09-06-15

100 km Self-Transcendence Amsterdamse Bos: 9u51'53"

11330484_10206800361557731_1755897634_n.jpg

Weeral een tijdje geleden dat ik nog een blogberichtje schreef, we mogen het niet laten verwateren dus hier gaan we dan...

Nadat ik WingsForLife gelopen had volgden enkele korte wedstrijden tussen 3,5 km en 11 km, deze wedstrijden liep ik tussen de 12,8 en 13,6 km/u... niet echt verwacht om zo snel te gaan maar het beviel me wel. Ik heb een broertje dood aan snelheids- en intervaltrainingen en op die manier kan ik een beetje extra snelheid krijgen in mijn trage benen.
Daarna volgde "La Champenoise", een loopwedstrijd van 18 km tussen de wijnstronken met 5 degustatie's onderweg, champagne à volenté... de meeste van de 1600 deelnemers zijn daarbij nog eens verkleed dus deze was echt eentje voor de fun... onze tijd van 2u56' is daar niet vreemd aan.

100 km Self-Transcendence:

Op Ultraned had ik gezien dat er op 6 juni in het Amsterdamse Bos een 100 km wedstrijd doorging. Toen ik daarbij nog zag dat Nitish Zuidema die in het Nederlandse Team zat op het WK in Turijn één van de bezielers was moest ik niet lang twijfelen. Ik zou daar gaan lopen.

Philippe ging thuis blijven, de kinderen zitten met hun eindexamens en zelf zou hij toch niet lopen dus trok ik op vrijdagmiddag na het werk alleen naar de camping met dezelfde naam als de wedstrijd "Amsterdamse Bos".
Ik had gezien dat je daar een Ecolodge kon huren en dit zou het gaan worden maar ik had te lang gewacht om te reserveren en toen het uiteindelijk zover was waren alle huisjes reeds volzet. Dan maar een "pitch" op de camping, een mooi woord hebben die Nederlanders voor een staanplaats...
De gps werd ingesteld en de Kleine Noorddijk waar de camping gelegen was kende "madam" niet dus tikte ik het adres van de startplaats in, de Nieuwe Kalfjeslaan in Amstelveen. Wist ik veel dat de camping met dezelfde naam als het Amsterdamse Bos waar de wedstrijd plaats zou vinden op 6 km afstand lag van waar ik moest zijn om mijn tentje op te slaan. Gelukkig had ik een hulplijn... Lut en Henk waren al aangekomen op de camping en sms-ten mij de juiste instructie's om er te geraken.
Ik had al redelijk veel file gehad onderweg ook, om een lang verhaal kort te maken: ik deed 5 uur over 260 km :-(

11329701_10206800360077694_804017895_n.jpg


We kookten een lekkere maaltijd en Alex Michiels die ook op de camping verbleef kwam er bij zitten.
Na het avondmaal zette ik mijn tent op en maakte alles klaar van eten en drinken om de volgende dag de 100 km te gaan lopen.
Rond elf uur deed ik mijn oogjes toe om te gaan pitten maar dit was buiten de luidruchtige buren gerekend... rond 2 uur ben ik uiteindelijk in slaap gesukkeld en om 6 uur was ik al wakker, pfff...

11240482_10206800693926040_7687622672383685064_n.jpg


Na het ontbijt reden we naar de startplaats, zo gezellig, veel bekend volk daar. Het is een klein wereldje en iedereen kent iedereen.
Ik maakte mijn plaatsje klaar, tafeltje, eten, drinken... oei, wat nu, mijn tafel had maar drie poten. Gelukkig was de vierde poot gewoon in de auto achtergebleven en kon ik alsnog mijn plekje inrichten.
Na de laatste instructie's en een moment van stilte konden we eraan beginnen, 21 mannen en 5 vrouwen. Eerst hadden we een kleine lus en daarna volgden 44 rondes van 2,24 km.
Het was een mooi rondje: een stukje bergop, vals plat, onverhard, enkele brugjes over, grotendeels in de schaduw.
Op het parcours stonden grote plakkaten met quotes van Sri Chinmoy, de bezieler van de Self-Transcendence Ultraraces over de hele wereld. Een kortje heb ik kunnen onthouden "don't blame the world, find a solution", ik probeerde ieder rondje alle quotes te lezen, op de één of andere manier hielpen ze me wel vooruit.

11289799_10206800490440953_620463632_n.jpg


Voor mezelf had ik gesteld dat ik minstens een pr wou lopen dus sneller dan 9u45' en het zat er lange tijd in. Het kopje zat goed, het weer was perfect, warm maar dat heb ik graag (het mocht zelfs nog iets warmer), ik kon goed eten en drinken.
Om 12 uur ging de 50 km van start - ik had toen net geen 32 km - en dit gaf wat extra energie. Even later zag ik heel wat bekenden langs het parcours waaronder Léonie, Jannet, Rinus, Robert... teveel om op te noemen. Het zou dus helemaal goed komen... dacht ik.
De marathonafstand haalde ik net onder de 4 uur, 50 km in 4u44. Ik had mijn Garmin om maar veel hoefde ik niet te kijken, ik liep constant aan 10,5 à 10,6 km per uur.
Rond 58 km kreeg ik het lastig, het hoofd wou meer dan de benen konden. Nog een marathon te gaan, eventjes wat gas terugnemen en overgaan naar een tempo dat ik eindeloos lang zou kunnen volhouden. De laatste 40 km heb ik aan 9,6 km/u gelopen en dat voelde goed. Ik genoot van de omgeving, begon honden te tellen (gemiddeld telde ik er 22 per ronde), ik groette elke wandelaar die ik tegen kwam, nam Juan op sleeptouw die de 50 km aan het lopen was en na 43 km de handdoek wou gooien, ik sloeg een babbeltje met medelopers, Henk Harenberg, Micha, Els, Sjaak, Alex...

11312739_10206800686325850_3665600331407132781_o.jpg


Toen ik nog 4 rondjes (8,92 km) moest lopen stond de klok op 8u56', een pr zat er toen al lang niet meer in tenzij ik plots aan 14 km/u zou gaan lopen maar onder de tien uur zou nog ruim lukken.
Ik finishte uiteindelijk in 9u51'53", ik mocht zelfs door een lint lopen, ik was nochtans maar tweede dame na een heel sterke Linda Voets (9u16') en achtste overall.
Ik bedankte de rondetellers, de mensen van de bevoorrading, de organisatoren... het was een mooie race, ik kom hier zeker nog terug!

11301321_10206800361197722_1763428562_n.jpg


Met een mooi boeket bloemen, een beker en medaille reed ik even later terug naar de camping waar Lut en Henk reeds klaar stonden om aan het avondeten te beginnen. Henk had tijdens de race problemen met zijn maag gekregen en had de wedstrijd moeten staken na net geen 60 km, volgende keer beter.

11418410_10206800359237673_1391706792_n.jpg


Rond elf uur dook ik mijn tentje in, na de nodige glaasjes Zuid-Afrikaanse wijn... en heb ik dat nu gedroomd maar volgens mij was er daar een Zuid-Afrikaan in levende lijve aanwezig?
Het was rustig op de camping, de buren waren heel wat stiller dan de vorige nacht en de volgende ochtend genoten we van een uitgebreid zondags ontbijt in het zonnetje.

11421455_10206800357317625_1195741773_n.jpg


Ik had het lumineuze idee om nog eventjes mijn camping-frigo in de aansteker van de auto op te laden zodat ik onderweg naar huis wat frisse drankjes zou hebben... hoe dom kan je zijn, en ja, ik ben blond :-(
Rond twaalf uur stak ik de sleutel in 't contact en daar sta je dan met een batterij die morsdood is. Eerst geprobeerd met startkabels maar het lukte niet en dan hebben er vier stoere mannen waaronder Henk mijn auto in gang geduwd. Die ene zei nog: wat moet zo'n een klein meisje eigenlijk met zo'n zware wagen, die wist natuurlijk niet dat ik een ganse bende dochters heb die ook wel eens mee willen ;-)
Na één poging sloeg de motor aan en dan was het zaak om zo lang mogelijk te rijden zodat de batterij kon opladen. Toen ik al een eind op weg was dacht ik er aan dat ik vergeten was uit te checken en dat mijn paspoort nog aan de receptie lag. Ajajai, soms ben ik wel een ongelofelijke kluns!

11358601_10206800671125470_1842551365_n.jpg


Philippe verwelkomde me met een boeketje bloemen alleen jammer dat we maar één vaas hebben...
Er waren nog left-overs van de bbq die Philippe met de kinderen had op zaterdag en met een glaasje champagne - op de Champenoise had ik een fles gewonnen in de tombola - nestelden we ons in de zetel om naar de voetbalmatch Frankrijk - België te kijken...
Een mooi einde van een leuk weekend!

Tot half september heb ik slechts twee wedstrijden op de planning staan: de Nacht van West-Vlaanderen en de Zes uur van Aalter.
Deze laatste liep ik al vier maal en ik wil de vijfde editie uiteraard niet missen. Ik zou graag tot een afstand komen van zestig kilometer of meer en in normale omstandigheden zou dit geen probleem mogen zijn (na zes uur had ik zaterdag 63 km) maar ik zal op 11 juli rechtstreeks van 't werk komen, de zes uur valt immers middenin mijn nachtdiensten dus zien we wel hoe het loopt.

Gisteren heb ik me ingeschreven voor het "WK masters 100 km" in Winschoten. Met een tijd boven 9u30 ga ik niet tevreden zijn, alles wat er onder zit is goed en mooi meegenomen.
Sedert zaterdag weet ik dat fris en uitgerust aan de start staan een absolute noodzaak is. Ook voor wat het aangeven van eten en drinken betreft heb ik iemand nodig want dit is cruciaal en levert zeker enige tijdswinst op. Philippe is bij deze aangesteld om mijn persoonlijke verzorger te worden in Winschoten.
De vele deelnemers uit alle landen zullen ongetwijfeld een extra boost geven om een mooie tijd te lopen, dit heb ik op het WK in Turijn mogen ondervinden.
Ik heb me ook laten vertellen dat de bewoners van Winschoten en de vele supporters er telkens weer een feest van maken, het dorp leeft echt naar die wedstrijd toe.
De Belgische ploeg en de meeste andere teams logeren bij gastgezinnen en dit zal ongetwijfeld een unieke ervaring worden, op het WK 24H 2013 in Steenbergen was dit eveneens zo.
Voor mezelf en Philippe heb ik een hotel geboekt op 2 km van de start. We vertrekken op donderdagmorgen heel vroeg zodat we tegen de middag in Winschoten zullen aankomen en zo kan ik rustig en op 't gemak naar de wedstrijd op zaterdag uitkijken.
Het wordt ongetwijfeld een mooi weekend maar eerst nog veel trainen en een beetje vakantie nemen!

11421561_10206800894691059_1172573156_n.jpg



13:30 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |