30-04-15

Marathon van Antwerpen en "1 mei trainingsloop"...

11173529_10206487219929386_1122623942_n.jpg

Oeps, deze week nog geen blogberichtje geschreven... mea culpa maar 't was nogal druk in ons gezin.
Toch wil ik het goede voornemen om wekelijks een berichtje neer te pennen in ere houden, het zou al te gek zijn dat ik begin februari de draad van het bloggen terug oppikte en dat ik diezelfde draad drie maand later alweer laat schieten of doorknip ;-)

De voorbije week was er eentje van veel werken, over- en weer rijden, info-vergaderingen (Marie en Liza gaan met Hemelvaart met school op reis naar Londen), voorbereidingen voor de 1 meiloop, boodschappen doen enz...
Neem daarbij dan het drukke voorbije weekend met de "Laatste Lange Nacht" van de zesdejaars van het Guldensporencollege en de marathon van Antwerpen en zo kom je algauw aan een overvolle agenda... en ik die dacht dat eens het WK voorbij zou zijn dat we een zee van tijd zouden hebben!

De marathon van Antwerpen:

Philippe had zich opgegeven om met de ballonnen (pacer) van 4u30 te lopen op de marathon van Antwerpen. Hij had dit al tweemaal gedaan (Brussel en Antwerpen) en dit was heel goed meegevallen.
Zelf had ik me niet ingeschreven om Antwerpen te lopen, ik zou eerst afwachten hoe het herstel na Turijn verliep. Ik herstelde heel vlotjes en toen ik het startnummer van Steven Vanmolecot kon overnemen twijfelde ik niet lang. Deze marathon zou ik heel op 't gemak lopen en zo besloot ik om in het groepje bij Philippe en Els te lopen.

Om zes uur stapten we in onze wagen en een klein uurtje later parkeerden we in Melsele (park & ride) waarna we de tram naar de startplaats op Linkeroever namen. Koen Vansteenkiste kwam even later bij ons zitten, we vergaten bijna om af te stappen.
Philippe ging onmiddellijk naar de afspreekplaats waar de andere pacers verzameld hadden terwijl ik mijn naam en geslacht liet veranderen... Steven werd Veerle!

11128757_10206487220569402_307241361_n.jpgHet was druk bij het inleveren van de bagage, ik kwam er Rudy van Bruwaene tegen die voor een tijd rond de drie uren ging, straffe kerel.
Hij liet me galant voorgaan in de lange rij, merci hé Rudy.

In het startvak kwamen we heel wat bekenden tegen, leuk om iedereen terug te zien.
Na het startschot duurde het enkele minuten voor we over de registratiematten waren maar uiteindelijk waren we vertrokken voor onze tocht van 42,195 km.
Na enkele kilometers doken we de tunnel onder de Schelde in, pffff, ik was blij toen we eruit waren en dan was het nog niet eens warm.

Philippe en Els hadden een hele mooie groep mee die voor een tijd van 4u30 ging oa twee mensen die Philippe nog herkenden van vorig jaar. Ze hadden beiden het jaar ervoor op 't eind moeten afhaken maar waren nu vastberaden om tot het eind bij ons te blijven.

De pacers liepen heel constant, nu en dan een babbeltje slaan, aan de drankposten een beetje vertragen, erop letten dat iedereen genoeg at en dronk... een mooie job die ze met hart en ziel doen.
Zelf hopte ik een beetje van de ene loper naar de andere, soms liep ik eventjes vooruit om wat foto's te nemen of om een sanitaire stop in te lassen.
Half marathon kwamen we door in 2u14'30", perfect op schema om 4u30 te lopen, een half minuutje spelling is geen overbodige luxe omdat de wandelpauzes aan de drankposten op 't einde meestal wat meer tijd in beslag nemen.
Even voorbij halfweg kreeg pacer Els het een beetje moeilijk, Limburgs Zwaarste die ze de week ervoor liep zat nog wat in haar benen, ze was verkouden geweest en haar neus drupte constant. Ze vroeg of ik haar ballon kon overnemen en zo werd ik stand-in pacer.

De kilometers vlogen voorbij en in het Rivierenhof was er heel veel publiek aanwezig, we hadden nog een hele grote groep lopers bij ons wat zeker als pacer heel leuk is.
Vanaf kilometer 35 begonnen we heel wat mensen bij te halen, sommigen probeerden aan te pikken maar de meesten kregen het heel moeilijk. Het stukje parcours tussen 35 en 38 km is het saaiste stuk (een grote baan tussen bedrijven en industrie) en zo haakten er een paar lopers af.
Aan kilometer 40 raakten onze ballonnen in elkaar verstrikt en zo moesten Philippe en ik zij aan zij naar de meet... door het lot met elkaar verbonden ;-)
De ganse wedstrijd hadden we het gezelschap van twee fietsende Rode Kruis medewerkers en toen die ons een compliment gaven voor het strak pacen kon onze dag niet meer stuk. Zelf bedankten we hen voor hun goede zorgen onderweg.

11173592_10206487220409398_1344442411_n.jpgDe finish op de markt was mooi, onze nettotijd bedroeg 4u29'05", een klein minuutje te snel maar enkel blije gezichten in ons groepje.
We hadden er in de laatste kilometer nog een paar kunnen meenemen en een aantal hadden op 't eind nog een tandje bijgestoken.

Even later kwamen twee dames ons bedanken, ze hadden tot kilometer 35 kunnen standhouden maar hadden enkele minuten verloren op 't eind. Philippe en ik kregen elk drie kussen, mooi toch.

Vlak na de finish kreeg Philippe een micro onder zijn neus geduwd en mocht hij vertellen over zijn groepje lopers die hij naar de meet mocht begeleiden. Diezelfde reporter had via André Mingneau vernomen dat ik veertien dagen ervoor deelgenomen had aan het WK 24H Ultralopen en zo mocht ik daar op de markt in Antwerpen vertellen dat ik 5 marathons na elkaar gelopen had... bloos, bloos, bloos!

11055724_10206297532658011_1823633662066265908_n.jpg


Joseph Buteneers stond aan de finish om foto's te nemen en even later was Els daar ook. Na het afhalen van onze bagage namen we samen met Els de tram naar de parking om naar huis te rijden.
Het was een mooie dag geworden. Nadien hoorden we dat er heel wat van onze vrienden heel goed gelopen hadden in Antwerpen, zowel op de marathon als op de 10 miles.
Op naar volgend jaar!

1 mei trainingloop (19, 21, 10 km)

Morgen is er reeds voor de vijfde maal de "1 mei trainingsloop".
Wat vijf jaar geleden begon als een trainingsloop van 50 km (3 lussen) als laatste voorbereiding voor mijn eerste 100 km wedstrijd is ondertussen traditie geworden.
We starten hier bij ons thuis om 7u30 voor een eerste lus van 19 km, daarna volgt rond 10u een lus van 21 km en om 12u45 is er een afsluitende lus van 10 km. Voor elk wat wils, combinatie's kunnen gemaakt worden zodat niet iedereen 50 km hoeft te lopen maar het mag uiteraard.
Voor de eerste lus zijn we reeds met een 25-tal lopers maar er kunnen er nog altijd bij, indien interesse laat gerust weten.

11186472_10206512271035648_549785092_n.jpg


Gisteren hebben Philippe en ik inkopen gedaan voor de bevoorrading en het hapje en drankje achteraf.
Deze middag mag ik de broodjes gaan afhalen bij Kristof, reeds voor het tweede jaar op rij sponsort hij met lekkere broodjes.
Ondertussen zit de tweede lading havermoutkoekjes naar een recept van Joseph Buteneers in de oven. De dorstlesser maak ik ook zelf (recept eveneens van Joseph).
Straks de koelkast opvullen, tafels en stoelen klaarzetten en een tent (met dank aan Dirk Thery) opzetten.

Ik kijk er alvast enorm naar uit!

10:43 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-04-15

Decompressie!

10443344_10206427263510513_3097407870076499063_n.jpg

Time fly's when you 're having fun... en blijkbaar heb ik veel "fun" want 't gaat hier vooruit.
We zijn alweer een dikke week na het WK Ultralopen in Turijn en 't is net alsof het gisteren was. Ik ben nog steeds aan het nagenieten maar stilletjes aan werp ik een blik in de toekomst en krijgen de plannen voor het voor- en najaar vorm.

11159472_10206427267190605_6917722870578715303_n.jpgDe recuperatie na Turijn was heel vlot verlopen, dinsdag had ik een afspraak bij de kinesist en die had weinig werk met mij. De vorige keren waren mijn bovenbenen flink gezwollen maar deze keer waren het enkel mijn voeten die wat dik zaten en dit was waarschijnlijk deels te wijten aan de vlucht die we al op maandag hadden.

Vorige week mocht ik woensdag terug aan de slag en volgens de collega's was er niets te merken van mijn escapades van het weekend ervoor, ik maakte vrolijk heel wat kilometers in 't labo.

Ik kreeg ook een bloemetje maar iedereen kreeg er eentje, blijkbaar was het vorige week "secretaressedag" en aangezien we in 't labo heel wat administratief werk hebben werd iedereen in de bloemetjes gezet :-)

11124054_10206443762322973_763840522_n.jpg


10402401_10206427265070552_7478200162897476715_n.jpgVerder werd de week rond gemaakt met talloze etentjes en uitjes, de riem ging er af maar dit mocht wel. Maandagavond zijn we met ons gezin gaan eten in Café Fernand. Vijfentwintig jaar geleden was dit nog een klein gezellig café, den ballerina, alwaar Philippe en ik er één van onze eerste ontmoetingen hadden, daar aan de toog maakten we het "aan"...
Op donderdag gingen we met de collega's naar de Paasfoor, zoals de traditie het wil gingen we naar ons vast schietkraam en enkele rondjes op café, oliebollen, frieten en stokvis waren de rest van de ingrediënten.
Vrijdag avond hadden we een etentje met ex-collega's van Philippe in de Koekeliere in Bellegem gevolgd door een avondje toneel en een serieuze après.
Zaterdagavond reden we naar Esen waar André een bedankingsfeest had georganiseerd voor de medewerkers van de "In Flanders Fields Marathon". Ruim 150 vrijwilligers mochten hun voetjes onder tafel schuiven voor een aperitief, bbq en dessert en deze keer werd de "bevoorrading" voorzien door marathonlopers.
Juan, Koenraad en zijn vrouw en nog enkele lopers staken de handen uit de mouwen, echt heel tof om te doen. We hadden nog een tip naar André toe... in september Omer en sponzen met cava aan de verzorgingsposten op IFF!

11160310_10206443762042966_58063704_n.jpg


Ondertussen ben ik eventjes Decathlon binnen gesprongen om mijn t-shirt van Turijn te laten bedrukken, dat van Steenbergen van twee jaar geleden lijkt nu wel een klein broertje met z'n 186 km ;-)

2014-04-27 13.37.55.jpgHet komend weekend loopt Philippe samen met Els Aelbers de marathon van Antwerpen als pacer voor 4u30'. Als de beentjes het enigszins zouden toelaten had ik graag meegelopen.

Nu had ik nog geen nummer maar Steven Vanmolecot had er eentje over dus dit heb ik heel voordelig kunnen over nemen. Voor vijf euro extra kan ik de naam en geslacht zelfs laten veranderen... ik loop toch nog liever als vrouw dan als man rond in Antwerpen ;-)

Voor mij alweer marathon nummer 76, Philippe heeft er ondertussen 50 en het lijkt me wel mooi om samen over de finish te gaan, ik loop deze marathon immers niet voor een pr en dan kunnen we evengoed samen lopen.

P1220025.JPGOp 1 mei organiseren Philippe en ik dan reeds voor de vijfde maal de "1 mei trainingsloop", we zijn reeds met een 15-tal deelnemers. Wie graag hieromtrent wat info ontvangt mag mij altijd mailen (vbeernaert@skynet.be).

De maand mei belooft nog best leuk te worden.
Daarnet heb ik ons ingeschreven om op 3 mei mee te lopen in Ieper, Wings For Life, een wereldwijd evenement waarvan de opbrengst integraal naar "the spinal cord research foundation" gaat. Maw, de onderzoekers willen met de opgehaalde centen onderzoek doen naar en een behandeling vinden tegen dwarslaesie.
Wouter Decock, die vorig jaar won, mocht als prijs dit jaar een bestemming uitkiezen waar hij gratis mag starten en trekt naar Boekarest. De winnares bij de dames gaat naar Melbourne. Zelf hoop ik om een 25-tal kilometer mee te gaan alvorens de "catcher-car" me te grazen neemt!

LACHAMPENOISE014-3-600x450.jpg


Verder staan er een aantal korte wedstrijden op 't programma me oa de Pius X-Run en Kortrijk Loopt en om mei af te sluiten trekken Philippe en ik op vrijdagavond 29 mei voor een weekendje naar de champagnestreek waar we op zaterdag La Champenoise gaan lopen, fun verzekerd...

Begin juni ga ik bij vriend Nitish Zuidema een 100 km lopen in het Amsterdamse bos en uiteraard loop ik de marathon van de Nacht van West-Vlaanderen en dan zijn we al bijna juli.
De "zes uur van Aalter" wordt op 11 juli voor de vijfde maal georganiseerd en ik liep reeds alle editie's dus die mag zeker niet ontbreken. Eén probleem is dat ik net in deze week met de nachtshift sta maar daar heb ik dankzij een brave collega een oplossing voor gevonden. Ik ga er een nachtje tussenuit knijpen, niet ideaal om in zo'n vermoeiende week een zes uur te lopen maar voor Joeri Schepens en zijn organisatie maak ik graag een uitzondering.

Voor de rest zijn er in juli en augustus geen wedstrijden gepland maar je weet maar nooit wat er uit de bus komt.
De laatste twee weken van augustus zijn we op Mallorca te vinden. De bedoeling was om veel te trainen in de warmte en de bergen als voorbereiding voor de Spartathlon maar dit draaide eventjes anders uit.
De focus ligt nu op de 100 km van Winschoten half september dus dit komt ook wel goed. De laatste week van augustus vliegen de kinderen over naar Mallorca, een beetje minder trainen en genieten van vakantie, moet ook eens kunnen.

image.jpg


Ondertussen ben ik op zoek gegaan om in het najaar een mooie stadsmarathon te lopen. Blijkbaar is oktober/november een drukke marathonmaand, een keuze is moeilijk te maken maar volgende marathons zitten in de tombola-urne: Athene, Boedapest, Istanbul en... Las Vegas.
En dan eind december hebben we de 12 en 24 uur op de piste in Barcelona, het zal daar mijn vierde deelname worden.

Als ik dit zo allemaal bezie lijkt het een druk programma te gaan worden maar hé, 2015 telt nog ruim 7 maanden... tijd zat dus!

PS: Voor de foto's van het voorbije WK kan je hier klikken!

18:42 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-04-15

IAU 24H World Championships Turin 2015

DSC03711.JPG

Maanden had ik er naar toe gewerkt en dan was het eindelijk zover, het WK 24-uurslopen in Turijn.
In de maanden januari en februari had ik telkens 350 km getraind, maart werd een uitschieter met 502 km waarvan 1 week (trainingsweek aan zee) van 202 km. Voor een ultraloper zijn dit geen spectaculaire getallen qua trainingskilometers maar ik ken mezelf onderhand voldoende om te weten dat meer kilometers trainen daarvoor niet resulteert in betere ultraloopwedstrijden.
Zoals jullie wellicht weten combineer ik het ultralopen met een job in het ziekenhuis inclusief nachtshifts en weekendwerk en een druk gezin met 4 dochters. Soms moest er al eens gegoocheld worden om de loopschema's, uurroosters, werk/schoolschema's naadloos in elkaar te laten overvloeien maar meestal kwam alles uiteindelijk op z'n pootjes terecht. Meer dan eens kwamen zowel Philippe als ik thuis met beiden een brood en krant of juist omgekeerd (geen krant en brood) maar daar werd algauw een mouw aangepast.

DSC03683.JPG


Op vrijdag 10 april vertrok de Belgische ploeg samen met de begeleiders en supporters (Philippe en de kinderen gingen mee naar het WK) vanop de luchthaven van Charleroi naar Turijn.
Eenmaal aangekomen op de luchthaven zagen we dat onze vlucht een vertraging had van bijna zes uur... balen natuurlijk want op die manier zouden we de vlaggenparade met al de delegaties (40 landen) missen. We kregen ter compensatie eet- en drankbonnen en zo werd de tijd dus gedoofd... met eten en drinken...

10532812_10204617908632566_757406569738514220_o.jpg


10828062_10204617918872822_7952406116536107075_o.jpg


Bondscoach André Mingneau was reeds van woensdag in Turijn en die zorgde ervoor dat we onmiddellijk na de landing een shuttle konden nemen om aan te schuiven aan de pasta-maaltijd.
Uiteindelijk verliep alles redelijk vlot en konden we vrij makkelijk inchecken in ons hotel. Philippe logeerde met de kinderen in het centrum van Turijn terwijl ik bij de Belgische delegatie verbleef. Ik had een éénpersoonskamer en zo kon ik rustig alles klaarzetten van persoonlijke verzorging voor de volgende dag. Rond 23u schoof ik tussen de lakens en de wekker zou rond 6 uur aflopen. Het was heel warm in mijn kamer, de airco werkte niet naar behoren en zo sliep ik niet zo best.

11096383_10204617875191730_7898129586420038703_o.jpg


In ons hotel logeerden Spanjaarden, Japanners, Esten, Canadezen, Uruguayanen en Noren en zaten heel wat supporters voor het Nederlandse team. De dag van de wedstrijd werd er aan het ontbijt verbroederd met Rinus die op facebook voor up-dates ging zorgen over het verloop van de wedstrijd en heel wat foto's zou nemen, bedankt Rinus.

DSC03690.JPG


Rond 8u30 werden we met een autocar van het leger naar Parco Ruffino gebracht.
De Belgen met zes atleten deelden een tent voor onze persoonlijke bevoorrading met één Griekse en één Algerijnse atleet. Deze laatste was een beetje tegendraads want hij eiste 1/3 van de tent voor zichzelf op. Na wat gepalaver over en weer leek hij enigszins gekalmeerd maar even later zat het er terug bovenarms op. Niets van aantrekken dan maar en gewoon focussen op onze wedstrijd.

11088450_10204617952593665_9146289235040313341_o.jpg


Om 10 uur was het dan zover, we konden onder een stralende zon eindelijk van start gaan. Wat hou ik van zo'n weertje, het mocht gerust nog een flink stuk warmer zijn voor mij.
Er was naast het WK ook een Open Race en die startte 100 meter na ons.
Ik had met mezelf een afspraak gemaakt om niet sneller dan 10 km/u te lopen en dit lukte goed, ik draaide rondjes van ongeveer 12'12" (2 km). Na 4 uur wedstrijd liep ik in 89ste positie op 123 deelneemsters. Niets om me zorgen over te maken, ik start altijd redelijk achterin en schuif gestaag op gedurende de ganse wedstrijd en zo was het ook deze keer.
In de namiddag brandde de zon hevig en enkele lopers werden getroffen door een zonneslag.
De Belgen hadden zowel een mannenteam (Luc, Geert en Peter) als een vrouwenteam (Valerie, Patricia en ik). Valerie was de dagen vóór de wedstrijd een beetje koortsig geweest en dit liet zich nu voelen. Ze kreeg last van haar maag, zweette enorm en kon maar weinig eten en drinken en dit laatste komt dus niet goed op dergelijke wedstrijden. Na 95 km en na talloze pogingen om haar op te peppen moest ze met tranen in haar ogen de handdoek werpen, zo jammer voor haar.

11101498_10204621338998323_1726908651115362082_o.jpg


De wedstrijd kabbelde verder en de ene keer zag ik Philippe met een biertje langs het parcours staan en de andere keer met een ijsje... hmmm... ik zou de dag erop wel mijn schade inhalen.
De kinderen waren aanwezig bij de start maar na een tijdje trokken ze de stad in om te gaan winkelen. Rond 17u waren ze er terug met een mooi aantal shoppingbags in de hand :-)
De kaap van de 100 km bereikte ik na ongeveer 10u30 en halfweg wedstrijd had ik ruim 113 km op de teller. Ondertussen was ik opgeschoven naar de 68ste positie. Even later vertrok Philippe samen met de kinderen om enkele uurtjes te gaan rusten.
André zou zijn voorbeeld volgen en even gaan slapen maar de tijd verstreek en ik zag André telkens zitten aan de Belgian Box, hij vond de wedstrijd blijkbaar heel spannend en hij geraakte maar niet weg.

DSC03778.JPG


Tijdens de nacht was er plots een klein brandje met elektriciteits-uitval tot gevolg, gelukkig bleven de piepgeluidjes weerklinken telkens we over de registratiematten liepen. De organisatie had voor zulke onvoorziene pannes wel een back-up systeem voorzien met rondetellers op twee plaatsen op het parcours. Man, man... what a hell of a job... 24 uur rondjes tellen voor meer dan 300 atleten...
Langs het parcours waren er een tiental dixie's maar die hadden overdag uren in de warme zon gestaan dus was het niet echt aantrekkelijk om te gaan plassen onderweg maar toch moet dit gebeuren hé. Door de bezwete kleren en schuurwonden van het zweten was dit telkens een martelgang die enkele minuten in beslag nam. Ook om je nadien terug op gang te trekken was het geen sinecure.

11041083_10206383050805223_3688621733779168281_n.jpg


Rond vier uur begonnen de vogeltjes te fluiten en sommige ultralopers zongen terwijl ze liepen en ik... ik kuste de grond. Iedereen weet dat als je op een parcours loopt van 2 km met veel draaien en keren en je neemt telkens je bochten heel ruim dat je dan heel wat meer kilometers maakt na 24 uur. Ik wou dus slim zijn en zo dicht mogelijk tegen de dranghekkens aanlopen. Een beetje te dicht blijkbaar want ik maakte een serieuze tuimelperte. Ik kwam op mijn linkerkant terecht, schouder, heup en hand deden pijn maar ik ben geen mietje hé dus vlug recht gekrabbeld en weer weg. Ik had handschoenen aan - 's nachts was het afgekoeld en de meesten onder jullie weten dat ik veel last heb van koude handen - en merkte pas toen ik ze een paar uur later uittrok dat mijn linkerhand flink gehavend was.
Best grappig, als ze me na de wedstrijd gevraagd zouden hebben wat er nu meest pijn deed, mijn benen of mijn voeten zou ik geantwoord hebben: geen één van de twee, mijn schouder en hand doen meest pijn ;-)

DSC03800.JPG


De ganse wedstrijd kon ik goed drinken, 500 ml per uur dus in totaal heb ik ongeveer 12 liter drinken naar binnen gekapt, dit kan tellen hé. Eten lukte tot ver over middernacht goed maar dan was het over en kon ik enkel nog drinken. Mijn eten bestond uit marsepein, nougat, crème brulé, boterhammen met kaas en vlees, koek, aardappelen met zout, pudding en rolo (chocolade) en dit alles werd me telkens aangereikt door David. Ook Magda en Maria waren een enorme hulp met veel aanmoedigingen en hulp, van harte bedankt hiervoor.
Toen ik 's nachts iets extra's wou aantrekken van kledij hoefde ik maar te roepen en ik werd op mijn wenken bediend.

DSC03837.JPG


Ik wou in 2015 deelnemen aan de Spartathlon maar door het grote aantal kandidaten (meer dan 550 aanvragen voor 390 plaatsen) was er dit jaar voor het eerst een loting en ik kwam als 175ste op de wachtlijst terecht, onmogelijk om er dus nog bij te geraken. De enige manier om er in 2016 zeker bij te zijn was een rechtstreekse plaatsing afdwingen en dit kon door op een 24-uursloop 204 km te lopen.
Ik had er vertrouwen in dat ik dit op een WK met een sterke bezetting wel zou kunnen maar het moet nog altijd gelopen worden.
Na 23 uur wedstrijd was het dan zover, er stond 204 km op mijn teller en ik had nog geen meter moeten wandelen. De vorige keren dat ik uurwedstrijden liep viel ik compleet stil eens ik een vooropgesteld doel bereikt had maar nu zou ik dit niet laten gebeuren en zo kon ik in het laatste uur nog ruim 8 km lopen.

DSC03862.JPG


Ondertussen waren Philippe en de kinderen er terug en de andere supporters die even waren gaan rusten waren allemaal terug present, het werd een denderende finale.
Ik liep de laatste 2 ronden samen met Patricia, de laatste ronde met de Belgische vlag tussen ons in. Na het eindsignaal vielen we elkaar in de armen. Patricia Verschuere had precies 1 ronde meer dan ik en kwam zo uit op 214,556 km, zelf was ik uitermate tevreden met 212,556 km, dit was toch iets waarvan ik gedroomd had maar niet geheel verwacht. Patricia haalde een 21ste plaats, zelf werd ik 24ste.
Luc de Jaeger-Braet finishte 88 meter achter ons met 212,468 km. Na zijn zwaar seizoen (Spartathlon, Coast to Kosci, Transgrancanaria) mag hij tevreden terug blikken op dit WK.
Peter Palmans deed het met een afstand van 232,981 km uitstekend en Geert haalde 215,894 km. Daarmee bleef hij onder zijn verwachtingen maar het goede groepsgevoel onder de Belgische teamleden maakte veel goed ;-)

DSC03875.JPG


Even later konden we bekomen in de Belgian Box en Pat Leysen en Veronica die komen supporteren waren kwamen nog even goedendag zeggen.
Daarna wilde iedereen snel naar het hotel om te eten, douchen en een beetje te slapen want rond 16u werden we terug verwacht voor de slotceremonie.
Na de slotceremonie reden we samen met Marc die een auto gehuurd had naar een groot hotel iets verder buiten de stad om er een afsluitende maaltijd te nemen.
Toen ik daar naar het toilet wou geraakte ik er niet meer uit, blijkbaar was het een raar systeem om de deur te sluiten en te ontgrendelen. In paniek stuurde ik een sms-je naar André maar die was nog onderweg met de bus. Hilariteit alom want hij kon vanop die bus mij uiteraard niet komen redden. Gelukkig ben ik er dan toch uitgeraakt via de deur. Ik had al gezien dat in het uiterste geval van nood ik onder de deur zou kunnen kruipen maar na een 24-uurswedstrijd zou dit toch niet evident geweest zijn ;-)
We moesten nog enkele minuten wachten voor we binnen konden voor de maaltijd en Luc, Peter en ik zetten ons even in de zetel neer en nog geen minuut later kon Valerie volgende foto nemen:

11132040_10206754947216137_2001343976_n.jpg


Het voorgerecht smaakte heerlijk, het hoofdgerecht was iets minder en het dessert werd geserveerd op een plastieken bordje maar hé, het smaakte en de wijn vloeide rijkelijk... Wat wil een mens nog meer? Een koffietje in 't hotel en dan eindelijk naar bed.
De volgende morgen zouden we aan ons hotel door een bus opgepikt worden om 10 uur maar toen we rond 9u rustig zaten te ontbijten kwam André in paniek melden dat de bus binnen 10 minuten zou vertrekken. Pffff, dat was even stressen, gelukkig was mijn koffer al gepakt.
Op de luchthaven zag ik Philippe en de kinderen terug en dronken we er nog ene op een meer dan geslaagd WK!

DSC03882.JPG


Gisterenavond zijn we dan met het ganse gezin lekker gaan eten, een mooie afsluiter van een fantastisch weekend want zonder de steun van mijn gezin zou dit allemaal niet mogelijk zijn. Een grote "dank je wel" aan mijn ventje Philippe en Louise, Marie, Liza en Maud... Jullie zijn schatten!

10500283_10206383052005253_2853531139443649046_n.jpg


21:18 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

06-04-15

Pasen en Turijn!

579486_10201094399192238_1356413386_n.jpg

De vasten is voorbij, 40 dagen zonder vlees, alcohol en facebook... Ik heb er deugd van gehad, ik sliep beter en verloor enkele kilootjes, dit laatste was niet echt nodig maar toch voel ik verschil bij mijn heel lange duurlopen, het loopt lichter.
Gisterenmorgen dronk ik een aperitiefje en een glaasje wijn bij de feestmaaltijd 's middags en 's avonds vierden we Pasen bij mijn ouders.
In de namiddag keken we naar de Ronde vanuit onze luie zetel. Wat een verschil met de dagen ervoor, het miezerige en winderige weertje van de voorbije dagen had plaats gemaakt voor een zonnetje, weliswaar nog frisjes maar goed koersweer. De Noor Alexander Kristoff rijgt de overwinningen aan één en werd volgens mij een terechte winnaar.

11088539_10204125717482466_3686366551556647437_n (2).jpg

Op vrijdag had Hugo"thekid"Derycke al de volledige Ronde (265 km!) gelopen tvv het Kinderkankerfonds. Ik liep een stuk naast zijn zijde. Onderweg kwam ultrarunner Lieven Pieters supporteren en iets voordat we Zwevegem binnenliepen kwam Ludo Depoortere ons tegemoet gelopen. Juan Vandenweghe vergezelde Hugo tijdens de lastige nachtkilometers. Prettig gestoorde mensen die ultrarunners!
Het Paasweekend werd er eentje vol goede doelen en bedoelingen want op zaterdag trokken Philippe en ik naar de Sigarun, 24 uur lopen tvv het Oncologisch Centrum van AZ Groeninge. De dochter van dokter Jean-Marie Bergen had dit initiatief op poten gezet nadat haar vader overleden was aan borstkanker.
We kwamen er heel wat bekenden tegen, altijd leuk om een training te koppelen aan een goed doel.

Op vrijdag kwam ik aan 36 km (26 km samen met Hugo en dan nog 10 km terug naar mijn wagen) en zaterdag liep ik er 26 km wat 62 km maakt in twee dagen. Gisteren had ik een rustdag, vanavond en morgen ga ik even loslopen en donderdag plan ik een fietstochtje, heel relax de beentjes losfietsen.
Donderdagnamiddag mezelf een kort coupke aanmeten, allé mijn coiffeur mag dit doen en dan zijn we klaar om naar Turijn te vertrekken.

P1160753.JPG

De Belgische Ploeg Ultra vertrekt vrijdag met 3 mannen en 3 vrouwen naar Turijn om er deel te nemen aan het Wereldkampioenschap 24 uur-lopen.
De laatste weersvoorspellingen zien er heel goed uit, overdag een graad of 22 en veel zon, daar hou ik van. 's Nachts zal het wel afkoelen tot een graad of 8 dus daar gaan we rekening mee moeten houden voor wat betreft de kledijkeuze, een craft-onderhemdje zal nodig zijn.
Philippe en onze vier dochters gaan mee om te supporteren en de dochters ook wel een beetje om te... shoppen. Hun hotel ligt vlakbij het winkelcentrum van Turijn en ze nemen enkel een pyama en toiletgerief mee in hun koffer. Ik ben er van overtuigd dat die op de terugvlucht goed gevuld zal zijn met nieuwe spulletjes.
Zelf verblijf ik samen met de Belgische delegatie in het atletendorp. Dat het maar gauw weekend is, ik heb er enorm veel zin in.

_DX_3470.jpg

Vandaag is het Paasmaandag en twee jaar geleden verbleven we in de Paasvakantie een weekje op Texel. Het werd een leuke vakantie met enkele mooie wandelingen, boerderijbezoek, paardrijden en Philippe en ik liepen er op maandag de 60 km van Texel.
We kwamen heel veel bekenden tegen. Joeri Schepers verbleef samen met zijn kinderen op hetzelfde vakantiedomein en er was ook Rinus die volgend filmpje maakte, allemaal mooie herinneringen.
Bij deze wens ik alle deelnemers van de 60 en 120 km van Texel heel veel succes, de 120-km lopers zijn ondertussen al enkele uren onderweg, geef er allemaal een lap op!

09:36 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |