12-02-13

Two in a row: Trail des Bosses en LPM-marathon!

Ik had me laten vertellen dat het beter is in voorbereiding naar een ultrarun om 2 dagen na elkaar een veertiger te lopen dan éénmaal een tachtiger. En zo werd "ultraned" erbij gehaald en gepuzzeld met de agenda's van zowel de kinderen als van onszelf.
De Louis Persoons Memorial Marathon stond sowieso met stip aangeduid. Enkele jaren terug hadden we er met ons gezinnetje een weekendje weg van gemaakt met bezoek aan Technopolis op zaterdag en overnachting in 't bloso-hotel om de dag erop de marathon (Philippe) of halve marathon te lopen. 's Nachts donderde Philippe echter van de trap en brak daarbij zijn teen zodat er geen marathon kon gelopen worden. Het jaar ervoor was hij ook al in Genk samen met de Gavertrimmers maar toen had hij een kuitblessure. Het jaar na het teen-incident werd de marathon omwille van het slechte weer afgelast. Voor Philippe werd het dus vierde keer goede keer. Dat was dus voor zondag 10 februari.

547681_491923514178994_1900520767_n.jpg


Op zaterdag 9 februari werd er in Hennuyéres Trail des Bosses georganiseerd. Een trail over 45 km met flink wat hoogtemeters. Vorig jaar had ik deze gelopen samen met Kristof, Tony, Isabelle, Dirk, Martine... en nog heel veel bekenden en die was me wel bevallen. 't Is te zeggen, de eerst 25 km heb ik toen flink veel kou geleden, het was dan ook maar -12° bij de start. Ondanks de vele laagjes geraakte ik niet opgewarmd, de laatste 15 à 20 km ging het iets beter.
Dit jaar wou ik deze dus terug lopen in combinatie met de LPM-marathon op zondag. Kristof zou meereizen en fietste eerst van Bavikhove langs de Leie tot bij ons waarna we vertrokken richting Hennuyéres. We aten een ganse pak wafels op in de auto zodat we sterk aan de start zouden verschijnen, na een uurtje rijden waren we er al.
Op de parking kwamen we Ruthje en haar vriendin tegen, zij liepen de 25 km en ik kreeg onmiddellijk een setje Omers in mijn pollen geduwd... Niet om zelf uit te drinken maar als cadeautje voor Koen Vansteenkiste die geraden had waar Ruthje haar volgende marathon zou lopen. De dag erop zou ik Koen zien op de marathon in Genk dus kon ik ze bezorgen.

Foto0080.jpg


We gingen ons startnummer ophalen en kregen een plooibaar bekertje als cadeau. Dit handig hebbedingetje moesten we meenemen op onze tocht want bekertjes waren er niet op de bevoorradingsposten, goed gezien en heel netjes voor 't milieu.
De start werd een kwartiertje later gegeven dan voorzien en ik liep onmiddellijk in een groepje samen met Christophe, Joeri, Carmen, Kristof... het tempo lag rond de 9,5 km/u maar toen we het bos indoken en de eerste heuvels eraan kwamen zakte onze snelheid naar 8 km/u.
Vorig jaar lag alles beenhard door de extreme vriestemperaturen en aanvankelijk leek het dit jaar ongeveer hetzelfde te gaan worden maar naarmate het zonnetje meer en meer warmte begon te geven veranderde de lichtjes bevroren ondergrond in een beetje modder... Even later in heel veel modder...

860130_4755887567776_2135425403_o.jpg


Ik had al van bij de start een veel beter gevoel dan vorig jaar, het ging wat trager en ik had het lekker warm. De kilometers vlogen voorbij. Even voorbij de splitsing waar de 25 km-lopers een ander parcours moesten nemen kwam Joeri terug bij mij lopen. Na de eerste grote beklimming waren we elkaar uit het oog verloren, ik dacht dat Kristof en Joeri vóór mij uit liepen maar 't was juist andersom. Joeri had een flinke buiteling gemaakt en had wat schaafwonden. In de verte zagen we Carmen lopen en op een stukje asfalt liep Joeri tot bij haar. Ik bleef mijn tempo'tje aanhouden maar had nog steeds Joeri, Carmen en enkele andere lopers in 't vizier.
Op een gegeven moment moet ik ergens een pijltje gemist hebben. In mijn zog volgden nog 3 lopers en plots stonden we voor een kolkende beek. We hadden al meer dan 22 km op de teller en eigenlijk hadden we toen al de eerste bevoorradingspost gepasseerd moeten hebben. Wat nu? Even verderop zagen we lopers maar daarvoor moesten we die beek overgeraken. Erdoor was geen optie, ze was zeker 3 meter breed en heel wild door het vele smeltwater. Na enkele honderden meters vonden we een brug en zo geraakten we terug op 't parcours.

Foto0079.jpg


Gelukkig had ik 2 liter drinken mee en veel energierepen en chocolade want de volgende bevoorrading kwam pas na 34 km. Nadien hoorde ik dat Joeri zeker 10 minuten had staan wachten op mij aan die eerste bevoorradingspost, sorry maatje.
Ik genoot van het lopen, ik raakte aan de praat met een mevrouw die vorig jaar de Comrades gelopen had... er zijn nog veel dingen die we ooit nog eens moeten doen.
Aan de bevoorradingspost na 34 km kwam ik Carmen terug tegen en even verderop was Joeri er ook terug en zo liepen we met ons drietjes verder. Nog éénmaal een klein stukje verkeerd gelopen en dan op naar de finish... Heel tevreden, na 5u55' de eindmeet bereikt, meer dan een halfuur trager dan vorig jaar maar heel wat fitter. De volgende dag zou ik nog eens mogen lopen dus dit was mooi meegenomen. Het was vooral de modder die het zo zwaar maakt, op 't einde zakten we enkeldiep weg in de smurrie.
De recovery-zone mocht er ook wezen... soep, broodjes, kaas, chocolade, fruit, peperkoek... noem maar op... lekker smullen dus.

557845_10200557302840337_1302429099_n.jpg


Kristof en ik hadden een maaltijd besteld en zo konden we samen met Michaël Vanneste en Geert smullen van een entrecôte met frietjes en chicons... 't Heeft gesmaakt zulle. Dan vlug naar huis gereden, naar 't voetbal gekeken en in bed om de volgende morgen om zes uur op te staan en ons klaar te maken voor de LPM-marathon.

Foto0078.jpg



Ik had er wel zin in, eigenlijk was ik niet stijf of stram van de dag ervoor uitgezonderd mijn armen (ik denk van mij op te trekken aan de koorden) die een beetje stijf aanvoelden. Mijn rechtervoet deed aan de bovenkant pijn omdat ik de dag ervoor mijn veters iets te strak gespannen had. Dit was nodig omdat je anders je schoenen verloor in de modder.
's Morgens had ik verschillende schoenen gepast en mijn GoRuns zaten het gemakkelijkst. Ik had wel een beetje mijn twijfels om met deze schoenen een marathon te lopen. Het zijn schoenen zonder demping (slechts 150 gr) en ze behoren tot het segment van de barefoot-schoenen (minimalistische schoenen).
Eénmaal aangekomen in de Kattevennen liepen we Paul Van Hiel en Mottigen Bever tegen het lijf op de parking. We haalden ons nummer af en ik besloot om het erop te wagen en met de GoRuns te starten. Aan de vestiaire gaf ik een zak apart af met mijn Asics zodat ik indien nodig kon wisselen indien het niet zou lukken. We passeerden 6 maal aan de aankomst dus dit zou geen probleem zijn.

Foto0086.jpg


Vóór we van start gingen kreeg de weduwe van Louis Persoons een ruiker bloemen en daarna volgde het startschot. Na een eerste aanloopronde van 195 meter begonnen we eraan, 7 rondjes van 6 km doorheen het mooie Provinciaal Domein. Ik liep samen met An Vansamang net onder de 9 km/u, dit was een heel goed tempo voor mezelf. Na een kilometer of 18 kwam Koen bij ons lopen. Oorspronkelijk wou Koen voor de Rode Lantaarn gaan maar toen er enkele lopers al na 10 km begonnen te wandelen besloot hij om dit plan niet uit te voeren.
De bevooradingspost was dik in orde met heel wat lekkers. Vanessa die de dag ervoor in Trail des Bosses was had postgevat aan die post en ik kreeg telkens flink veel aanmoedigingen.

285310_480103692036709_1152671549_n.jpg


Aan het halfmarathonpunt had ik een tijd van 2u22' en bij de volgende doortocht aan de aankomst (na 24 km) besloot Koen om mij te laten gaan. Het ging iets te snel. Ondertussen had ik ook al een tijdje samen gelopen met schoonbroer Paul die in Hasselt woont en de halve marathon liep.
Het liep vlotter en vlotter en de schoenen bezorgden me geen last, ik zette er flink de pas in en kon heel wat lopers bijhalen. In de voorlaatste ronde kwam Jacques bij me lopen en vroeg hoe laat het was, hij wilde persé onder de vier uur eindigen en hij was bezig aan zijn laatste ronde. Hij finishte uiteindelijk in 3u52', knap gedaan.
Nog één rondje voor mezelf dan en ik kon mijn tempo aanhouden. De laatste twaalf kilometer liep ik aan meer dan 10 km/u. Ik finishte in 4u29', mijn tweede helft dus afgehaspeld in 2u07'... van een negatieve split gesproken.

Foto0087.jpg


In de douches kwam ik Els Annegarn tegen, zij liep een heel mooie tijd. Toen ik op weg was naar de cafetaria kwam ik Micha tegen, ik feliciteerde hem en zijn team voor deze schitterende organisatie. Louis Persoons zou heel trots zijn op wat zijn loopmaatjes hier organiseren!
We sloten de dag af met een soepje maar algauw schakelden we over op een Leffeke. André was er ook (merci voor de mooie foto's). Koen werd zelfs eventjes KVK-supporter... Bjorn, die een mooi pr liep kwam afscheid nemen, we zien elkaar terug in Texel!

Foto0090.jpg


Een geslaagd weekend dus met mijn dubbeldekker die heel goed lukte. Thuis hadden de kinderen de tafel gedekt en ze hadden de groentjes gekuist, we konden onze voetjes onder tafel steken en genieten van gourmet met een glaasje wijn.
Volgend weekend zijn de kinderen op kamp met het Jeugd Rode Kruis en zo trekken Philippe en ik er even tussenuit... laat het weekend maar komen!

18:35 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Je "dubbeldekker"zeker goed geslaagd. Je loopt echt heel sterk!!

Gepost door: Tiny | 12-02-13

De commentaren zijn gesloten.