29-06-11

Het verslag van de Nacht!

nacht4.JPGVijgen na pasen... zou dit verslag kunnen heten want het is al bijna 2 weken geleden dat ik aan de start stond van de Nacht van West-Vlaanderen...

De adrenaline die sedert dan door mijn lijf giert is er precies nog niet helemaal uit: ik kan moeilijk rust vinden, ik wil dit en dat en nog veel meer en nog steeds dringt het niet tot me door dat ik 100 km gelopen heb. Een verslag was er nog steeds niet van gekomen maar nu heb ik me rustig voor de laptop geïnstalleerd met een koffietje en ga ik een poging wagen.

Na een maandenlange voorbereiding was het eindelijk zover, op vrijdag 17 juni om 20u zou ik de start nemen in de wedstrijd waarvoor ik vele uren getraind had: de 100 km van de Nacht. Op donderdag had ik een bezoekje gebracht aan sportkinesist Jan en hij zorgde voor een ontspannende massage van de benen die het de dag erna moesten gaan doen. Hij vertelde me dat de eerste kilometers misschien niet zo prettig zouden aanvoelen maar dat ik me zeker geen zorgen moest maken, mijn beenspieren en dan vooral de lange spieren waren in prima conditie.

Toen we omstreeks 19u aankwamen in de Mast in Torhout zagen we onmiddellijk heel veel bekenden: supporters, 10-km en marathonlopers, ultrarunners. Het voelde net als altijd, heel ontspannen naar de start wandelen, een praatje hier en daar, geen stress en allemaal mensen rondom ons die eenzelfde passie delen. Ik had me voorgenomen om na de eerste marathon door te komen in 4u15' (9,9 km/u) en een aantal loopvrienden vonden dit een geschikt tempo om zelf te stunten en een mooi pr neer te zetten. Jammergenoeg waren we nog vóór de start elkaar uit het oog verloren. Mijn ventje en ik stelden ons achteraan op en na het startschot kwam Gavertrimmer Kristof ons vergezellen. Koen VS liep ook een tijdje mee en Slakje Sven hield het bijna 20 km vol in ons groepje. Na 1 km stond het promoteam van de Leiemarathon langs de kant en ik riep door de parlefoon dat alles nog goed ging Knipogen

Zoals de kinesist voorspeld had liep het de eerste 5 km niet echt vlot, ik dacht aan de 95 km die nog moesten volgen, pfff..., als dit zo doorging zou het heel moeilijk worden. Na een 8-tal km was er plots de klik "vanaf nu kan ik lopen, lopen en blijven lopen" en het gevoel werd steeds beter. In mijn hoofd had ik de 100 km ingedeeld in de 5 ronden die we moesten lopen, dan lijkt het wat minder. Telkens je één ronde gelopen hebt begin je gewoon aan de volgende...

Na 42 km had ik 4u13'39" op mijn Garmin staan, tel daarbij nog 200 meter aan 1'12" en dan kom je aan 4u14'51" voor de marathon. Toen we aan de markt in Torhout (marathonpunt) kwamen had ik echter een afwijking van iets meer dan 300 meter te wijten aan de gemiddelde foutmarge op dergelijke toestellen. Het parcours was perfect afgemeten omwille van het BK. Marathontijd officieel: 4u16'49" en heel tevreden, doel 1 "bijna" perfect waargemaakt.

Het volgende doel was om mijn tweede marathon te lopen in 4u45' om zo een gemiddelde te krijgen van 4u30'/marathon. Philippe had ondertussen op de markt van Torhout afscheid van me genomen met een kus en ging vlug douchen. Julie kwam me even verder vergezellen op de fiets. Tijdens het eerste deel waren de weergoden ons nog gunstig gezind maar nu kwam de wind toch heel sterk opzetten, nu en dan viel er ook een druppel regen. De passages in Torhout en Lichtervelde waren telkens heel tof met heel veel bekenden langs het parcours. Bedankt supporters voor de talrijke aanmoedigingen, ik ga geen namen noemen, bevreesd om iemand te vergeten.

Aan de Goede Herder konden de supporters ons 3 maal zien passeren en daar keek ik telkens naar uit, je hoorde al je naam roepen van ver, sommigen kende ik niet zo goed maar het doet je toch wat, al die mensen die roepen. Aan km 60 stond Philippe klaar met zijn fiets om het over te nemen van Julie. Nu was het nog minder dan een marathon, dacht ik. Anderen zouden zeggen: die moet nu nog bijna een marathon lopen... een verschillende manier om hetzelfde uit te leggen. Er moest nog gelopen worden!

Bij de voorlaatste passage aan de markt (na ongeveer 61 km) was er heel veel ambiance, ondanks dat het al na tweeën was. Het lopen verliep nog steeds heel vlot en soepel. Ik had me voorgenomen om niet te stappen als het kon, enkel bij de bevoorrading nam ik de tijd om te eten en te drinken terwijl ik wandelde. Eten en vooral drinken tijdens het lopen kan ik niet, dus doen we dat dan maar niet. De weergoden waren ons steeds minder en minder goed gezind, nu en dan werden we getrakteerd op een regenvlaag en de wind blies ons op sommige stukken bijna van onze sokken. Bij de bevoorrading aan km 68 liep ik de derde Belgische dame voorbij, Philippe liet zich een beetje uitzakken met de fiets en hij meldde me dat ze er niet zo best uitzag en dat ik onmiddellijk een groot gat had geslagen. In Lichtervelde op de markt (rond km 73) was de ambiance al heel wat minder. De broodjes van de warme bakker kon je al ruiken maar ik moest nog meer dan een halve marathon ver. Je kon ook stellen dat ik al meer dan 75% gelopen had, en zeg nu zelf: dit klinkt toch veel beter.

Aan de Bollestraat (km 79,5) stonden er nog steeds enkele die-hards te supporteren, merci zulle, echt knap van jullie. Bij de laatste doortocht aan de markt (nog 19,6 km te gaan) voelde ik me nog goed. Ik riep naar André (wedstrijddirecteur): nog ééntje! Even verderop, in de eenzaamheid van de boerenwegeltjes, met de regen die plots met bakken uit de hemel viel en de wind die genadeloos blies werd dit gevoel al een heel stuk minder. De kilometertijden gingen nu wel een beetje de hoogte in maar de meeste liep ik nog steeds onder de 7'. De afwijking op mijn Garmin was ondertussen opgelopen tot bijna 1 km en nu vloekte ik op die technologische snufjes, het gingen er dus 101 worden volgens Garmin.

Het bordje van de 85 km passeerde ik na 8u57' dwz dat ik na 2 marathons (84,4 km) ongeveer 8u53' op de teller had. Marathon 2 werd gelopen in iets meer dan 4u36'. Doel 2 werd dus ook gehaald met zelfs nog een 9-tal minuten marge. Plan 3 (de laatste 15,6 km) had ik op voorhand niet nader bepaald, gewoon doen wat mogelijk was zonder mezelf in de vernieling te lopen. Bij de laatste passage aan onze wagen (km 88) stopte Philippe om recoverydrank en warme kleren uit onze wagen te nemen en om zelf nog iets te drinken en te eten. Toen Philippe terug bij mij kwam fietsen had ik reeds het bordje van 90 km bereikt. Nog 10 te gaan...

De tent aan de drankpost in Lichtervelde was ondertussen beveiligd met zandzakjes tegen de beukende wind en een vriendelijke brandweerman hield met beide handen alles goed op zijn plaats, chapeau. Ik sloeg nog een babbeltje met de brave meneer en plots vanuit het niets stond die vrouw die ik aan km 68 voorbijgelopen had naast me. Waar ze vandaan kwam, ik zou het absoluut niet weten. Philippe had in de open vlakten nu en dan eens achterom gekeken en toen was er telkens niemand te zien, ook niet toen hij 5' pauze nam aan onze auto. Enfin, ze bleef nog een kilometertje achter mij hangen en aan km 93 stak ze me voorbij aan een tempo om U tegen te zeggen. Ik liep die laatste 7 km aan een snelheid tussen de 7' à 7'10" per kilometer en nadien zag ik in de uitslag dat ze in die laatste 7 km nog meer dan 8' voorsprong genomen heeft. Toch straf en een beetje vreemd dat je na 93 km nog snelheden kan halen van meer dan 10 km/u. Straffe madam, als je 't mij vraagt.

En dan eindelijk, na 10u44'54" over 100 km (9,3 km/u) liep ik supercontent de markt van Torhout op. Ik had het gedaan, ik had niet gewandeld en ik voelde me niet stikkapot, I DID IT!!!!

Ik kan het nog altijd niet geloven: 100 km is toch wel heel ver hé maar het dringt nog altijd niet tot me door. Velen zeggen me: Veerle, wat heb je nu gedaan, ongelofelijk en inderdaad het zal waarschijnlijk nog een tijdje duren vooraleer ik besef dat 100 km wel een pokkeneind is Verstomd

Op zaterdag om 15u werden we dan terug in de Mast verwacht voor de céremonie protocolaire en tot mijn verbazing was ik eerste Belgische geworden in de categorie W40. Dora Vandewaetere werd Belgisch Kampioen bij de dames algemeen in een tijd van 10u14'. Alle kampioenen bij de dames en de heren werden gehuldigd en even later schalde de Brabaçonne door de luidsprekers. Een kippenvelmoment, iets wat ik waarschijnlijk nooit meer zal meemaken...

Nog eens bedankt aan de vele supporters, vóór, tijdens en na en wie weet... tot volgend jaar!

P1090381.JPG

 

10:58 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Weinig woorden! Kanjer!!!

Gepost door: Tiny | 29-06-11

niets aan het toeval overgelaten tijdens je voorbereiding en nog eens op een schitterende manier afgerond ook. heel knap.

Gepost door: peter | 29-06-11

mooie prestatie idd de adrenaline stroomt door jelijf heb hem zelf een paar keer gevolgd met fiets dus ken de sfeer echteenwedstrijd waar ik verliefd ben chapu nogmaals en verorg je nu maar he


grts gerry

Gepost door: gerry | 29-06-11

Enorm veel respect
puike prestatie
hoedje

Gepost door: marnix | 30-06-11

superveel respect en een verhaal om ook aan de kleinkinderen door te geven ! Proficiat !

Gepost door: veerle | 30-06-11

ongelooflijk knappe prestatie Veerle, je mag apetrots op jezelf zijn!!

Gepost door: Ruth | 30-06-11

Zelfs 2 weken na de nacht krijg ik nog kippevel bij het lezen van je verhaal. Een prestatie om nooit te vergeten, dikke proficiat !

Gepost door: Wim DE OLIFANT | 01-07-11

Naam: VEERLE Beernaert. Leeftijd 41 jaar. Gehuwd met PHILIPPE Lagae en moeder van 4 dochters. Eerste marathon in 2007. Eerste ultra in 2010. En nu zo maar eventjes 100 km nonstop gelopen in een fantastische tijd. GRENZELOOS RESPECT.

Gepost door: Luc De Pauw | 01-07-11

proficiat veerle.

Gepost door: jan slosse | 05-07-11

Veerle, U bent een hele bijzondere ! Ik kan me U eerste Marathon nog herinneren in Rotterdam, ik kan me nog herinneren hoe U een supertijd liep in Stockholm en ik kan me nog het moment herinneren dat ik in Beijing tijdens de Olympische Spelen U verslag las over de Marathon van Helsinki. GEWELDIG wat U in Torhout heeft gedaan, echt zo goed. Vind het een fantastische tijd zeker gezien de omstandigheden (wind / regen). Vind het nu al leuk dat ik U in Winschoten ga zien - dat gaat een feest voor het lopen worden!!

Gepost door: Bjorn Paree | 06-07-11

Nooit meer mee maken? En volgend jaar in Torhout dan?

Gepost door: cremke | 17-07-11

om stil van te worden

Gepost door: RonKing | 14-10-11

De commentaren zijn gesloten.