10-06-11

Verslag over de "Ronde van België"

062.jpgOndertussen is het al meer dan een week geleden dat we aan de start stonden van de Ronde van België voor lopers.

Het concept: 10 lopers overbruggen 1000 km in estafette-vorm en lopen zo door de mooiste streken en plaatsjes van België. Geen grote steden maar telkens pitoreske dorpjes worden aangedaan, alleen jammer dat als je 's nachts moest lopen je weinig van de streek kon zien ;-)

Onze ploeg lopers, "de pilaarbijters", bestond uit 8 mannen en om het gemakkelijk te maken uit 2 Veerles... We hadden onze ploeg verdeeld in 4 cellen, 2 van 3 lopers en 2 van 2 lopers. Achteraf gezien was dit toch niet zo ideaal. Je kan geen reserveloper optrommelen eens de ronde gestart is en als er iemand geblesseerd raakt aan het begin van een etappe uit een cel met maar 2 lopers dan sta je daar hé. Eventjes kwamen we in de problemen met onze eerste cel van 2 lopers maar gelukkig raakte alles op tijd herschikt en opgelost.

De eerste keer dat Geert, mijn partner in crime voor het ganse weekend, en ik in aktie moesten komen was op woensdag rond 22u. 43 km stonden er in het roadbook genoteerd (van Herchies naar Mourcourt) om te overbruggen. Philippe was onze chauffeur en het moet gezegd, in het donker aan 12 km/u rijden op kleine boerenweggeltjes terwijl de co-piloot het roadbook leest is geen evidentie. Geert en ik waren om beurten co-piloot, ttz diegene die niet moest lopen nam het roadbook ter hand. We wisselden om de 3 km maar dat scenario werd de volgende dag herzien. Vanaf dan wisselden we op vlakke wegen om de 1,5 km, bergop om de 500 m en bergaf om de 2 km.

Na de eerste etappe keerden we terug naar huis en om 4u konden we eindelijk ons bed opzoeken. De tweede etappe werd op donderdag gelopen van 16u tot 20u van Dudzele over Maldegem naar Bassevelde. Geerts dochter was deze keer chauffeur van dienst. Eénmaal aangekomen in Dudzele ging ik op zoek naar een toilet en ik belde aan bij een klein rijhuisje. Ik werd meteen 50 jaar terug in de tijd gekatapulteerd. Een oud vrouwtje had haar broer op bezoek en begon onmiddellijk te vertellen. Ze had 6 zonen en 1 dochter, ontelbaar veel klein -en achterkleinkinderen. Ik kon haar verhalen wel smaken maar ik was daar wel om te plassen hé en 't werd dringend. Achteraan de tuin kon ik uiteindelijk terecht in een toilet zonder stromend water. Het deed me denken aan de tijd dat ik bij mijn grootmoeder op bezoek ging. In Maldegem stond Nico klaar om te supporteren (merci hé) en zag me al na 15 meter een verkeerd baantje nemen, sloeg de vermoeidheid dan al toe of was ik de kluts kwijt van Nico te zien?

Voor onze derde etappe trokken we op vrijdag richting Millen. Rony werd onze chauffeur voor de rest van het weekend. In de buurt van Tongeren tankten we onze wagen goed vol alvorens naar het vertrekpunt van onze derde etappe te rijden. Rond 9u30 begonnen we eraan. Ondertussen was er wat paniek ontstaan omdat Rony zijn tankkaart nergens meer kon vinden.

Elke etappe bestond voor onze cel telkens uit 2 stukken van ongeveer 20 km en toen we in Hermalle-sous-Argenteau aankwamen rond de middag werd het landschap al heel wat glooiender en 't zou niet meer veranderen. De organisatoren hadden de snelheid berekend waaraan gemiddeld moest gelopen worden om op tijd bij het aflossingspunt te komen waar een andere cel het kon overnemen. Tot nu toe lag de limietsnelheid op 11,1 km/u maar vanaf Hermalle was die aangepast naar 10,1 km/u... dit beloofde niet veel goeds. Het was ook heel warm en droog en Geert en ik vonden achteraf gezien dat deze etappe de zwaarste was, van Hermalle naar Charneux.

Vanaf Charneux was het nog 40' rijden tot op de camping in Dochamps waar we wat konden rusten en slapen maar Rony wilde nog eens gaan zien bij het benzinestation in Tongeren of de tankkaart daar ergens lag. Jammergenoeg was dit niet het geval. Rond 16u kwamen we dan aan op de camping en na een frisse douche en een even frisse pint konden we smullen van lekkere pasta bolognaise waarvoor de cel van Dominique, Veerle en Patrick gezorgd had.

Om 00u30 moesten we terug op pad om de etappe van Cetturu via Bastogne naar Fauvilliers af te haspelen. We hadden ons nog wat neergelegd op bed om te slapen maar onze overburen die een feestje hielden tot in de vroege uurtjes beslisten er anders over. Toen we naar onze TVH-automobiel wandelden lag de volledige camping in dromenland en was het muisstil uitgezonderd op één plaatsje en dat juist tegenover onze tenten :-(

Het lopen verliep heel vlot, alhoewel we bijna 900 hoogtemeters moesten overwinnen. Het is wel iets speciaals, lopen in het pikkedonker, bergop, bergaf, eventjes recupereren in de auto en na 5' à 10' terug de auto uit om het volgende stukje af te haspelen. Interval heb ik nu wel getraind zulle, ongeveer 100 x...

Rond 7u kwamen we terug aan op de camping maar de bedden waren nog niet vrij dus vlug een douche genomen en rond 8u vertrok de cel van Kristof, Philippe en Georges dus palmden we die bedden in. Ik viel relatief snel in slaap maar rond 10u schoot ik wakker, badend in het zweet. 't Was alsof de hitte de tent volledig in zijn greep had, een sauna had er niets aan. Ik besloot om nog een beetje te blijven liggen. Rony, Geert en ik hadden een kleine weddenschap van wie het langst bleef slapen. Doordat ik in een apart compartiment lag had ik niet door dat Geert en Rony al lang op waren. Toen ik rond 11u30 mijn slaapkop buiten stak zaten Rony en Geert al frisgewassen te blinken in de hete middagzon.

In de namiddag zijn we iets gaan drinken met de cel van Xavier, Frank en chauffeur Leen waarna we rond 16u terug pasta bolognaise smulden. De volgende dagen alvast geen pasta meer voor mij... alhoewel met de Nacht in 't vooruitzicht.

Om 19u was het terug tijd om te vertrekken, deze maal richting Frankrijk (de ronde van België, weet je wel...) naar Linchamps. Onderweg werden we getrakteerd op vuurwerk, gietende regen, rollende donder... Dat beloofde niet veel goeds. De cel die we moesten aflossen kwam zo verzopen als maar kon aan en wij vertrokken dus ook in de gietende regen. Na een dik halfuur verminderde de regen een beetje. We waanden ons even later in een sprookjesbos; de warmte van overdag die het asfalt had opgeslagen kwam naar boven in prachtige nevels die opstegen tot een meter hoog, in de verte zag je massa's bliksemschichten. Geert liep bijna een everzwijn omver en ontelbare kikkers kruisten ons pad. Even dacht ik een waterschildpad te zien die krakend onder de wielen van onze wagen verdween. Achteraf hebben Rony en ik beslist dat het NIET om een waterschildpad ging maar om een stukje hout van een boom... om ons geweten te sussen ;-)

Het moment dat we België terug binnenreden juist om middernacht klonk er een kreet vanuit de wagen, 't was Geerts verjaardag! We kregen vleugels en ondanks de hoogtemeters (800 meter) werd het onze snelste etappe. Rond 1u zat ons deel van de ronde erop. We vierden Geerts verjaardag met Enames, een droge worst en een Tourtel voor Rony waarna ons nog een laatste rit naar huis restte om een beetje te slapen alvorens naar Ganshoren te rijden op zondagmiddag voor het slotevenement.

Na een uur rijden werd Rony slaperig en besloten we om even een parking op te rijden. Man, man, man, wat was dat... er kwamen onmiddellijk enkele auto's rond ons cirkelen, even verder stond er een auto of 5 geparkeerd, er liepen 2 mannen rond die dichterbij kwamen. We waren dus op een homo-parking beland, ik stapte nog even uit om te laten zien dat we niet het doelpubliek waren en Rony durfde zelfs nog een plasje te maken waarna we vliegensvlug onze weg terug vervolgden.

De volgende dag werden de loopschoenen nog éénmaal aangebonden voor een plaatselijke ereronde in Ganshoren en dan zat het erop, 1000 km later en evenveel verhalen verder... iets om nooit meer te vergeten. Het afsluitend driegangenmenu smaakte heerlijk en de plannen voor volgend jaar zijn al gesmeed... misschien wel met 2 teams ipv met 1!!!!!!

   

 

19:26 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

mooi verslag van wellicht een nooit te vergeten gebeurtenis ! En 'k ben nu al benieuwd naar de soap - krantenartikels van volgend jaar. Veel succes vrijdag he , ik kom af om te supporteren

Gepost door: joggginggirl | 10-06-11

Een prestatie van formaat!!Respect!

Gepost door: Tiny | 10-06-11

amai, sjiek gedaan zeg!! Zo te lezen een héél leuk evenement, waar je nog veel mooie herinneringen aan zal overhouden! En ideale voorbereiding voor je 100 km!!

Gepost door: Ruthje | 11-06-11

kortweg : sjapo!!!

Gepost door: Koen | 14-06-11

De commentaren zijn gesloten.