01-08-15

Rustig aan en dan weer iets heviger!

11751968_10207161567067643_546977425551203033_n.jpg


11793172_10207213745012059_135224993_n.jpgDe vakantie is reeds halfweg, wat tikt de klok toch snel.
Sinds mijn laatste blogberichtje heb ik al ettelijke kilometers kunnen bijschrijven in mijn trainingsschrift.
Ja, jullie lezen het goed, ik ben de trotse bezitter van een groot schrift met ruitjes, niet commercieel geruit maar een ruit zoals die hoort te zijn... klassiek geruit dus ;-)
Na de Nacht van Vlaanderen heb ik een schema opgesteld tot aan de 100 km van Winschoten. Het is eigenlijk de eerste keer dat ik zo minutieus mogelijk in de pas probeer te lopen, allé, wat het trainen betreft dan...
Ik had niet gedacht dat het zo goed ging lukken. De eerlijkheid gebied echter om te vermelden dat er redelijk veel ruimte in verwerkt is om te spelen, het is nog nooit gelukt om me in een keurslijf te duwen en dit gaat nu ook niet lukken, ik doe meestal mijn eigen ding op gevoel.

11204434_10207060259775024_8193694196912228032_n.jpg

Op 11 juli was er de vijfde editie van de "6 uur van Aalter" en vermits ik al alle edities meemaakte wou ik deze niet missen.
Eén probleem, dit jaar viel de wedstrijd te midden mijn nachtdiensten. Door de heel warme temperaturen zou het een zware editie worden maar ik liet me niet van de wijs brengen. Na de nachtdienst probeerde ik enkele uurtjes te rusten en dan begonnen we er aan.
Uiteindelijk werd ik derde dame met een afstand van ruim 61 km. Ik liep redelijk gelijkmatig. Waar er vele lopers na een 4-tal uren noodgedwongen het tempo moesten laten zakken of helemaal stopten kon ik rustig doorlopen.

11798209_10207213689570673_1858148577_n.jpg

Half juli trokken Philippe en ik er een 5-tal dagen zonder de kinderen op uit. Praag werd de bestemming en het werd een heel ontspannende city-trip. Het historisch centrum, de zoo, lekker eten en drinken en iedere dag een looptoertje naar het bos dat op een boogscheut van ons hotel lag.
De batterijen werden er helemaal opgeladen om er weer tegenaan te gaan.

11793293_10207213689370668_1063507156_n.jpg

Vorige week woensdag stond er een marathon op mijn menu en die wou ik lopen aan 10 km/u dus na 4u12 zou ik terug thuis zijn. Het pakte eventjes anders uit, het liep heel vlot van in het begin en zo besloot ik om niet krampachtig naar mijn Garmin te kijken maar gewoon te lopen.
Philippe en ik hebben een looptoer naar Bergelen en terug van juist 10,55 km en laat nu net vier zulke toeren een marathon zijn, hoe toevallig.
Het eerste rondje liep ik alleen maar tijdens het tweede kreeg ik het gezelschap van Philippe. De dag ervoor hadden we samen één zo'n rondje gelopen aan 10,5 km/u en nu bleek dat ik dit vier rondjes lang kon volhouden, best tevreden dus.
De rest van de week werd mooi volgemaakt en zo kwam ik aan 100 km, perfect volgens plan.

11802158_10207213689130662_1586085035_n.jpg

Donderdag trokken we er samen met zus Greet, Kris, Emma, Lukas en Maud op uit. We gingen een dagje naar de Efteling. Alhoewel we niet zo'n fan zijn van pretparken viel dit heel in de smaak. Het werd een fijne dag.

10996766_10207193557307379_553187324140289389_n.jpg

Na drie weken de kilometers opbouwen volgde deze week een "rustig aan" week met maar 70 km, niet veel maar sedert woensdagavond ben ik gestart met een weekje nachtdienst en dan kan ik mijn loop- en andere rust goed gebruiken.
Dinsdag stond er terug een marathon op mijn menu en het schema zei: vandaag mag je een marathon lopen rond de 4u. Vorige week strandde ik op 4u01 dus werd het plan om 4u te lopen bijgesteld tot 3u55'. Er waaide een heel strakke wind op dinsdag en zo stelde ik de marathon uit tot de dag erna.
Op facebook zag ik een bericht dat Koen een aktivia ging lopen op dinsdag en ik trok naar Hooglede om een stukje mee te lopen samen met Veerle Tesse, goed voor 12 rustige kilometers.
De marathon op woensdag verliep weerom heel vlot, ik liep op gevoel en besloot om pas na één ronde naar Garmin te kijken hoe het zat. Mijn tempo lag rond de 11 km/u en dit zou niet meer veranderen tot bij de finish.
In de laatste ronde kreeg ik het wat moeilijker ook mede door de wind die iedere ronde een stukje harde begon te blazen.

11791616_10207213718931407_1440959885_n.jpg

Volgende week belooft alvast heel druk te worden met eerst nog nachtdienst tot woensdag.
Donderdag gaan Philippe en ik naar Linkerwoofer, een festival op linkeroever met Magnus en Arsenal, ik kijk er al naar uit.
Vrijdag staat er dan een loopje met een bezoekje op het programma en op zaterdag vieren we moedertjesdag en de 88ste verjaardag van mijn schoonmama in één enkele beweging. Lekker uit eten gaan met de familie, allemaal leuke dingen.
Zondag weerom een loopje met vriendenbezoek op 't menu, deze keer trekken we richting de Westhoek inclusief de Kemmelberg.
De loopteller zou volgende week terug richting 90 à 100 km moeten gaan, de week erop nog iets meer en vanaf dan zitten we veertien dagen in Mallorca, de eerste week zonder de kinderen en dit wordt mijn zwaarste trainingsweek, ik hoop om rond de 140 à 150 km uit te komen.
De laatste week van augustus komen de kinderen naar Mallorca. Het is dan nog drie weken tot Winschoten maar voor mij zal het taperen dan al beginnen. Ik wil ook een beetje vakantie houden met het gezin. Niet dat er niet getraind zal worden maar 't zal alleszins heel wat minder zijn dan die eerste week in Mallorca, ik schat zo een kilometer of 80.

11831818_10207216220433943_180318094726888319_n.jpg

Op 2 september start ik dan terug met een week nachtdienst en dan komt Winschoten al heel dichtbij, de goesting om terug een 100 te lopen is er alvast. Daarnet heb ik mijn nieuwe rode schoentjes ingelopen :-)
Nu nog hopen op een mooi weertje en 't komt helemaal goed!

22:31 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

02-07-15

Korte en lange wedstrijden... een goede combinatie!

11112911_10206883878565604_6622402698851447379_n.jpg

Blijkbaar ben ik een beetje aan het hervallen in een oud zeer, ik ben met veel enthousiasme terug beginnen bloggen maar de laatste weken is het terug wat verwaterd.

Na de 100 km van het Amsterdamse Bos nam ik enkele rustdagen.
Op zondag 14 juni, vadertjesdag, gingen Philippe en ik in de voormiddag kijken naar een kwart triatlon in Gullegem. Ik heb daar mijn ogen uitgekeken, wat een prestatie's leveren die sporters en dan gaat het nog maar om een kwart, echte klasse!

10418491_10206845546207319_1176788302590218659_n.jpg

In de namiddag stond de allereerste Ghelamco Arena Run op ons programma, een run van 90 minuten (de duur van een voetbalwedstrijd) doorheen het mooie voetbalstadium van KAA Gent waarbij je zoveel mogelijk kilometer moest afleggen. De parcoursbouwers hadden een pittige run in elkaar gestoken waarbij we naar de perstribune op het vijfde verdiep mochten lopen, meer dan 112 trappen op. Ik had graag 6 rondjes van 2,5 km gelopen maar toen ik na 1u24' aan de finish passeerde mocht ik nog een rondje starten en zo kwam ik na 1u37' en 17,5 km ver over de meet en daarmee werd ik derde vrouw.

11407002_10206845545887311_1538704856844551953_n.jpg

De week erop had ik enkele dagen vrij en zo zou ik heel goed uitgerust aan de start van de Nacht van West-Vlaanderen kunnen verschijnen.
Ik kreeg echter op maandag telefoon dat er iemand ziek gevallen was en ze vroegen of ik op vrijdag haar vroegdienst kon overnemen. Dju, dat was een streep door mijn rekening want ik wou in Torhout voor een pr gaan en als je dan al van half zes op bent en de ganse dag moet rondhollen (het was superdruk die dag op 't werk) dan voel je dat toch wel tegen 's avonds.
Juan had zich voorgenomen om met mij mee te lopen voor een tijd van 3u38', Philippe liep de halve marathon en zou bij ons blijven.
Aan de start veel bekenden en om 20u konden we er aan beginnen. We liepen een constant tempo van 11,7 à 11,8 km/u. Na een goeie kilometer kwam Stefanie bij ons lopen, het was haar allereerste halve marathon en ze had een tijd van 1u50' in gedachten. Ze vond ons tempo zeer geschikt en zou zolang mogelijk bij ons blijven. Uiteindelijk ging ze na 1u49'57" over de finish, haar doel was dus zeker bereikt.
Half marathon klokten Juan en ik een tijd van 1u48'30", we hadden een minuutje spelling om een pr te lopen maar de vermoeidheid van de drukke dag op het werk begon toen al een beetje te wegen.
Rond kilometer 32 werd ik plots heel moe, zo een gevoel dat als je je thuis in de zetel neerzet dat je onmiddellijk in dromenland belandt.
Die laatste 10 kilometer konden we heel wat lopers inhalen dus 't was nu ook weer niet dat we helemaal stil vielen.
Na 3u40'52" finishten we op de markt in Torhout, geen pr maar toch content.
Het biertje na afloop smaakte heerlijk en we bleven een beetje lang plakken, rond 3u30 dronk ik een koffie om af te sluiten maar dit had ik beter niet gedaan. Toen we om 4u30 thuis kwamen kon ik de slaap niet vatten en om 8u was ik al uit de veren.
Niet zo ideaal want diezelfde avond mocht ik met een rijtje nachtdiensten starten voor een collega die geopereerd was (deze nachten waren wel op voorhand gepland).

Een verslagje van de rest van de week volgt straks... nu eerst naar de solden!

Ettelijke uren later en evenveel euro's lichter zijn we er terug. Hier volgt het vervolg van m'n verslag...

Na de nachtdiensten volgde een heel drukke week. Allemaal leuke dingen weliswaar.

11666274_10206240634007901_5712621740928012294_n.jpg

Donderdagavond werden Philippe en ik verwacht bij Hugo Derycke om samen met Ludo Depoortere en Lieven Pieters te klinken op enkele bijzondere prestatie's. Deze drie heren bereikten allemaal de finish van de Spartathlon en Hugo liep dit jaar "De Ronde" helemaal uit. Zelf mocht ik klinken op m'n goede prestatie op het WK 24H in Turijn.
Tijdens het aperitieven werden enkele ideetjes gelanceerd voor volgend jaar... met tijd en boterham zal er een tipje van de sluier gelicht worden ;-)

11221469_749968088445577_8726700082841435952_n.jpg

Op vrijdag werden we verwacht op de plechtige proclamatie in het Guldensporencollege. Liza en Marie behaalden er hun diploma secundair onderwijs en nu breekt er een nieuwe fase aan in hun leven.
Volgend jaar hebben we drie hogeschoolstudenten in ons gezin!

11059382_10154406073262228_3051811164355921745_o.jpg

Zaterdag liepen Philippe en ik de Midzomerrun in Kortrijk met start om tien uur 's avonds. We hadden ons aangemeld via AZ Groeninge om de kleuren van m'n werk te verdedigen. De gratis Kwaremont na afloop werd er met plezier bijgenomen.
De parcoursbouwers hadden hun best gedaan om er een pittig maar mooi rondje van te maken. Wij liepen de 10 km en zo mochten we tweemaal de vele bruggen over.
Na 49'49" liep Philippe over de eindstreep, zelf volgde ik 1" later. Netjes aan 12 km/u en best tevreden met een 11de plaats op 264 dames. De tweede bij de dames, ene Renaat, zag er volgens mij eerder een man uit dus eindigde ik eigenlijk op een tiende plaats ;-)
Nadien dronken we samen met Renate en Pascal onze eerder vermelde Kwaremont uit en na nog een praatje gemaakt te hebben met zus Greet en collega's Nele en Steven wandelden we naar onze fietsen.
Plots kreeg ik een sms van Kristof of we nog een slaapmutsje wilden geen drinken. Ann, de vriendin van Kristof woont op het Schouwburgplein en Nico en Marianna waren er ook. Zogezegd zogedaan, voor zulke dingen zijn we altijd wel te vinden.

Op zondagmorgen liepen we met enkele loopmaatjes een Aktivia in Marke, de start was aan het Don Bosco-college en dan weet je als Kortrijkzaan al genoeg... het zou niet vlak worden.
Veerle kwam terug uit blessure en zou 12 km lopen, uiteindelijk werden het er 21!

11667455_10206055615043077_7143059597590584636_n.jpg

Enkele weken geleden kwam het idee van Renate om eens te gaan eten "women only" en te toasten op de komende zomervakantie. Op dinsdagavond werd Eva's Grand Café de place to be en nadien werd er verder geborreld op ons terras.
Gisteren werd er een vervolg gebreid maar nu met de vrouwelijke collega's van 't labo.
We trokken naar ladies@themovies. Amaai, het werd een pikant uitje met enkele strippers, een receptie en enkele standjes met welness, myléne, upperdare enz...
Je kon er je vetpercentage laten bepalen en als je op voorhand kon raden wat je vetpercentage zou zijn dan won je een waardebon voor een figuuranalyse en afslankingsplan (10 kilo eraf in 12 weken). Gelukkig zat ik er een paar procenten naast. Volgens dat machientje - uiteraard zijn die dingen niet correct en accuraat - heb ik een vetpercentage van 19,1 %. "Als ze allemaal zoals u zijn dan ga ik failliet", merkte die man op.
Net voor de film begon werden nog enkele gadgets en waardebonnen verloot. Bianca Seroen was er ook en laat die nu net die bon van 135 euro gewonnen hebben voor een afslankingsplan en figuuranalyse. Even later zag ik ze met een mega-grote emmer pop-corn... ze zal heel veel emmers mogen eten vooraleer ze haar bon kan verzilveren ;-)

Vandaag ga ik lopen in Bergelen, ik ga proberen om zoveel mogelijk de schaduw op te zoeken.
Vrijdag vertrekken Liza en Marie voor tien dagen naar Kroatië en als zij terug komen gaat Louise als begeleidster mee met mentaal gehandicapten. Daarna is het beurt aan Philippe en ik om er een weekje tussenuit te knijpen en daarna gaat Maud naar Kroatië.
Dat gaat zo de hele zomer door, uiteindelijk hebben we naar één weekend dat we met z'n zessen allemaal thuis zijn.
De laatste veertien dagen van augustus gaan we naar Mallorca. Wat oorspronkelijk bedoeld was om veel te trainen voor de Spartathlon gaat nu een iets andere invulling krijgen. Er gaat iets minder getraind worden in functie van de 100 km van Winschoten.

Zaterdag is er dan de Vlasloop, 't zal heet worden. Om vijf uur mogen we de voetjes onder tafel steken op de BBQ van Den Ast Classics.
Zondag ga ik eerst lopen in Dwars door Bellegem om nadien te gaan supporteren voor de Speedy's op de bedrijventriatlon. Philippe is er de loper van dienst :-)
Het belooft alvast een heel druk en heet weekend te worden!



08:05 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-06-15

100 km Self-Transcendence Amsterdamse Bos: 9u51'53"

11330484_10206800361557731_1755897634_n.jpg

Weeral een tijdje geleden dat ik nog een blogberichtje schreef, we mogen het niet laten verwateren dus hier gaan we dan...

Nadat ik WingsForLife gelopen had volgden enkele korte wedstrijden tussen 3,5 km en 11 km, deze wedstrijden liep ik tussen de 12,8 en 13,6 km/u... niet echt verwacht om zo snel te gaan maar het beviel me wel. Ik heb een broertje dood aan snelheids- en intervaltrainingen en op die manier kan ik een beetje extra snelheid krijgen in mijn trage benen.
Daarna volgde "La Champenoise", een loopwedstrijd van 18 km tussen de wijnstronken met 5 degustatie's onderweg, champagne à volenté... de meeste van de 1600 deelnemers zijn daarbij nog eens verkleed dus deze was echt eentje voor de fun... onze tijd van 2u56' is daar niet vreemd aan.

100 km Self-Transcendence:

Op Ultraned had ik gezien dat er op 6 juni in het Amsterdamse Bos een 100 km wedstrijd doorging. Toen ik daarbij nog zag dat Nitish Zuidema die in het Nederlandse Team zat op het WK in Turijn één van de bezielers was moest ik niet lang twijfelen. Ik zou daar gaan lopen.

Philippe ging thuis blijven, de kinderen zitten met hun eindexamens en zelf zou hij toch niet lopen dus trok ik op vrijdagmiddag na het werk alleen naar de camping met dezelfde naam als de wedstrijd "Amsterdamse Bos".
Ik had gezien dat je daar een Ecolodge kon huren en dit zou het gaan worden maar ik had te lang gewacht om te reserveren en toen het uiteindelijk zover was waren alle huisjes reeds volzet. Dan maar een "pitch" op de camping, een mooi woord hebben die Nederlanders voor een staanplaats...
De gps werd ingesteld en de Kleine Noorddijk waar de camping gelegen was kende "madam" niet dus tikte ik het adres van de startplaats in, de Nieuwe Kalfjeslaan in Amstelveen. Wist ik veel dat de camping met dezelfde naam als het Amsterdamse Bos waar de wedstrijd plaats zou vinden op 6 km afstand lag van waar ik moest zijn om mijn tentje op te slaan. Gelukkig had ik een hulplijn... Lut en Henk waren al aangekomen op de camping en sms-ten mij de juiste instructie's om er te geraken.
Ik had al redelijk veel file gehad onderweg ook, om een lang verhaal kort te maken: ik deed 5 uur over 260 km :-(

11329701_10206800360077694_804017895_n.jpg


We kookten een lekkere maaltijd en Alex Michiels die ook op de camping verbleef kwam er bij zitten.
Na het avondmaal zette ik mijn tent op en maakte alles klaar van eten en drinken om de volgende dag de 100 km te gaan lopen.
Rond elf uur deed ik mijn oogjes toe om te gaan pitten maar dit was buiten de luidruchtige buren gerekend... rond 2 uur ben ik uiteindelijk in slaap gesukkeld en om 6 uur was ik al wakker, pfff...

11240482_10206800693926040_7687622672383685064_n.jpg


Na het ontbijt reden we naar de startplaats, zo gezellig, veel bekend volk daar. Het is een klein wereldje en iedereen kent iedereen.
Ik maakte mijn plaatsje klaar, tafeltje, eten, drinken... oei, wat nu, mijn tafel had maar drie poten. Gelukkig was de vierde poot gewoon in de auto achtergebleven en kon ik alsnog mijn plekje inrichten.
Na de laatste instructie's en een moment van stilte konden we eraan beginnen, 21 mannen en 5 vrouwen. Eerst hadden we een kleine lus en daarna volgden 44 rondes van 2,24 km.
Het was een mooi rondje: een stukje bergop, vals plat, onverhard, enkele brugjes over, grotendeels in de schaduw.
Op het parcours stonden grote plakkaten met quotes van Sri Chinmoy, de bezieler van de Self-Transcendence Ultraraces over de hele wereld. Een kortje heb ik kunnen onthouden "don't blame the world, find a solution", ik probeerde ieder rondje alle quotes te lezen, op de één of andere manier hielpen ze me wel vooruit.

11289799_10206800490440953_620463632_n.jpg


Voor mezelf had ik gesteld dat ik minstens een pr wou lopen dus sneller dan 9u45' en het zat er lange tijd in. Het kopje zat goed, het weer was perfect, warm maar dat heb ik graag (het mocht zelfs nog iets warmer), ik kon goed eten en drinken.
Om 12 uur ging de 50 km van start - ik had toen net geen 32 km - en dit gaf wat extra energie. Even later zag ik heel wat bekenden langs het parcours waaronder Léonie, Jannet, Rinus, Robert... teveel om op te noemen. Het zou dus helemaal goed komen... dacht ik.
De marathonafstand haalde ik net onder de 4 uur, 50 km in 4u44. Ik had mijn Garmin om maar veel hoefde ik niet te kijken, ik liep constant aan 10,5 à 10,6 km per uur.
Rond 58 km kreeg ik het lastig, het hoofd wou meer dan de benen konden. Nog een marathon te gaan, eventjes wat gas terugnemen en overgaan naar een tempo dat ik eindeloos lang zou kunnen volhouden. De laatste 40 km heb ik aan 9,6 km/u gelopen en dat voelde goed. Ik genoot van de omgeving, begon honden te tellen (gemiddeld telde ik er 22 per ronde), ik groette elke wandelaar die ik tegen kwam, nam Juan op sleeptouw die de 50 km aan het lopen was en na 43 km de handdoek wou gooien, ik sloeg een babbeltje met medelopers, Henk Harenberg, Micha, Els, Sjaak, Alex...

11312739_10206800686325850_3665600331407132781_o.jpg


Toen ik nog 4 rondjes (8,92 km) moest lopen stond de klok op 8u56', een pr zat er toen al lang niet meer in tenzij ik plots aan 14 km/u zou gaan lopen maar onder de tien uur zou nog ruim lukken.
Ik finishte uiteindelijk in 9u51'53", ik mocht zelfs door een lint lopen, ik was nochtans maar tweede dame na een heel sterke Linda Voets (9u16') en achtste overall.
Ik bedankte de rondetellers, de mensen van de bevoorrading, de organisatoren... het was een mooie race, ik kom hier zeker nog terug!

11301321_10206800361197722_1763428562_n.jpg


Met een mooi boeket bloemen, een beker en medaille reed ik even later terug naar de camping waar Lut en Henk reeds klaar stonden om aan het avondeten te beginnen. Henk had tijdens de race problemen met zijn maag gekregen en had de wedstrijd moeten staken na net geen 60 km, volgende keer beter.

11418410_10206800359237673_1391706792_n.jpg


Rond elf uur dook ik mijn tentje in, na de nodige glaasjes Zuid-Afrikaanse wijn... en heb ik dat nu gedroomd maar volgens mij was er daar een Zuid-Afrikaan in levende lijve aanwezig?
Het was rustig op de camping, de buren waren heel wat stiller dan de vorige nacht en de volgende ochtend genoten we van een uitgebreid zondags ontbijt in het zonnetje.

11421455_10206800357317625_1195741773_n.jpg


Ik had het lumineuze idee om nog eventjes mijn camping-frigo in de aansteker van de auto op te laden zodat ik onderweg naar huis wat frisse drankjes zou hebben... hoe dom kan je zijn, en ja, ik ben blond :-(
Rond twaalf uur stak ik de sleutel in 't contact en daar sta je dan met een batterij die morsdood is. Eerst geprobeerd met startkabels maar het lukte niet en dan hebben er vier stoere mannen waaronder Henk mijn auto in gang geduwd. Die ene zei nog: wat moet zo'n een klein meisje eigenlijk met zo'n zware wagen, die wist natuurlijk niet dat ik een ganse bende dochters heb die ook wel eens mee willen ;-)
Na één poging sloeg de motor aan en dan was het zaak om zo lang mogelijk te rijden zodat de batterij kon opladen. Toen ik al een eind op weg was dacht ik er aan dat ik vergeten was uit te checken en dat mijn paspoort nog aan de receptie lag. Ajajai, soms ben ik wel een ongelofelijke kluns!

11358601_10206800671125470_1842551365_n.jpg


Philippe verwelkomde me met een boeketje bloemen alleen jammer dat we maar één vaas hebben...
Er waren nog left-overs van de bbq die Philippe met de kinderen had op zaterdag en met een glaasje champagne - op de Champenoise had ik een fles gewonnen in de tombola - nestelden we ons in de zetel om naar de voetbalmatch Frankrijk - België te kijken...
Een mooi einde van een leuk weekend!

Tot half september heb ik slechts twee wedstrijden op de planning staan: de Nacht van West-Vlaanderen en de Zes uur van Aalter.
Deze laatste liep ik al vier maal en ik wil de vijfde editie uiteraard niet missen. Ik zou graag tot een afstand komen van zestig kilometer of meer en in normale omstandigheden zou dit geen probleem mogen zijn (na zes uur had ik zaterdag 63 km) maar ik zal op 11 juli rechtstreeks van 't werk komen, de zes uur valt immers middenin mijn nachtdiensten dus zien we wel hoe het loopt.

Gisteren heb ik me ingeschreven voor het "WK masters 100 km" in Winschoten. Met een tijd boven 9u30 ga ik niet tevreden zijn, alles wat er onder zit is goed en mooi meegenomen.
Sedert zaterdag weet ik dat fris en uitgerust aan de start staan een absolute noodzaak is. Ook voor wat het aangeven van eten en drinken betreft heb ik iemand nodig want dit is cruciaal en levert zeker enige tijdswinst op. Philippe is bij deze aangesteld om mijn persoonlijke verzorger te worden in Winschoten.
De vele deelnemers uit alle landen zullen ongetwijfeld een extra boost geven om een mooie tijd te lopen, dit heb ik op het WK in Turijn mogen ondervinden.
Ik heb me ook laten vertellen dat de bewoners van Winschoten en de vele supporters er telkens weer een feest van maken, het dorp leeft echt naar die wedstrijd toe.
De Belgische ploeg en de meeste andere teams logeren bij gastgezinnen en dit zal ongetwijfeld een unieke ervaring worden, op het WK 24H 2013 in Steenbergen was dit eveneens zo.
Voor mezelf en Philippe heb ik een hotel geboekt op 2 km van de start. We vertrekken op donderdagmorgen heel vroeg zodat we tegen de middag in Winschoten zullen aankomen en zo kan ik rustig en op 't gemak naar de wedstrijd op zaterdag uitkijken.
Het wordt ongetwijfeld een mooi weekend maar eerst nog veel trainen en een beetje vakantie nemen!

11421561_10206800894691059_1172573156_n.jpg



13:30 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-05-15

Kort!

Wekelijks een blogbericht schrijven blijkt niet zo makkelijk te zijn. Niet omdat ik geen dingen te vertellen heb maar omdat de tijd me ontbreekt.
We gaan er ons deze keer vanaf maken met een korte up-date... hier gaan we dan!

1 mei trainingsloop en Wings For Life

De 1 mei trainingsloop is heel goed verlopen. In totaal kwamen een 25-tal mensen meelopen/supporteren of een hapje en een drankje nuttigen.
Zus Greet en haar gezin sloten de dag af en 's avonds aten we met zes personen een Chinees-afhaalmenu voor 3 personen en we hadden nadien nog restjes over.

P1230044.JPG


Op zondag liepen Philippe en ik mee in Wings For Life in Ieper tvv het onderzoek naar ruggemergletsels. Het parcours voerde ons langs mooie plekjes in de frontstreek. Diegenen die meer dan 19 km konden lopen passeerden langs Tyne Cot Cemetery. Uiteindelijk liep Philippe 22 km, zelf strandde ik op 23,4 km.
Volgend jaar op 8 mei zijn we er zeker terug bij maar dan gaan we op verplaatsing, enkele verre bestemmingen spreken ons aan maar dichterbij zitten er ook enkele mooie plekjes bij... we zien wel.

PiusXrun en moedertjesdag

Vorige zaterdag stond er een korte wedstrijd op mijn programma, de PiusXrun over de volle 5 km!
Zulke dingen zijn zeker niet mijn specialiteit want ik ben een trage lange loper. Enig opzoekwerk op de site van de Gavertrimmers leerde me dat ik nog maar 3 keer deze afstand liep en dat mijn besttijd op 24'33" stond. Dit zou toch beter moeten kunnen.
Als opwarming liep ik naar de start, langs de Leie met de wind in de rug, precies 5 km in 27'33"... als ik de wedstrijd 3 minuten en 1 seconde rapper kon lopen dan had ik een pr, dit werd dus de opdracht.
Aan de start heel wat dames, de vele start2run cursussen zullen daar wel voor iets tussen zitten. Ik aanschouwde de concurrentie en zag in de eerste rijen enkele dames waarvan ik dacht dat ze wel snelle loopsters zouden zijn, afgetraind en met de nieuwste en mooiste looptenuetjes aan. Nadien zou blijken dat ik ze verkeerd had ingeschat.
Na de start schoten de jonge gastjes op de eerste rij als een pijl uit een boog, hmmm dit komt niet goed, dacht ik. En ja, nog vóór we aan de eerste kilometer kwamen stonden er al enkele te hijgen aan de kant.
Zelf liep ik heel soepel, ik had er geen idee van hoe snel maar na 1 ronde (officieel 2,6 km) passeerden we terug aan de start waar Philippe stond die even later aan de 10,5 km zou deelnemen. Hij riep me toe dat ik vijfde vrouw liep. Ik zag Patricia, onze bakkerin voor me uit lopen (die was dus vierde), liep het gat toe, ging er voorbij en kwam zo in vierde positie te liggen. Die positie zou ik niet meer afgeven, ik werd vierde van de tweeënzestig dames in 23'05" over 5,2 km (op Garmin had ik iets minder), een mooi pr, ruim 13 km/u. Niet gedacht dat ik dit in me had, misschien niet zo spectaculair voor heel snelle lopers maar voor mij is dit goed. Op het einde had ik nog over, ik had de gashendel niet 100% opengezet, ik moet dit nog leren zeker want na 5 km is 't gedaan en moet je geen sikkepit energie meer over hebben... wordt aan gewerkt.

De volgende morgen stonden er enkele mooie cadeautjes op tafel voor moedertjesdag. Onze vier dochters vertrokken die dag naar Plopsaland met de jeugdbeweging dus gingen Philippe en ik er een mooie zondag van maken en moedertjesdag vieren zonder de kinderen. We reden naar het station waar we ze uitzwaaiden en trokken naar de Gavers waar we samen met de Gavertrimmers onze kilometertjes afhaspelden.
Nadien volgde een uitgebreide brunch, in de namiddag volgden we de topper tussen Anderlecht en Brugge en ook de 24u van Steenbergen werd met een half oog op de laptop gevolgd, de nacht ervoor had ik al uren achter de pc gezeten omdat ik de slaap niet kon vatten en dan maar solidair was met de 24-uur lopers en de nacht doortrok. Er werden mooie prestatie's geleverd in Steenbergen, de één al meer tevreden dan de ander. Waarschijnlijk ben ik volgend jaar terug paraat in Steenbergen, ik heb er goede herinneringen aan (WK 2013).
's Avonds pikten we de kinderen terug op en vierden we moederdag op restaurant, ik kreeg de wijn gratis aangeboden voor moedertjesdag en 't smaakte.

Boury in Roeselare

Gisteren was er dan een uitje met een "culinair groepje" die we enkele jaren geleden opgericht hebben. We gaan 1 of 2 maal per jaar gastronomisch tafelen en deze keer viel de keuze op restaurant Boury in Roeselare. Het was subliem, één van de beste die we al deden.
De plannen voor ons volgende etentje kregen ondertussen al vorm maar eerst nog een beetje sparen... het is niet iets voor elke week tenzij je Marc Coucke heet!

Nacht, Londen en Eerste Communie

Straks vertrek ik naar het werk, zeven nachten op rij dus geen verlengd weekend voor mij maar toch een beetje feest. Morgen doet Willem, het zoontje van mijn jongste zus zijn Eerste Communie. Ik ga dus rond zeven uur morgenochtend een paar uurtjes in mijn bed kruipen alvorens naar het feest te trekken.
Liza en Marie gaan er niet bij zijn, ze vertrekken straks naar Londen met school, ze hebben een heel mooi programma voor de boeg, ik ben toch een heel klein beetje jaloers maar binnen veertien dagen is 't terug aan ons. Philippe en ik gaan dan naar Epernay, laat de champagne maar vloeien!

Fijn verlengd weekend iedereen!!!

20:05 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-04-15

Marathon van Antwerpen en "1 mei trainingsloop"...

11173529_10206487219929386_1122623942_n.jpg

Oeps, deze week nog geen blogberichtje geschreven... mea culpa maar 't was nogal druk in ons gezin.
Toch wil ik het goede voornemen om wekelijks een berichtje neer te pennen in ere houden, het zou al te gek zijn dat ik begin februari de draad van het bloggen terug oppikte en dat ik diezelfde draad drie maand later alweer laat schieten of doorknip ;-)

De voorbije week was er eentje van veel werken, over- en weer rijden, info-vergaderingen (Marie en Liza gaan met Hemelvaart met school op reis naar Londen), voorbereidingen voor de 1 meiloop, boodschappen doen enz...
Neem daarbij dan het drukke voorbije weekend met de "Laatste Lange Nacht" van de zesdejaars van het Guldensporencollege en de marathon van Antwerpen en zo kom je algauw aan een overvolle agenda... en ik die dacht dat eens het WK voorbij zou zijn dat we een zee van tijd zouden hebben!

De marathon van Antwerpen:

Philippe had zich opgegeven om met de ballonnen (pacer) van 4u30 te lopen op de marathon van Antwerpen. Hij had dit al tweemaal gedaan (Brussel en Antwerpen) en dit was heel goed meegevallen.
Zelf had ik me niet ingeschreven om Antwerpen te lopen, ik zou eerst afwachten hoe het herstel na Turijn verliep. Ik herstelde heel vlotjes en toen ik het startnummer van Steven Vanmolecot kon overnemen twijfelde ik niet lang. Deze marathon zou ik heel op 't gemak lopen en zo besloot ik om in het groepje bij Philippe en Els te lopen.

Om zes uur stapten we in onze wagen en een klein uurtje later parkeerden we in Melsele (park & ride) waarna we de tram naar de startplaats op Linkeroever namen. Koen Vansteenkiste kwam even later bij ons zitten, we vergaten bijna om af te stappen.
Philippe ging onmiddellijk naar de afspreekplaats waar de andere pacers verzameld hadden terwijl ik mijn naam en geslacht liet veranderen... Steven werd Veerle!

11128757_10206487220569402_307241361_n.jpgHet was druk bij het inleveren van de bagage, ik kwam er Rudy van Bruwaene tegen die voor een tijd rond de drie uren ging, straffe kerel.
Hij liet me galant voorgaan in de lange rij, merci hé Rudy.

In het startvak kwamen we heel wat bekenden tegen, leuk om iedereen terug te zien.
Na het startschot duurde het enkele minuten voor we over de registratiematten waren maar uiteindelijk waren we vertrokken voor onze tocht van 42,195 km.
Na enkele kilometers doken we de tunnel onder de Schelde in, pffff, ik was blij toen we eruit waren en dan was het nog niet eens warm.

Philippe en Els hadden een hele mooie groep mee die voor een tijd van 4u30 ging oa twee mensen die Philippe nog herkenden van vorig jaar. Ze hadden beiden het jaar ervoor op 't eind moeten afhaken maar waren nu vastberaden om tot het eind bij ons te blijven.

De pacers liepen heel constant, nu en dan een babbeltje slaan, aan de drankposten een beetje vertragen, erop letten dat iedereen genoeg at en dronk... een mooie job die ze met hart en ziel doen.
Zelf hopte ik een beetje van de ene loper naar de andere, soms liep ik eventjes vooruit om wat foto's te nemen of om een sanitaire stop in te lassen.
Half marathon kwamen we door in 2u14'30", perfect op schema om 4u30 te lopen, een half minuutje spelling is geen overbodige luxe omdat de wandelpauzes aan de drankposten op 't einde meestal wat meer tijd in beslag nemen.
Even voorbij halfweg kreeg pacer Els het een beetje moeilijk, Limburgs Zwaarste die ze de week ervoor liep zat nog wat in haar benen, ze was verkouden geweest en haar neus drupte constant. Ze vroeg of ik haar ballon kon overnemen en zo werd ik stand-in pacer.

De kilometers vlogen voorbij en in het Rivierenhof was er heel veel publiek aanwezig, we hadden nog een hele grote groep lopers bij ons wat zeker als pacer heel leuk is.
Vanaf kilometer 35 begonnen we heel wat mensen bij te halen, sommigen probeerden aan te pikken maar de meesten kregen het heel moeilijk. Het stukje parcours tussen 35 en 38 km is het saaiste stuk (een grote baan tussen bedrijven en industrie) en zo haakten er een paar lopers af.
Aan kilometer 40 raakten onze ballonnen in elkaar verstrikt en zo moesten Philippe en ik zij aan zij naar de meet... door het lot met elkaar verbonden ;-)
De ganse wedstrijd hadden we het gezelschap van twee fietsende Rode Kruis medewerkers en toen die ons een compliment gaven voor het strak pacen kon onze dag niet meer stuk. Zelf bedankten we hen voor hun goede zorgen onderweg.

11173592_10206487220409398_1344442411_n.jpgDe finish op de markt was mooi, onze nettotijd bedroeg 4u29'05", een klein minuutje te snel maar enkel blije gezichten in ons groepje.
We hadden er in de laatste kilometer nog een paar kunnen meenemen en een aantal hadden op 't eind nog een tandje bijgestoken.

Even later kwamen twee dames ons bedanken, ze hadden tot kilometer 35 kunnen standhouden maar hadden enkele minuten verloren op 't eind. Philippe en ik kregen elk drie kussen, mooi toch.

Vlak na de finish kreeg Philippe een micro onder zijn neus geduwd en mocht hij vertellen over zijn groepje lopers die hij naar de meet mocht begeleiden. Diezelfde reporter had via André Mingneau vernomen dat ik veertien dagen ervoor deelgenomen had aan het WK 24H Ultralopen en zo mocht ik daar op de markt in Antwerpen vertellen dat ik 5 marathons na elkaar gelopen had... bloos, bloos, bloos!

11055724_10206297532658011_1823633662066265908_n.jpg


Joseph Buteneers stond aan de finish om foto's te nemen en even later was Els daar ook. Na het afhalen van onze bagage namen we samen met Els de tram naar de parking om naar huis te rijden.
Het was een mooie dag geworden. Nadien hoorden we dat er heel wat van onze vrienden heel goed gelopen hadden in Antwerpen, zowel op de marathon als op de 10 miles.
Op naar volgend jaar!

1 mei trainingloop (19, 21, 10 km)

Morgen is er reeds voor de vijfde maal de "1 mei trainingsloop".
Wat vijf jaar geleden begon als een trainingsloop van 50 km (3 lussen) als laatste voorbereiding voor mijn eerste 100 km wedstrijd is ondertussen traditie geworden.
We starten hier bij ons thuis om 7u30 voor een eerste lus van 19 km, daarna volgt rond 10u een lus van 21 km en om 12u45 is er een afsluitende lus van 10 km. Voor elk wat wils, combinatie's kunnen gemaakt worden zodat niet iedereen 50 km hoeft te lopen maar het mag uiteraard.
Voor de eerste lus zijn we reeds met een 25-tal lopers maar er kunnen er nog altijd bij, indien interesse laat gerust weten.

11186472_10206512271035648_549785092_n.jpg


Gisteren hebben Philippe en ik inkopen gedaan voor de bevoorrading en het hapje en drankje achteraf.
Deze middag mag ik de broodjes gaan afhalen bij Kristof, reeds voor het tweede jaar op rij sponsort hij met lekkere broodjes.
Ondertussen zit de tweede lading havermoutkoekjes naar een recept van Joseph Buteneers in de oven. De dorstlesser maak ik ook zelf (recept eveneens van Joseph).
Straks de koelkast opvullen, tafels en stoelen klaarzetten en een tent (met dank aan Dirk Thery) opzetten.

Ik kijk er alvast enorm naar uit!

10:43 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-04-15

Decompressie!

10443344_10206427263510513_3097407870076499063_n.jpg

Time fly's when you 're having fun... en blijkbaar heb ik veel "fun" want 't gaat hier vooruit.
We zijn alweer een dikke week na het WK Ultralopen in Turijn en 't is net alsof het gisteren was. Ik ben nog steeds aan het nagenieten maar stilletjes aan werp ik een blik in de toekomst en krijgen de plannen voor het voor- en najaar vorm.

11159472_10206427267190605_6917722870578715303_n.jpgDe recuperatie na Turijn was heel vlot verlopen, dinsdag had ik een afspraak bij de kinesist en die had weinig werk met mij. De vorige keren waren mijn bovenbenen flink gezwollen maar deze keer waren het enkel mijn voeten die wat dik zaten en dit was waarschijnlijk deels te wijten aan de vlucht die we al op maandag hadden.

Vorige week mocht ik woensdag terug aan de slag en volgens de collega's was er niets te merken van mijn escapades van het weekend ervoor, ik maakte vrolijk heel wat kilometers in 't labo.

Ik kreeg ook een bloemetje maar iedereen kreeg er eentje, blijkbaar was het vorige week "secretaressedag" en aangezien we in 't labo heel wat administratief werk hebben werd iedereen in de bloemetjes gezet :-)

11124054_10206443762322973_763840522_n.jpg


10402401_10206427265070552_7478200162897476715_n.jpgVerder werd de week rond gemaakt met talloze etentjes en uitjes, de riem ging er af maar dit mocht wel. Maandagavond zijn we met ons gezin gaan eten in Café Fernand. Vijfentwintig jaar geleden was dit nog een klein gezellig café, den ballerina, alwaar Philippe en ik er één van onze eerste ontmoetingen hadden, daar aan de toog maakten we het "aan"...
Op donderdag gingen we met de collega's naar de Paasfoor, zoals de traditie het wil gingen we naar ons vast schietkraam en enkele rondjes op café, oliebollen, frieten en stokvis waren de rest van de ingrediënten.
Vrijdag avond hadden we een etentje met ex-collega's van Philippe in de Koekeliere in Bellegem gevolgd door een avondje toneel en een serieuze après.
Zaterdagavond reden we naar Esen waar André een bedankingsfeest had georganiseerd voor de medewerkers van de "In Flanders Fields Marathon". Ruim 150 vrijwilligers mochten hun voetjes onder tafel schuiven voor een aperitief, bbq en dessert en deze keer werd de "bevoorrading" voorzien door marathonlopers.
Juan, Koenraad en zijn vrouw en nog enkele lopers staken de handen uit de mouwen, echt heel tof om te doen. We hadden nog een tip naar André toe... in september Omer en sponzen met cava aan de verzorgingsposten op IFF!

11160310_10206443762042966_58063704_n.jpg


Ondertussen ben ik eventjes Decathlon binnen gesprongen om mijn t-shirt van Turijn te laten bedrukken, dat van Steenbergen van twee jaar geleden lijkt nu wel een klein broertje met z'n 186 km ;-)

2014-04-27 13.37.55.jpgHet komend weekend loopt Philippe samen met Els Aelbers de marathon van Antwerpen als pacer voor 4u30'. Als de beentjes het enigszins zouden toelaten had ik graag meegelopen.

Nu had ik nog geen nummer maar Steven Vanmolecot had er eentje over dus dit heb ik heel voordelig kunnen over nemen. Voor vijf euro extra kan ik de naam en geslacht zelfs laten veranderen... ik loop toch nog liever als vrouw dan als man rond in Antwerpen ;-)

Voor mij alweer marathon nummer 76, Philippe heeft er ondertussen 50 en het lijkt me wel mooi om samen over de finish te gaan, ik loop deze marathon immers niet voor een pr en dan kunnen we evengoed samen lopen.

P1220025.JPGOp 1 mei organiseren Philippe en ik dan reeds voor de vijfde maal de "1 mei trainingsloop", we zijn reeds met een 15-tal deelnemers. Wie graag hieromtrent wat info ontvangt mag mij altijd mailen (vbeernaert@skynet.be).

De maand mei belooft nog best leuk te worden.
Daarnet heb ik ons ingeschreven om op 3 mei mee te lopen in Ieper, Wings For Life, een wereldwijd evenement waarvan de opbrengst integraal naar "the spinal cord research foundation" gaat. Maw, de onderzoekers willen met de opgehaalde centen onderzoek doen naar en een behandeling vinden tegen dwarslaesie.
Wouter Decock, die vorig jaar won, mocht als prijs dit jaar een bestemming uitkiezen waar hij gratis mag starten en trekt naar Boekarest. De winnares bij de dames gaat naar Melbourne. Zelf hoop ik om een 25-tal kilometer mee te gaan alvorens de "catcher-car" me te grazen neemt!

LACHAMPENOISE014-3-600x450.jpg


Verder staan er een aantal korte wedstrijden op 't programma me oa de Pius X-Run en Kortrijk Loopt en om mei af te sluiten trekken Philippe en ik op vrijdagavond 29 mei voor een weekendje naar de champagnestreek waar we op zaterdag La Champenoise gaan lopen, fun verzekerd...

Begin juni ga ik bij vriend Nitish Zuidema een 100 km lopen in het Amsterdamse bos en uiteraard loop ik de marathon van de Nacht van West-Vlaanderen en dan zijn we al bijna juli.
De "zes uur van Aalter" wordt op 11 juli voor de vijfde maal georganiseerd en ik liep reeds alle editie's dus die mag zeker niet ontbreken. Eén probleem is dat ik net in deze week met de nachtshift sta maar daar heb ik dankzij een brave collega een oplossing voor gevonden. Ik ga er een nachtje tussenuit knijpen, niet ideaal om in zo'n vermoeiende week een zes uur te lopen maar voor Joeri Schepens en zijn organisatie maak ik graag een uitzondering.

Voor de rest zijn er in juli en augustus geen wedstrijden gepland maar je weet maar nooit wat er uit de bus komt.
De laatste twee weken van augustus zijn we op Mallorca te vinden. De bedoeling was om veel te trainen in de warmte en de bergen als voorbereiding voor de Spartathlon maar dit draaide eventjes anders uit.
De focus ligt nu op de 100 km van Winschoten half september dus dit komt ook wel goed. De laatste week van augustus vliegen de kinderen over naar Mallorca, een beetje minder trainen en genieten van vakantie, moet ook eens kunnen.

image.jpg


Ondertussen ben ik op zoek gegaan om in het najaar een mooie stadsmarathon te lopen. Blijkbaar is oktober/november een drukke marathonmaand, een keuze is moeilijk te maken maar volgende marathons zitten in de tombola-urne: Athene, Boedapest, Istanbul en... Las Vegas.
En dan eind december hebben we de 12 en 24 uur op de piste in Barcelona, het zal daar mijn vierde deelname worden.

Als ik dit zo allemaal bezie lijkt het een druk programma te gaan worden maar hé, 2015 telt nog ruim 7 maanden... tijd zat dus!

PS: Voor de foto's van het voorbije WK kan je hier klikken!

18:42 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-04-15

IAU 24H World Championships Turin 2015

DSC03711.JPG

Maanden had ik er naar toe gewerkt en dan was het eindelijk zover, het WK 24-uurslopen in Turijn.
In de maanden januari en februari had ik telkens 350 km getraind, maart werd een uitschieter met 502 km waarvan 1 week (trainingsweek aan zee) van 202 km. Voor een ultraloper zijn dit geen spectaculaire getallen qua trainingskilometers maar ik ken mezelf onderhand voldoende om te weten dat meer kilometers trainen daarvoor niet resulteert in betere ultraloopwedstrijden.
Zoals jullie wellicht weten combineer ik het ultralopen met een job in het ziekenhuis inclusief nachtshifts en weekendwerk en een druk gezin met 4 dochters. Soms moest er al eens gegoocheld worden om de loopschema's, uurroosters, werk/schoolschema's naadloos in elkaar te laten overvloeien maar meestal kwam alles uiteindelijk op z'n pootjes terecht. Meer dan eens kwamen zowel Philippe als ik thuis met beiden een brood en krant of juist omgekeerd (geen krant en brood) maar daar werd algauw een mouw aangepast.

DSC03683.JPG


Op vrijdag 10 april vertrok de Belgische ploeg samen met de begeleiders en supporters (Philippe en de kinderen gingen mee naar het WK) vanop de luchthaven van Charleroi naar Turijn.
Eenmaal aangekomen op de luchthaven zagen we dat onze vlucht een vertraging had van bijna zes uur... balen natuurlijk want op die manier zouden we de vlaggenparade met al de delegaties (40 landen) missen. We kregen ter compensatie eet- en drankbonnen en zo werd de tijd dus gedoofd... met eten en drinken...

10532812_10204617908632566_757406569738514220_o.jpg


10828062_10204617918872822_7952406116536107075_o.jpg


Bondscoach André Mingneau was reeds van woensdag in Turijn en die zorgde ervoor dat we onmiddellijk na de landing een shuttle konden nemen om aan te schuiven aan de pasta-maaltijd.
Uiteindelijk verliep alles redelijk vlot en konden we vrij makkelijk inchecken in ons hotel. Philippe logeerde met de kinderen in het centrum van Turijn terwijl ik bij de Belgische delegatie verbleef. Ik had een éénpersoonskamer en zo kon ik rustig alles klaarzetten van persoonlijke verzorging voor de volgende dag. Rond 23u schoof ik tussen de lakens en de wekker zou rond 6 uur aflopen. Het was heel warm in mijn kamer, de airco werkte niet naar behoren en zo sliep ik niet zo best.

11096383_10204617875191730_7898129586420038703_o.jpg


In ons hotel logeerden Spanjaarden, Japanners, Esten, Canadezen, Uruguayanen en Noren en zaten heel wat supporters voor het Nederlandse team. De dag van de wedstrijd werd er aan het ontbijt verbroederd met Rinus die op facebook voor up-dates ging zorgen over het verloop van de wedstrijd en heel wat foto's zou nemen, bedankt Rinus.

DSC03690.JPG


Rond 8u30 werden we met een autocar van het leger naar Parco Ruffino gebracht.
De Belgen met zes atleten deelden een tent voor onze persoonlijke bevoorrading met één Griekse en één Algerijnse atleet. Deze laatste was een beetje tegendraads want hij eiste 1/3 van de tent voor zichzelf op. Na wat gepalaver over en weer leek hij enigszins gekalmeerd maar even later zat het er terug bovenarms op. Niets van aantrekken dan maar en gewoon focussen op onze wedstrijd.

11088450_10204617952593665_9146289235040313341_o.jpg


Om 10 uur was het dan zover, we konden onder een stralende zon eindelijk van start gaan. Wat hou ik van zo'n weertje, het mocht gerust nog een flink stuk warmer zijn voor mij.
Er was naast het WK ook een Open Race en die startte 100 meter na ons.
Ik had met mezelf een afspraak gemaakt om niet sneller dan 10 km/u te lopen en dit lukte goed, ik draaide rondjes van ongeveer 12'12" (2 km). Na 4 uur wedstrijd liep ik in 89ste positie op 123 deelneemsters. Niets om me zorgen over te maken, ik start altijd redelijk achterin en schuif gestaag op gedurende de ganse wedstrijd en zo was het ook deze keer.
In de namiddag brandde de zon hevig en enkele lopers werden getroffen door een zonneslag.
De Belgen hadden zowel een mannenteam (Luc, Geert en Peter) als een vrouwenteam (Valerie, Patricia en ik). Valerie was de dagen vóór de wedstrijd een beetje koortsig geweest en dit liet zich nu voelen. Ze kreeg last van haar maag, zweette enorm en kon maar weinig eten en drinken en dit laatste komt dus niet goed op dergelijke wedstrijden. Na 95 km en na talloze pogingen om haar op te peppen moest ze met tranen in haar ogen de handdoek werpen, zo jammer voor haar.

11101498_10204621338998323_1726908651115362082_o.jpg


De wedstrijd kabbelde verder en de ene keer zag ik Philippe met een biertje langs het parcours staan en de andere keer met een ijsje... hmmm... ik zou de dag erop wel mijn schade inhalen.
De kinderen waren aanwezig bij de start maar na een tijdje trokken ze de stad in om te gaan winkelen. Rond 17u waren ze er terug met een mooi aantal shoppingbags in de hand :-)
De kaap van de 100 km bereikte ik na ongeveer 10u30 en halfweg wedstrijd had ik ruim 113 km op de teller. Ondertussen was ik opgeschoven naar de 68ste positie. Even later vertrok Philippe samen met de kinderen om enkele uurtjes te gaan rusten.
André zou zijn voorbeeld volgen en even gaan slapen maar de tijd verstreek en ik zag André telkens zitten aan de Belgian Box, hij vond de wedstrijd blijkbaar heel spannend en hij geraakte maar niet weg.

DSC03778.JPG


Tijdens de nacht was er plots een klein brandje met elektriciteits-uitval tot gevolg, gelukkig bleven de piepgeluidjes weerklinken telkens we over de registratiematten liepen. De organisatie had voor zulke onvoorziene pannes wel een back-up systeem voorzien met rondetellers op twee plaatsen op het parcours. Man, man... what a hell of a job... 24 uur rondjes tellen voor meer dan 300 atleten...
Langs het parcours waren er een tiental dixie's maar die hadden overdag uren in de warme zon gestaan dus was het niet echt aantrekkelijk om te gaan plassen onderweg maar toch moet dit gebeuren hé. Door de bezwete kleren en schuurwonden van het zweten was dit telkens een martelgang die enkele minuten in beslag nam. Ook om je nadien terug op gang te trekken was het geen sinecure.

11041083_10206383050805223_3688621733779168281_n.jpg


Rond vier uur begonnen de vogeltjes te fluiten en sommige ultralopers zongen terwijl ze liepen en ik... ik kuste de grond. Iedereen weet dat als je op een parcours loopt van 2 km met veel draaien en keren en je neemt telkens je bochten heel ruim dat je dan heel wat meer kilometers maakt na 24 uur. Ik wou dus slim zijn en zo dicht mogelijk tegen de dranghekkens aanlopen. Een beetje te dicht blijkbaar want ik maakte een serieuze tuimelperte. Ik kwam op mijn linkerkant terecht, schouder, heup en hand deden pijn maar ik ben geen mietje hé dus vlug recht gekrabbeld en weer weg. Ik had handschoenen aan - 's nachts was het afgekoeld en de meesten onder jullie weten dat ik veel last heb van koude handen - en merkte pas toen ik ze een paar uur later uittrok dat mijn linkerhand flink gehavend was.
Best grappig, als ze me na de wedstrijd gevraagd zouden hebben wat er nu meest pijn deed, mijn benen of mijn voeten zou ik geantwoord hebben: geen één van de twee, mijn schouder en hand doen meest pijn ;-)

DSC03800.JPG


De ganse wedstrijd kon ik goed drinken, 500 ml per uur dus in totaal heb ik ongeveer 12 liter drinken naar binnen gekapt, dit kan tellen hé. Eten lukte tot ver over middernacht goed maar dan was het over en kon ik enkel nog drinken. Mijn eten bestond uit marsepein, nougat, crème brulé, boterhammen met kaas en vlees, koek, aardappelen met zout, pudding en rolo (chocolade) en dit alles werd me telkens aangereikt door David. Ook Magda en Maria waren een enorme hulp met veel aanmoedigingen en hulp, van harte bedankt hiervoor.
Toen ik 's nachts iets extra's wou aantrekken van kledij hoefde ik maar te roepen en ik werd op mijn wenken bediend.

DSC03837.JPG


Ik wou in 2015 deelnemen aan de Spartathlon maar door het grote aantal kandidaten (meer dan 550 aanvragen voor 390 plaatsen) was er dit jaar voor het eerst een loting en ik kwam als 175ste op de wachtlijst terecht, onmogelijk om er dus nog bij te geraken. De enige manier om er in 2016 zeker bij te zijn was een rechtstreekse plaatsing afdwingen en dit kon door op een 24-uursloop 204 km te lopen.
Ik had er vertrouwen in dat ik dit op een WK met een sterke bezetting wel zou kunnen maar het moet nog altijd gelopen worden.
Na 23 uur wedstrijd was het dan zover, er stond 204 km op mijn teller en ik had nog geen meter moeten wandelen. De vorige keren dat ik uurwedstrijden liep viel ik compleet stil eens ik een vooropgesteld doel bereikt had maar nu zou ik dit niet laten gebeuren en zo kon ik in het laatste uur nog ruim 8 km lopen.

DSC03862.JPG


Ondertussen waren Philippe en de kinderen er terug en de andere supporters die even waren gaan rusten waren allemaal terug present, het werd een denderende finale.
Ik liep de laatste 2 ronden samen met Patricia, de laatste ronde met de Belgische vlag tussen ons in. Na het eindsignaal vielen we elkaar in de armen. Patricia Verschuere had precies 1 ronde meer dan ik en kwam zo uit op 214,556 km, zelf was ik uitermate tevreden met 212,556 km, dit was toch iets waarvan ik gedroomd had maar niet geheel verwacht. Patricia haalde een 21ste plaats, zelf werd ik 24ste.
Luc de Jaeger-Braet finishte 88 meter achter ons met 212,468 km. Na zijn zwaar seizoen (Spartathlon, Coast to Kosci, Transgrancanaria) mag hij tevreden terug blikken op dit WK.
Peter Palmans deed het met een afstand van 232,981 km uitstekend en Geert haalde 215,894 km. Daarmee bleef hij onder zijn verwachtingen maar het goede groepsgevoel onder de Belgische teamleden maakte veel goed ;-)

DSC03875.JPG


Even later konden we bekomen in de Belgian Box en Pat Leysen en Veronica die komen supporteren waren kwamen nog even goedendag zeggen.
Daarna wilde iedereen snel naar het hotel om te eten, douchen en een beetje te slapen want rond 16u werden we terug verwacht voor de slotceremonie.
Na de slotceremonie reden we samen met Marc die een auto gehuurd had naar een groot hotel iets verder buiten de stad om er een afsluitende maaltijd te nemen.
Toen ik daar naar het toilet wou geraakte ik er niet meer uit, blijkbaar was het een raar systeem om de deur te sluiten en te ontgrendelen. In paniek stuurde ik een sms-je naar André maar die was nog onderweg met de bus. Hilariteit alom want hij kon vanop die bus mij uiteraard niet komen redden. Gelukkig ben ik er dan toch uitgeraakt via de deur. Ik had al gezien dat in het uiterste geval van nood ik onder de deur zou kunnen kruipen maar na een 24-uurswedstrijd zou dit toch niet evident geweest zijn ;-)
We moesten nog enkele minuten wachten voor we binnen konden voor de maaltijd en Luc, Peter en ik zetten ons even in de zetel neer en nog geen minuut later kon Valerie volgende foto nemen:

11132040_10206754947216137_2001343976_n.jpg


Het voorgerecht smaakte heerlijk, het hoofdgerecht was iets minder en het dessert werd geserveerd op een plastieken bordje maar hé, het smaakte en de wijn vloeide rijkelijk... Wat wil een mens nog meer? Een koffietje in 't hotel en dan eindelijk naar bed.
De volgende morgen zouden we aan ons hotel door een bus opgepikt worden om 10 uur maar toen we rond 9u rustig zaten te ontbijten kwam André in paniek melden dat de bus binnen 10 minuten zou vertrekken. Pffff, dat was even stressen, gelukkig was mijn koffer al gepakt.
Op de luchthaven zag ik Philippe en de kinderen terug en dronken we er nog ene op een meer dan geslaagd WK!

DSC03882.JPG


Gisterenavond zijn we dan met het ganse gezin lekker gaan eten, een mooie afsluiter van een fantastisch weekend want zonder de steun van mijn gezin zou dit allemaal niet mogelijk zijn. Een grote "dank je wel" aan mijn ventje Philippe en Louise, Marie, Liza en Maud... Jullie zijn schatten!

10500283_10206383052005253_2853531139443649046_n.jpg


21:18 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

06-04-15

Pasen en Turijn!

579486_10201094399192238_1356413386_n.jpg

De vasten is voorbij, 40 dagen zonder vlees, alcohol en facebook... Ik heb er deugd van gehad, ik sliep beter en verloor enkele kilootjes, dit laatste was niet echt nodig maar toch voel ik verschil bij mijn heel lange duurlopen, het loopt lichter.
Gisterenmorgen dronk ik een aperitiefje en een glaasje wijn bij de feestmaaltijd 's middags en 's avonds vierden we Pasen bij mijn ouders.
In de namiddag keken we naar de Ronde vanuit onze luie zetel. Wat een verschil met de dagen ervoor, het miezerige en winderige weertje van de voorbije dagen had plaats gemaakt voor een zonnetje, weliswaar nog frisjes maar goed koersweer. De Noor Alexander Kristoff rijgt de overwinningen aan één en werd volgens mij een terechte winnaar.

11088539_10204125717482466_3686366551556647437_n (2).jpg

Op vrijdag had Hugo"thekid"Derycke al de volledige Ronde (265 km!) gelopen tvv het Kinderkankerfonds. Ik liep een stuk naast zijn zijde. Onderweg kwam ultrarunner Lieven Pieters supporteren en iets voordat we Zwevegem binnenliepen kwam Ludo Depoortere ons tegemoet gelopen. Juan Vandenweghe vergezelde Hugo tijdens de lastige nachtkilometers. Prettig gestoorde mensen die ultrarunners!
Het Paasweekend werd er eentje vol goede doelen en bedoelingen want op zaterdag trokken Philippe en ik naar de Sigarun, 24 uur lopen tvv het Oncologisch Centrum van AZ Groeninge. De dochter van dokter Jean-Marie Bergen had dit initiatief op poten gezet nadat haar vader overleden was aan borstkanker.
We kwamen er heel wat bekenden tegen, altijd leuk om een training te koppelen aan een goed doel.

Op vrijdag kwam ik aan 36 km (26 km samen met Hugo en dan nog 10 km terug naar mijn wagen) en zaterdag liep ik er 26 km wat 62 km maakt in twee dagen. Gisteren had ik een rustdag, vanavond en morgen ga ik even loslopen en donderdag plan ik een fietstochtje, heel relax de beentjes losfietsen.
Donderdagnamiddag mezelf een kort coupke aanmeten, allé mijn coiffeur mag dit doen en dan zijn we klaar om naar Turijn te vertrekken.

P1160753.JPG

De Belgische Ploeg Ultra vertrekt vrijdag met 3 mannen en 3 vrouwen naar Turijn om er deel te nemen aan het Wereldkampioenschap 24 uur-lopen.
De laatste weersvoorspellingen zien er heel goed uit, overdag een graad of 22 en veel zon, daar hou ik van. 's Nachts zal het wel afkoelen tot een graad of 8 dus daar gaan we rekening mee moeten houden voor wat betreft de kledijkeuze, een craft-onderhemdje zal nodig zijn.
Philippe en onze vier dochters gaan mee om te supporteren en de dochters ook wel een beetje om te... shoppen. Hun hotel ligt vlakbij het winkelcentrum van Turijn en ze nemen enkel een pyama en toiletgerief mee in hun koffer. Ik ben er van overtuigd dat die op de terugvlucht goed gevuld zal zijn met nieuwe spulletjes.
Zelf verblijf ik samen met de Belgische delegatie in het atletendorp. Dat het maar gauw weekend is, ik heb er enorm veel zin in.

_DX_3470.jpg

Vandaag is het Paasmaandag en twee jaar geleden verbleven we in de Paasvakantie een weekje op Texel. Het werd een leuke vakantie met enkele mooie wandelingen, boerderijbezoek, paardrijden en Philippe en ik liepen er op maandag de 60 km van Texel.
We kwamen heel veel bekenden tegen. Joeri Schepers verbleef samen met zijn kinderen op hetzelfde vakantiedomein en er was ook Rinus die volgend filmpje maakte, allemaal mooie herinneringen.
Bij deze wens ik alle deelnemers van de 60 en 120 km van Texel heel veel succes, de 120-km lopers zijn ondertussen al enkele uren onderweg, geef er allemaal een lap op!

09:36 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

30-03-15

Aftellen en taperen!

e3 loop-2848-96.jpg

De voorbije zaterdag in de namiddag reden Philippe en ik naar de Gavers waar de eerste E3-loop georganiseerd werd. Het aantal deelnemers lag heel laag (43) ondanks de geldprijzen, een goodie-bag en afsluitende tombola met heel mooie prijzen.
Het podium bij de heren was indrukwekkend met twee Casteeles (Matthijs en Steven) en Francis Vansteenbrugghe. Het parcours lag er op bepaalde plaatsen heel glibberig bij en de wind maakte het niet gemakkelijk maar toch werden vlotjes snelheden tot 19 km/u gehaald.
Bij de dames mocht An Parmentier op het hoogste schavotje, Audrey Goessaert werd tweede en Isabel Vermeulen derde.
Philippe liep de 10 km in 46'43", hij denkt er aan om eens meer aan wedstrijden tussen de 10 m en 21 km deel te nemen, hij doet dat eigenlijk wel graag.

Op zondag stond er een laatste lange duurloop van ongeveer 60 km op mijn menu. Aanvankelijk ging ik een dubbele Aktivia trainen maar toen Els Aelbers belde om te melden dat ze naar de zes uur van Loos kwam en een slaapplaats zocht voor zaterdagavond werden de plannen gewijzigd. Ik kon evengoed in Loos mijn training afwerken. Er werd slecht weer voorspeld en dan kan je beter aan een wedstrijd deelnemen met een uitstekende bevoorrading en loopmakkers om je heen dan ergens eenzaam en alleen kilometers te gaan malen.
Geert Stijnen die ik binnen veertien dagen terug zie op het WK in Turijn was van hetzelfde gedacht, hij had een duurloop van 70 km op zijn schema staan.

Eénmaal thuisgekomen na de wedstrijd in de Gavers begon ik aan het avondeten en weldra was Els daar. Marie had een vriendin uitgenodigd en zo kon Philippe de voeten onder tafel schuiven met zeven vrouwen in plaats van de gebruikelijke vijf.
Els had een miserable-taart, een plaatselijke specialiteit mee en die smaakte overheerlijk als dessert.
De tv werd aangezet en we zagen de Rode Duivels overtuigend winnen tegen Cyprus, dan naar bed, de wekker een uurtje doordraaien en slapen.

Loos2015_DSC_0001.JPG

's Morgens kwamen Isabelle en Dirk tot bij ons gereden om te car-poolen... met vier in de wagen... goed voor het milieu.
Nog vlug mijn Garmin uit het stopcontact nemen en dan konden we weg. Dju toch, Garmin was piepedood, het zou dus een loopke op 't gevoel worden, het enige dat ik wou was minstens 60 km, dit is een tempo wat ik urenlang kan aanhouden dus 't zou wel lukken.
Het was het eerste jaar dat ze in Loos met een chip werkten wat voor zowel de lopers als de organisatoren makkelijker is, geen stress van gemiste rondes en dergelijke meer. Bij de inschrijfbalie liep het echter niet zo vlotjes maar we konden op tijd van start gaan.
In de gietende regen mochten we rondjes draaien, zes uur lang, Flandriën-weer zoals ze wel eens zeggen.

Blijkbaar had ik me niet goed geïnformeerd want ik dacht de ganse wedstrijd dat een rondje 1460 meter was (het was nochtans de vierde keer dat ik deze wedstrijd liep), pas na de aankomst hoorde ik dat één ronde 1560 meter was. Na het eerste uur had ik zes rondjes en dacht ik dat ik aan 10,38 km/u liep. Meestal kan ik mijn snelheid goed inschatten maar deze keer zat ik er een beetje naast, gelukkig in positieve zin.
De eerste uren goot het water en toen Geert me even later voorbij kwam riep hij dat de regen aan het minderen was. Ik riep hem toe dat de wind wellicht zou aantrekken nu dat de regen gestopt was en inderdaad, even later begon het flink te waaien.
De tent van de organisatie heeft trouwens de stormwind niet goed doorstaan :-(

Loos2015_IMG_20150329_170046.JPG


Na ongeveer 5u54' passeerde ik een laatste keer de bevoorradingszone en ik nam mijn jas en handschoenen mee, ik had uitgerekend dat ik wellicht ergens halverwege het parcours zou moeten wachten tot ze de restmeters kwamen meten en dit zou wel een tijdje kunnen duren. Ik had geen zin om half verkleumd te moeten staan wachten.
Veerle Tesse passeerde met warme kledij voor diegenen die niets bij hadden en Henk Derudder kwam even later langs. "Je hebt goed gelopen", zei hij, "ik schat tussen de 63 à 64 km". "Moh, ik denk dat ik er 60 heb", zei ik. Door mijn verkeerde inschatting van de lengte van het parcours en een beetje verval in het tweede deel door de wind had ik gerekend op 60 km. Wat een meevaller, uiteindelijk liep ik zelfs een personal best (63,490 km) maar 't belangrijkste is dat ik nu met heel veel vertrouwen uitkijk naar het komende WK.
Een dikke proficiat aan alle deelnemers om in dergelijke omstandigheden te blijven gaan en ik mag zeker de supporters niet vergeten die bibberend langs het parcours stonden, bedankt!

Loos2015_DSC_0111.JPG


Loos2015_DSC_0112.JPGIk trok verse warme kleren aan, wel vier lagen boven elkaar en ik had mijn ski-handschoenen bij, geen overbodige luxe. ik at een broodje en dronk een koffie-tje en plots hoorde ik mijn naam. Ik was alsnog derde geworden na Isabelle en Katrien. Nochtans dacht ik dat Nadine Weiss die in september de Spartathlon gaat lopen voor me liep, meevaller nummer twee dus.
En dan was het feestje nog niet afgelopen, Veerle had drie grote taarten gebakken voor Juan's 100ste marathon. Juan zelf liet het gerstenat rijkelijk vloeien met allerlei soorten biertjes.
Wellicht had hij zijn honderdste marathon/ultra een beetje anders voorgesteld want die ging hij normaal in Palestina lopen maar die tweede optie in Loos mocht er ook wezen.

Loos2015_DSC_0114.JPG


Op de terugweg in de wagen enkel blije gezichten, Isabelle liep op haar debuut naar een schitterende overwinning met 67,42 km. Volgens mij heeft ze heel veel potentieel in haar om heel wat potten te breken, de dag ervoor liep ze immers nog 25 km op training. Ze weet het nog zelf niet maar de eerste 100-km wedstrijd zit er aan te komen ;-)
Dirk werd vierde met een nieuw pr en Els liep eveneens een personal best.
Thuisgekomen zwaaiden we Dirk en Belle uit en even later vertrok Els naar het verre Limburg, ze had nog enkele uurtjes auto-rijden voor de boeg.
Volgend jaar spreken we zeker terug af!
Nog een speciale dank aan Veerle Tesse voor de mooie foto's die te vinden zijn op volgende link: 6131711602977280465

bordje_geel.png


rvv.jpgDe komende dagen zal ik nog enkele rustige trainingen inpassen en vrijdag volgt er een middellange duurloop en daarvoor heb ik iets speciaals in petto.
Hugo Derycke loopt op vrijdag 3 april, 2 dagen vóór de elite-renners het volledige parcours van de Ronde van Vlaanderen tvv het Kinderkankerfonds. Ik wilde Hugo steunen met een centje maar ook door een stukje mee te lopen. Graag had ik 's nachts enkele hellingen van de Vlaamse Ardennen bedwongen maar praktisch ging dit moeilijk te regelen zijn qua vervoer en dergelijke meer. Ik ga in die laatste week vóór Turijn trouwens mijn slaap goed kunnen gebruiken.
Toen ik het parcours aan het bestuderen was zag ik dat Hugo door Bissegem loopt, hij zal dan net 42 km op de teller hebben. Ik ga dus vanaf Bissegem meelopen, via Kortrijk tot aan het kanaal in Zwevegem, dit zal ongeveer 30 km zijn. Daarna loop ik via een short-cut terug naar huis.
Ik kijk er al naar uit en wens Hugo alvast veel succes met zijn tocht en project!

20:20 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

26-03-15

Lopen met een slaapkop...

IMG_20150325_102123.jpg


De laatste tijd geraak ik na m'n nachtdienst niet zo makkelijk terug in mijn dagritme. Als ik op woensdagochtend in mijn bed durf kruipen dan blijf ik in een omgekeerde wereld hangen... slapen overdag en zo fris als een hoentje 's nachts.
De oplossing hiervoor is na de laatste nachtdienst wakker blijven en zorgen dat die dag goed gevuld is want zodra ik me durf neer te vleien op de bank dommel ik weg en ben ik vertrokken om enkele uren te pitten.
Toen ik op maandagavond een SMS kreeg van Juan om deze week samen te gaan lopen was ik snel verkocht. Juan zat een beetje in zak en as toen zijn 100ste marathon die hij vrijdag in Bethlehem zou lopen in het water viel. We zouden hier in de buurt een tocht maken maar toen bleek dat er in Zingem een Aktivia-tocht georganiseerd werd viel de keuze op deze wandeling.
Algauw kwamen er nog een paar loopvrienden bij, Joeri en Dirk zouden meelopen. Jammer genoeg moest Dirk last minute afhaken.

IMG_20150325_084144.jpg


Nog vlug een koffie met een paasei (héhé, ik had het grootste) en dan op pad.
Ik was de enige van de drie met trailschoenen, blondjes zijn dom maar nu was ik wel de slimste. Op sommige stukken hadden mijn compagnons veel weg van onervaren schaatsers of waggelende eenden op de vele modderige paadjes.
We passeerden door de Slaapstraat wat heel toepasselijk was maar door de vertellementen van mijn maatjes kon ik gelukkig wakker blijven. Wie zegt dat vrouwen kunnen tetteren heeft deze beide heren nog niet samen gezien of gehoord.
Het werd een mooie tocht van 21 km in 2u06', niet slecht op een nat en modderig parcours.

Morgen krijgen mijn voeten een verwenbeurt bij de pedicure en de rest van de dag rustig aan :-)

Tot schrijfs!

08:44 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

23-03-15

Eat, drink, train, sleep...

Foto0908.jpg


Nu de plannen om Koning Leonidas een goeie dag te gaan zeggen minstens een jaar uitgesteld worden kan ik een beetje schuiven met mijn verlof.
In de aanloop naar het WK kan ik zo enkele dagen extra verlof inplannen. Nog twee nachtdiensten en drie maal overdag werken scheiden me van Turijn.

De voorbije dagen heb ik me trouwens bezig gehouden met het maken van een draaiboek.
Eén van de belangrijkste zaken voor mij is het uitwerken van mijn voedingsplan voor tijdens een 24-uurs-wedstrijd. Ik noem dergelijke wedstrijden altijd "walking diners".
Ik maak dan een steekkaart met daarop van uur tot uur minutieus beschreven wat ik allemaal mag eten en drinken.
Ik las trouwens iets interessants op de website van MudSweatAndTrails... "de winnaars van ultra-trails zijn de grootste vreetzakken"... Niet dat ik bij de top behoor maar al dat lekkers heb ik dan alvast gehad ;-)
En net zoals met het plannen van een reis is de weg er naar toe en de voorbereiding even amusant als de reis/race zelf... of toch bijna ;-)

Vorig jaar op het BK had ik een afstand van 192 km in gedachten maar door de slechte weersomstandigheden en het klein deelnemersveld moest ik me tevreden stellen met net geen 189 km. Ik had daarvoor een schema met tussentijden uitgeprint.
Voor Turijn heb ik eveneens een cijfer in gedachten. Ik ga me wel niet fixeren op tussentijden maar op een startsnelheid die in mijn hoofd zit. Deze snelheid zou ik graag zestien uur aanhouden en dan zien we wel wanneer het verval optreedt en hoe groot dit zal zijn.
Ondertussen is de tapering al een beetje begonnen, zondag staat er tijdens de zes uur van Loos nog een laatste LSD op het menu en dan voor de rest veel rusten en goed eten, I like that!

IMG_20150315_132240.jpg


Verder gaat alles prima met mij, weinig stress, wel druk maar een gezellige drukte met leuke dingen. Ik ben nog steeds aan het nagenieten van ons weekendje uit naar Reims met de ladies van Den Ast Classics.
Zaterdag had ik dan een nachtje verlof gezet om naar het huwelijksfeest van collega Sofie en Laurenz te gaan. Philippe en ik waren niet van de dansvloer weg te slaan, pas om vier uur lagen we in ons bed. Voor mij geen probleem, zo bleef ik in mijn nachtritme :-)


19:39 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-03-15

Wat een heerlijk weertje voor een LSD!

IMG_20150317_072717.jpg


Op maandagavond spraken Philippe en ik af met vriendin Veerle en Roeland om een stukje te gaan lopen.
Veerle was lange tijd buiten strijd door een vervelende pijn aan haar knie maar na veel geduld en de nodige blaren door steunzolen zit ze nu al terug aan trainingsloopjes van een tiental kilometer.
Met het mooie weertje was het de ideale gelegenheid om samen een training af te haspelen en bij te babbelen.

IMG_20150317_072533.jpg


Deze morgen dan stond er een LSD op mijn menu en zo vulde ik een koffer vol lekkers om naar de Gavers te trekken.

IMG_20150317_073027.jpg


Na even over en weer sms-en de avond ervoor zag het er al snel naar uit dat ik niet veel kilometertjes alleen zou moeten lopen.
Saskia zou het eerste gewillig slachtoffer worden, ze vond een gaatje in haar drukke werkagenda en trok haar loopkleren aan om mee te huppelen. Een uurtje later werd een operatie-schort haar tenue voor de rest van de dag...

IMG_20150317_084338.jpg


Om tien uur zou Kristof aan de molen staan dus had ik een uurtje om alleen te lopen. Plots zag ik Noël, de voorzitter van de Gavertrimmers voor me uit lopen. Ik liep langszij en hij was net gestart voor 18 km dus ideaal om samen te lopen.
Even later kwamen Kristof en Frank bij ons lopen, gezellig met ons viertjes. We kwamen dingen van onze voorzitter te weten waar we hartelijk om konden lachen.

IMG_20150317_104149.jpg


Noël en Frank liepen verder aan de molen en Kristof sprong op zijn fiets, hij had op Saint Patricksday nog enkele belangrijke afspraken ;-)

IMG_20150317_105840.jpg


Om 11u15 werd ik op de piste in Zwevegem verwacht om er samen met Henk te lopen. Er kwamen een tiental collega's van Henk bij ons lopen, wel leuk als een werkgever daar oren en een budget voor heeft. Achteraf werden we op kosten van de firma verwend met sportdrank.
Jammer genoeg ben ik vergeten een foto te nemen van Henk en z'n werkmakkers.

Eens terug aan de molen at ik mijn stutjes met kaas op, een pudding en chocoladereep en een zakje chips om mijn zoutvoorraad aan te vullen. Algauw kwamen Philippe, Isabelle en Dirk de parking opgereden.
Isabelle liep een kleine tien kilometer mee en we kwamen te weten dat zowel Dirk, Isabelle en ik elk 1kilometer vermagerd zijn... ja, zo zijn lopers, wij denken enkel in kilometers ;-)
Isabelle had afgesproken met een vriendin en vertrok even later met de fiets.

IMG_20150317_143753.jpg


Dirk, Philippe en ik liepen verder, genietend van het mooie weer. Een toertje later namen we afscheid van Dirk, het was heel fijn om even bij te babbelen.

IMG_20150317_151551.jpg


Op ons laatste rondje kwamen we de "catcher-car" van Wings For Live tegen, een soort bakfiets met een dame in die flyers uitdeelde. Voor de geïnteresseerden, het is op 3 mei te doen in Ieper.

IMG_20150317_151627.jpg


Na 66 km kwam ik aan onze auto annex bevoorrading. Philippe had ondertussen 26 km op de teller. Ik liep nog een stukje bij om mooi uit te komen qua cijfertjes...

IMG_20150317_165655.jpg


Na een saunabeurt zijn we ondertussen opgekikkerd om vroeg onder de wol te kruipen.
Morgen start ik met een week nachtdienst dus zullen er weinig kilometers gemaakt worden maar dit zal ervoor zorgen dat mijn spieren en gewrichten de nodige rust krijgen.
Donderdagmorgen heb ik dan een date met Renate om een stukje te gaan wandelen na mijn eerste nachtdienst alvorens ik in bed kruip. Ik zie er al naar uit!

IMG_20150319_071604.jpg

14:58 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-03-15

Epernay, Reims... champagne Mercier... nice, very Nice!

De eerste foto's van ons uitje zijn er...

IMG_20150314_191036.jpg


IMG_20150314_184921.jpg


IMG_20150314_152418.jpg


IMG_20150314_140202.jpg


IMG_20150314_135703.jpg


IMG_20150314_131457.jpg


IMG_20150314_131521.jpg


IMG_20150314_123428.jpg


IMG_20150314_103802.jpg

19:34 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-03-15

Hoe veertien negenendertig werd... en hoe Sparta een DNS werd..

DSC_2037.JPG

M'n trainingsweek aan zee eindigde zoals ze op maandag begonnen was met een looptochtje samen met Philippe en Koen. Na de training had ik gereserveerd in een tearoom om te genieten van een uitgebreid ontbijt met zicht op zee, zalig!

Gisteren (dinsdag) was er een Aktivia-tocht in Bavikhove met keuze uit afstanden variërend tussen 7 en 30 km en de bedoeling was om een afstand van maximum 14 km te kiezen.
Kristof die vlakbij de start woont kon pas in de namiddag dus zou ik samen met hem 14 km lopen.
Toen ik hoorde dat Dirk en Isabelle ook in Bavikhove gingen lopen maar dan in de voormiddag (30 km) was ik snel verkocht.
Ik stuurde een mail naar de organisatie om te weten of de wandeling van 30 km verdeeld was in lussen zodat ik eventueel na 1 of 2 lussen kon uitstappen. Dit bleek niet zo te zijn en na wat getwijfel besloot ik om toch al van 's morgens naar Bavikhove te rijden.

Het werd een aangename tocht, het zonnetje gaf warmte en algauw liepen we in t-shirt. Isabelle en ik hadden spijt dat we een lange broek hadden aangetrokken.
Even na 12u kwamen we terug aan het beginpunt, ruim 29 km op de teller in 2u48'. Best snel en ik was heel content dat het na een "plus-200-week" zo vlot liep.
We aten een taartje als aperitief, Dirk zelfs in een fantastische combinatie met een bord soep en daarna was het tijd om afscheid te nemen, Isabelle moest nog werken. Ik liep de Spar-winkel binnen en kocht enkele pistolets, cola, een groot blik bonen in tomatensaus (tja, ik eet dit graag), een rijsttaartje en een Starbucks Ice-coffee.
Ik smulde alles op en stond om 14u aan Kristofs deur om de volgende ronde aan te vatten.
We kozen voor de 10 km en genoten van de lentezon die nu nog meer warmte gaf. Kristof kende heel wat wandelaars wat best grappig was, de meesten riepen met een knipoog dat het wel een wandeling was en dat we niet persé hoefden te lopen.

Ik sloot af met een koffie met paaseitjes - daar doen we het dus voor - en kon tevreden terugblikken op een training van 14 km die er uiteindelijk 39 werd.

Vandaag heb ik een rustdag en morgen ga ik met mijn zus in de Gavers lopen.
Het weekend belooft alvast heel druk te worden, ik ga met acht dames op champagne-weekend naar Reims terwijl Philippe en de dochters ook een goed gevulde agenda hebben met een turnshow van Turnclub Jong Moorsele op zaterdag en een oudernamiddag van het Jeugd Rode Kruis op zondag.

10151721_10201833649739622_1621722604_n.jpg


Volgende week woensdag begin ik aan een reeks nachtdiensten, donderdag kom ik even op tv (Valkuil) en dan zijn we algauw eind maart.
De bedoeling was om op zaterdag 28 maart 2 x 25 km te trainen maar de plannen zijn veranderd. Loopvriendin Els uit Uikhoven komt op zaterdag bij ons logeren en op zondag gaan we dan samen naar Loos (Fr) voor een 6-uurs-wedstrijd.
Dit zal voor mij de laatste lange duurloop worden vóór het WK in Turijn. Qua organisatie is het daar elk jaar heel goed in orde, ik kijk er naar uit want er zal daar veel bekend volk rondlopen.
We gaan er alleszins een lap op geven in "la douce France", nu nog hopen op een lekker warm weertje en 't is helemaal in orde!

DSC02367.JPG


Up-date:
Minder goed nieuws vanuit Athene, ik heb geen lotje voor de Spartathlon.
Wat zijn de plannen nu? Wel, ik ga eerst het WK in Turijn lopen, ik wil minstens 192 km halen maar als het even kan ga ik voor 204 km. Met dit resultaat ben ik voor 2016 rechtstreeks geplaatst voor Sparta.
Als het kopke en de benen tegen Steenbergen nog goed zitten loop ik ook het BK 24 uur.

Nu Sparta niet doorgaat ga ik gans het zomerseizoen afstemmen op een snelle 100 in september. Niet zoals vorig jaar drie goede 100K's (3 x sub10 in 3 maand) maar 1 keer alles geven. De open race tijdens het WK in Winschoten lijkt me daar zeer geschikt voor!

Eén veldslag verloren maar de oorlog ga ik winnen!

17:47 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

06-03-15

136K

IMG_20150303_082406.jpg


Vrijdag weeral... Hier aan 't zeetje verloopt alles volgens plan, reeds drie marathons heb ik gelopen, telkens een stukje sneller, dat belooft voor morgen ;-)

IMG_20150306_130850.jpg


Maandag neem ik normaal altijd een rustdag maar toen Koen een stukje wou meelopen maakte ik graag een uitzondering. Ik schat dat we ongeveer 8,5 km liepen en nadien dronken Koen en Philippe een biertje in een... limonadeglas ;-) Dat probleem is ondertussen opgelost, we hebben sedert eergisteren echte Omer-glazen in onze studio!

Dinsdag liep ik 3 toeren van 14,4 km aan 9,2 km/u, Philippe liep er 2 daarvan mee. Toen ik na m'n derde toer thuiskwam stond er een warm bad klaar en namen we een sauna. 's Avonds kookte ik veggie vol-au-vent, wel grappig om dit klaar te maken zonder kip ;-)

IMG_20150304_181950.jpg


Op woensdagvoormiddag moest ik werken dus 's morgensvroeg naar huis gereden, gekookt voor de kinderen, vlug een was gedaan en dan terug naar zee met de trein.

IMG_20150305_152258.jpg


Gisteren kwamen Lut en Henk langs. Lut had er al meer dan 30 km opzitten met de fiets en fietste daarna de marathon met ons mee. We liepen gemiddeld 9,5 km/u en stopten even in Ravelingen om er iets te drinken alvorens de laatste 7 km aan te vatten.
We hadden zelfs een supporter op ons rondje van 14 km and guess what? Vandaag was hij terug op post en in mijn laatste ronde riep ik vriendelijk "tot morgen". Hij riep dat hij morgen terug op post zal zijn!
's Avonds was Philippe er terug en na een zwemmeke gingen we eten in Sassy's, een mooie afsluiter van een mooie dag :-)

IMG_20150306_123920.jpg


Vandaag ben ik opnieuw op pad gegaan voor een marathon en blijkbaar waren de vorige trainingen goed verteerd, ik haalde net geen 10 km/u, heel tevreden dus, morgen nogmaals.

IMG_20150306_115330.jpg


Ook leuk dat de driedaagse van de Panne hier vandaag start met een tijdrit, bij Cofidis waren ze nog volop de was aan het doen... ;-)

Tot nu deze week al 136K gelopen en met het mooi weertje in het vooruitzicht dit weekend komen er beslist nog een flink pak bij!

IMG_20150303_083221.jpg


IMG_20150307_182123.jpg


Up-date:
Vandaag ruim 50,5 km getraind, het ging heel goed. Deze avond zijn we dan een pasta gaan eten. Morgen een rustige 15 km.
De trainingsweek kan een succes genoemd worden, mission succesfull completed!

IMG_20150307_164009.jpg


IMG_20150307_155501.jpg

20:22 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-03-15

Klein berichtje

Foto0943.jpgStraks werken en vanavond trek ik richting Middelkerke om er een week keihard te trainen.
Om 18u30 staat er een eerste korte training op het menu en daarvoor krijgen we het gezelschap van een Gistelnaar, ik kijk er al naar uit.
Morgen wordt er een marathon ingepland, het zal zeker niet de enige worden deze week, de bedoeling is dat ik deze week evenveel kilometers ga trainen als het aantal dat ik op het WK in Turijn wil lopen.
Een etentje bij Sassy's (www.sassys.be) mag niet ontbreken en verder zal het er zeer relaxed aan toe gaan, trainen, zwemmen, sauna, slapen, eten...
Een verslag met foto's over deze trainingsweek mogen jullie begin volgende week verwachten!

06:59 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

27-02-15

Life goes on...

IMG_20150221_144029.jpg

Alweer vrijdag! Precies of de tijd met ouder worden steeds sneller en sneller gaat.
Nu ik de draad met het bloggen terug opgenomen heb wil ik wekelijks een berichtje schrijven dus hier gaan we….

Buiten de hogeschoolstudenten hadden de meesten vorige week krokusvakantie.
Naar aloude traditie hebben onze kinderen dan hun weekend met de jeugdbeweging. Louise verbleef in het weekend van Valentijn met haar groep De Dunantjes “bachten de kuipe” in Westouter.

Op dinsdagavond had ik met Renate afgesproken om iets te gaan eten in Kortrijk. Renate koos daarvoor eethuis “vesper” uit, echt een aanrader. We babbelden wat bij en toasten op de vasten die er aan kwam.
Op loopgebied stonden er vorige week vooral lange trage trainingen in mijn draaiboek.

Op vrijdag had ik mijn loopkleren meegenomen om na het werk langs de Leie te gaan lopen, oh, wat was het koud en miezerig.
Diezelfde avond vertrok Maud met de Juniors naar Alveringem en Liza en Marie trokken met de 15+ naar Sint-Niklaas.

1476314_10204372747973883_5361601495960169992_n.jpg
IMG_20150221_143958.jpgOp zaterdag was ik al vroeg uit de veren om een lange duurloop af te haspelen, om 6u eenzaam en alleen door de velden lopen, zalig.
Rond 10u reden Philippe en ik richting Olen waar we in een B&B logeerden en om 13u kwamen we aan bij neef Wouter voor de jaarlijkse reünie met neven en nichten.
Wouter en Heidi hadden broodjes voorzien en in de namiddag stond een rondrit door de Kempen op het programma. Als een volleerde gids, in een vorig leven was hij ooit animator en reisleider, loodste hij ons mee naar allerlei mooie plekjes.



10991436_10204372749173913_3373541583901681471_n.jpgDe “pot van Olen” met drie oren, de abdij van Tongerlo en algauw kwamen we bij Den Hollander in café De Flierefluiter terecht. Wouter kende daar zowat iedereen en met een pakje kauwgom bij de hand kan je daar gouden zaken doen.
Na het aperitief hadden we 's avonds een heel gezellig etentje bij Wouter en Heidi, de plannen voor de volgende bijeenkomst zijn reeds gesmeed. Die traditie om jaarlijks samen te komen mogen we niet verloren laten gaan!




IMG_20150222_115542.jpg

IMG_20150222_111200.jpgOp zondag reden we na het copieuze ontbijt richting Merksem om er op de Nationale wandeldag een Aktivia te lopen.
Philippe was de voorbije dagen wat ziekjes dus werden de geplande 35 km terug geschroefd naar 25.
Het werd een heel mooie tocht, eens iets anders dan de wandelingen die we meestal in onze buurt doen.
Er zaten heel mooie stukjes in en op de rustposten namen we ruim onze tijd om een hapje te eten en iets te drinken, jammer dat de soep al om 12u uitverkocht was.
Meer dan 4000 wandelaars genoten van de natuur rondom Merksem, er heerste een sfeer zoals je wel eens op festivals hebt, veel volk, blije mensen, eten en drinken... zeker voor herhaling vatbaar. Geen slecht idee om eens vreemd te gaan ;-)


IMG_20150226_141804.jpgOndertussen is de werkweek alweer (bijna) voorbij. Gisteren waren er de opnames voor “valkuil” met Kurt Rogiers. Ik maakte er samen met mijn zus, moeder, Philippe en Maud een mooi uitje van naar Brussel. Op donderdag 19 maart is de uitzending voorzien, allen kijken dus.
Het was heel fijn om eens op stap te gaan met mijn familie en samen met mijn zus en moeder heb ik besloten om minstens eenmaal per jaar een “girls only” uitstapje te organiseren. Philippe zal dan wel vervangen moeten worden door mijn andere zus, lol…
Deze avond is er het medewerkersfeest van AZ Groeninge, feesten met de collega’s… wat kan het toch heerlijk druk zijn!

Al tien dagen ben ik fb-loos en ’t is heel raar maar ik mis het niet.
Ik heb precies een knop omgedraaid en hou me ver weg van m’n smartphone en allerhande apps, die gebruik ik nu enkel nog om foto’s te nemen en te bellen, zonde van mijn centen ;-)
Ik ben er nog niet uit wat ik op Paaszaterdag ga doen.
Ofwel behoud ik mijn profiel en hoef ik enkel op de knop “activate” te klikken. Zo heb ik met één druk op de knop al mijn vrienden en foto’s allerhande terug.
Ofwel start ik vanaf 0 met een schone lei maar dan ben ik al mijn foto’s kwijt of weet er iemand of er daar iets op te vinden is, bv al je albums overzetten naar een nieuw profiel?
Op Pasen ga ik terug vlees eten en een glaasje drinken maar daarna is ’t terug gedaan met alcohol tot na het W.K.
Ik denk wel dat er op 12 april een feestje zal gehouden worden in Turijn!
I keep you all informed!

11:00 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-02-15

Terug van weggeweest...

10997176_10203662240336984_5298568474690824671_o.jpg

Een tijdje geleden was ik aan het mijmeren over de goeie ouwe tijd toen we via het bloggen heel wat vrienden leerden kennen, vooral op het gebied van lopen werd onze vriendenkring serieus uitgebreid.
Met de komst van facebook, twitter en andere sociale media kwamen er heel wat interessante blogs in een vergeethoek terecht. Zelf ben ik nog een tijdje blijven doorgaan maar algauw verwaterde het bij mij ook.

Een collega van mij last elk jaar een periode in waarin hij geen alcohol drinkt om even te “detoxen” zoals dat heet. Hij koos steevast de maand januari uit om dit plan uit te voeren. Een 4-tal jaren geleden wou ik me daar ook aan wagen maar de maand januari leek me daarvoor absoluut niet geschikt, er zijn zoveel leuke feestjes en nieuwjaarsreceptie’s dus zocht ik voor een alternatief.

De Ramadam… daar heb ik geen voeling mee dus koos ik voor de vasten. Niet dat ik een kerkganger en pilaarbijter ben maar ik ben opgegroeid in een katholiek gezin dus leek me deze periode makkelijk(er) om mijn plan uit te voeren. Tussen Aswoensdag en Pasen probeer ik nu al voor het vijfde jaar soberder te leven, te detoxen, ik slaap beter, voel me fitter en ga zo maar door.
Vorig jaar ging ik een stapje verder en werd ik tijdelijk vegetariër, het beviel me heel goed, we ontdekten leuke restaurantjes maar om blijvend vegetariër te worden… daar eet ik veel te graag een stukje vlees voor. Ik moet wel zeggen dat ik nu veel minder vlees consumeer dan vroeger. Mooi meegenomen dat op die manier mijn ecologische voetafdruk een pak kleiner werd/wordt.

Dit jaar komt er nog een nieuwigheidje bij: facebook wordt tijdelijk gebannen, mijn profiel is sedert woensdag gedeactiveerd. Ik hoop om op die manier meer voeling te krijgen met de dingen die heel dicht bij mij en rondom mij gebeuren, the real stuff, gezin, familie… een beetje meer tijd voor elkaar, vergeten blogjes herontdekken.
Oké, ik kon ook gewoon low-profile gegaan zijn maar je kan niet een “klein beetje detoxen” volgens mij, ofwel ga ik ergens compleet voor ofwel niet. Ik denk dat ik anders met een knagend gevoel zou blijven zitten van “zou ik niet vlug even piepen of eventjes scrollen”, nu is het gewoon heel gemakkelijk.

DSC01754.JPGDe laatste weken kon ik me ook steeds minder en minder vinden in het concept facebook en zo herontdekte ik enkele oude blogs en ondertussen zijn er enkele favoriete nieuwe bij gekomen.
Eigenlijk best wel interessant om te merken dat er een aantal mensen zijn blijven bloggen, de één al wat intensiever dan de andere.
Naast enkele “loopblogs” volg ik nu een aantal “foodblogs” en “het leven-zoals-het-is-blogs”… ik ga een serieuze achterstand mogen inhalen ;-)
Het laatste wedstrijdverslag op mijn blog dateert van november 2013 toen Philippe en ik de “marathon des Alpes-Maritimes van Nice naar Cannes” liepen. De komende weken ga ik het hiaat proberen op te vullen en waarschijnlijk ga ik alle wedstrijden die ik vanaf toen tot nu liep in een mega-groot verslag gieten. Jullie horen nog van mij!

IMG_20150215_085950.jpgOndertussen loopt het op het gebied van lopen en trainen op rolletjes. De eerstvolgende grote wedstrijd komt er al binnen zeven weken aan, het WK 24-uur in Turijn!
Vorig weekend liepen Philippe en ik de Maratona di San Valentino in Terni (verslag volgt) en deze wedstrijd was de laatste in aanloop naar Turijn.
De zwaarste trainingsweken staan voor de deur, morgenochtend doe ik een lange duurloop en tegen de middag trekken we richting Herentals naar neef Wouter om er samen met al mijn neven en nichten onze jaarlijkse reünie te houden.
’s Avonds verblijven we in een B&B in Olen en op zondag gaan we een Aktivia lopen in Merksem. Dit is op een half uurtje rijden van Olen en het belooft een mooi parcours te worden met start aan het fort van Merksem, het zal eens iets anders zijn dan steeds rondjes draaien bij ons in de buurt.

zee1.JPGVolgende week ga ik veel kilometers malen en op zaterdagmorgen mogen we de voetjes onder tafel steken voor een verjaardagsbrunch ter gelegenheid van de 40ste verjaardag van zus Tine. We missen daardoor de Oigo-trail (tvv Opgeven Is Geen Optie) maar we gaan zeker niet vergeten om een centje te doneren.
Op zondag ging ik dan normaal naar Stein afreizen voor de zes uren maar deze wedstrijd heb ik geschrapt om praktische redenen.
Niet getreurd want vanaf maandag 2 maart ben ik een ganse week aan zee te vinden, een soort trainingsstage. Op woensdag rij ik even terug naar huis om een halve dag te werken maar voor de rest wordt het trainen, rusten, eten, drinken (H2O!), slapen…
De studio die we geboekt hebben bevindt zich in een complex met zwembad, sauna, ontspanningszaal en fitness en mijn fiets gaat mee om tussenin de beentjes los te fietsen.
De bedoeling is dat ik in deze trainingsweek evenveel kilometers ga lopen als het streefdoel voor Turijn!
Als er vrienden zijn die in deze week eens willen meetrainen laat gerust iets weten via mail of sms.

Op 28 maart ga ik naar Marke voor een Eurodax (2 x 25 km) met groepsstart om 9u en 14u, misschien kom ik daar enkele loopvrienden tegen, wie weet…
Op vrijdag 3 april heb ik nog iets speciaals op de planning staan en vanaf dan zal het aftellen worden naar 11 april!

P1220022.JPGEn nog een datum om in jullie agenda te noteren:
1 mei - vijfde editie van de 50-km trainingsloop met drie lussen van 18, 22 en 10 km - verschillende afstanden en combinaties mogelijk.

Verdere info volgt via deze blog!




21:15 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

13-11-13

Marathon des Alpes-Maritimes... van Nice naar Cannes!

nice1.JPG


Elk jaar staat er een mooie buitenlandse stadsmarathon op ons programma. Vorig jaar werd dit de Jubileummarathon in Stockholm en dit jaar kozen we voor de Marathon des Alpes-Maritimes. Een gezondheidswandeling van 42,195 km langs de Middellandse zee tussen Nice en Cannes.
Een lichtgolvend parcours met vooral in de laatste 18 km enkele kuitenbijters. De start wordt gegeven op Promenade des Anglais en aankomst op La Croisette.

Onze kinderen zijn ondertussen al groot genoeg om op ons huis te passen dus kunnen we er gerust enkele dagen tussenuit knijpen.
Eénmaal aangekomen in Nice trokken we naar de marathon-expo om onze startnummer op te halen. Op de verschillende promo-standjes haalden we inspiratie voor volgende marathons... oh, wat zijn er nog vele marathons die we ooit willen lopen.

DSC01747.JPG


's Avonds zochten we een restaurantje uit en nadien trokken we naar ons hotel om vroeg te gaan slapen, het startschot zou om 8u gegeven worden door Paula Radcliffe.
Onderweg werd er zowaar een aanslag op me gepleegd, plots smeet er iemand een grote kartonnen doos door het raam vanop de vierde verdieping... ze vloog gelukkig net voor mijn voeten op de grond. Stel je voor dat je dit vol op je hoofd krijgt, 't ging geen marathon zijn de dag erna :-(

DSC01754.JPG


Doordat de start zo vroeg was hadden we zelf voor ontbijt gezorgd om op onze kamer op te eten: chocoladebroodjes, cocos-drinkyoghurt, stokbrood, kaas en vlees... het enige wat ik miste was een potje koffie.
Net vóór de start gaven we onze bagage af - ze hadden daar in Nice een heel vernuftig systeem - en zo konden we op 't gemak in ons startvak plaatsnemen. We hadden een tijd tussen 3u45' en 4u opgegeven bij onze registratie dus stonden we in het paarse vak.

Foto0833_001 - kopie.jpg


Philippe had een tijd van 4u in gedachten en ikzelf wou meegaan met de ballons (vlaggen) van 3u45'. Doordat we redelijk achteraan stonden in het vak liepen de pacers van 3u45' een 150-tal meter voor ons uit. Met 12000 lopers (marathonlopers en relais samen) was het niet gemakkelijk om dichterbij te raken, integendeel, ze liepen steeds verder op me uit.
Het zou uiteindelijk 17 km duren eer ik er bij zou geraken. Net toen begon de wind op te steken en ik kon een beetje beschut lopen.
In tegenstelling tot de pacers in Eindhoven vertraagden ze aan de drankposten om iedereen de kans te geven om te eten en te drinken. Ramasser... allé, en groupe... riepen ze telkens aan iedere bevoorrading, ze namen ook extra drinken aan voor diegenen die niets genomen hadden. Superpacers dus, ook het publiek werd opgehitst door hen.

Halfmarathon klokte ik een tijd van 1u51' en enkele seconden, de pacers waren vroeger over de startmatten gegaan en hadden daar een perfecte tijd van iets meer dan 1u52'. Het voelde supergoed aan en ik wist dat een pr meer dan haalbaar was, het huis-pr stond zelfs op het punt om gebroken te worden.
Ik had een camelbak en eten bij dus hoefde ik niet telkens te stoppen aan de bevoorrading. Vanaf km 26 nam ik zo afstand van de pacers. Waarschijnlijk was dit niet zo'n slimme zet. Het parcours werd heuvelachtig en even later stak de wind hevig op. De windstoten die ze de dagen ervoor voorspelden (tot 70 km/u) hadden gewacht om vol op te steken vanaf km 28. Waarschijnlijk waren de eersten dan al binnen maar bibi moest nog 14 km tegen de wind beuken...

Mijn tempo zakte een beetje maar ik kon nog steeds heel veel lopers inhalen. Aan kilometer 33 kwamen de pacers langszij en ik klampte aan. Ik zou het nog een 4-tal kilometer volhouden en toen moest ik ze laten gaan. Verdorie, de laatste vijf kilometer zouden nog lastig worden.
Even later kwam er een landgenoot uit Pipaix naast me lopen en we raakten aan de praat, de kilometers gingen vlot voorbij. Kilometer 41... nog 1200 meter, een laatste bevoorrading met vanalles... mmmm, chocolade en cola... tja, ik stop en neem eten en drinken. De mensen aan de bevoorrading schreeuwen mijn naam...
Achteraf bezien een beetje onnozel, wie eet en drinkt er nu nog op 1200 meter vóór de meet. Terug aanzetten dan maar, nog één draai, pffff stormwind volledig op kop... gelukkig had ik kracht opgedaan met die laatste bevoorrading ;-)
Mijn loopmaatje uit België was aan 't wachten om de sprint aan te trekken... we finishen, met een kusje op mijn rood lintje en 't vingertje in de lucht richting hierboven... kippenvel... ik kijk op mijn klok... wow, een pr... 3u45'07" en dit op een zwaar parcours met hevige tegenwind in de laatste 12 km.
Ik weet één ding, dit is 't einde niet, er zit nog heel wat meer in. Het was tenslotte al mijn vijfde marathon in acht weken.

logic.jpg


Philippe finishte in 4u02' en was daarmee tevreden, in Eindhoven had hij heel sterk gelopen en veertien dagen geleden was Stein redelijk zwaar geweest voor hem.

Foto0843.jpg


Na de finish worden we verwend in de recovery-area. Iedereen krijgt een lege plastiekzak die je naar hartelust kan vullen met van alles en nog wat... fruit, repen, broodjes, drinken... Het moet gezegd: deze marathon is super georganiseerd, we komen hier zeker nog eens terug.
We namen de trein (gratis voor marathonlopers en begeleiders) terug naar Nice en genoten de rest van de dag aan het strand en op de terrasjes van het heerlijk warm weertje.
's Avonds tafelden we rijkelijk... een "all-you-can-eat-and-drink" formule is een zegen na het lopen van een marathon... en 't moet gezegd, 't was heel lekker met sushi, wok en veel desserts.

nice12.JPG


Op naar onze volgende marathon bij onze Noorderburen... op 24 november lopen we "'t is voor niks" in Geldrop. Marathon nummer 49... 50 is bijna daar!

20:40 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Dreamtime Marathon Stein!

dreamtime1.jpgAls je veel marathons loopt per jaar dan wil je wel eens iets speciaals doen en daarom koos ik voor mijn 47ste marathon/ultra een specialleke uit.

In de nacht van zaterdag op zondag werd in het Nederlandse Stein de Dreamtime Marathon georganiseerd met start om 1u ’s nachts. Om 3u werd de klok één uur teruggedraaid, zodat je virtueel een droomtijd kon lopen.
We boekten een hotel in het naburige stadje Valkenburg en stonden midden in de nacht met een zestigtal prettig gestoorde lopers aan de start in het Steinerbos. We waren precies een bende mijnwerkers met onze hoofdlampjes aan.

We mochten 19 rondjes van een dikke 2 km lopen. Het parcours was afgebakend met linten en fluorescerende sticks en elke loper was verplicht om met een hoofdlamp te lopen. Verder was het pikkedonker in het Steinerbos, griezelen dus...

In het begin kon je de lopers die voor je liepen nog volgen via hun hoofdlampjes maar na verloop van tijd was je volledig op jezelf aangewezen. Deze marathon had ik toch wel onderschat. In het donkere bos moest je opletten waar je je voeten neer zette om niet te struikelen.
Dit was zeker geen wedstrijd voor mensen die bang zijn in het donker en die weinig oriëntatievermogen hebben.

Een andere nadeel is dan weer voor de meeste lopers het nachtelijke tijdstip. Zelf heb ik daar weinig last van, ik loop heel graag 's nachts en kan goed eten en drinken tijdens het lopen.

Na 4u11' finishte ik - een dreamtime dus van 3u11' - stiekem had ik toch wel gehoopt op een tijd van onder de vier uur (dreamtime <3u) maar het zware parcours met veel draaien en keren en volledig off-road in het donker besliste er anders over.
Uiteindelijk werd ik derde dame en kreeg uit handen van organisator Han Frenken een trofee, medaille, 2 petten en een mooi boek "42 marathon-variaties".
Philippe finishte in 4u34', daarmee kon hij best leven. Doordat hij een milde vorm van nachtblindheid heeft was deze marathon extra moeilijk voor hem, een valpartij was het gevolg, gelukkig zonder veel erg.
Na afloop genoten we van lekkere pompoensoep en broodjes en rond 6u kropen we moe maar voldaan ons bed in.
Op zondag stond er door de storm weinig op ons programma zodat we lekker konden relaxen. Gelukkig voor de organisatie had de storm een dagje gewacht om tekeer te gaan.

Nummer 47 kan netjes aangevuld worden in m'n rijtje en over een tiental dagen staat nummer 48 al gepland.
Dit wordt weeral een mooie wedstrijd: de Marathon des Alpes-Maritimes, waar we een tochtje van 42 km maken van Nice naar Cannes.
Gecombineerd met een weekendje weg wordt dit ongetwijfeld een hele mooie!

SUNP0008.JPG

dreamtime 2.jpg

18:20 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-10-13

In Flanders Fields Marathon, Leiemarathon en Eindhoven... 3 op een rij!

In een maand tijd drie marathons lopen en telkens een stuk sneller, dat was de gedachte toen ik mijn eindejaarsprogramma samenstelde.

Het begon met In Flanders Fields Marathon waar Philippe en ik een tempo van 10 km/u gingen lopen (ongeveer 4u12').
Op de bus die ons van Ieper naar Nieuwpoort bracht leerde ik Roy Pirrung kennen, een Amerikaans ultraloper die de Spartathlon op zijn palmares heeft en zich dit jaar aan het voorbereiden was om Amerikaans kampioen te worden in zijn categorie (60+) 24-uur lopen. Hij finishte uiteindelijk in Ieper in een knappe 3u49'... respect heb ik daarvoor.
Eenmaal aangekomen in Nieuwpoort kwamen we heel wat bekenden tegen, altijd leuk als je telkens marathonlopers tegenkomt die er hun hand niet voor omdraaien om jaarlijks tientallen marathons te lopen, meestal voor hun plezier.
Het startschot werd gegeven aan de vismijn en weg waren we. Toch curieus dat iedereen die eerste kilometers veel te snel gaat. Ik wou onmiddellijk in een gepast ritme raken van 10 km/u en na die eerste kilometer liepen we aan 't staartje van de meute lopers.
Niet getreurd, we zouden wel zien wie de slimste waren en inderdaad vanaf kilometer één tot kilometer 42 hebben we lopers bijgehaald. Een zeldzame keer werden we zelf ingehaald door een dame die volgens mij triatlon deed (aan haar tenue te zien) en een man. Even later speelden we haasje over en dit zou nog een tweetal keer gebeuren. In Ieper hebben we ze dan zien finishen en flink stuk na ons.
Het was al de derde keer dat ik In Flanders Fields liep en ik vind het één van de mooiste in eigen land. Volgend jaar zien ze ons hier terug, dan is 't immers 100 jaar geleden dat de grote oorlog begon en het zal ongetwijfeld een speciale feesteditie worden. André Mingneau, we kijken er al naar uit!
De wedstrijd verliep zonder noemenswaardige problemen en Philippe en ik liepen hand in hand over de meet in 4u11', opdracht één volbracht.
Nadien nog een beetje nagekaart met Koen, die zijn 99ste marathon liep en Filip die tot aan het halfmarathonpunt bij ons bleef.

iff marathon.jpg


De week erop mochten de loopschoentjes al weer aan voor de Leiemarathon. Deze wordt om de twee jaar door Joggingclub Wevelgem georganiseerd dus daar konden we niet ontbreken.
Nog een tweetal keer trainen tussen de twee marathons en we waren klaar om deze te lopen in een tijd van 3u57' (ongeveer 10,7 km/u).
Op vrijdagavond ging ik na 't werk naar de conditiegym, ze starten daar om 19u maar ik moest tot 19u werken dus kwam ik een kwartiertje later aan en zonder opwarming vloog ik er in. Niet slim natuurlijk want ik voelde na afloop een lichte pijn bovenaan mijn heup.
Op zaterdag stond er een dagje shoppen op 't menu maar ik maakte me niet al teveel zorgen, de pijn was er nog maar tegen de avond was die vrijwel verdwenen.
Zondag dan... marathonday... de pijn was terug en nog geen klein beetje... erger dan zaterdag. Aan de ontbijttafel werd plan B besproken. We zouden de fiets meenemen en als 't niet beterde zou ik meefietsen ipv lopen. Tijdens het douchen bedacht ik dat het wel heel onverstandig zou zijn om te lopen met pijn zodat ik de rest van 't jaar geblesseerd aan de kant zou moeten blijven. Maar wonder boven wonder, hoe meer ik rond liep, hoe beter het ging.
Eenmaal aangekomen aan het Kasteel van Ooidonk, waar de start gegeven werd, was de pijn bijna volledig weg. Enkel tijdens het voorover buigen voelde ik nog iets dus gingen we van start gaan.
Na 1 minuut stilde voor de Graaf van Ooidonk die eerder die week overleden was, vertrokken we voor een tochtje van 42,195 km.
We liepen samen met Veerle en Juan aan juist 10,7 km/u, perfect dus. Onderweg pikten er nu en dan enkele lopers aan, allemaal wilden ze onder de 4 uur finishen maar één voor één vielen ze terug af. Enkel Veerle kon bij ons blijven tot rond km 26. Uiteindelijk liep ze een mooi pr.
Juan was reeds in Wevelgem gestart en zo naar Deinze gelopen, grapjes werden gemaakt dat hij zijn bus niet had betaald. Knap van hem om zomaar een dubbele marathon te lopen.
De vele bekenden langs het parcours gaven een extra boost. Ik liep veel vlotter dan de week ervoor, we liepen nochtans 0,7 km/u sneller. Aan de brug in Bissegem kregen we vleugels want daar zat de moeder van Philippe klaar om te supporteren, ze had een rolstoel geregeld zodat ze ons zeker ging zien passeren.
De finish haalden we weeral hand in hand (Juan had nog een geweldige eindspurt in zijn mars dus die was er niet meer bij) na 3u54'42"... eigenlijk iets te snel maar volgens mijn GPS had ik bijna 500 meter minder op de teller dus als we dit extrapoleren dan komt dit op iets van 3u57'.
Opdracht twee volbracht...

DSC_7260.jpg


De volgende marathon zou Eindhoven worden. We hadden ons nog niet ingeschreven dus konden we op zaterdag nog kiezen voor Beloeil. Eindhoven genoot wel onze voorkeur omdat we van plan waren de pacers van 3u45' te volgen tot km 35 om dan te zien of er nog iets meer in zat.
Beloeil is een kleinschaliger marathon en een beetje heuvelachtig dus om 3u42' te lopen leek Eindhoven beter geschikt. Begin vorige week leek het weerbericht iets beter voor zondag dus Eindhoven zou het worden. Ondertussen hadden we afgesproken met Marc, onze vroegere buur, om zaterdag onze hagen te snoeien dus viel de keuze Beloeil zowiezo weg, werken zouden we doen op zaterdag.
Het weerbericht zag er ondertussen niet meer zo gunstig uit voor zondag met veel wind en regen maar we gingen ervoor. Om vijf uur liep de wekker af en het voordeel om in ons eigen bed te slapen was er plots ook niet meer want ik lag de ganse tijd te waken tot de kinderen thuis kwamen. Amper vier uurtjes slaap en een marathon lopen... niet ideaal maar zo zou het zijn.
Na de inschrijving liepen we richting start en daar kwamen we Katrien, Tinne, Hans, Nico, Christ en Manou tegen.
Doordat we een daginschrijving hadden stonden we in het laatste vak en na het startschot duurde het enkele kilometer voordat we bij de ballonnen van 3u45' raakten.
Ik had een goed gevoel maar mijn handen raakten ondanks de handschoenen niet opgewarmd. We verschuilden ons in de grote groep lopers die voor 3u45' gingen. Als we die konden volgen hadden we zowiezo een nettotijd van onder de 3u44' omdat we later over de startmatten gegaan waren dan de pacers zelf.
Het liep heel vlot maar even voorbij kilometer 30 viel er een gat met de pacers. Philippe had net een gelletje genomen en raar maar waar dan heeft hij telkens een moment dat het even wat minder gaat. Even later ging het dus beter en hij liep het gat met de pacers toe. Ik kon jammergenoeg niet versnellen, ik ga daar toch eens moeten aan werken, gewoon 500 meter aan 13 km/u lopen en ik was er terug bij geraakt.
De volgende 10 kilometer liep ik in iets meer dan 56', alleen beukend tegen de wind. De laatste 2 kilometer vond ik mijn ritme terug en kon ik me nog even herpakken.
Ik finishte in 3u47'18", een pr van 2 minuten en gezien de weersomstandigheden mag ik best teveden zijn... toch knaagt er iets vandaag... verdorie, waarom heb ik geen 500 meter op mijn tanden gebeten... als je beschut in een groepje kan lopen gaat het toch iets vlotter. Philippe finishte knap in een tijd van 3u43'. Katrien deed het ook heel goed en Tinne liep een dijk van een wedstrijd (3u16').
Nog een dankwoordje aan de vele supporters langs de kant van de weg in weer en wind en speciaal aan Nico, Christ en Manou.

10245772166_d25258f4d8_z.jpg

13:55 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

31-08-13

Eventjes afkicken van de digitale wereld...

P1170174.JPG

Ik had er eventjes genoeg van... nee hoor, niet van het lopen maar van facebook, sms, gsm, laptops... en na een weekje (bijna) draadloos moet ik zeggen dat er toch flink wat tijd vrij komt als je niet telkens naar de pc "gezogen" wordt.
Ik denk dat ik het nog een tijdje zo hou... nu ben ik natuurlijk wel een berichtje aan het tikken maar ik kon niet slapen dus 't is gepermitteerd, lijkt me wel.

Juli en augustus werden op gebied van lopen "sobere" maanden, ik haalde 520 km maar 't heeft me deugd gedaan om wat tijd te nemen om te recupereren. Ondertussen staat de teller op 2500 en de vooropgestelde 3650 km lijken me bijgevolg zeker haalbaar. De komende maanden staan er 9 marathons op 't menu waarvan er minstens 7 als training aangepakt worden.
Ieder jaar wil ik zeker één marathon onder de 4u lopen en bij mijn weten is dit in 2013 nog niet gebeurd... werk aan de winkel dus.

De eerstvolgende marathon wordt IFF-marathon binnen veertien dagen, de week erop is het de beurt aan de Leiemarathon. IFF wil ik lopen aan een rustige 10 km/u en de week erop ga ik al een tandje bijsteken... voor eigen volk moet dit zeker lukken.
Lange tijd zag het ernaar uit dat het volgende grote doel het BK 24-uur ultralopen zou worden op 19 oktober in Nijvel maar na lang wikken en wegen zijn de plannen gewijzigd. Ik ga mijn titel niet verdedigen. 2013 is tot nu toe een heel mooi jaar geworden en er staan nog heel wat leuke dingen op de najaarskalender. Een 24-uursloop vraagt heel veel van een menselijk lichaam en als je nadien de nodige rust wil nemen dan loop je andere dingen mis... een mens moet keuzes maken hé in 't leven.

Wat er dan wel allemaal staat te gebeuren staat niet helemaal vast maar enkele dingen hebben we wel al "geboekt" zoals: 't Is voor niks, Marathon des Alpes-Maritimes, 42,195Y Bosmarathon. Normaal komt daar nog Brussel of Eindhoven bij. Indien het Eindhoven wordt - Philippe loopt deze zeker en is van plan om alles uit de kast te halen - dan loop ik als laatste voorbereiding de halve marathon van Kuurne. Deze mooie halve marathon dwars door de kermis heb ik al enkele jaren niet meer op mijn planning staan omdat ik telkens met de nachtdienst zat. Nu zou het misschien nog eens moeten lukken tenzij ik de zondag erop voor Brussel kies. Eén ding is zeker, als ik start in Kuurne dan wil ik een pr! En eigenlijk wil ik een pr op de marathon ook... we zien wel...
Verder staan de marathons van Kasterlee en Kampenhout al in onze agenda aangekruist maar deze houden we nog even in beraad.
In de herfstvakantie hebben we een weekendje gepland en dit wordt uiteraard gekoppeld aan "een specialleke"

Een 12-uursloop zou ik dit jaar wel willen lopen maar de keuze is tot nu toe beperkt, misschien komt er net als vorig jaar nog iets uit de bus.
Aja, en vanaf maandag kan je mij regelmatig terug vinden in de fitness. Ik ga vooral werken aan mijn boven- en onderbenen, ook de rug-en buikspieren zullen wekelijks meermaals geteisterd worden. Over mijn arm- en borstspieren ben ik heel tevreden, ik doe nochtans niets van speciale oefeningen daarvoor. Ik denk dat deze tijdens het lopen sowieso getraind worden door de loopbewegingen.

Voila, dit zijn de voorlopig sportieve plannen voor de rest van 't jaar... we gaan zelfs zonder de digitale wereld misschien nog hier en daar een beetje tijd te kort komen ;-)
Als alles volgens plan verloopt zou de marathon/ultrateller eind 2013 op 52 staan, ik ga er nog eens werk moeten van maken om alles bij te werken voor de 100marathonclub... als ik eventjes tijd heb....

05:25 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

30-05-13

WK 24 uur Ultralopen Steenbergen

4EKJyoEqCxvUvejLDJb8fAaY2SDUgEc_YZ3vIvMztzI.jpg


Gisteren liepen Philippe en ik onverwachts mee in "Dwars door de Zilten" en in de kleedkamers werd er mij de vraag gesteld: schrijf jij niet altijd een blogverslag van je wedstrijden? We hebben nog niets gelezen over 't WK?

Terwijl Philippe aan 't koken is - een heerlijke curryschotel... kant en klaar voor in de microgolf - ben ik eindelijk in mijn pen gekropen.

Begin maart... ik krijg een brief van de Belgische Atletiekbond... ik ben geselecteerd om als enige vrouw mee te doen aan 't WK 24 uur Ultralopen in de Belgische selectie... 7 kanjers van mannen vervolledigen de ploeg.
Sowieso ging ik Steenbergen lopen maar nu krijgt deze wedstrijd wel een heel mooi tintje.
In Flanders Fields Marathon werd het startschot van mijn voorbereidingsperiode, 8 maanden zou ik naar deze wedstrijd toe trainen.

Vorig jaar liep ik op mijn eerste 24 uur een afstand van 177,408 km en daarmee haalde ik net niet de limiet van 180 km om een selectie voor de nationale ploeg af te dwingen maar via een wildcard werd ik opgevist.
Vooraf had ik gezegd tegen André Mingneau, de bondscoach, dat ik heel ontgoocheld ging zijn mocht ik minder dan 180 km halen. Ik maakte 3 schema's: 180, 186 en 192 km.

We boekten met ons gezin een huisje in Bruinisse voor het ganse Hemelvaartweekend en ik stelde een draaiboek op want mijn ouders, zus Tine met Willem en Paulien zouden komen supporteren en Tomas, mijn neef, zou helpen in The Belgian Box. Philippe zei dat ik mij enkel op het lopen moest concentreren en dat ik me nergens zorgen over moest maken.

P1160761.JPG


Op vrijdag waren er verschillende meetings en dan om 16u30 stonden alle 34 delegatie's klaar om deel te nemen aan de openingscerenomie en vlaggenparade. Pfff, dit is toch wel heel indrukwekkend om eens mee te maken.
Op de pasta-party die volgde werden de laatste richtlijnen gegeven door André en daarna kon iedereen vroeg naar bed om goed uitgerust aan de start te staan de dag erop.

P1160795 [Desktop Resolution].JPG


Toch een beetje stress op zaterdag en dan vooral over de kledijkeuze... 't was koud en 't goot water toen we in Steenbergen aankwamen. Korte of lange mouwen, short of lange tight, muts, handschoenen? Uiteindelijk koos ik voor een short, thermisch hemdje, topje, bandana en handschoenen. Nog vóór het startschot werd de bandana uitgespeeld want wonder boven wonder... tegen 12 uur stopte het met regenen. Het zonnetje zou enkele uren later zelfs eventjes komen piepen.
Mijn ouders hadden een hotelletje geboekt in Bergen-op-Zoom en waren de eerste uren samen met zus Tine en de kinderen enthousiaste supporters. Net voor ze vertrokken riepen ze: als 't niet meer gaat moet je stoppen hé... 't gaat nog, riep ik grappend terug :-)

P1160817 [Desktop Resolution].JPG


Ik had me voorgenomen om de eerste 60 km aan maximum 9,2 km/u te lopen maar dit lukte niet zo goed, ik ging een beetje sneller. De marathonafstand werd bereikt na 4u21' en 't voelde super.
Ik had een voedings- en drinkschema gemaakt en met de hulp van Tomas probeerde ik me daar zoveel mogelijk aan te houden. Telkens ik iets wou eten riep ik in 't passeren naar Tomas: de volgende ronde een chocoladekoek, croissant... en 2,33 km later stond hij paraat met het gevraagde.
Minstens 500 ml drinken per uur... 't lijkt niet veel maar als je rekent op 24 uur dan kom je aan 12 liter... reken daar dan nog eens je voeding bij dan kom je algauw aan een kilo of 15... Nuja, je zweet het meeste wel uit maar 't zijn cijfers om toch eens je wenkbrauwen bij te fronsen.

P1160846 [Desktop Resolution].JPG


Plots zag ik mijn ouders langs 't parcours... ze waren nog eens terug gekomen... misschien om te zien of ik er nog goed uitzag maar 't liep nog altijd heel vlot.

IMG_5957.JPG


Na 60 km gunde ik mezelf een wandelronde. Ik had dat op voorhand ingecalculeerd en je leeft daar wel naartoe. Hoofdstuk één was daarmee afgesloten en zo konden we terug vanaf nul beginnen... allé, in mijn hoofd toch. Ik at een eierkoek en dronk een fles recuperatiedrank met veel eiwitten en zout in de wandelronde en het volgende hoofdstuk kon aangepakt worden... 50 km lopen nu.
Even na één uur 's nachts was het dan zover, ik mocht terug een rondje wandelen. Ondertussen waren de regengoden echter wakker geschoten... 't goot water, soms afgewisseld met hagelstenen en hevige windvlagen... Ik nam de tijd om me volledig om te kleden, warme kledij, een regenjas en regenbroek, droge handschoenen en muts.
Het rondje wandelen had ik het eventjes koud maar ik probeerde terug veel te eten, warme pasta met bouillon overgoten, de tomatensaus die me vorig jaar niet zo goed beviel liet ik links liggen.
De waxine-lichtjes, die het parcours vorig jaar zo feeëriek verlichtten, gingen telkens uit door de hevige wind en regen. De medewerkers deden nochtans hun uiterste best om telkens de lichtjes te ontsteken.
De meeste tijd liep ik helemaal alleen maar op een gegeven moment kwam Joeri naast me lopen, hij had bijna een uur verloren met het wisselen van kledij en met op te warmen in zijn auto.

3581_461304943950578_1317187502_n.jpg


Ondertussen was er minder goed nieuws van enkele Belgische mannen. Ludo, mijn trainingsmaatje van de 75-km training in de Gavers, had moeten opgeven met krampen en maagproblemen, spijtig. Ook Geert, Pat en Chris waren er niet meer bij...

De bedoeling was om na de wandelronde terug vanaf nul te beginnen en nu 40 km te lopen maar het slechte weer gooide roet in 't eten. Ik stopte verschillende keren om droge kledij aan te trekken maar 't was dweilen met de kraan open, op de duur was alles nat. Mijn drie paar handschoenen waren kleddernat en voor mij staat dit gelijk met een kleine ramp, dode witte vingers kon ik nu wel missen als de pest. Gelukkig had ik nog een droog paar kousen op overschot en die konden prima dienst doen als handschoenen.
Ondertussen waren er heel wat vrienden in Steenbergen gearriveerd, echt knap om in zo'n hels weertje midden in de nacht af te zakken naar Steenbergen. Ik ga geen namen noemen om niemand te vergeten.

P1160902 [Desktop Resolution].JPG


De zon kwam op en het slechte weer tijdens de nacht had de positie's in de wedstrijd sterk hertekend... van enkele toppers die comfortabel aan de leiding liepen bij het ingaan van de nacht was er nu helemaal geen sprake meer.
Ik bleef een weliswaar traag tempo'tje lopen en na ongeveer 19u50' liep ik over een lijntje ergens op 't parcours getrokken... 100 mijl, stond erbij... Yes, 40 minuten sneller dan vorig jaar.
Ondertussen was er een heel luidruchtige bende aangekomen in Steenbergen... met een drapeau belge stonden de Slechte Moaten hevig te supporteren langs 't parcours... Gewoon ontroerend dat die gewoon naar Steenbergen waren gekomen. Merci, merci, merci... ge kunt niet geloven hoeveel deugd dit doet. Zus Tine en de kinderen waren er ondertussen ook terug.

P1160871 [Desktop Resolution].JPG


Robin, de begeleider van Geert had uitgerekend dat ik de laatste 3 uren aan 7 km/u moest lopen om 192 km te halen... mja, het lijkt niet snel maar die 192 km zaten er toen niet meer in maar ik ging mijn uiterste best doen om mijn tweede doel te halen... 186 km. Het laatste uur ging in en het pr was ondertussen verbroken, sterker nog, ik had al meer dan 180 km.
In de voorlaatste ronde nam ik een boterham met salami en André riep me toe... nu moet ge niet meer eten Veerle, 't is bijna gedaan!
Het einde kwam snel dichtbij nu en ik greep een Belgische vlag om de laatste ronde met onze Belgische driekleur te lopen... emotie's in de bevoorradingszone... 't was precies of we op een col in de ronde van Frankrijk liepen... het publiek stond rijendik... Niet te schatten...

045 - urstb-273.jpg


En dan... om klokslag 12 uur klonk het pistoolschot... en dan sta je daar, ergens halverwege het parcours met je nummer in de hand. Al snel kwam er een wagen langs met biertjes, colaatjes... ik zou wel een pintje nemen... Ewel, 't heeft niet gesmaakt... Ik wandelde samen met, Marc Vanderlinden, de assistent bondscoach, naar het Belgische kamp en kwam onderweg Luc Dejaeger-Braet tegen met een colaatje. Tja, Luc heeft meer ervaring hé, een cola is na 24 uur waarschijnlijk beter. Luc haalde bijna 221 km, proficiat topper. De andere Belgen van de nationale ploeg deden het ook schitterend: Peter liep een pr met zijn 234 km en Johan haalde 202 km.

Aja, en mijn afstand zou ik nog vergeten te vermelden: 186,257 km haalde ik. Supercontent natuurlijk.

We dronken nog een glaasje en dan snel naar huis. De kinderen hadden nog enkele schooltaken te doen en zo konden we niet blijven plakken.
Blij verrast toen we thuiskwamen... Zus Greet en schoonbroer Kris hadden een spandoek voorzien: proficat Veerle... stond erop. Prettig thuiskomen zo!

P1160954 [Desktop Resolution].JPG


De recuperatie verliep wonderwel. Stram en stijf de eerste dagen, dat wel maar niet zoals vorig jaar dat mijn dijen bijna op springen stonden.
Op woensdagnacht startte ik met een week nachtdienst en 't was heel druk op 't werk. Normaal slaap ik overdag dan een uur of zes maar deze keer sliep ik bijna constant. 't Vraagt toch veel van je lichaam maar ondertussen zijn we uitgeslapen...
Volgende doel: het Belgisch Kampioenschap 100 km in Torhout op 23 juni... ik heb al een tijd in gedachten!

14:25 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

21-03-13

ThinkPink-Marathon 10 april 2013!

E_0001004746.jpg

Binnenkort meer informatie ivm sponsoring maar nu al een tipje van de sluier... Op woensdag 10 april loop ik aan de Gentse Watersportbaan een marathon ten voordele van het onderzoek naar borstkanker en sensibilisering en preventie ervan.
Als loopster kan ik niet ontbreken op één van de loopevenemten van de ThinkPink-campagne!

Voor meer info over dit ThinkPink-evenement klik hier!

16:45 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-03-13

Geselecteerd voor het WK/EK 24 uur Steenbergen... nog 60 dagen!

Het lijkt veel maar toch komt het WK/EK ultralopen van Steenbergen schrikbarend snel dichterbij... 60 dagen, minder dan 8 weken, een kleine 2 maanden...

In 2012 nam ik voor het eerst deel aan een 24-uurswedstrijd. Nu ik hier zit te tikken achter mijn bureautje lijkt dit niet zo'n uitzonderlijke prestatie maar eigenlijk is het dit wel. Ik liep meer dan 4 marathons op een rij en de dagen nadien was het vooral de pijn aan mijn bovenbenen die me bijgebleven is. Maar hé... "pain is temporary, glory is forever".
Het was ook in die nadagen dat ik plechtig beloofde aan mijn ouders dat dit iets éénmaligs was geweest maar diep vanbinnen wist ik: dit is mijn ding, urenlang lopen, alleen, verzonken in gedachten, de geest die het overneemt van het lichaam...

Dit jaar wordt het WK/EK in Steenbergen georganiseerd. Het wordt het evenement van 2013 voor elke 24-uurloper uit de Benelux, Duitsland en Frankrijk om naar uit te kijken want er is ook een open wedstrijd voor niet geselecteerde atleten. Je kan dus aan de start staan samen met de geselecteerde atleten en delegatie's uit alle landen.
België stuurt uiteraard een ploeg uit en doordat het WK/EK als het ware in onze achtertuin plaatsvindt was dit de ideale gelegenheid om een iets ruimere delegatie te selecteren. Als een WK pakweg in Zuid-Amerika of Australië wordt georganiseerd heb je onmiddellijk een hele hoop bijkomende kosten.

download.jpg


Vorige week kreeg ik bericht van de Ultraloopcoördinator van de Belgische Atletiekbond. Er werden 6 mannen en 1 vrouw uitgekozen om de Nationale kleuren te verdedigen. And guess what: I AM IN!
Ik kreeg een Wild Card en ik ga me meer dan 100% geven en deze kans met beide pollen pakken. Ik heb zoals altijd een getal in 't kopke zitten en 't zal moeilijk worden maar niet onmogelijk, ik ga 't verstandig aanpakken. Ondertussen weet ik wat ik kan en wat ik niet kan.

666458804.jpg


Het WK/EK stond sowieso in mijn agenda aangestipt, ik ging zeker deelnemen aan de open wedstrijd. De start van de trainingsperiode nam ik met de deelname aan de IFF-marathon half september. Die eerste maanden was de training vooral gericht om een brede basis te leggen, sedert eind december zijn de trainingen een beetje anders met nu en dan een wedstrijd over een 15-tal kilometer om de nodige trainingsprikkels te krijgen.

Verleden week liep ik de 6-uur van Stein en daar kon ik mijn pr aanscherpen met 2,1 km en op 62,511 km brengen. In mijn overmoed was ik iets te snel gestart, de eerste 30 km aan 11 km/u en dit moest ik op het eind bekopen. De rest van de week werd er een beetje losgelopen omdat ik toch wat stijf en stram was.

00000229.jpg


Gisteren stond er terug een 6-uur op het menu, de 6 uur van La Gorgue in Frankrijk. Joeri Schepens ging er zijn pr op de 6-uur aanvallen en het was ook hij die me op het idee bracht om daar te starten. Bovendien kon ik samen met hem en Luc De Jaeger-Braet carpoolen, nogmaals merci Joeri.

André Mingneau, coach van de Nationale Ploeg had me aangeraden om 1 uur snel te lopen gevolgd door 1 uur recuperatie, een soort heel lange intervallen. Ik wou dit wel eens proberen maar startte met 1 uur opwarming ipv met onmiddellijk snel. Ik ben een diesel en dit leek me op die manier beter. Dit zou wel minder goed uitkomen op 't eind omdat ik dan moest eindigen met 1 uur rap lopen maar dit zou ik dan wel zien.
Na één uur had ik minder dan 10 km op de teller, opwarming dus geslaagd. Het volgende uur ging aan 11,2 km/u en eigenlijk was het de bedoeling om nog sneller te gaan maar dan kom je bij iemand te lopen (een man die in Barcelona de 24 uur liep toen ik er de 12 uur deed) en sla je een babbeltje en zo verlies je een beetje je concentratie.
Het volgende uur was er om te recupereren maar ik bleef rond de 10 km/u lopen, trager ging precies niet. Het 4de uur liep ik terug iets sneller (10,7 km/u).
Het vijfde uur ging ik echt recupereren om het laatste uur nog eens serieus te kunnen versnellen en dit leek te lukken, ik liep aan 8,5 km/u maar na een half uur kwam plots de dame die in vierde positie liep (ik liep vanaf het derde uur in derde positie) me voorbijgelopen en ze zag er nog heel fris uit. Ze had wel een ronde achterstand (1,5 km) maar zoals ze liep zou ze mij vlug bijhalen. Ik zeg altijd dat er niet genoeg competitie in me zit maar dit zou ik toch niet laten gebeuren en ik begon te versnellen, ik zou wel zien hoelang ik het kon volhouden, desnoods kon ik het laatste halfuur nog een beetje vertragen.

Uiteindelijk liep ik dat laatste anderhalf uur nog flink door terwijl de meesten aan het wandelen waren. Ik eindigde met 61,6 km (volgens de uitslag, maar daar liep er het één en ander mis mee). Ik werd derde vrouw en 16de overall. Heidi Janssens werd eerste dame (10de overall) en de overige Belgen deden het heel goed (alhoewel de meesten een verkeerde afstand hadden, rondes die niet meegeteld werden enzomeer...).
Ludo Depoorter werd 6de, Luc De Jaeger-Braet 8ste en Joeri Schepens 9de met een pr.

P1160407.JPG


Ondertussen had Joeri gezien dat ik geregistreerd stond als "man" en dit had hij rechtgezet. Tijdens de prijsuitreiking kreeg de vierde vrouw echter een boeketje bloemen en een beker. Joeri dus terug naar de organisatie om dit nogmaals recht te zetten. Hijzelf had ook 2 rondes te weinig in de uitslag.
Uiteindelijk werd ik terug naar voor geroepen en blijkbaar had de organisatie nog een spare-beker staan want ik kreeg alsnog een bloemeke en een beker. De fotograaf kwam een foto nemen en vroeg aan de organisator wie ik was. Toen die antwoordde dat ik de derde vrouw was begreep die er geen sikkepit meer van want hij zei dat hij al een foto had van een andere derde vrouw :-)

Nuja, 't was een beetje op zijn Frans maar we hebben ons geamuseerd, 15 euro om 6 uur te genieten, een mooi oranje t-shirt om in Holland te gaan lopen, en pistolet met paté en een drankje nadien... meer moet dat niet zijn!

10:35 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-02-13

Two in a row: Trail des Bosses en LPM-marathon!

Ik had me laten vertellen dat het beter is in voorbereiding naar een ultrarun om 2 dagen na elkaar een veertiger te lopen dan éénmaal een tachtiger. En zo werd "ultraned" erbij gehaald en gepuzzeld met de agenda's van zowel de kinderen als van onszelf.
De Louis Persoons Memorial Marathon stond sowieso met stip aangeduid. Enkele jaren terug hadden we er met ons gezinnetje een weekendje weg van gemaakt met bezoek aan Technopolis op zaterdag en overnachting in 't bloso-hotel om de dag erop de marathon (Philippe) of halve marathon te lopen. 's Nachts donderde Philippe echter van de trap en brak daarbij zijn teen zodat er geen marathon kon gelopen worden. Het jaar ervoor was hij ook al in Genk samen met de Gavertrimmers maar toen had hij een kuitblessure. Het jaar na het teen-incident werd de marathon omwille van het slechte weer afgelast. Voor Philippe werd het dus vierde keer goede keer. Dat was dus voor zondag 10 februari.

547681_491923514178994_1900520767_n.jpg


Op zaterdag 9 februari werd er in Hennuyéres Trail des Bosses georganiseerd. Een trail over 45 km met flink wat hoogtemeters. Vorig jaar had ik deze gelopen samen met Kristof, Tony, Isabelle, Dirk, Martine... en nog heel veel bekenden en die was me wel bevallen. 't Is te zeggen, de eerst 25 km heb ik toen flink veel kou geleden, het was dan ook maar -12° bij de start. Ondanks de vele laagjes geraakte ik niet opgewarmd, de laatste 15 à 20 km ging het iets beter.
Dit jaar wou ik deze dus terug lopen in combinatie met de LPM-marathon op zondag. Kristof zou meereizen en fietste eerst van Bavikhove langs de Leie tot bij ons waarna we vertrokken richting Hennuyéres. We aten een ganse pak wafels op in de auto zodat we sterk aan de start zouden verschijnen, na een uurtje rijden waren we er al.
Op de parking kwamen we Ruthje en haar vriendin tegen, zij liepen de 25 km en ik kreeg onmiddellijk een setje Omers in mijn pollen geduwd... Niet om zelf uit te drinken maar als cadeautje voor Koen Vansteenkiste die geraden had waar Ruthje haar volgende marathon zou lopen. De dag erop zou ik Koen zien op de marathon in Genk dus kon ik ze bezorgen.

Foto0080.jpg


We gingen ons startnummer ophalen en kregen een plooibaar bekertje als cadeau. Dit handig hebbedingetje moesten we meenemen op onze tocht want bekertjes waren er niet op de bevoorradingsposten, goed gezien en heel netjes voor 't milieu.
De start werd een kwartiertje later gegeven dan voorzien en ik liep onmiddellijk in een groepje samen met Christophe, Joeri, Carmen, Kristof... het tempo lag rond de 9,5 km/u maar toen we het bos indoken en de eerste heuvels eraan kwamen zakte onze snelheid naar 8 km/u.
Vorig jaar lag alles beenhard door de extreme vriestemperaturen en aanvankelijk leek het dit jaar ongeveer hetzelfde te gaan worden maar naarmate het zonnetje meer en meer warmte begon te geven veranderde de lichtjes bevroren ondergrond in een beetje modder... Even later in heel veel modder...

860130_4755887567776_2135425403_o.jpg


Ik had al van bij de start een veel beter gevoel dan vorig jaar, het ging wat trager en ik had het lekker warm. De kilometers vlogen voorbij. Even voorbij de splitsing waar de 25 km-lopers een ander parcours moesten nemen kwam Joeri terug bij mij lopen. Na de eerste grote beklimming waren we elkaar uit het oog verloren, ik dacht dat Kristof en Joeri vóór mij uit liepen maar 't was juist andersom. Joeri had een flinke buiteling gemaakt en had wat schaafwonden. In de verte zagen we Carmen lopen en op een stukje asfalt liep Joeri tot bij haar. Ik bleef mijn tempo'tje aanhouden maar had nog steeds Joeri, Carmen en enkele andere lopers in 't vizier.
Op een gegeven moment moet ik ergens een pijltje gemist hebben. In mijn zog volgden nog 3 lopers en plots stonden we voor een kolkende beek. We hadden al meer dan 22 km op de teller en eigenlijk hadden we toen al de eerste bevoorradingspost gepasseerd moeten hebben. Wat nu? Even verderop zagen we lopers maar daarvoor moesten we die beek overgeraken. Erdoor was geen optie, ze was zeker 3 meter breed en heel wild door het vele smeltwater. Na enkele honderden meters vonden we een brug en zo geraakten we terug op 't parcours.

Foto0079.jpg


Gelukkig had ik 2 liter drinken mee en veel energierepen en chocolade want de volgende bevoorrading kwam pas na 34 km. Nadien hoorde ik dat Joeri zeker 10 minuten had staan wachten op mij aan die eerste bevoorradingspost, sorry maatje.
Ik genoot van het lopen, ik raakte aan de praat met een mevrouw die vorig jaar de Comrades gelopen had... er zijn nog veel dingen die we ooit nog eens moeten doen.
Aan de bevoorradingspost na 34 km kwam ik Carmen terug tegen en even verderop was Joeri er ook terug en zo liepen we met ons drietjes verder. Nog éénmaal een klein stukje verkeerd gelopen en dan op naar de finish... Heel tevreden, na 5u55' de eindmeet bereikt, meer dan een halfuur trager dan vorig jaar maar heel wat fitter. De volgende dag zou ik nog eens mogen lopen dus dit was mooi meegenomen. Het was vooral de modder die het zo zwaar maakt, op 't einde zakten we enkeldiep weg in de smurrie.
De recovery-zone mocht er ook wezen... soep, broodjes, kaas, chocolade, fruit, peperkoek... noem maar op... lekker smullen dus.

557845_10200557302840337_1302429099_n.jpg


Kristof en ik hadden een maaltijd besteld en zo konden we samen met Michaël Vanneste en Geert smullen van een entrecôte met frietjes en chicons... 't Heeft gesmaakt zulle. Dan vlug naar huis gereden, naar 't voetbal gekeken en in bed om de volgende morgen om zes uur op te staan en ons klaar te maken voor de LPM-marathon.

Foto0078.jpg



Ik had er wel zin in, eigenlijk was ik niet stijf of stram van de dag ervoor uitgezonderd mijn armen (ik denk van mij op te trekken aan de koorden) die een beetje stijf aanvoelden. Mijn rechtervoet deed aan de bovenkant pijn omdat ik de dag ervoor mijn veters iets te strak gespannen had. Dit was nodig omdat je anders je schoenen verloor in de modder.
's Morgens had ik verschillende schoenen gepast en mijn GoRuns zaten het gemakkelijkst. Ik had wel een beetje mijn twijfels om met deze schoenen een marathon te lopen. Het zijn schoenen zonder demping (slechts 150 gr) en ze behoren tot het segment van de barefoot-schoenen (minimalistische schoenen).
Eénmaal aangekomen in de Kattevennen liepen we Paul Van Hiel en Mottigen Bever tegen het lijf op de parking. We haalden ons nummer af en ik besloot om het erop te wagen en met de GoRuns te starten. Aan de vestiaire gaf ik een zak apart af met mijn Asics zodat ik indien nodig kon wisselen indien het niet zou lukken. We passeerden 6 maal aan de aankomst dus dit zou geen probleem zijn.

Foto0086.jpg


Vóór we van start gingen kreeg de weduwe van Louis Persoons een ruiker bloemen en daarna volgde het startschot. Na een eerste aanloopronde van 195 meter begonnen we eraan, 7 rondjes van 6 km doorheen het mooie Provinciaal Domein. Ik liep samen met An Vansamang net onder de 9 km/u, dit was een heel goed tempo voor mezelf. Na een kilometer of 18 kwam Koen bij ons lopen. Oorspronkelijk wou Koen voor de Rode Lantaarn gaan maar toen er enkele lopers al na 10 km begonnen te wandelen besloot hij om dit plan niet uit te voeren.
De bevooradingspost was dik in orde met heel wat lekkers. Vanessa die de dag ervoor in Trail des Bosses was had postgevat aan die post en ik kreeg telkens flink veel aanmoedigingen.

285310_480103692036709_1152671549_n.jpg


Aan het halfmarathonpunt had ik een tijd van 2u22' en bij de volgende doortocht aan de aankomst (na 24 km) besloot Koen om mij te laten gaan. Het ging iets te snel. Ondertussen had ik ook al een tijdje samen gelopen met schoonbroer Paul die in Hasselt woont en de halve marathon liep.
Het liep vlotter en vlotter en de schoenen bezorgden me geen last, ik zette er flink de pas in en kon heel wat lopers bijhalen. In de voorlaatste ronde kwam Jacques bij me lopen en vroeg hoe laat het was, hij wilde persé onder de vier uur eindigen en hij was bezig aan zijn laatste ronde. Hij finishte uiteindelijk in 3u52', knap gedaan.
Nog één rondje voor mezelf dan en ik kon mijn tempo aanhouden. De laatste twaalf kilometer liep ik aan meer dan 10 km/u. Ik finishte in 4u29', mijn tweede helft dus afgehaspeld in 2u07'... van een negatieve split gesproken.

Foto0087.jpg


In de douches kwam ik Els Annegarn tegen, zij liep een heel mooie tijd. Toen ik op weg was naar de cafetaria kwam ik Micha tegen, ik feliciteerde hem en zijn team voor deze schitterende organisatie. Louis Persoons zou heel trots zijn op wat zijn loopmaatjes hier organiseren!
We sloten de dag af met een soepje maar algauw schakelden we over op een Leffeke. André was er ook (merci voor de mooie foto's). Koen werd zelfs eventjes KVK-supporter... Bjorn, die een mooi pr liep kwam afscheid nemen, we zien elkaar terug in Texel!

Foto0090.jpg


Een geslaagd weekend dus met mijn dubbeldekker die heel goed lukte. Thuis hadden de kinderen de tafel gedekt en ze hadden de groentjes gekuist, we konden onze voetjes onder tafel steken en genieten van gourmet met een glaasje wijn.
Volgend weekend zijn de kinderen op kamp met het Jeugd Rode Kruis en zo trekken Philippe en ik er even tussenuit... laat het weekend maar komen!

18:35 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-02-13

Jaarafsluitende Vriendschaps-trailmarathon!

530365_4746052261604_1962652978_n (1).jpg

Eén februari al en "shame on me" nog geen enkel blogberichtje in 2013. De enige bedoeling van deze blog is om telkens ik een wedstrijd loop om er een verslagje over te schrijven. Nu zondag staat het clubkampioenschap van de Gavertrimmers op mijn programma dus resten er mij nog slechts enkele luttele dagen om in mijn pen te kruipen om de Trailmarathon georganiseerd door Joeri "Running Cremke" Schepers te beschrijven.

27305_4746040221303_262732465_n.jpg


Op 29 december (jaja, al meer dan een maand geleden...) kwamen met een mooie bende ultralopers bij Joeri thuis samen om het jaar af te sluiten met een Trailmarathon.
Joeri had gezorgd voor een parcours van om en bij de 44 km waarvan 40 km onverhard... en dat laatste konden we heel letterlijk nemen... Hoe zacht kan water zijn? De weergoden hadden zich de weken vóór de Trail flink uitgeleefd en liters water over Aalter en omgeving uitgestort. De "vorte bossen" lagen er nog vorter bij dan anders... althans volgens Joeri.

541935_4746047861494_1251006439_n.jpg


We namen de start en sommigen vonden het leuk om meteen "de aap" te gaan uithangen, de ambiance zou in elk geval verzekerd zijn.

16600_4746042141351_521180894_n.jpg


Het tempo lag die eerste 2 km rond de 10 km/u maar daar zou algauw verandering in komen... we doken de bossen in om er pas 40 km verder terug uit te komen... heel wat ervaringen rijker.

541729_4746056421708_455648120_n.jpg


Drie bevoorradingen stonden er op het loopmenu en die waren telkens tip-top verzorgd en in orde: cola, sportdrank, pannenkoeken, tucskes, chocolade, thee... Daar doe ik het eigenlijk voor, zulle... Smikkelen en smullen.

47747_4746049821543_21310988_n.jpg


Het parcours zat ingenieus in elkaar zodat diegenen die iets minder wilden lopen telkens konden inspringen of uitstappen.
We bleven tot km 38 allen samen maar vanaf dan konden de snellere lopers eventjes de gashendel openzetten. Ikzelf bleef bij Eddy lopen die het de laatste kilometers wat lastig kreeg. Voor mij hoefde het zeker niet sneller te gaan want deze Trailmarathon kwam pas veertien dagen na de "12 uren van Barcelona". Zot misschien, zou je denken maar Luc Dejaeger-Braet en Vincent Meers liepen ook mee en hun 12 uurswedstrijd van De Langste Nacht was nog minder lang geleden. Luc liep de week ervoor meer dan 112 km en Vincent iets meer dan 121 km... kanjers dus. Toffe mensen allemaal, ik voel me echt thuis en op 't gemak bij die mensen, de verhalen over UTMB's, Transrockies... de Spartathlon... Ik kan gewoon genieten van de verhalen en ervaringen die als een rode draad door dit verhaal liepen.

181382_4746053181627_1329448180_n.jpg


Had ik jullie al verteld dat het parcours ondertussen van vettig, over vettiger tot vettigst ging? Op 't eind wilde er iemand eens testen hoe diep de sloot was en toen Joeri dit net niet op de gevoelige plaat kon leggen wou die persoon dit niet nog eens herhalen... flauw hé ;-)

294045_4746044781417_1652390794_n.jpg


Ondertussen had iedereen minstens één keer zijn schoenen verloren in de drek en 't slijk... sommigen zelfs meermaals maar we bleven dapper doorlopen.
Uiteindelijk kon iedereen behouden finishen, Eddy en ik deelden de Rode Lantaarn en klokten af na 44 km in 5u05', marathon/ultra 34 werd daarmee een feit. Eddy zit ondertussen al flink boven de 100 marathons...

407478_4746046021448_1988116292_n.jpg


Nadien, hoe kan het anders, dronken we nog een Omerke en een soepke (ik was bob van dienst) en samen met Kristof reed ik tevreden huiswaarts.

154518_4746060661814_1269650456_n.jpg


Toen ik thuiskwam hadden de kinderen "een lekker idee" en zo reden we naar Het Kleine Meer om te gaan eten. Amaai, amaai, in deze drukke eindejaarsperiode kon dit etentje er wel nog bij. Ik had gedacht dat die zware Trailrun er wel voor zou zorgen dat de weegschaal netjes in balans bleef maar dit bleek op 2 januari een klein beetje verkeerd gerekend... niet dramatisch hoor maar toch waren er in 2 weken tijd 3 kilootjes bijgekomen. Heel vreemd dat dit niet merkbaar is als ik in mijn kleren spring... mijn broeken zijn steevast te wijd... zouden het dan toch spieren zijn die meer wegen dan vet?
Een maand later zijn er al 2 kilo's terug af en die laatste kilo zou er tegen 12 februari ook moeten aan geloven... Ik probeer om telkens tegen die datum mijn gewicht te hebben van toen ik trouwde... 't is met uitzondering van mijn zwangerschappen telkens gelukt en als 't dit jaar lukt dan beloof ik jullie een foto van mezelf met mijn trouwkleed aan ;-)

12:50 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

30-12-12

12/24 UUR VAN BARCELONA!

SUNP0159 [Desktop Resolution] - kopie.JPG

Een tijdje geleden was ik aan het rondneuzen op Ultraned en mijn oog viel op de "12/24 UUR VAN BARCELONA" op 15 en 16 december. Vlug de agenda erbij gepakt en wonder boven wonder, in deze drukke eindejaarsperiode had ik nu wel juist een gaatje vrij zeker.
Ik riep Philippe erbij om eens te komen zien wat hij ervan vond en z'n eerste reactie was: als je dat graag zou doen dan moet je ervoor gaan... Follow your dreams.

Ik boekte een hotelletje en de vluchten en zag pas nadien dat het Ibis-hotel één van de sponsors was. Vlug een mailtje naar de organisatie gestuurd en ik kon gelukkig nog daar terecht om te logeren. De meeste ultralopers zouden daar verblijven dus dit ging fun worden. Het andere hotelletje werd geannuleerd en toen zag ik dat ik op de deelnamelijsten stond met Beernaert als voornaam ipv Veerle. Terug een mailtje gestuurd en ik kreeg vrijwel onmiddellijk antwoord dat dit ging rechtgezet worden, dat ik juist ging staan in de uitslagenlijsten maar dat de nummers al gedrukt waren.
Als je zoiets in België tegenkomt bij één of ander massa-evenement en je stuurt een mail dan krijg je meestal niets van respons op je vraag.

Nu, nadien bleek dat onze agenda eigenlijk niet zo leeg was als eerst gedacht: oorspronkelijk gingen Philippe en ik de marathon van Kampenhout lopen op 15 december en 's avonds werden we verwacht op een feestje van Isabelle en Dirk om er samen met "de slechte moaten" een 100ste verjaardag te vieren.
Die afspraken werden gecancelled (we wachten wel tot er een 200ste verjaardagsfeestje komt en volgend jaar is er terug Kampenhout) en ik kon uitkijken naar een weekendje onder de Spaanse zon. De kinderen hadden nog examens en Philippe zou ze thuis verwennen met allerlei lekkers... soep maken, pannenkoeken bakken, lekker eten :-)

Mijn vlucht vertrok om 20u en tegen middernacht lag ik te al te slapen in het hotel. Ik kwam wel om het uur wakker, ik lag aan vanalles en nog wat te denken.
De nacht ervoor had ik ook al heel slecht geslapen, allerlei gedachten spookten door mijn hoofd... Zou het lukken om mijn doel te halen? Was ik niets vergeten, had ik niet teveel bagage mee?
Ik moest vrijdag werken en had nog een aantal boodschappen te doen. Ik zou na het werk "balletjes in tomatensaus" maken voor Philippe en de kinderen om zaterdag op te eten... Het werd dus een drukke bedoening.

Anunci_Sport12 [Desktop Resolution] - kopie.jpg


De volgende dag trok ik na een stevig ontbijt ontbijt richting "Camp Drago" waar het allemaal ging gebeuren. Ik haalde mijn borstnummer af en kocht 2 t-shirts voor 11 euro (eentje met lange mouwen voor 8 euro en een t-shirt voor 3 euro).
Ik wandelde een rondje op de piste, maakte me klaar voor de start en toen was het zover. De lopers werden aan de start gevraagd, er werd een soort corridor gevormd. Alle namen werden afgeroepen en de lopers mochten de corridor aflopen en handjes klappen met alle andere deelnemers. Er werd een groepsfoto genomen en een woordje uitleg gegeven over het "goede doel" waarvoor we gingen lopen. De opbrengst zou gaan naar het onderzoek voor de strijd tegen AIDS.
Om 12u weerklonk het startschot en we waren weg om 12u (de meesten zelfs 24u) rondjes te draaien op de piste.
Elke 3u werd er veranderd van looprichting om het lichaam niet éénzijdig te belasten. Banen 6, 7 en 8 waren voor de 12/24-uurlopers terwijl in baan 4 en 5 de estafetteteams liepen. In baan 1, 2 en 3 was er telkens iets anders gepland, van 10000 meter over marathon tot 6-uursloop. Het prettige was dat deze laatste wedstrijden altijd in de omgekeerde richting doorgingen dan die van ons zodat we een beetje afleiding hadden in de eenzame uren.

IMG_7944 [Desktop Resolution].JPG


Ik had mezelf voorgenomen om na drie uur nadat we van richting hadden gewisseld om dan een beetje tijd te nemen om te eten. Ik had zelf tucskes en brownies meegebracht omdat ik niet wist of dat er ging zijn bij de bevoorradingspost. Die post was trouwens dik in orde: noten, energierepen, gellekes, fruit, sportdrank, cola, redbull, koffie, soep, pasta... maar geen tucskes en brownies.
Na drie uur lopen keek ik uit naar de wissel maar de wissel kwam er niet, nog een rondje lopen dan maar en nog eentje en nog eentje. Ik besloot uiteindelijk om de zone met de persoonlijke verzorging in te lopen en net op dat moment besloten ze toch te wisselen. Ik kwam de zone uitgelopen en was eventjes mijn kluts kwijt, er liepen er de ene richting uit en anderen dan weer de andere richting. Hoe werkte dit precies? En plots zag ik dat iedereen naar het 200-meter punt moest lopen en daar draaien om de andere richting uit te lopen. Geen probleem dus maar toen ik na het draaien over de matten liep kwam er een boodschap (on error has occured) op de grote schermen waar telkens je naam verscheen met het aantal gelopen kilometer op. Oei, er was iets mis. De volgende keer dat ik over de matten ging bleef mijn kilometerstand op 33 staan, en de volgende keer ook en de keer daarop terug. Paniek, mijn kilometers telden niet meer op. Ik klampte een supporter aan en vertelde dat er iets mis was. Hij stelde mij gerust en zei dat iedereen hetzelfde probleem had maar dat ze ermee bezig waren en dat ze een backup-systeem hadden.
Ik was er niet gerust in en kreeg zowaar een dipje. Wat als het probleem niet opgelost raakte, dan ging ik wel heel ontgoocheld zijn. Enkele ronden later versprong mijn aantal gelopen kilometer plots naar 36, oef 't was opgelost en 't lopen ging plots heel wat beter. Hierbij is bewezen dat het mentale bij ultrarunning een grote rol speelt. Als je iemand bent die vlug zijn hoofd laat hangen dan ben je volgens mij niet in staat om eindeloos rondjes van 400 meter te rennen. It's all in the mind... alhoewel zonder voorbereiding sta je ook nergens.

IMG_8163 [Desktop Resolution].JPG


Mijn Nike-sportwatch had een grote afwijking ten opzichte van de officieel gemeten afstand. Na 6 uur had ik ongeveer 2 km meer op de Nike. Potverdorie dat werkte niet stimulerend, je denkt dat je aan 9,9 km/u loopt en in werkelijkheid is het maar aan 9,5 km/u dus werd de Nike afgeduwd en keken we enkel naar het scherm van de organisatie.
Ondertussen was ik aan de praat geraakt met Piero, die uiteindelijk 2de ging worden op de 24u met meer dan 240 km. Hij had een Garmin en had ook een afwijking van enkele kilometer. Hij vertelde dat hij elk jaar in oktober een 24-uurswedstrijd organiseert in Grenoble. Dat wordt er eentje bij op mijn lijstje "to do" voor de komende jaren.

DSCN0041 [Desktop Resolution] - kopie.JPG


De tijd ging vlug voorbij, nu en dan een praatje maken met een Spanjaard of een Duitser, dan weer met een Italiaan of een Fransman. Dat is één van de voordelen van rondjes lopen naast de bevoorradingspost om de 400 meter met al dat lekkers.

DSCN0132 [Desktop Resolution].JPG


Vooraf had ik een doel gesteld: ik wou 111 km lopen maar ging het aan niemand vertellen (Philippe wist het wel). Ik zocht een manier om dit doel ergens vast te leggen, een bewijs dat moest geleverd worden achteraf om te tonen dat ik mezelf redelijk goed kan inschatten.
Zus Tine was hoogzwanger en zou nog vóór 15 december bevallen dus zij werd mijn slachtoffer. Op het Sinterklaasfeestje op 2 december bij mijn ouders duwde ik een papiertje met "111" erop in haar handen en ze mocht met haar dikke buik poseren voor de foto. De ganse familie was reuzebenieuwd wat de bedoeling hiervan was. Op 6 december is Paulien dan geboren, het bewijs dat de foto vóór die datum werd gemaakt was geleverd.

P1140586.JPG


Na 9 uur begon ik dan een beetje te rekenen, wilde ik mijn doel halen dan zou ik die laatste 3 uur aan net geen 9 km/u moeten blijven doorlopen. Niet veel spelling dus als je al 9 uur aan het lopen bent. Ik gunde mezelf in die laatste 3 uur nog 2 maal een wandelpauze van een halve ronde. Het laatste uur nam ik een tas soep van de bevoorradingstafel maar mijn maag protesteerde een beetje, ik had al veel te veel cola gedronken.
Op de 24 uur van Steenbergen nam ik na elke 30 km een wandelpauze van 2 km om te eten en te recupereren, hier in Barcelona deed ik dit niet. Nu en dan eens 50 meter wandelen aan de bevoorrading was het enige wat ik deed. Zo kon ik veel minder goed eten dan in Steenbergen en na 11 uur begon dit zijn tol te eisen, mijn energietanks liepen langzaam leeg.

Maar de eindmeet was in zicht (ze was ondertussen al meer dan 250 keer overschreden) en enkele minuten voor het eindsignaal liep ik over de matten... 111,2 km! Ik perste er nog een eindspurtje uit en strandde na 12u op 111,415 km.
Doel bereikt zonder al te veel moeite, die wedstrijd kwam immers "out of the blue", ik had pas na Deinze-Bellem beslist om deel te nemen.
Achteraf gezien had ik een beetje spijt dat ik gekozen had voor de "kids-run van 12u" en niet voor de 24 uur. Er had zeker een stevig pr in gezeten maar ik mag me niet verbranden, het grote doel blijft het Wereld Kampioenschap Ultralopen in mei in Steenbergen. Ultralopen is toch een wonderbaarlijke discipline... je kan de start nemen samen met al die kampioenen!

IMG_8314 [Desktop Resolution].JPG


Na de podiumhulde (ik werd tweede dame op de 12-uurswedstrijd en 25ste op 102 in 't algemeen klassement inclusief de tussentijden van de 24-uurslopers na 12 uur) trok ik maar het hotel om een beetje te slapen. Na het ontbijt de volgende dag ging ik terug naar Camp Drago om er de laatste 3 uren van de 24 uur mee te maken. Toch wel straf wat er daar gepresteerd werd, de winnaar Olivier Leu liep er meer dan 245 km!

SUNP0171.JPG


Op maandag keerde ik terug naar huis maar in de komende jaren ga ik zeker nog eens naar Barcelona gaan om er te lopen. De organisatie was gewoon perfect, ze hebben dan ook een zilveren IAU label.

14:15 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

05-12-12

't Is voor niks... Natuurmarathon in Geldrop!

SUNP0125.JPG


Een verslag over de natuurmarathon "'t is voor niks" hadden jullie nog tegoed. 't Is ondertussen een 10-tal dagen geleden en ik moet er toch voor zorgen dat er een verslagje online staat alvorens ik een volgende wedstrijd loop ;-)

Geldrop dus... verleden jaar was ik er niet bij maar de twee jaren ervoor tekende ik telkens present. Het eerste jaar om er de 30 km te lopen en het jaar erop koos ik voor de marathon. Die laatste liep ik in een tijd van 4u35' en een kletske.
Veel vriendjes gingen afzakken naar Geldrop en ik keek er naar uit om Sandy, Ruthje, Jess, Carmen, Michaël... terug te zien. Zij wonen allemaal wat verder uit de buurt en 't is altijd leuk om elkaar dan terug te zien. Ook de vele Nederlandse vrienden waren talrijk aanwezig: Tiny, Petra, Bjorn, Mo, Els Annegarn en Micha (die nu een halve Nederlander is geworden). en ik maakte kennis met Mildred, een heel snelle madam, we gaan eens afspreken om een "bakkie koffie" te doen... Haha, een wijntje is even goed hoor... Er was ook ene supporter speciaal naar Nederland gereden!
Ik liep Kathia Nolens tegen het lijf... mijn grote voorbeeld en hoe zou dat weeral komen?

De avond vóór Geldrop hadden Philippe en ik een "sortietje" geplaceerd met onze facebookvriendjes en de "Rode Lopers" gesteund en gesponsord op hun Kaas-en Wijnavond... Philippe zal het geweten hebben, veel zin in een marathon had hij niet na een kort nachtje van amper 4 uurtjes slaap.
We pikten Renate die voor het eerst 30 km ging lopen op en even later stond Kristof te wachten aan de oprit van de snelweg.
Eigenlijk is Geldrop niet zo heel ver rijden, in minder dan 2 uur stonden we aan de tafel om onze borstnummers af te halen.

Vóór de start was het een gezellige drukte, van de 200 marathonlopers waren er een 50-tal Belgen en ik had gezien op de inschrijvingslijsten dat ik meer dan de helft ervan kende... 't is een klein wereldje van mensen die minstens één marathon per maand lopen, vele gezichten keren telkens terug.

395147_3958799178190_1648507276_n.jpg


De wedstrijd zelf dan... Wat kan ik meer vertellen dan de vorige jaren, 't is een schitterend parcours tussen de heide, zandweggeltjes, bospaadjes, heidemeertjes... Qua natuurmarathons één van de mooiste die ik al liep en dat allemaal "gratis en voor niks".
Ik vond onmiddellijk een goed tempootje van rond de 10 km/u, ik liep samen met Philippe en Carmen. Na de eerste bevoorrading haakte Philippe af... teveel wijn en Leffe de avond ervoor deden hem de das om.
Ik genoot met volle teugen; even verderop zag ik Filip Geirnaert van JC Aalter en we besloten om samen verder te lopen. We hadden een heel aangename babbel. Filip Hoornaert kwamen we even verderop voorbij gelopen, hij ging het een klein beetje rustiger doen.

SUNP0130.JPG


Rond km 31 aan de laatste bevoorrading besloot Filip 1 een beetje te wachten op Filip 2 om samen verder te lopen. Ondertussen was ik tot bij Mottigen Bever gelopen die er een beetje door zat. Hij combineerde kleine stukjes wandelen met lopen. De wind (5 bft) kregen we na die laatste bevoorrading pal op kop. Het werd beuken en sleuren om vooruit te raken. Ik kon mijn snelheid van rond de 10 km/u nog aanhouden en haalde heel wat lopers in die er compleet door zaten.
Na een tijdje konden we herademen, we hadden een bocht gemaakt van 180° en de wind blies me vooruit. In gedachten verzonken liep ik verder en plots hoorde ik iemand keihard mijn naam roepen. 't Was Mottigen Bever die me tot de orde riep... ik was gewoon blijven lopen met de wind in de rug en zo had ik een pijltje gemist.
Het duurde nog een kilometer of 4 voordat ik hem terug kon bijhalen... zijn systeem van korte stukjes te wandelen en stukjes rap te lopen deden niet veel af van zijn snelheid.
Aan het bordje van "alle afstanden nog 4 km" kwam ik langszij en na een praatje liep ik door.

18218_3958799858207_188359981_n.jpg


Uiteindelijk finishte ik in 4"14'26"... jammer dat ik een stukje verkeerd liep, ik had bijna 43 km op de teller.
Alhoewel er geen hoogteverschil zit op het parcours mag je deze marathon best wel zwaar noemen, velen hadden zich mispakt en dan vooral omwille van de felle wind. Een marathon als training lopen op een dergelijk parcours aan 10 km/u... ewel ik ben heel tevreden. De opbouw naar de 60 km van Texel en de 24 uur van Steenbergen gaat goed vooruit, ik mag van een geslaagde test spreken.

305615_10200139901519300_1246608792_n.jpg


Na de douche deden we ons tegoed aan eclairs en cuberdons (merci Nico), een biertje of een glaasje wijn en zo konden we tevreden huiswaarts keren. Renate had zich geamuseerd op haar eerste dertig kilometerwedstrijd en Kristof won 6 Duvelglazen... 't Mogen van mij allemaal zulke weekends zijn!

En nu... op naar de volgende uitdaging...

15:05 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-11-12

11 november, Deinze-Bellem

Oei, zondag komt de volgende marathon er al aan en ik schreef nog geen verslagje over de vorige wedstrijd...
Van Deinze naar Bellem op 11 november, 't is zowat een jaarlijkse traditie geworden. Alhoewel, vorig jaar liepen Philippe en ik de marathon van Kasterlee 2 dagen na D-B en zo waren we er op de vorige editie niet bij.

486187_4979921654851_1513638586_n.jpg


Veel loopvrienden gingen voor een pr - 't beloofde dan ook een ideaal loopweertje te worden - en dit bracht me op een idee... Enig opzoekingswerk op de site van de Gavertrimmers leerde me dat mijn pr op de halve marathon op 1u52'46" stond. Eigenlijk had ik al eens 1u46'20" gelopen op de halve marathon van Izegem (Kastelenloop) maar er was toen een fout in het parcours geslopen en ze kwamen enkele honderden meters te kort (20,55 km).
Eigenlijk was ik een beetje verbaasd dat mijn vorige "echte" halve marathon dateerde van 11 november 2010, kop 2 jaar voor datum.

P111112_11.08_[01].jpg


Veerle Tesse was chauffeur van dienst en zou ons rond 11 uur komen oppikken. Al lachend zei ik: "hmm, net op 't aperitefuurtje..." en tja, daar stond ze dan op 11/11 om 11 uur... met een auto vol lekkere aperitiefhapjes en een fles wijn. De ambiance zat er onmiddellijk in. De vorige jaren waagde ik me aan een glaasje jenever op de bus net voor de wedstrijd en telkenjare liep het niet zo vlotjes tijdens de wedstrijd... Dit jaar zou ik het eens met wijn ipv met jenever proberen ;-)

P111112_11.07_[01].jpg


In Bellem aangekomen liepen we heel wat bekenden tegen het lijf, te veel om op te noemen. Even later namen we de bus richting Bellem, we stonden met 7 vrienden te wachten en er waren nog juist 7 plaatsjes op de bus die net ging vertrekken... Plots wrong er zich nog iemand tussen ons groepje en Koen Vansteenkiste kon er net niet meer bij, hij nam dan maar de volgende bus. Philippe en ik zaten helemaal vooraan... jongens toch, die chauffeur was echt niet te doen... in dat half uurtje op weg naar Deinze vertelde hij gans zijn leven ;-)

P111112_12.21.jpg


Om 13u30 weerklonk het startschot en weg waren we. Ik startte achteraan zoals gewoonlijk, er is niets leukers dan na verloop van tijd mensen bij te halen in een wedstrijd. Ik ben sowieso een dieseltje en kom traag op gang dus niets forceren. Na een kilometer kwam ik naast Veerle te lopen en even verderop zag ik Saskia Garré. Ik hopte van de ene loper naar de andere, rond kilometer 8 liep ik Julie voorbij.
De wedstrijd was prima georganiseerd (ondertussen zijn we niets anders gewoon van JC Aalter) en plots was er bekend volk langs de kant: een seingever dan nog wel... onze Nico!

407611_383179461763127_73864151_n.jpg


Ik liep vrolijk verder, van 't ene groepje naar 't andere. Buiten de eerste 5 km waar het wat trager ging liep ik een constant tempo van rond de 11,7 km/u. Ik had een ritme te pakken dat ik een hele tijd zou kunnen vasthouden... Een marathon nu op die dag, ergens in een stad met veel publiek langs de kant... 't ging beslist een mooi pr geweest zijn maar we waren gekomen voor een pr op de halve dus hobbelden we lekker verder.

Uiteindelijk klokte ik af in 1u48'26"... meer dan 4' van mijn pr eraf en er zit/zat nog rek op. Maar, eerlijk waar... mijn hart ligt toch bij de "verre" afstand... Helemaal "zen" worden en urenlang genieten van 't lopen, niets kan daaraan tippen.

Na het kattenwasje met een teiltje warm water haalde ik mijn prijs op: 1 kg vol-au-vent... 't Heeft ondertussen gesmaakt.
En dan volgde het onvermijdelijke... verbroederen met "de slechte moaten" tussen pot, pint, cuberdons en chocotoffs... oh, wat kijk ik daar telkens naar uit.
De cuberdons en chocotoffs waren echter samen met Dirk verdwenen voor een tocht door West-Vlaanderen, Isabelle met "de rode kaart en krokodil" zat er naar het schijnt voor iets tussen. Maar... Dirk heeft zijn fout rechtgezet, hij is nadien nog langsgeweest en zoals het een "slechte moat" betaamt is hij gebleven tot de laatste man. De Ice-Watch die hij won tijdens de tombola werd terug verloot want toen was hij nog niet terug met al dat lekkers. Koen won een ballonvaart... Mooie prijzen daar telkens in D-B...

546815_383179751763098_1854023187_n.jpg


Zondag gaan we het officiële marathonseizoen afsluiten in Geldrop met de marathon "'t Is voor niks". Eind december trekken we richting Oost-Vlaanderen om een "jaarafsluitende trailmarathon" te lopen georganiseerd door Joeri.
En wie weet, misschien valt er binnenkort iets onverwachts uit de lucht....

08:15 Gepost door Spencerwoman | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende