers van vorige week in één keer meer dan verdubbeld; als dit maar goed komt!

15:24 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

17-05-09

Lopen, feesten, feesten en... feesten.


kathoVooraleer we richting kust trekken om te brunchen ter gelegenheid van het vormsel van Liza en Marie wil ik nog een berichtje posten.

Het lange weekend werd vrijdag ingezet met de Katho-corrida in Torhout. Ik was al enkele keren aanwezig om te supporteren maar liep er nog nooit.
Dit jaar liepen we met een chip zodat we ons helemaal achteraan posteerden om te starten. Uiteindelijk bleek dat er enkel chipmatten lagen aan de aankomst zodat we een dikke halve minuut verloren aan de start.
Er waren heel wat bloggers en facebookers aanwezig en de meesten besloten om er samen een trainingsloop van te maken. Ikzelf liep de eerste km samen met Det, de zus van Frank, die met Franks nummer liep. Jogginggirl Veerle was toen al uit het zicht verdwenen. Det maande mij aan om mijn eigen tempo te lopen en zo kwam ik bij An en Patrick van Joggingclub Wevelgem terecht. Kilometer 2 werd samen met hen afgehaspeld.
Nadien versnelde ik nog ietsje en zo liep ik de laatste 8 km samen met een onbekende dame die perfect mijn tempo liep. Mijn tussentijd aan 5 km was 26’15” (zelfgeklokt). Tussen kilometer 7 en 9 stond er wel een heel strak windje en als je maar met 2 bent dan kan je je moeilijk wegsteken.
Aan 9,5 km kwamen Katrien en Rita van de flacskes naast mij lopen. Ik bleef echter mijn zelfde tempo aanhouden en klokte af in 51’49” (officieel: 52’26”).
Na de hectische voorbije weken ben ik daar uiteraard heel tevreden mee. Ik ging niet tot het uiterste en was zeker niet kapot aan de finish maar die kortere wedstrijden kunnen me niet echt bekoren. Ik loop het liefst lang en traag. Jammer dat Rondje Voorne dit jaar voor mij niet doorgaat maar er komen nog kansen.
Nadien hebben enkele die-hards de boel daar gesloten met dank aan Koen VS voor de Leffebonnekes.

Gisteren was er dan de vormselviering van Liza en Marie waarna we verwacht werden bij Arne om daar te genieten van een hapje en een drankje, ’t was zeker in orde.
Straks trekken we richting Nieuwpoort om te brunchen en in de late namiddag worden we verwacht op het feest van Stef die ook gevormd werd.
Het wordt dus een super-Bourgondisch weekend, de koolhydraten worden maximaal aangevuld.

Frank doorstaat het voorlopig redelijk goed. Met krukken geraakt hij waar hij moet zijn en straks gaat ook de rolstoel mee naar ’t zeetje. Zoals het er naar uit ziet zal het iets van lange duur worden. Woensdag moet hij nogmaals onder de botscan en daarna zal er beslist worden of er een antibioticakuur van 3 maanden (ja, jullie lezen het goed) nodig is of niet. Hoe dit alles praktisch te regelen zal zijn daar zijn we nog niet uit want met orale antibiotica zou het niet lukken. De dokters denken nu eerder in de richting van osteomyelitis met botoedeem. Maar we zijn nog zover niet en misschien valt het allemaal beter mee dan verwacht.

Saluutjes.

09:54 Gepost door Spencerwoman in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

09-05-09

Samen in een bedje...


ziekenhuis 1Zo romantisch als de titel doet uitschijnen is het jammergenoeg niet...
Na 9 dagen in 't ziekenhuis begint het een beetje tegen te steken.
Het gras groeit hier precies ook alsmaar sneller. Maar daar trekken we ons voorlopig weinig van aan.

De laatste voorbereidingen ivm het communiefeest van Liza en Marie zijn met de nodige hindernissen goed genomen.
Iedereen is nu "gekleed" en de foto's zijn goed gelukt. Het enige dat nog moet gebeuren is een rolstoel en krukken gaan huren in de thuiszorgwinkel voor Frank.

Het is de eerste keer in al die tijd dat we samen zijn dat ik moedertjesdag alleen met de kinderen moet vieren. En, dat hebben we daarnet reeds gedaan met een gezellig etentje; "women only".
De stoel van Frank - strategisch in 't midden van de tafel - bleef jammergenoeg leeg. Maar we weten dat het goed komt en dat is het allerbelangrijkste.

In zijn ziekenhuiskamer hebben de kinderen een leuk hoekje ingericht met tekeningen en foto's.

Als KVK nu nog eens kon winnen, dan is 't helemaal goed (ze staan wel al 0-1 achter)...

Ik wil tevens iedereen bedanken in naam van Frank voor de talrijke telefoontjes, bezoekjes en mailkes. Een speciale merci aan Hilde (om de kinderen even bezig te houden), Renate, Trui, Luc, nog een Luc, blogger Ivan, Michèle, Harold en Sarah... voor 't bezoekje en Jogginggirl Veerle om ons Marie naar 't turnen te brengen en voor de opbeurende babbel. Natuurlijk niet te vergeten; onze dichte familie zoals ouders, zussen, broers, schoonzussen, schoonbroers... en noem maar op. Ook van de collega's van zowel Franks als mijn werk krijgen we heel wat steun. Zoals het gezegde zegt: "in nood kent men zijn vrienden"...

ziekenhuis

21:10 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

08-05-09

Meer nieuws over Frank.


LeiemarathonFrank ligt nog steeds in het ziekenhuis. De sepsis is bijna onder controle, hij moet nog tot dinsdag intraveneus antibiotica krijgen gevolgd door enkele weken oraal. De medicatie begint zijn tol te eisen. Vorige week had hij nog een hematocriet van 46, terwijl hij nu amper 39 haalt.

Ondertussen is er meer nieuws; hij zou een fractuur van het bekken hebben. Vorige week woensdagnacht had hij hevige koorts, ik had nachtdienst en kon hem niet in het oog houden. 's Nachts is hij beginnen ijlen en toen hij opstond heeft hij een trede gemist van onze trap. Hij weet daar wel niet veel meer van want hij had veel pijnstillers genomen en pas eergisteren viel zijn frank (euro).

Ik krijg heel weinig informatie vanuit het ziekenhuis (waar ik notabene zelf werk maar wel op een andere campus) en doordat ik zelf terug aan de slag ben heb ik nog maar weinig met de dokters of verpleegsters gesproken. Frank is eerder een stil persoon en vraagt naar mijn gedacht te weinig uitleg.
Antwoorden zoals: "we hebben "iets" gezien op de botscan", "het zal van lange duur zijn maar we weten het niet heel zeker" en "we weten niet wanneer je naar huis mag", kunnen we missen als kiespijn. Volgens de kinesist mag hij niet uit bed en van de verpleegsters mag hij zich wassen aan de lavabo?! De communicatie loopt stroef.

Hij is nu opgenomen op de dienst neurologie maar volgens mij ligt hij daar niet op zijn plaats. Neurologisch is er volgens de dokters niets aan de hand maar ik stel me daar toch vragen bij. Een bordje aan de uitgang, die trouwens beveiligd is met een code meldt: "gelieve bij het naar buiten gaan geen patiënten buiten te laten".
Deze avond bel ik nog even met de huisarts; die houdt ons beter op de hoogte dan de dokters in het ziekenhuis.

Volgende week zaterdag is er het Vormsel van Liza en Marie en desnoods ontvoer ik hem uit het ziekenhuis...
Ik hoef jullie wellicht niet te vertellen dat het hier superdruk is maar 't lukt. Ook wil ik jullie allen bedanken voor de mailkes, reactie's en telefoontjes. Het doet enorm veel deugd om te weten dat we op jullie kunnen rekenen. Mercikes daarvoor!

Aan lopen kom ik amper toe. Deze week ben ik 1 keertje gaan lopen om mijn kop leeg te maken (10 km in 59'). Zondag gingen Frank en ik deelnemen aan de Koppelrun in Wevelgem tvv Kom Op Tegen Kanker. Dit gaat dus niet door. Volgende week vrijdag zal ik afzakken naar de Rembert-Leffe-corrida. We zien wel waar we geraken, 't zal zeker op 't gemak zijn.

Groetjes.

07:12 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

05-05-09

Start to walk...


Vanavond klaarde de hemel in Kortrijk zowel letterlijk als figuurlijk op. Deze morgen had Frank nog een flinke dip nadat hij een slechte nacht achter de rug had. Waarschijnlijk lag hij de ganse nacht te piekeren...
Vanmiddag hielpen de verpleegsters hem uit bed en kon hij een uurtje in de zetel zitten. Deze middag dan mocht hij met de hulp van een kinesist en een looprek tot aan de vensterbank en terug in zijn kamer wandelen. Het ging heel traagjes en schoorvoetend maar het gaf hem een enome boost dat hij terug op de been was. Zoals bij "start to run" zal het iedere dag wel een beetje beter gaan. Hopelijk is hij gauw van zijn infuus verlost want dit maakt het er niet gemakkelijker op. Met een looprek en infuusstaander op stap...
Normaal zal hij nog enkele weken antibiotica moeten krijgen maar binnenkort kan dit oraal toegediend worden. Het kan vanaf nu enkel maar beter gaan!

Nog een leuk fait-divers; Frank heeft een nieuwe room-mate, een meneertje van 79 jaar en die wilde wel eens weten hoe oud Frank was. Hij schatte hem 30... ge had zijn gezicht moeten zien opfleuren:-)

Update:
Terug minder goed nieuws. Frank ligt weeral aan zijn bed gekluisterd. Ze hebben "iets" gezien op de botscan en straks moet hij nog bijkomende onderzoeken hebben (nogmaals een NMR, nu van het bekken). Zijn infuus blijft nog tot dinsdag. Hij wordt ook na de onderzoeken getransporteerd naar een andere campus (St.-Maarten) waar ze gespecialiseerd zijn in orthopedie, neurologie en revalidatie.
De communie van Liza en Marie komt ook almaar dichterbij en ik heb nog een boel werk. Als alles maar goed komt...

20:13 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

02-05-09

Over een andere boeg...


Net even gebeld met Frank en het roer is omgegooid. Ze hebben een bacterie gevonden in zijn bloed (Streptococcus Pneumoniae) en hij krijgt nu antibiotica intraveneus. De cortisone is niet meer nodig. Neurologisch is alles in orde en de verlammingsverschijnselen zouden moeten wegtrekken alleen weten ze niet wanneer. Op onze vraag hoelang hij nog zal moeten blijven kunnen ze blijkbaar (nog) niet antwoorden. Hopelijk kan hij erbij zijn op het vormsel van Marie en Liza binnen 14 dagen. Hij zal eerst terug moeten kunnen stappen.
Het zou dus niet om een auto-immuunreactie gaan op het vaccin.
Ondertussen hol ik van hier naar daar maar we slaan er ons wel door. De kinderen gaan per 2 mee op bezoek maar gisteren was Marie helemaal over haar toeren. Frank was gisteren heel emotioneel. Hoe zou je zelf zijn als je enkele dagen ervoor nog springlevend bent en plots niet meer kan stappen?

15:47 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

01-05-09

Minder goed nieuws.


Net terug van het ziekenhuis. Frank is opgenomen via spoed met spierverlammingsverschijnselen aan de onderste ledematen en koorts.
Het verhaal begint dinsdag met een vaccin tegen pneumococcen. Normaal moet hij om de 5 jaar gevaccineerd worden omdat hij geen milt meer heeft tgv een verkeersongeval in 1973. Door een vergetelheid is dit echter nog nooit gebeurd maar dinsdag kreeg hij zijn eerste vaccin. Woensdag is hij nog gaan werken maar kwam 's avonds thuis met 39°c koorts. Ik had toen nachtdienst en was er niet gerust op en belde gedurende de ganse nacht regelmatig naar huis (de koorts liep op tot 39,7°c).
Gisteren was hij beter maar deze morgen traden er plots spierverlammingsverschijnselen op aan de onderste ledematen. We zijn eerst langs de dokter van wacht geweest en die heeft ons doorgestuurd naar de spoedgevallendienst.
Ondertussen heeft hij al een reeks onderzoeken achter de rug: bloedafname, CT-scan, longfoto's, ruggemergpunctie. Morgen volgen nog een NMR en EMG. Hij heeft nu een infuus met cortisone. De neuroloog is er blijkbaar ook niet gerust in en kwam al verschillende keren langs.
Straks ga ik nog even langs en hopelijk krijgen we gauw duidelijkheid en geruststellend nieuws. Ik hou jullie op de hoogte.

Update (21h45):
Ondertussen weten we al wat meer. Frank heeft een ontstekingsreactie gehad vanuit zijn ruggemerg tegen zijn bewegingszenuwen die de spieren prikkels geven om te bewegen. Een auto-immuunreactie op het vaccin dat hij dinsdagavond liet zetten. Zeldzaam, maar het zal je maar overkomen. De spieren die aangetast zijn bevinden zich ter hoogte van zijn linkerbovenbeen en bekken. In mindere mate zijn de spieren van zijn rechterbeen aangetast. Hij is als het ware (tijdelijk) verlamd aan de linkerkant. Hij heeft enorm veel pijn en daarnet zat hij er compleet door. We laten echter de moed niet zakken, het kon nog veel erger. Ik mag er niet aan denken dat de ademhalingsspieren of hartspier zouden aangetast zijn. De behandeling bestaat uit grote dosissen cortisone en pijnstillers intraveneus.
Ik mag ten allen tijde bellen naar de afdeling waar hij verblijft. Hopelijk voelt hij zich morgen al een beetje beter.

Ik heb ook beslist om Rondje Voorne niet te lopen. Mijn eerste vijftiger wilde ik lopen met de beste voorbereiding en dit zal nu zeker niet het geval zijn. De komende weken wil ik maximaal aandacht geven aan Frank en de kinderen. Er komen nog genoeg uitdagingen, 't zal voor een andere keer zijn.

15:14 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

26-04-09

Een PR op de 12 km...


eurojogging1Vrijdag verkondigde ik nog dat we dit jaar niet naar de Eurojogging konden gaan omwille van een opendeurdag in het VHSI in Brugge. Toen bleek dat de turntraining van Marie niet doorging op zaterdagmorgen konden we al in de voormiddag naar de opendeurdag.
We besloten dan maar om alsnog af te zakken naar de Gavers. Het werd toch nog een strak tijdsschema toen het in het internaat in Brugge wat langer duurde. Liza moest voor haar volleybalmatch om 12u30 aan de sporthal in Bissegem staan. Ze verloren de laatste match van het seizoen met 0-3.

Het werd rennen om Marie en Maud op tijd aan de start van de kinderlopen te krijgen. Maud kaapte een podiumplaats weg terwijl Marie vierde werd. Ze wonnen een vogelpik en een skateboard.
Even later waren de 4-km lopers aan de beurt. Linda, een judoka van Judoclub Zwevegem, waagde zich na een start-to-run reeks verleden jaar in september aan deze afstand. Het laatste stukje liep ik met haar mee en ze kon eindigen in een goeie 25’. Goed gedaan, Linda.

Dan was het onze beurt: 3 toerkes van 4 km op het programma. Ik besloot om niet te snel te starten maar zelfs in een kleine loopkoers (130 lopers) is het niet evident om traag te lopen bij de start anders loop je algauw moederziel alleen. Daar trok ik me dus niets van aan en ik liep een tijdje mee met een dame die volgens mij een geschikt tempo liep.
Door mijn gehaast had ik mijn Garmin thuis op de oprit laten liggen (satellieten zoeken, weet je wel). Het werd dus een wedstrijd puur op gevoel. Na 2 km liet ik de dame achter mij en stond ik er de laatste 10 km alleen voor. De laatste km langs het water was beuken tegen de wind. Het eerste rondje liep ik in 20’59”, als ik dit tempo kon aanhouden zou ik een tijd neerzetten van 1u03’ wat een PR van 1’30” zou betekenen.
Rondje 2 verliep naar mijn gevoel even vlot maar zo alleen lopen heeft wel zijn nadelen, vooral in de stukken tegenwind. Bij de drankpost net voor het ingaan van de laatste ronde stopte ik om een bekertje leeg te drinken. Mijn tijd van ronde 2 was 21’14”. Ik had een beetje tijd moeten toegeven.
Ik voelde me wel nog goed en besloot om een klein beetje sneller te lopen in de derde ronde. De laatste km tegenwind probeerde ik mijn tempo aan te houden. Ik liep rondje 3 in 20’41” en finishte in 1u02’56”. Een mooi PR op die afstand. En zeggen dat we eerst niet gingen afzakken naar de Gavers.
Tijdens de wedstrijd was ik constant aan de marathon aan het denken. Lange afstanden zijn toch meer mijn ding. Raar maar waar, een marathon is voor mij minder afzien dan een snelle korte afstand.

Op de tombola nadien viel er nog een mooie prijs uit de lucht voor Mister Spencer....

20:22 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

24-04-09

Time flies...


De weken vliegen voorbij. ’t Is net of ik gisteren nog aan de vooravond van de marathon van Rotterdam stond.
Dit weekend staan er een aantal minder leuke karweitjes op het programma zoals de winterkledij van de kinderen sorteren, wassen, strijken en... poetsen. Onze poetsvrouw is volgende week in verlof zodat ik het zelf mag doen. Werken in de tuin is er ook bij maar als het weer meezit vind ik dit wel een aangenaam karwei.

Onze nieuwe tuinmeubelen ben ik woensdag gaan ophalen.
Daar hangt nog een leuk verhaaltje aan vast. Onze tuintafel bestaat uit 3 granieten bladen van elk 34 kg, reken daarbij een onderstel van 18 kg en je komt algauw aan 120 kg. De winkelbediende laadde alles met veel moeite in onze wagen - de hoofdsteunen vooraan moesten zelfs verwijderd worden. De kassierster zei nog tegen mij: “laat dat maar mooi in de wagen zitten tot uw ventje thuiskomt”. “Jaja”, zei ik. Louise, die mee was, trok een oog naar mij en toen we thuiskwamen zijn we eraan begonnen. Het moeilijkste was om de 3 bladen op hun plaats te krijgen maar ’t is gelukt. Toen Frank thuiskwam van zijn werk stond alles mooi te glimmen.
Ik denk niet dat onze tafel ooit zal wegwaaien, al passeert er een orkaan in Bissegem.

Er komt nu ook schot in de zaak voor onze bouwvergunning. Onze aanvraag staat op de agenda van dinsdag dus als alles een beetje meezit dan hebben we tegen begin mei onze vergunning.
De tuinaannemer is ook langsgeweest en de offerte voor het schilderwerk mogen we binnenkort verwachten. Hopelijk kunnen we tegen het verlof al genieten van onze nieuwe tuin.

De eerste week na Rotterdam telde ik 10 loopkilometerkes, verleden week 20 en deze week hoop ik om aan 40 te geraken. ’t Is wel niet de bedoeling dat deze trend zich nog 7 weken doorzet want zolang is het nog tot aan Rondje Voorne.

Op mijn programma tot dan staan er nog 3 loopwedstrijden:
* Op 10 mei (moederkesdag) in de voormiddag loop ik samen met Frank de Koppelrun in Wevelgem. Het is de bedoeling om als koppel te starten en aan te komen, de traagste bepaalt dus de eindtijd. Het parcours bedraagt 5,5 km en de volledige winst gaat naar Kom Op Tegen Kanker, een organisatie die me nauw aan het hart ligt.
* De volgende wedstrijd wordt de Leffe Rembert Corrida (10 km) in Torhout op 15 mei waar we uitgenodigd zijn door ultra-marathonman Koen VS.
* Als laatste wedstrijd is er dan Kortrijk Loopt op pinkstermaandag 1 juni waar ik 11 km ga lopen.
Zoals jullie merken zijn dit dus allemaal korte afstanden. That’s not my cup of tea, geef mij maar het langere werk maar bij deze 3 wedstrijden primeert het sociale. Er bij zijn geeft al de nodige voldoening.

