30-05-13

WK 24 uur Ultralopen Steenbergen

4EKJyoEqCxvUvejLDJb8fAaY2SDUgEc_YZ3vIvMztzI.jpg


Gisteren liepen Philippe en ik onverwachts mee in "Dwars door de Zilten" en in de kleedkamers werd er mij de vraag gesteld: schrijf jij niet altijd een blogverslag van je wedstrijden? We hebben nog niets gelezen over 't WK?

Terwijl Philippe aan 't koken is - een heerlijke curryschotel... kant en klaar voor in de microgolf - ben ik eindelijk in mijn pen gekropen.

Begin maart... ik krijg een brief van de Belgische Atletiekbond... ik ben geselecteerd om als enige vrouw mee te doen aan 't WK 24 uur Ultralopen in de Belgische selectie... 7 kanjers van mannen vervolledigen de ploeg.
Sowieso ging ik Steenbergen lopen maar nu krijgt deze wedstrijd wel een heel mooi tintje.
In Flanders Fields Marathon werd het startschot van mijn voorbereidingsperiode, 8 maanden zou ik naar deze wedstrijd toe trainen.

Vorig jaar liep ik op mijn eerste 24 uur een afstand van 177,408 km en daarmee haalde ik net niet de limiet van 180 km om een selectie voor de nationale ploeg af te dwingen maar via een wildcard werd ik opgevist.
Vooraf had ik gezegd tegen André Mingneau, de bondscoach, dat ik heel ontgoocheld ging zijn mocht ik minder dan 180 km halen. Ik maakte 3 schema's: 180, 186 en 192 km.

We boekten met ons gezin een huisje in Bruinisse voor het ganse Hemelvaartweekend en ik stelde een draaiboek op want mijn ouders, zus Tine met Willem en Paulien zouden komen supporteren en Tomas, mijn neef, zou helpen in The Belgian Box. Philippe zei dat ik mij enkel op het lopen moest concentreren en dat ik me nergens zorgen over moest maken.

P1160761.JPG


Op vrijdag waren er verschillende meetings en dan om 16u30 stonden alle 34 delegatie's klaar om deel te nemen aan de openingscerenomie en vlaggenparade. Pfff, dit is toch wel heel indrukwekkend om eens mee te maken.
Op de pasta-party die volgde werden de laatste richtlijnen gegeven door André en daarna kon iedereen vroeg naar bed om goed uitgerust aan de start te staan de dag erop.

P1160795 [Desktop Resolution].JPG


Toch een beetje stress op zaterdag en dan vooral over de kledijkeuze... 't was koud en 't goot water toen we in Steenbergen aankwamen. Korte of lange mouwen, short of lange tight, muts, handschoenen? Uiteindelijk koos ik voor een short, thermisch hemdje, topje, bandana en handschoenen. Nog vóór het startschot werd de bandana uitgespeeld want wonder boven wonder... tegen 12 uur stopte het met regenen. Het zonnetje zou enkele uren later zelfs eventjes komen piepen.
Mijn ouders hadden een hotelletje geboekt in Bergen-op-Zoom en waren de eerste uren samen met zus Tine en de kinderen enthousiaste supporters. Net voor ze vertrokken riepen ze: als 't niet meer gaat moet je stoppen hé... 't gaat nog, riep ik grappend terug :-)

P1160817 [Desktop Resolution].JPG


Ik had me voorgenomen om de eerste 60 km aan maximum 9,2 km/u te lopen maar dit lukte niet zo goed, ik ging een beetje sneller. De marathonafstand werd bereikt na 4u21' en 't voelde super.
Ik had een voedings- en drinkschema gemaakt en met de hulp van Tomas probeerde ik me daar zoveel mogelijk aan te houden. Telkens ik iets wou eten riep ik in 't passeren naar Tomas: de volgende ronde een chocoladekoek, croissant... en 2,33 km later stond hij paraat met het gevraagde.
Minstens 500 ml drinken per uur... 't lijkt niet veel maar als je rekent op 24 uur dan kom je aan 12 liter... reken daar dan nog eens je voeding bij dan kom je algauw aan een kilo of 15... Nuja, je zweet het meeste wel uit maar 't zijn cijfers om toch eens je wenkbrauwen bij te fronsen.

P1160846 [Desktop Resolution].JPG


Plots zag ik mijn ouders langs 't parcours... ze waren nog eens terug gekomen... misschien om te zien of ik er nog goed uitzag maar 't liep nog altijd heel vlot.

IMG_5957.JPG


Na 60 km gunde ik mezelf een wandelronde. Ik had dat op voorhand ingecalculeerd en je leeft daar wel naartoe. Hoofdstuk één was daarmee afgesloten en zo konden we terug vanaf nul beginnen... allé, in mijn hoofd toch. Ik at een eierkoek en dronk een fles recuperatiedrank met veel eiwitten en zout in de wandelronde en het volgende hoofdstuk kon aangepakt worden... 50 km lopen nu.
Even na één uur 's nachts was het dan zover, ik mocht terug een rondje wandelen. Ondertussen waren de regengoden echter wakker geschoten... 't goot water, soms afgewisseld met hagelstenen en hevige windvlagen... Ik nam de tijd om me volledig om te kleden, warme kledij, een regenjas en regenbroek, droge handschoenen en muts.
Het rondje wandelen had ik het eventjes koud maar ik probeerde terug veel te eten, warme pasta met bouillon overgoten, de tomatensaus die me vorig jaar niet zo goed beviel liet ik links liggen.
De waxine-lichtjes, die het parcours vorig jaar zo feeëriek verlichtten, gingen telkens uit door de hevige wind en regen. De medewerkers deden nochtans hun uiterste best om telkens de lichtjes te ontsteken.
De meeste tijd liep ik helemaal alleen maar op een gegeven moment kwam Joeri naast me lopen, hij had bijna een uur verloren met het wisselen van kledij en met op te warmen in zijn auto.

3581_461304943950578_1317187502_n.jpg


Ondertussen was er minder goed nieuws van enkele Belgische mannen. Ludo, mijn trainingsmaatje van de 75-km training in de Gavers, had moeten opgeven met krampen en maagproblemen, spijtig. Ook Geert, Pat en Chris waren er niet meer bij...

De bedoeling was om na de wandelronde terug vanaf nul te beginnen en nu 40 km te lopen maar het slechte weer gooide roet in 't eten. Ik stopte verschillende keren om droge kledij aan te trekken maar 't was dweilen met de kraan open, op de duur was alles nat. Mijn drie paar handschoenen waren kleddernat en voor mij staat dit gelijk met een kleine ramp, dode witte vingers kon ik nu wel missen als de pest. Gelukkig had ik nog een droog paar kousen op overschot en die konden prima dienst doen als handschoenen.
Ondertussen waren er heel wat vrienden in Steenbergen gearriveerd, echt knap om in zo'n hels weertje midden in de nacht af te zakken naar Steenbergen. Ik ga geen namen noemen om niemand te vergeten.

P1160902 [Desktop Resolution].JPG


De zon kwam op en het slechte weer tijdens de nacht had de positie's in de wedstrijd sterk hertekend... van enkele toppers die comfortabel aan de leiding liepen bij het ingaan van de nacht was er nu helemaal geen sprake meer.
Ik bleef een weliswaar traag tempo'tje lopen en na ongeveer 19u50' liep ik over een lijntje ergens op 't parcours getrokken... 100 mijl, stond erbij... Yes, 40 minuten sneller dan vorig jaar.
Ondertussen was er een heel luidruchtige bende aangekomen in Steenbergen... met een drapeau belge stonden de Slechte Moaten hevig te supporteren langs 't parcours... Gewoon ontroerend dat die gewoon naar Steenbergen waren gekomen. Merci, merci, merci... ge kunt niet geloven hoeveel deugd dit doet. Zus Tine en de kinderen waren er ondertussen ook terug.

P1160871 [Desktop Resolution].JPG


Robin, de begeleider van Geert had uitgerekend dat ik de laatste 3 uren aan 7 km/u moest lopen om 192 km te halen... mja, het lijkt niet snel maar die 192 km zaten er toen niet meer in maar ik ging mijn uiterste best doen om mijn tweede doel te halen... 186 km. Het laatste uur ging in en het pr was ondertussen verbroken, sterker nog, ik had al meer dan 180 km.
In de voorlaatste ronde nam ik een boterham met salami en André riep me toe... nu moet ge niet meer eten Veerle, 't is bijna gedaan!
Het einde kwam snel dichtbij nu en ik greep een Belgische vlag om de laatste ronde met onze Belgische driekleur te lopen... emotie's in de bevoorradingszone... 't was precies of we op een col in de ronde van Frankrijk liepen... het publiek stond rijendik... Niet te schatten...

045 - urstb-273.jpg


En dan... om klokslag 12 uur klonk het pistoolschot... en dan sta je daar, ergens halverwege het parcours met je nummer in de hand. Al snel kwam er een wagen langs met biertjes, colaatjes... ik zou wel een pintje nemen... Ewel, 't heeft niet gesmaakt... Ik wandelde samen met, Marc Vanderlinden, de assistent bondscoach, naar het Belgische kamp en kwam onderweg Luc Dejaeger-Braet tegen met een colaatje. Tja, Luc heeft meer ervaring hé, een cola is na 24 uur waarschijnlijk beter. Luc haalde bijna 221 km, proficiat topper. De andere Belgen van de nationale ploeg deden het ook schitterend: Peter liep een pr met zijn 234 km en Johan haalde 202 km.

Aja, en mijn afstand zou ik nog vergeten te vermelden: 186,257 km haalde ik. Supercontent natuurlijk.

We dronken nog een glaasje en dan snel naar huis. De kinderen hadden nog enkele schooltaken te doen en zo konden we niet blijven plakken.
Blij verrast toen we thuiskwamen... Zus Greet en schoonbroer Kris hadden een spandoek voorzien: proficat Veerle... stond erop. Prettig thuiskomen zo!

P1160954 [Desktop Resolution].JPG


De recuperatie verliep wonderwel. Stram en stijf de eerste dagen, dat wel maar niet zoals vorig jaar dat mijn dijen bijna op springen stonden.
Op woensdagnacht startte ik met een week nachtdienst en 't was heel druk op 't werk. Normaal slaap ik overdag dan een uur of zes maar deze keer sliep ik bijna constant. 't Vraagt toch veel van je lichaam maar ondertussen zijn we uitgeslapen...
Volgende doel: het Belgisch Kampioenschap 100 km in Torhout op 23 juni... ik heb al een tijd in gedachten!

14:25 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |