01-08-15

Rustig aan en dan weer iets heviger!

11751968_10207161567067643_546977425551203033_n.jpg


11793172_10207213745012059_135224993_n.jpgDe vakantie is reeds halfweg, wat tikt de klok toch snel.
Sinds mijn laatste blogberichtje heb ik al ettelijke kilometers kunnen bijschrijven in mijn trainingsschrift.
Ja, jullie lezen het goed, ik ben de trotse bezitter van een groot schrift met ruitjes, niet commercieel geruit maar een ruit zoals die hoort te zijn... klassiek geruit dus ;-)
Na de Nacht van Vlaanderen heb ik een schema opgesteld tot aan de 100 km van Winschoten. Het is eigenlijk de eerste keer dat ik zo minutieus mogelijk in de pas probeer te lopen, allé, wat het trainen betreft dan...
Ik had niet gedacht dat het zo goed ging lukken. De eerlijkheid gebied echter om te vermelden dat er redelijk veel ruimte in verwerkt is om te spelen, het is nog nooit gelukt om me in een keurslijf te duwen en dit gaat nu ook niet lukken, ik doe meestal mijn eigen ding op gevoel.

11204434_10207060259775024_8193694196912228032_n.jpg

Op 11 juli was er de vijfde editie van de "6 uur van Aalter" en vermits ik al alle edities meemaakte wou ik deze niet missen.
Eén probleem, dit jaar viel de wedstrijd te midden mijn nachtdiensten. Door de heel warme temperaturen zou het een zware editie worden maar ik liet me niet van de wijs brengen. Na de nachtdienst probeerde ik enkele uurtjes te rusten en dan begonnen we er aan.
Uiteindelijk werd ik derde dame met een afstand van ruim 61 km. Ik liep redelijk gelijkmatig. Waar er vele lopers na een 4-tal uren noodgedwongen het tempo moesten laten zakken of helemaal stopten kon ik rustig doorlopen.

11798209_10207213689570673_1858148577_n.jpg

Half juli trokken Philippe en ik er een 5-tal dagen zonder de kinderen op uit. Praag werd de bestemming en het werd een heel ontspannende city-trip. Het historisch centrum, de zoo, lekker eten en drinken en iedere dag een looptoertje naar het bos dat op een boogscheut van ons hotel lag.
De batterijen werden er helemaal opgeladen om er weer tegenaan te gaan.

11793293_10207213689370668_1063507156_n.jpg

Vorige week woensdag stond er een marathon op mijn menu en die wou ik lopen aan 10 km/u dus na 4u12 zou ik terug thuis zijn. Het pakte eventjes anders uit, het liep heel vlot van in het begin en zo besloot ik om niet krampachtig naar mijn Garmin te kijken maar gewoon te lopen.
Philippe en ik hebben een looptoer naar Bergelen en terug van juist 10,55 km en laat nu net vier zulke toeren een marathon zijn, hoe toevallig.
Het eerste rondje liep ik alleen maar tijdens het tweede kreeg ik het gezelschap van Philippe. De dag ervoor hadden we samen één zo'n rondje gelopen aan 10,5 km/u en nu bleek dat ik dit vier rondjes lang kon volhouden, best tevreden dus.
De rest van de week werd mooi volgemaakt en zo kwam ik aan 100 km, perfect volgens plan.

11802158_10207213689130662_1586085035_n.jpg

Donderdag trokken we er samen met zus Greet, Kris, Emma, Lukas en Maud op uit. We gingen een dagje naar de Efteling. Alhoewel we niet zo'n fan zijn van pretparken viel dit heel in de smaak. Het werd een fijne dag.

10996766_10207193557307379_553187324140289389_n.jpg

Na drie weken de kilometers opbouwen volgde deze week een "rustig aan" week met maar 70 km, niet veel maar sedert woensdagavond ben ik gestart met een weekje nachtdienst en dan kan ik mijn loop- en andere rust goed gebruiken.
Dinsdag stond er terug een marathon op mijn menu en het schema zei: vandaag mag je een marathon lopen rond de 4u. Vorige week strandde ik op 4u01 dus werd het plan om 4u te lopen bijgesteld tot 3u55'. Er waaide een heel strakke wind op dinsdag en zo stelde ik de marathon uit tot de dag erna.
Op facebook zag ik een bericht dat Koen een aktivia ging lopen op dinsdag en ik trok naar Hooglede om een stukje mee te lopen samen met Veerle Tesse, goed voor 12 rustige kilometers.
De marathon op woensdag verliep weerom heel vlot, ik liep op gevoel en besloot om pas na één ronde naar Garmin te kijken hoe het zat. Mijn tempo lag rond de 11 km/u en dit zou niet meer veranderen tot bij de finish.
In de laatste ronde kreeg ik het wat moeilijker ook mede door de wind die iedere ronde een stukje harde begon te blazen.

11791616_10207213718931407_1440959885_n.jpg

Volgende week belooft alvast heel druk te worden met eerst nog nachtdienst tot woensdag.
Donderdag gaan Philippe en ik naar Linkerwoofer, een festival op linkeroever met Magnus en Arsenal, ik kijk er al naar uit.
Vrijdag staat er dan een loopje met een bezoekje op het programma en op zaterdag vieren we moedertjesdag en de 88ste verjaardag van mijn schoonmama in één enkele beweging. Lekker uit eten gaan met de familie, allemaal leuke dingen.
Zondag weerom een loopje met vriendenbezoek op 't menu, deze keer trekken we richting de Westhoek inclusief de Kemmelberg.
De loopteller zou volgende week terug richting 90 à 100 km moeten gaan, de week erop nog iets meer en vanaf dan zitten we veertien dagen in Mallorca, de eerste week zonder de kinderen en dit wordt mijn zwaarste trainingsweek, ik hoop om rond de 140 à 150 km uit te komen.
De laatste week van augustus komen de kinderen naar Mallorca. Het is dan nog drie weken tot Winschoten maar voor mij zal het taperen dan al beginnen. Ik wil ook een beetje vakantie houden met het gezin. Niet dat er niet getraind zal worden maar 't zal alleszins heel wat minder zijn dan die eerste week in Mallorca, ik schat zo een kilometer of 80.

11831818_10207216220433943_180318094726888319_n.jpg

Op 2 september start ik dan terug met een week nachtdienst en dan komt Winschoten al heel dichtbij, de goesting om terug een 100 te lopen is er alvast. Daarnet heb ik mijn nieuwe rode schoentjes ingelopen :-)
Nu nog hopen op een mooi weertje en 't komt helemaal goed!

22:31 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Fijn blogje (alweer !). Wat ik (ook) zo fijn vind is bijna je eenvoud in lopen. Ik bewonder je ook. Als je sommige reportages ziet/leest, dan is dat zo high-tech en met bijna een legertje adviseurs (mental, food, physio...)... en jij ... hup hup met die beentjes en gewoon 'gaan met die banaan' (oké, dat is nu wel te simpel voorgesteld :-).
Ik vind het geweldig !

Gepost door: Kathia | 01-08-15

Het is dan ook maar een hobby hé, Kathia.
Er zijn ook nog onze kinderen, een druk sociaal leven, reisjes, uitjes en etentjes, muziek, lezen... en mijn job die ik eigenlijk wel heel graag doe. Daarmee wil ik zeker niet zeggen dat het ultralopen niet belangrijk voor me is. Integendeel, ik heb er veel aan, het maakt me blij, het leert me relativeren, Philippe en ik trainen veel samen en dat zijn onze momentjes dat we alles eens rustig overlopen, veel praten enzo...
Ik wil zoveel mogelijk uit dit aardse bestaan halen maar niet ten koste van mijn gezin of mijn job. De kerk in het midden houden, weet je wel.
Soms zegt men me dat ik in een zwart gat zou vallen als het lopen weg zou vallen maar daar ben ik absoluut niet van overtuigd. Ik zuig het leven op, leef het en pluk zoveel mogelijk de dag.
Een kennis van mij is vorige maand op pensioen gegaan, verleden week is er kanker vastgesteld. Zulke dingen zetten me wel aan het denken. Geluk kan rap keren dus wil ik binnen m'n mogelijkheden (zowel fysiek, financieel als mentaal) zo goed mogelijk leven en op 't einde ervan de bedenking kunnen maken dat het goed is geweest!

Gepost door: Veerle | 02-08-15

K sluit me aan bij Kathia, je blijft er gewoon van genieten zonder der veel spel van te maken. Veel succes bij de volgende loopjes !
PS: k vind dat zalig dat je je gemakkelijk aanpast aan een traag slakje gelijk ik om es toop te lopen.

Gepost door: Veerle jogginggirl | 02-08-15

je leeft maar eens ... dus het beste moet je ervan maken!

Gepost door: Koen | 02-08-15

Ik geloof wel in reïncarnatie Koen dus kom ik nog eens terug. Als we goede proberen te doen en we komen terug als een heilige koe dan staan we misschien nog ooit eens in dezelfde weide ;-)

Gepost door: veerle | 03-08-15

De commentaren zijn gesloten.