WEBLOGHARELBEKE31 1Morgen is er nog de Eurojogging in de Gavers. Drie jaar geleden werd daar de allereerste weblogloop georganiseerd met zelfs een delegatie uit Nederland met Ronald en Petra. Verleden jaar dan waren we met een nog grotere delegatie uit Nederland met Bjorn, Petra, Eric, M@urice, Ronald, Ronnie en Yana, Koen Dutchrunner,... en heel wat Belgen uiteraard, te veel om op te noemen (zie foto). Toen zaten we in Saint-Sauveur op het allereerste weblogweekend.
Dit jaar kunnen Frank en ikzelf jammergenoeg niet deelnemen omdat we eens een kijkje gaan nemen in een sportschool in Brugge. Ik weet wel dat er enkele bloggers aanwezig zullen zijn waaronder Renate Runswimgirl.

Zo, ’t ging een kort berichtje worden maar eens ik op dreef ben... Ik post de laatste tijd maar gemiddeld 1 berichtje per week dus ’t is normaal dat het dan wat langer wordt.

Aan alle( marathon)lopers die dit weekend ergens gaan lopen: veel suc6 en aan iedereen een prettig weekend!

19:25 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

18-04-09

Drukker dan druk...


haag 03Terwijl er een paar bloggers aan het afzien zijn op de 50 km door Vlaanderen in Gistel maak ik nog eventjes tijd om een berichtje te posten.
Eventjes tijd maken is er de laatste dagen maar met mondjesmaat bij. Ik val misschien in herhaling maar 't is hier redelijk druk ten huize Spencer. Ik had gedacht dat in het post-marathontijdperk alles terug in zijn plooi ging vallen maar niets van dit alles.
Het ligt natuurlijk voor een groot stuk aan mezelf maar zoals jullie allicht al weten ben ik overal graag bij.

Op pasen konden we onze voeten onder tafel steken zowel 's middags als 's avonds (bij schoonmama en bij mijn ouders).

Op paasmaandag had ik vroegdienst en ’s avonds gingen we eten met onze vrienden in de HolyWok. Het werd een gezellig etentje, we konden lekker bijpraten.

Dinsdag had ik dan samen met de collega’s ons jaarlijkse bezoek aan de paasfoor. ’s Morgens was ik al een toerke van een goeie 10 km gaan lopen.

Op woensdag was het de bedoeling om de draad met de judotrainingen terug op te pikken maar daar kwam een mega-werk in de tuin een stokje voor steken.
Het is de bedoeling dat onze haag langs de ene kant van de woning uitgespit wordt (25 meter lang). “Waarom daar geld aan hangen als je het zelf kan”, dacht ik. Ik er dus met volle moed aan begonnen. Frank ziet zulke werkjes al minder zitten omdat hij nu en dan wat last heeft van zijn rug. Ik doe dat trouwens heel graag, hoe vuiler en zwaarder, hoe liever.
Ipv bij het begin te starten koos ik een stuk uit ergens halverwege maar dit was blijkbaar geen goed idee. Een vol uur ben ik bezig geweest om 1 struik te verwijderen. Nog 39 te gaan... Ik was van plan om er 2 à 3 per dag te verwijderen dus zeker werk voor bijna 3 weken. De volgende dag terug vol goeie moed begonnen en in anderhalf uur had ik er 2 verwijderd.
Hoe gaan we dat in godsnaam in het containerpark krijgen, was het volgende probleem. Niet te doen hoeveel plaats die 3 struiken hier innemen, wat zal dat geven als er 40 liggen. Gisterenavond heb ik dan maar een tuinaannemer opgebeld en hij komt maandagavond eens kijken. Hij heeft 20 jaar geleden onze haag gepland en hij mag ze nu 20 jaar later en 20 maal zwaarder terug wegdoen.

Donderdagavond hadden we een pensioenfeestje van Linda in de Kameleon in Heule. Weeral op zwier.
Gisterenavond was het rustig ook al omdat ik deze morgen vroegdienst had.

Vanavond trekken we dan richting sportpaleis voor een concert van Simply Red. Linda (van ’t pensioen) had 2 kaarten over, vandaar. Dit kunnen we toch niet laten liggen, een gratis concert.

Binnen enkele ogenblikken gaan we eens gaan zien om nieuwe tuinmeubelen te kopen. Frank zal zijn visa-kaart mogen boven halen.
Verder zijn er hier nog een aantal van ons gezinnetje die in het nieuw moeten. Liza en Marie vieren op 16 en 17 mei hun Vormsel, een tweedaagse als het ware. Louise en ikzelf hebben nog niets om aan te trekken:-)

Vanaf volgende week volg ik een minicursus Italiaans koken (2 maal) en halfweg mei start er een fietsherstelcursus waarvoor ik me ingeschreven heb. Of er veel tijd zal overblijven om te trainen is nog maar de vraag...

haag01haag0






















14:14 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

13-04-09

Ultra's en trails...


abdijbieren 1Zaterdag tekenden een mooi bendeke facebook-webloglopers present op de Abdijbierenloop in Kruishoutem. De gemoedelijke sfeer die bij dergelijke evenementen hoort kon blijkbaar menig loper en wandelaar smaken. Op de Finse piste werd er heel wat afgekletst terwijl er telkens een lintje verdiend werd na elke gelopen toer. Nadien konden de lintjes met een maximum van 10 ingewisseld worden voor Enames en voor de niet-alcohol-drinkende medemens waren er flesjes AA-drink. Nico slaagde er zelfs in al liggend in het gras een mooie buit bijéén te sparen: 8 stuks.
Foto’s zijn te bekijken door HIEROP te klikken, met dank aan Marie, de fotograaf van dienst. Normaal gezien zorgt de partner van Herman voor mooie kiekjes maar ze hadden hun fototoestel thuis vergeten.

Op zaterdagavond trokken Frank en ikzelf naar de voetbalmatch KVK tegen Dender. ’t Zal ook de laatste keer zijn dat ik meeging; een flauwe match met een al even flauw KVK. Enkel de laatste 5 minuten werd er gevoetbald.

Op Pasen dan hadden we een etentje met de schoonfamilie nadat we eerst Louise opgepikt hadden aan het station van Kortrijk. Ze had er een schitterende ski-vakantie opzitten. Met een zwarte piste in de benen mag ze zich terecht de skikampioen van de familie noemen. Rood is voor mij het maximum!

Vanmorgen was ik al vroeg uit de veren omdat ik om 6u15 op ’t werk verwacht werd. ‘t Was druk; de afdeling nierdialyse draait ook op feestdagen op volle toeren en dat reflecteert zich in een drukke dag in ‘t labo.
Niet te geloven hoeveel jonge mensen er 3 dagen per week afhankelijk zijn van de “kunstnier”. We mogen ons gelukkig prijzen dat we gezond zijn.

Straks komt er nog iemand een offerte maken voor ons buitenschilderwerk. Het wordt tijd dat er na jaren van amateurisme eens iemand passeert met een profesionele schilderskwast. Deze schilderswerken kaderen tevens in een volledige make-over van onze tuin.
De vergunning is nog niet binnen maar hopelijk krijgen we binnenkort een positief antwoord om een stuk bij te bouwen. Het bij te bouwen gedeelte zal uit 2 delen bestaan; een eerste deel als ruime opbergruimte voor de fietsen (voorlopig hebben we er 12 maar we zullen eens grote kuis moeten houden), tuinmeubelen, bbq, grasmaaier... In het tweede gedeelte wordt er een sauna voorzien met relaxruimte. De loopband zou daar ook een onderkomen moeten vinden maar ik heb hem deze winter aan flarden gelopen. We zullen zien of het budget het nog toelaat om een nieuwe te kopen. Onze hometrainer – die Frank ooit gewonnen heeft in een tombola maar waarop hij amper gereden heeft – zou daar ook nog ergens moeten tussen passen.

Vanavond gaan Frank en ik samen met mijn beste jeugdvriendin en haar man een hapje eten en een glaasje drinken. Waar we zullen terecht komen is nog niet 100% beslist. Er zal wel ergens plaats zijn. Een leuke optie lijkt ons wel de HollyWok. Dat wordt lekker smullen straks.

Morgen ga ik met Maud, de jongste, naar de Mega Mindy-show in Oostende en ’s avonds ga ik naar aloude traditie de Kortrijkse Paasfoor onveilig maken samen met de collega’s. Woensdag en donderdag moet ik werken maar Frank heeft voor donderdag een dagje Bellewaerde gepland met de kinderen. We hebben dit jaar een Golden Family Pass genomen zodat we het ganse jaar naar Bellewaerde en Walibi kunnen. Bellewaerde ligt op amper 20’ rijden zodat we in de zomeravonden nog gerust een blitz bezoek kunnen brengen.
En zo vliegt de paasvakantie voor zowel ons als de kinderen voorbij.

Op loopgebied is het nu wat kalmer maar vanaf volgende week begin ik terug aan de lange duurtrainingen. Rondje Voorne op 14 juni is niet zo heel veraf meer. Ik trek samen met mijn fietsbegeleider, zus Tine, al op zaterdag 13 juni naar Brielle. We zullen er een nachtje in een leuk hotelletje logeren.
En, nog meer plannen en dromen. Timon van Joggingclub Wevelgem loopt op 13 september de trail-run Côte d’ Opale en ik moet zeggen: ik krijg veel goesting om aan de kortere afstand mee te doen (33 km).
De Leiemarathon zal ik dan wel aan mijn neus voorbij laten gaan want de week erop een marathon lopen zie ik niet zitten. Praktisch gezien zou het zelfs gemakkelijker zijn dat er maar één van ons beiden tussen Deinze en Wevelgem gaat lopen. De kinderen kunnen dan met mij in de wagen op verschillende strategische punten staan om te supporteren.

Doei!

abdij111abdij2



























16:35 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

08-04-09

Rotterdam is goed verteerd...


shirts





















Drie dagen na de marathon ben ik zo goed als kan gerecupereerd. Gisteren was ik nog een klein beetje stram en stijf aan de kuiten en bovenbenen maar vandaag is er niets meer van te merken.
De vraag speelt momenteel door mijn hoofd of ik dan wel diep genoeg gegaan ben op zondag. Ik had wel een iets mindere dag en het gevoel zat al heel vroeg niet 100% door de steken in mijn zijde. Aan de form van de dag kan je niets veranderen dus besluit ik dat ik mijn best gedaan heb en er het maximum uitgehaald heb.

Zoals jullie zien is er een mooi shirt bijgekomen in mijn collectie marathonshirts. Dit jaar kozen de organisatoren voor zowel een heren -en vrouwenmodel en ik moet zeggen: this one is a nice one!
Ik zal nu verdorie de Leiemarathon niet kunnen meelopen want daar krijgen we een mooie geborduurde pet ipv van een t-shirt:-)

Verder is er ten huize Spencer niet zoveel nieuws onder de zon. Jullie kunnen op Frank’s blog lezen dat hij al bij al tevreden is over zijn marathon. Na Helsinki was dit wel eventjes anders. De tijd voor pr’s op de marathon is al een tijdje achter de rug maar toch wilde hij nog éénmaal proberen. Hij had dit al verschillende keren ter sprake gebracht tijdens onze lange duurlopen. Vanaf Rotterdam zou hij enkel voor het plezier nu en dan een marathon meepikken en vooral genieten. Toen geloofde ik hem niet maar ik denk dat hij het meent...

Vanavond staat er een heerlijk diner op ons programma samen met de kinderen.
Jammer dat Louise, ons oudste, er niet bij zal zijn. Zij staat momenteel ergens in Zwitserland op de latten, ’t zal daar ook wel leuk zijn.
Zoals ik al bij Gert Schroons kon lezen zijn er daar in de bergen tropische toestanden met in ’t zonnetje over de middag heerlijk warme temperaturen, spijtig dat de sneeuw er dan zo papperig bijligt.

Verder wens ik aan iedereen een mooi Paasweekend toe en misschien zien we een aantal onder jullie zaterdag op de Trappistenloop in Kruishoutem!

ski

11:47 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

06-04-09

Marathon van Rotterdam!


AANKOMST ROTTERDAM 1Gisteren om 5u liep de wekker af; ’t was tijd om naar Waregem te trekken om daar op de bus richting Rotterdam te stappen. Eddy had een bus vol marathonlopers (17), 10-km lopers en supporters geregeld.
Rond 8u45 stonden we op de Coolsingel, blijkbaar kende onze chauffeur een parkeerplekje voor autocars want er stonden er daar maar 5 terwijl de andere bussen afgeleid werden naar parkings aan de rand van de stad.

Algauw kwamen we op weg naar de start enkele bekenden tegen. Ramiro en Rob Veer van het dreamteam van Runner’s World, Rinus, Mo en Richard en aan de kleedkamers zagen we Roadrunnerke, Steven, Rony en Geert van de Gavertrimmers.
Na het omkleden sloeg de twijfel toe over mijn kort loopshortje dat ik gekozen had (nadien bleek dit nergens voor nodig). Ik kwam wat later aan het afspreekpunt aan het politiebureau, groette er de webloglopers (de foto had ik gemist) en even later gingen we op weg naar de startvakken.

Lee Towers zong in levende lijve op een hoogtewerker “You’ll never walk alone” waarna het kanonschot weerklonk. Kippenvelmoment nummer één.
Ik bleef eventjes in de buurt van Frank, Edith en Katrien maar ik wilde zeker niet te snel starten en liet ze algauw lopen. Na 7 km wist ik dat het geen topmarathon ging worden, ik kreeg steken in mijn zij. Hoe dit kwam weet ik niet want dit had ik nog nooit gehad. Even verderop kwam Rinus me voorbij en hij maande me aan om samen met hem en Martine verder te lopen. Ze liepen aan een tempo van 10 km/u en dit deed me goed. Ondertussen had ik een appelreep binnengespeeld en de steken waren voorbij.

Rond km 20 zag ik Koen Vansteenkiste - hij heeft mij waarschijnlijk niet gezien – en aan het halfmarathonpunt was mijn tijd 2u05’12". Mijn vorige marathons liep ik een negatieve split dus het zat er nog in om een PR te lopen. 4.04.04 ging wel niet meer lukken. Martine en Rinus die nog enkele lopers begeleiden hadden hun tempo laten zakken en na een drankpost ben ik ze uit het oog verloren. Martine loopt trouwens volgend weekend de 60 km van Texel net als Bjorn die we ontelbaar keer gezien en gehoord hebben langs het parcours.

Rond km 29 kreeg ik een dipje maar even verderop stond het weblogloperssteunpunt met Ronald, Petra, Homer en vele anderen en dit deed enorm veel deugd. Ik dronk van mijn drankje en nam een appelreep mee in de hand. Tien km verder had ik die reep nog in mijn handen en gooide ze dan maar weg. Ik kon geen hap binnenkrijgen en de sportdrank en het water dat ik dronk bleef als een steen op mijn maag liggen, ook nog nooit gehad. ’s Morgens had ik niet veel meer dan 2 stukken cake kunnen eten terwijl Frank in het wegrestaurant een grote pot pasta achter de kiezen draaide. Deze keer was het niet hij maar ik die een hongerklop kreeg aan km 35.
Ik moest een stukje wandelen en km 34 ging aan 8,6 km/u (7 min/km). Chris Rogghe zag ik ook nog ergens langs de kant maar waar precies kan ik me niet meer herinneren.
Net zoals in de editie 2007 heb ik weeral bitter weinig van de omgeving gezien; ahoy en het voetbalstadium, nooit gezien.

In de verte zag ik plots Frank opduiken, hij was aan het wandelen. Ik liep hem voorbij en maande hem aan om verder te lopen en samen te finishen. Ondertussen was Marnix van het Dreamteam ’09 ook voorbijgelopen. Even verder moest Frank terug een stukje wandelen en liep ik na een beetje aandringen alleen verder.
Er zat nog een waterkansje in om te finishen in 4u12’ (10 km/u) maar dan moest ik een tandje bijsteken en dit lukte mij niet meer. Dan maar het doel verlegd naar 4u14’14”, ook een mooi getal.
Op 500m vóór de finish zag ik Rony en Geert tussen het rijendik publiek en dan 200 meter verder gebeurde iets raars, ik deed een “Ronytje”, Gavertrimmers zullen wel weten wat dit betekent (spierkrampen, dus)… Gelukkig was er daar juist een bushokje aan de ene kant waar ik me even aan kon vasthouden. Het publiek schreeuwde; “nu niet opgeven, komaan” en ik kon terug aanzetten om de laatste 300 meter te lopen. Ik finishte in 4u14’28”, waar ik best tevreden mee ben. Dit is iets beter dan in Stockholm vorig jaar en mijn tweede beste tijd. Ik denk niet dat ik ooit mijn doel van 4u04’04” zal bereiken, laat staan de magische grens van 4u doorbreken maar ik liep weeral een mooie stadsmarathon, het shirt is binnen, de spieren zijn stram maar de moraal blijft goed.

Verder wil ik aan iedereen die gisteren een marathon liep een dikke proficiat toewensen en voor de mensen die in de volgende weken een marathon of ultra lopen: heel veel suc6!!!!

martine en veerlegrafiek veerle















07:38 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (32) |  Facebook |

02-04-09

Twijfels over....kledij!


marathonshirt




















Beste mensen,
Het is de bedoeling dat er zondag een t-shirt bijkomt in bovenstaand rijtje...
Het mooiste uit mijn collectie vind ik mijn Helsinki-shirt. Hij is al ontelbaar keer gewassen zodat de opschriften niet meer mooi en helder zijn. Waarschijnlijk vind ik deze het mooist omdat ik daar mijn pr liep.
Het Stockholm-shirt heeft ook wel iets speciaals. Het is een finishers-shirt zodat enkel diegenen die de marathon uitliepen er eentje hebben.
Het shirt van Rotterdam ’07 was mijn eerste shirt van mijn allereerste marathon. Het is een universeel model maat medium (de smallekes waren allemaal al uitgedeeld). Dit jaar hebben ze in Rotterdam een vrouwenmodel voorzien. Hopelijk hebben ze op zondagmorgen mijn maat nog in stock.

Dit jaar hou ik geen pronostiek over mijn mogelijke eindtijd. Het grote doel is om een pr te lopen (sneller dan 4u10’13”) en als het even kan dan droom ik van 4u04’04”.
Jullie mogen wel een stem uitbrengen over... mijn loopoutfit van zondag. Frank zal de kleuren van de webloglopers vertegenwoordigen terwijl ikzelf de kleuren van de Gavertrimmers ga aantrekken. Zo is de stok mooi in tweeën gedaan, de kerk in het midden gehouden...

Waaruit hebben jullie nu de keuze?

Outfit 1 is een zomerse outfit met korte tight en dito t-shirt dit alles gecombineerd met lange boosterkousen en zonnebril.
Outfit 2 gaat nog meer de “zomerse” kant op: hier trek ik een singlet en heel kort shortje aan, dezelfde booster-kousen en zonnebril behoren ook tot outfit 2.
Outfit 3 is een combinatie van 1 en 2.

Eén nadeel is dat ik in de ganse marathonvoorbereiding slechts éénmaal in short gelopen heb. Ik had voor mijn langste duurloop van 32,5 km een short aangetrokken die ik ook droeg op de marathons van Stockholm en Helsinki. Mijn wintervelleke was blijkbaar niet meer gewend aan shortjes want ik kreeg algauw schuurwonden aan de binnenkant van mijn dijen. Toen we na 18 km terug aan ons huis passeerden kon ik gelukkig wisselen van short – ik trok deze aan van loopoutfit 1.
Ik vrees een beetje voor het shortje van loopoutfit 2 maar ik kan nog altijd een pot vaseline meenemen.

Over mijn schoenen twijfel ik ook nog maar daarover zal ik vanavond na mijn laatste training beslissen.
Mijn Assics hebben meer dan 1000 km en ik begin nu en dan last te krijgen van mijn hiel, ik denk dat de demping grotendeels verdwenen is.
Ik heb nog een paar Kalenji’s (huismerk Decathlon) waar ik me wel goed in voel maar deze hebben nog maar 180 km en ik liep er tot nu toe ten hoogste 15 km mee. Zoals ik al zei; vanavond beslis ik.
Het is in elk geval niet zo erg gesteld met mijn Assics als met de loopschoenen van Frank. Zijn nieuwe schoenen zijn niet voldoende ingelopen zodat hij opteert voor zijn oude schoenen met meer dan 1400 km en...een gat erin aan de bovenkant. Waarschijnlijk zal hij in Rotterdam de prijs krijgen van “loper met meest versleten marathonschoen”...

outfi 1 1outfit 2 3outfit 3 1




































10:24 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

28-03-09

Het aftellen begint...


run8Nog acht dagen scheiden ons van de marathon van Rotterdam. Nog 20 uur werken (2 x 10 uur nachtdienst)... en verder zoveel mogelijk de beentjes laten rusten.

Vorige week had ik mijn zwaarste week goed voor 65,5 loopkilometerkes.
Op dinsdag stond de langste duurloop uit deze marathonvoorbereiding geprogrammeerd. Eigenlijk moest ik deze training zondag afwerken maar Frank en ik hadden besloten om elk één toer van 15 km mee te lopen op de weblogtraining. Kwestie om alles in goede banen te leiden. Meer dan dertig lopers en bijna 50 eters soigneren is niet niks:-) Dinsdag dus 32,5 km gelopen in net geen 3u25'.
Donderdag liep ik op 't gemak 8 km aan een gemiddelde van 9,3 km/u.
Zaterdag na het schoolfeest - waar we dit jaar voor het eerst niet bleven voor de maaltijd - liepen Frank en ik 10 km in 58'.
Als dit mijn marathontempo zou worden zou ik best tevreden zijn...
Zondag was er dan de weblogtraining goed voor 15 km in 1u28', dus weeral naar mijn normen een stevig tempo.

Deze week als alles verder naar wens verloopt zou ik aan een kilometertotaal van 52 km moeten komen, de tapering-off is goed begonnen.
Dinsdag was er een rustige training van 8 km in 49'49" en donderdag nog een laatste zwaardere training van 16 km met 3 x 4 km MT met telkens 1 km rustig joggen en 1 km WU en CD.
Als ik mijn vooropgestelde tijd van 4.04.04 wil halen dan wordt mijn MT 5'47", dat van Frank zou rond de 5'38" moeten liggen om onder de 4 uur te duiken.
Bedoeling van deze training is om voeling te krijgen met je MT maar de weergoden dachten er anders over. Waar we anders een heel constant tempo kunnen aanhouden hadden we nu moeite om de kilometers regelmatig te lopen. Onze snelste km ging in 5'27", de traagste in 5'55". Bij deze laatste zat de wind immers pal op kop en liepen we net een stuk bergop. Ter vergelijking: bij onze lange duurloop van 32,5 km zat er amper 13" verschil tussen onze snelste en traagste kilometer. Al bij al ben ik toch tevreden over deze laatste training; in Rotterdam zal het hopelijk geen stormwind zijn en worden we door duizenden supporters voortgestuwd.
Vandaag zal ik 8 km lopen en morgen rustig 20 km met enkele tempoversnellingen. 's Avonds komt de familie dan langs om de negende verjaardag te vieren van ons Maud.

Dinsdag wordt het nog een uurtje rustig lopen en donderdag 45' en dan ben ik er hopelijk klaar voor.
Volgende week post ik nog een berichtje hoe het gaat met de carbo-loading en dan zal ik ook beslissen welke outfit ik zal aantrekken.

mt1

07:32 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

23-03-09

Trainen aan zee!


groepStraks ga ik werken maar eerst wil ik nog vlug een kort berichtje posten over de voorbije training aan zee met heel wat webloggers en facebookers.
Er liepen in totaal meer dan 30 bloggers-facebookers mee. Een groot deel daarvan koos zelfs voor de grootste afstand van 30 km terwijl er om 10u30 nog een mooi bendeke aansloot om 15 km te lopen. Het parcours (2 x 15 km) liep langs de duinen en de kustlijn en het tweede rondje werd in omgekeerde richting gelopen doordat er een strak (tegen)windje stond op de dijk.

Jogginggirl Veerle en Chris Rogghe reden het eerste rondje mee met de fiets. Aan de bevoorradingspost (7.5 en 22.5 km) kregen we hulp van Anja Acke en dochters, waarvoor dank. Er werd een lekker stukje taart aangeboden (gebakken door Jogginggirl, merci!), chocolade, rozijnen, isostar en water.

Francis liep onze bevoorradingspost mis en Tiny had zich vergist op weg naar zee zodat hij wat later was maar buiten deze kleine akkefietjes liep alles gesmeerd.
Jammer ook dat Elastimam wat ziekjes was en Homer geblesseerd. Koen Vansteenkiste moest jammergenoeg afhaken omwille van krampen.

Na een verfrissende douche dronken we "ne goeien" met zicht op zee, aten we een steak of zalm met frietjes gevolgd door een dessertje.
Nadien waagden een 15-tal personen zich nog aan een plons in het zwembad, een bubbelbadje en een saunabezoekje.
Daarna trokken we naar bowling "de kegel" waar Herman erin slaagde een kegel buiten de baan te kieperen. Yvan daarentegen had blijkbaar verborgen talenten en won het spelletje overtuigend.

Rond 18u trokken we moe maar tevreden huiswaarts. Blij dat alles goed verlopen is...
Tot een volgende!

apero2bubbels1bowling





















10:09 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

13-03-09

Vrijdag, de dertiende...


kerstloopDe zwaarste trainingsweken komen er aan en net nu heb ik een zware werkweek deels achter de rug. Op dinsdag, woensdag en morgen moe(s)t ik om 7u beginnen. Maandag en gisteren werkte ik van 8 tot 16u30 en als sluitstuk mag ik zondag om 6u optrekken. Zes dagen op zeven dus maar volgende week is het iets rustiger met 2 vrije dagen.

Morgenavond is er een groot turnfeest van de club van ons Marie maar deze morgen is er iets in haar nek geschoten en nu zit ze hier huilend naast me in de zetel. Ze kan haar hoofd onmogelijk draaien. Ik zal straks de fysiotherapeut opbellen maar volgens mij zal ze haar optreden mogen vergeten. Weken heeft ze ervoor getraind, ’t is normaal dat er dan veel traantjes vloeien, hé. ’t Is de schuld van vrijdag de dertiende, roept ze me net toe.

Deze week was er blijkbaar enkel slecht nieuws te rapen ten huize Spencer want iemand uit de heel dichte familie moet volgende week vrijdag onder het mes. Hopelijk komt alles in orde.
Een goede gezondheid is het allerbelangrijkste in het leven. We maken ons als loper soms zorgen over doelstellingen die niet gehaald worden maar we zouden gewoon blij moeten zijn dat we kunnen sporten en niet ernstig ziek te bed liggen.

Op de weblogtraining volgende week zullen Frank en ikzelf elk 1 toer meelopen. Voor de rest staan we in voor de logistiek. Jogginggirl Veerle heeft ook al toegezegd om een handje te helpen en Anja Acke zal present zijn op de bevoorradingsposten, waarvoor al een grote merci op voorhand.
Onze dertiger van volgende week wordt bijgevolg op dinsdag gepland. De laatste 2 weken zal er weliswaar nog getraind worden maar de intensiteit zal stilletjesaan verminderen – tapering-off heet dat dan...

Zondag is er ook nog een oudersfeestje van de jeugdbeweging met BBQ en nadien optredens van de verschillende groepen. Ik zal er jammergenoeg niet bij zijn, bibi moet werken. Frank heeft alvast één voordeel: hij hoeft niet te koken...

09:35 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

05-03-09

Lange langzame duurloop van 30 km.


training 30 voortraining 30km naNet terug van een deugddoende lange langzame duurloop in de Gavers.
Gisteren waaide ik nog uit mijn broek maar vandaag was het heel wat beter. Alhoewel de wind op het laatst terug wat kwam opzetten. De temperatuur schommelde rond de zeven graden maar met het zonnetje voelde het precies iets warmer.
Er waren heel wat wandelaars ondermeer de overburen van oma en opa Spencer. Toen we ze tegenkwamen hadden we al 12 km op de teller en na een babbeltje konden we aan de laatste 18 beginnen.

Er werd terug het één en het ander uitgeprobeerd qua voeding en drank.
Als ontbijt at ik enkele pannenkoeken nadat ik 12 uren geslapen had. Gisteren zat ik om 21 uur in bed met de bedoeling daar tv te kijken maar even later lag ik in dromenland.
Als middagmaal namen we een pastaschotel met veel groentjes en stukjes appel.
Het heeft zijn effect niet gemist want deze training verliep heerlijk. We liepen 5 ronden (3 van 6,66 km en 2 van 5 km) en tussenin passeerden we telkens aan de wagen om te drinken en iets te knabbelen. Frank had een Finse energiereep bij en 't moet gezegd: het was straf zwart spul met extra caffeïne. Jammergenoeg enkel in Finland te verkrijgen. We hebben er nog ene in de kast liggen maar ik denk dat Frank hem zal sparen tot in Rotterdam.

Na 30 km in 3u08'30" - 6'17"/km 9,55 km/u - kwamen we terug aan de wagen. Hartslaggegevens zijn er niet; ik had irritatie en besliste om zonder hartslagmeter te lopen. Frank had er ene aan maar met zijn gegevens was er iets serieus mis of 't moet zijn dat ik naast een lijk liep. We waren precies op tijd om de kinderen op te halen aan school.

Hierboven nog een fotootje vóór en na.
Doei.

18:49 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (10) | Tags: marathontraining |  Facebook |

01-03-09

Geslaagde 25-km test.


scheldeloop terneuzenGisteren trokken we met het ganse gezinnetje richting Terneuzen (Nl) om er een 25-km wedstrijd te lopen, de 4 kinderen liepen er een zeemijl (=1853m).
Dit werd bijgevolg de ideale gelegenheid om het één en ander uit te testen (eten en drinken) in de aanloop naar de marathon van Rotterdam.

Na het startschot liepen we onmiddellijk de dijk op waar we in tegenstelling tot andere jaren volledig buitendijks gingen lopen (wat dit ook mocht betekenen). De temperaturen schommelden rond de 10° en na 1 km wist ik al: ik ben te warm aangekleed. Ik had een lange tight aangetrokken en 2 laagjes bovenaan (shirt met lange mouwen en daaroverheen nog een t-shirt). Het zonnetje kwam piepen en het was quasi windstil, een ideaal loopweertje dus.

Even verderop kwamen we in een groepje terecht met enkele lopers uit Aalter (clubgenoten van Joerie Cremke) die een tempo liepen van een goeie 11 km/u. Op voorhand had ik een tempo van 10,7 km/u in gedachten om een tijd van rond de 2u20’ neer te zetten. Ik besloot om zo lang mogelijk bij het groepje te blijven maar uiteindelijk ging het toch iets te snel. Na een goeie 9 km zag ik het groepje langzaam van me weglopen. We kwamen toen net op een stuk dijk met loszittende stenen en mos tussen de voegen. Het was oppassen geblazen om de voeten niet om te slaan.

Er waren drankposten op kilometer 7, 13 en 19 maar aan de eerste twee drankposten stopte ik niet omdat ikzelf drankflesjes bij had. Dit bleek nadien geen goed idee. Ik had ook een w-cup bij die ik rond km 10 opdronk, het smaakte lekker maar ik had niet het gevoel dat ik er extra energie door kreeg.

Aan de tweede drankpost (tevens keerpunt) zag ik Frank die een goeie 100 meter voor me uit liep. Hij besloot te wachten en zo liepen we een 3-tal kilometer samen. Toen kwamen we terug op dat slecht stuk dijk en Frank liep van me weg. Ik zag hem de ganse tijd 100 meter voor me uit lopen maar ik geraakte niet dichter.
Ondertussen had ik enorm veel dorst gekregen en zat ik door mijn eigen voorraad drank heen. Aan de laatste drankpost zag ik Frank het ene na het andere bekertje achterover slaan en zo kwamen we terug bij elkaar. Ikzelf dronk ook drie bekers leeg terwijl Frank terug vertrok. Daar liep ik bijgevolg mijn traagste km (6’05”/km). Ik kon in de laatste 6 km wel nog enkele lopers bijhalen.
Aan km 24 kwam er een dame in een electrische rolstoel langs die telkens een tennisbal gooide naar haar hond. Plots kwam de bal naar me toegebotst en de hond (en ’t was een grote) sprong op mij en snapte naar mijn Garmin (de bal botste op dit moment juist ter hoogte van mijn pols). Ik denk dat mijn hart enkele tellen stil stond, ikzelf trouwens ook. Dat was best even schrikken gelukkig bleef alles zonder gevolg.

Het zat er nog in om binnen de vooropgestelde tijd te finishen maar toen Garmin piepte bij 25 km zag ik geen spoor van de aankomstlijn.
240 meter verder klokte ik af in 2u20’25” waarmee ik wel tevreden ben.

Wat kunnen we hieruit leren:
Ten eerste: kledij aanpassen aan de weersomstandigheden.
Ten tweede: niet te snel starten en proberen een groepje te vinden met eenzelfde tempo (in Rotterdam zal dit geen probleem zijn) want ik liep weeral 12 km moederziel alleen.
Ten derde: heel veel drinken zowel voor als tijdens de marathon.

Nadien namen we nog een duik in het subtropisch zwemparadijs Scheldorado (gratis voor lopers) en gingen we nog een hapje eten.

Het werd een leuke dag zowel voor ons als voor de kinderen, zeker voor herhaling vatbaar!

schelde1schelde2
















10:02 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |